Elle kaldırma ve taşıma işlerinde temel prensipler

Dağıtım Sistemi Birincil besleyicilerden gelen su daha sonra ikincil besleyiciler olarak adlandırılan ara boyutlu borulara akar. İkincil besleyiciler, birincil besleyicilerin döngüleri içindeki ızgarayı güçlendirir ve su kaynağını yüksek talep alanlarında yoğunlaştırır. Bireysel hidrantlara ve tüketici bloklarına hizmet eden borular distribütörlerdir. Bu şebekeler ayrıca, yüksek talep zamanlarında birbirlerini güçlendirmelerine izin veren bir ızgara sistemine de kurulabilir. Yeni sistemlerde en yaygın olarak kullanılan ana boyutlar 8, 12 ve 16 inçtir. Gerekli yangın akışını sağlamak için ana boyutların en az 6 inç olması önerilir (ISO 2013). Su şebekesinin boyutunun daha küçük olması durumunda, itfaiye, bölgede bulunanların gerekli yangın akışlarını karşılamak için buna göre hazırlık yapmalıdır. Arttırılmış ana boyut, suyun borunun içine sürtünmesinden kaynaklanan basınç kaybını azaltır. Artan boyut, aynı basınçta daha yüksek akış hızlarına da izin verir. Bu noktayı göstermek için kullanılan basit bir formül, daha büyük borunun çapının karesinin, daha küçük borunun çapının karesine bölünmesiyle elde edilen su akışının artma sayısına eşit olmasıdır. 12 inçlik. boru 12 × 12 = 144 olarak ifade edilir. A 6 inç. boru, 6 × 6 = 36 olarak ifade edilir. Akış, 144 bölü 36 = 4 ile belirlenir, bu, boru boyutunu iki katına çıkarmanın aynı basınçta akışı dört katına çıkardığını gösterir. Uzunluğu 600 ft'yi geçmiyorsa ve ızgara düzenine bağlıysa, 6 inç. boru kullanılabilir. Alışveriş merkezleri ve sanayi bölgeleri için 8- ve 12-inç. şebeke tavsiye edilir. Evlerin yoğun olarak inşa edilmiş alanlarında veya diğer yanıcı yapılarda, endüstriyel alanlarda kullanılan ana boyut tavsiye edilir. Valflerin maksimum 800 ft aralıkla yerleştirilmesi tavsiye edilir. Düzgün ızgaralı bir sistemde, bu mesafe, yalnızca 800 ft devre dışı bırakılarak ana şebekede bir onarım yapılmasına izin verir. Yangın Hidrantları Günümüzde çeşitli yangın hidrantları kullanılmaktadır. İki temel tip ıslak namlu ve kuru namludur. Genel hidrant yapısı, kapakları çıkarmak ve gövdeyi çalıştırmak için kullanılan beşgen somunlarla (beş taraflı) yer üstünde bulunan hidrant gövdesinden (varil) oluşur. Beşgen somun, özel olarak tasarlanmış bir hidrant anahtarı kullanılarak döndürülmek üzere tasarlanmıştır. Özel somunun amacı, hidrantları açacak vandalları engellemektir. Somun, ihtiyaç halinde büyük bir boru anahtarı ile çalıştırılabilir. Genellikle 21⁄2, 4 veya 41⁄2 inç boyutunda olan açıklıklar yatay konumda yer alır. Bu çıkışlardaki iplik genellikle ulusal standart ipliktir. İplikler kapaklarla korunmaktadır. Bu kapakların çoğu fabrikadan çıktıklarında pirinçtir, bu da onları hurda değerinden satmak isteyenler için çekici kılmaktadır. Çalınan kapakları değiştirirken genellikle plastik kapaklar kullanılır. Bunlarla ilgili tek sorun, eğer çok sıkı takılırlarsa, itfaiyeciler bunları çıkarmaya çalışırken somunun bükülebilir olmasıdır. Bazı departmanlar hidrantlarını hızlı bağlantı parçalarıyla donatır. İtfaiyecilerin kendi ve komşu ülkelerdeki herhangi bir hidrant üzerindeki bağlantı parçaları hakkında bilgi sahibi olmaları ve pompalarının gerekli adaptörlerle donatıldığından emin olmaları önemlidir. Enerji dağıtım Sistemleri Dağıtım sistemi nedir Elektrik tesisatları ve Dağıtımı Dalı Elektrik dağıtım Sistemleri ders Notları Dağıtım şebekesi Nedir Dağıtım FONKSİYONLARI EPDK Ürün dağıtım sistemi nedir Islak varil hidrantının içinde her zaman su bulunur. Bazen, yer üstü kısmı kazara kesilirse, hidrantı çalıştıran ve kapatan yeraltında yaylı bir vana vardır. Kapaklar çıkarıldığında ve valf açıldığında, su açıklıktan dışarı akar. Bu tür bir