Dağıtım Sistemi
Birincil besleyicilerden gelen su daha sonra ikincil besleyiciler olarak adlandırılan ara boyutlu borulara akar. İkincil besleyiciler, birincil besleyicilerin döngüleri içindeki ızgarayı güçlendirir ve su kaynağını yüksek talep alanlarında yoğunlaştırır.
Bireysel hidrantlara ve tüketici bloklarına hizmet eden borular distribütörlerdir. Bu şebekeler ayrıca, yüksek talep zamanlarında birbirlerini güçlendirmelerine izin veren bir ızgara sistemine de kurulabilir.
Yeni sistemlerde en yaygın olarak kullanılan ana boyutlar 8, 12 ve 16 inçtir. Gerekli yangın akışını sağlamak için ana boyutların en az 6 inç olması önerilir (ISO 2013). Su şebekesinin boyutunun daha küçük olması durumunda, itfaiye, bölgede bulunanların gerekli yangın akışlarını karşılamak için buna göre hazırlık yapmalıdır. Arttırılmış ana boyut, suyun borunun içine sürtünmesinden kaynaklanan basınç kaybını azaltır. Artan boyut, aynı basınçta daha yüksek akış hızlarına da izin verir.
Bu noktayı göstermek için kullanılan basit bir formül, daha büyük borunun çapının karesinin, daha küçük borunun çapının karesine bölünmesiyle elde edilen su akışının artma sayısına eşit olmasıdır. 12 inçlik. boru 12 × 12 = 144 olarak ifade edilir. A 6 inç. boru, 6 × 6 = 36 olarak ifade edilir. Akış, 144 bölü 36 = 4 ile belirlenir, bu, boru boyutunu iki katına çıkarmanın aynı basınçta akışı dört katına çıkardığını gösterir.
Uzunluğu 600 ft'yi geçmiyorsa ve ızgara düzenine bağlıysa, 6 inç. boru kullanılabilir. Alışveriş merkezleri ve sanayi bölgeleri için 8- ve 12-inç. şebeke tavsiye edilir. Evlerin yoğun olarak inşa edilmiş alanlarında veya diğer yanıcı yapılarda, endüstriyel alanlarda kullanılan ana boyut tavsiye edilir. Valflerin maksimum 800 ft aralıkla yerleştirilmesi tavsiye edilir. Düzgün ızgaralı bir sistemde, bu mesafe, yalnızca 800 ft devre dışı bırakılarak ana şebekede bir onarım yapılmasına izin verir.
Yangın Hidrantları
Günümüzde çeşitli yangın hidrantları kullanılmaktadır. İki temel tip ıslak namlu ve kuru namludur. Genel hidrant yapısı, kapakları çıkarmak ve gövdeyi çalıştırmak için kullanılan beşgen somunlarla (beş taraflı) yer üstünde bulunan hidrant gövdesinden (varil) oluşur. Beşgen somun, özel olarak tasarlanmış bir hidrant anahtarı kullanılarak döndürülmek üzere tasarlanmıştır. Özel somunun amacı, hidrantları açacak vandalları engellemektir. Somun, ihtiyaç halinde büyük bir boru anahtarı ile çalıştırılabilir.
Genellikle 21⁄2, 4 veya 41⁄2 inç boyutunda olan açıklıklar yatay konumda yer alır. Bu çıkışlardaki iplik genellikle ulusal standart ipliktir. İplikler kapaklarla korunmaktadır. Bu kapakların çoğu fabrikadan çıktıklarında pirinçtir, bu da onları hurda değerinden satmak isteyenler için çekici kılmaktadır. Çalınan kapakları değiştirirken genellikle plastik kapaklar kullanılır.
Bunlarla ilgili tek sorun, eğer çok sıkı takılırlarsa, itfaiyeciler bunları çıkarmaya çalışırken somunun bükülebilir olmasıdır. Bazı departmanlar hidrantlarını hızlı bağlantı parçalarıyla donatır. İtfaiyecilerin kendi ve komşu ülkelerdeki herhangi bir hidrant üzerindeki bağlantı parçaları hakkında bilgi sahibi olmaları ve pompalarının gerekli adaptörlerle donatıldığından emin olmaları önemlidir.