yapı ile, hidrant, ayrı ayrı valfli birkaç açıklığa sahip olabilir, bu da pompanın hidranta tek bir hatla bağlanmasına izin verir. Hidrant kapatılmadan daha sonra başka hatlar eklenebilir. Tüm ıslak namlu hidrantları bu şekilde kurulmamıştır. Bazı tiplerde sadece bir valf bulunur. Hangi kapak çıkarılırsa, suyun aktığı açıklık odur. Pompacı başlangıçta daha küçük bir açıklığa takılıysa ve yangının boyutu arttıkça daha büyük açıklığın veya hidranta başka bir hat eklenmesinin gerekli olduğu belirlenirse bu bir sorun olabilir. Bununla başa çıkmanın bir yolu, pompadaki su deposunu her zaman dolu tutmaktır. Bu, operatöre yangın akışını sağlamak, hidrantı kapatmak ve gerekli bağlantıları yapmak için tank suyuna güvenerek bir süre verecektir. Pompanın üzerindeki tank boyutuna ve kullanılan yangın akışına bağlı olarak, bağlantının gerçekleştirilme süresi çok kısa olabilir. Pompa operatörleri bu işlemi uygulamalıdır. Yangında kullanılan hatlar içeriden bir saldırıyı destekliyorsa, bu işlem nozullardaki itfaiyeciler için tehlikeli olabilir. Bir iç saldırıda çalışırken hortum hattına giden su beslemesini kaybetmek en hafif tabirle tehlikelidir. Kuru namlu hidrantı, donmanın sorun olduğu soğuk iklimlerde kullanım için tasarlanmıştır. Su, hidrantın tepesinden dışarı çıkan gövde tarafından çalıştırılan yeraltındaki bir valf tarafından tutulur. Hidrant ayrıca, kapatıldığında hidrantın yer üstü kısmından suyun tahliye edilmesini sağlayan çakılla çevrili, zemin seviyesinin birkaç fit altında bir tahliyeye sahiptir. Bu tahliye, hidrant çalıştırılırken suyun dışarı zorlanmayacağı şekilde ayarlanmıştır. Kuru bir varil sisteminde, borudaki suyun yükselmesi ve suyun hidranttan dışarı akması biraz zaman alabilir. Bu normaldir ancak suya acilen ihtiyaç duyulduğunda rahatsız edici olabilir. Kuru namlu tipi ile karıştırılmaması gereken bir diğer hidrant tipi kuru hidranttır. Kuru hidrant, çekim işlemlerinin kurulumunu kolaylaştırmak için statik bir su kaynağına kurulur. Hidrant kafası, bir göl veya göletteki bir yolun yanına yerleştirilmiştir. Pompacı kuru musluğa takılır ve kaynaktan su çeker. Boru, yüzeyin altında su kaynağına doğru uzanır ve ucunda birikintileri dışarıda tutmak için bir elek bulunur. Bu, operatörün ağır sert emme hortumlarını su kaynağına uzatması gerekmediği için işlemi büyük ölçüde hızlandırır. Havuz yüzeylerinde buzun oluştuğu alanlarda, alttaki suya ulaşmak için buzda delik açmaya gerek yoktur. Kuru hidrantın değiştirilmiş bir versiyonu bazen yer seviyesindeki su depolarına bağlanır. Operatör, tanktan çekim yaparak pompacıya akışı, yerçekimi tarafından sağlanana göre artırabilir. Hidrantlar gerektiğinde kurulur ve normal su şebekesinden çalışır. Su ana hattından hidranta uzanan borulara gömme denir. Bu boru, sağladığı hidrant tipine göre belirlenen belirli bir boyuttadır. Dirseğin gömme içine monte edildiği yere genellikle bir beton itme bloğu kurulur. Hidrant ile ana hat arasına monte edilmiş bir vana, hidrantın sökme veya bakım için kapatılmasını sağlar. Bu, bir kazada hidrantın devrilmesi ve kapatılması gerektiğinde de çok kullanışlıdır. Hidrantlar, kapakları çıkarırken veya vanaları açarken hidrant anahtarının kolunu sallamak için yeterli alan bırakarak, kolay bağlantıya olanak sağlamak için açıklıkları yerden yeterince yüksekte olacak şekilde kurulmalıdır. Bağlantı kolaylığı için açıklıklar yola doğru veya yola paralel olmalıdır. Çitlerin ve duvarların, hidrantın çalışmasını engelleyebilecekleri alana girmesine izin verilmemelidir. Hidrant ile cadde arasında, araçların çarpması tehlikesini ortadan kaldıracak kadar boşluk olmalıdır. Hidrantları korumanın yaygın bir yolu, etraflarına dikey boru bariyerleri (direkler) dikmektir.