Enerji dağıtım Sistemleri
Dağıtım sistemi nedir
Elektrik tesisatları ve Dağıtımı Dalı
Elektrik dağıtım Sistemleri ders Notları
Dağıtım şebekesi Nedir
Dağıtım FONKSİYONLARI
EPDK
Ürün dağıtım sistemi nedir
Islak varil hidrantının içinde her zaman su bulunur. Bazen, yer üstü kısmı kazara kesilirse, hidrantı çalıştıran ve kapatan yeraltında yaylı bir vana vardır. Kapaklar çıkarıldığında ve valf açıldığında, su açıklıktan dışarı akar. Bu tür bir yapı ile, hidrant, ayrı ayrı valfli birkaç açıklığa sahip olabilir, bu da pompanın hidranta tek bir hatla bağlanmasına izin verir.
Hidrant kapatılmadan daha sonra başka hatlar eklenebilir. Tüm ıslak namlu hidrantları bu şekilde kurulmamıştır. Bazı tiplerde sadece bir valf bulunur. Hangi kapak çıkarılırsa, suyun aktığı açıklık odur. Pompacı başlangıçta daha küçük bir açıklığa takılıysa ve yangının boyutu arttıkça daha büyük açıklığın veya hidranta başka bir hat eklenmesinin gerekli olduğu belirlenirse bu bir sorun olabilir.
Bununla başa çıkmanın bir yolu, pompadaki su deposunu her zaman dolu tutmaktır. Bu, operatöre yangın akışını sağlamak, hidrantı kapatmak ve gerekli bağlantıları yapmak için tank suyuna güvenerek bir süre verecektir. Pompanın üzerindeki tank boyutuna ve kullanılan yangın akışına bağlı olarak, bağlantının gerçekleştirilme süresi çok kısa olabilir.
Pompa operatörleri bu işlemi uygulamalıdır. Yangında kullanılan hatlar içeriden bir saldırıyı destekliyorsa, bu işlem nozullardaki itfaiyeciler için tehlikeli olabilir. Bir iç saldırıda çalışırken hortum hattına giden su beslemesini kaybetmek en hafif tabirle tehlikelidir.
Kuru namlu hidrantı, donmanın sorun olduğu soğuk iklimlerde kullanım için tasarlanmıştır. Su, hidrantın tepesinden dışarı çıkan gövde tarafından çalıştırılan yeraltındaki bir valf tarafından tutulur. Hidrant ayrıca, kapatıldığında hidrantın yer üstü kısmından suyun tahliye edilmesini sağlayan çakılla çevrili, zemin seviyesinin birkaç fit altında bir tahliyeye sahiptir.
Bu tahliye, hidrant çalıştırılırken suyun dışarı zorlanmayacağı şekilde ayarlanmıştır. Kuru bir varil sisteminde, borudaki suyun yükselmesi ve suyun hidranttan dışarı akması biraz zaman alabilir. Bu normaldir ancak suya acilen ihtiyaç duyulduğunda rahatsız edici olabilir. Kuru namlu tipi ile karıştırılmaması gereken bir diğer hidrant tipi kuru hidranttır.
Kuru hidrant, çekim işlemlerinin kurulumunu kolaylaştırmak için statik bir su kaynağına kurulur. Hidrant kafası, bir göl veya göletteki bir yolun yanına yerleştirilmiştir. Pompacı kuru musluğa takılır ve kaynaktan su çeker. Boru, yüzeyin altında su kaynağına doğru uzanır ve ucunda birikintileri dışarıda tutmak için bir elek bulunur.
Bu, operatörün ağır sert emme hortumlarını su kaynağına uzatması gerekmediği için işlemi büyük ölçüde hızlandırır. Havuz yüzeylerinde buzun oluştuğu alanlarda, alttaki suya ulaşmak için buzda delik açmaya gerek yoktur. Kuru hidrantın değiştirilmiş bir versiyonu bazen yer seviyesindeki su depolarına bağlanır. Operatör, tanktan çekim yaparak pompacıya akışı, yerçekimi tarafından sağlanana göre artırabilir.
Hidrantlar gerektiğinde kurulur ve normal su şebekesinden çalışır. Su ana hattından hidranta uzanan borulara gömme denir. Bu boru, sağladığı hidrant tipine göre belirlenen belirli bir boyuttadır. Dirseğin gömme içine monte edildiği yere genellikle bir beton itme bloğu kurulur. Hidrant ile ana hat arasına monte edilmiş bir vana, hidrantın sökme veya bakım için kapatılmasını sağlar.
Bu, bir kazada hidrantın devrilmesi ve kapatılması gerektiğinde de çok kullanışlıdır. Hidrantlar, kapakları çıkarırken veya vanaları açarken hidrant anahtarının kolunu sallamak için yeterli alan bırakarak, kolay bağlantıya olanak sağlamak için açıklıkları yerden yeterince yüksekte olacak şekilde kurulmalıdır.
Bağlantı kolaylığı için açıklıklar yola doğru veya yola paralel olmalıdır. Çitlerin ve duvarların, hidrantın çalışmasını engelleyebilecekleri alana girmesine izin verilmemelidir. Hidrant ile cadde arasında, araçların çarpması tehlikesini ortadan kaldıracak kadar boşluk olmalıdır. Hidrantları korumanın yaygın bir yolu, etraflarına dikey boru bariyerleri (direkler) dikmektir.
Güvenli Manuel Taşıma Görevi Gereksinimleri
Bu tür gereksinimler, örneğin oturarak ve ayakta çalışma için değişiklik gösterir. Omurga kolonunun kendisi aslında oldukça zayıftır. Önemli yükler alabilmesinin nedeni, bütün bir sistemin parçası olmasıdır – göğüs ve karın ile birlikte kas katmanlarının bir çevresi. Kişi öne doğru eğildiğinde arkadaki kaslar daha aktif hale gelir, daha sonra geriye yaslandığında öne doğru olan kaslar tepki verir.
Ancak kişi bir yükü kaldırmak için eğildiğinde öne doğru olan kaslar da sıkışarak karın içindeki basıncı arttırır ve böylece ekstra destek sağlar. Sırt kemeri kullanımının karın içindeki basıncı olumsuz yönde artırabileceği ve sürekli kullanımın destekleyici kasları zayıflatabileceği unutulmamalıdır.
Bir yük kaldırıldığında bagaj aslında birkaç şekilde arızalanabilir. Bir diskteki halka şeklindeki lifler yırtıldığında ve diskteki yumuşak malzemenin arkaya doğru hareket etmesine izin verdiğinde buna ‘kaymış disk’ denir, ancak aslında kaymış olan disk değildir. Böyle bir yaralanma, daha yorucu iş veya boş zaman aktivitelerini ciddi bir sorun olarak önleyebilir.
Örneğin ABD’de Ulusal Mesleki Güvenlik ve Sağlık Enstitüsü elle elleçleme için bir çalışma uygulamaları kılavuzu hazırlar. Bu, güvenli yükün hesaplanmasını sağlayan bir denkleme dayanmaktadır. Oturan bir kişi, ayakta duran bir kişiye göre farklı risklerle karşı karşıyadır. Bir kişi oturduğunda, omurga aslında bir miktar stres altındadır. Bacak kasları zemine karşı reaksiyon sağlamaya yardımcı olacak pozisyonda değildir, bu nedenle gövdedeki kasların daha fazlasını yapması gerekir.
Kaldırmada, en büyük gerilme, yükün hareketinin başlatılması ve hızlandırılması gerektiğinde başlangıçta meydana gelir. Karın kaslarının hazırlık amaçlı olarak sıkılması, karın içindeki basıncı arttırır, bu da omurga kaslarının bir kısmını kaldırarak diskler üzerindeki baskı kuvvetini azaltır.
Görevin ilk aşamalarında omuzların ve kalçaların aynı anda kaldırıldığı kontrollü hareket, sırtta en az zorlamayı sağlar. Yükte sarsılma ve kaptırma potansiyel olarak tehlikelidir. Yüklerin elle taşınması sırasında yüklerin elleçlenmesi sırasında gerilme yaralanmasının, yükleyici uygun şekilde hazırlandığında meydana gelmesi pek olası değildir.
Örneğin, bir alt çekmecenin ağır içeriğini veya yere ve sandalyenin yanına yerleştirilmiş ağır bir dosyayı almak için otururken eğilmek, gerçek bir sırt hasarı riski yaratır, çünkü dosya, aşağıda ve yan tarafta, aşağıdakileri gerektirir. Otururken nesneleri bir taraftan diğerine taşımak, ayakta durup aynı görevi yapmaktan daha büyük bir risktir.
Elle taşıma işlerinde öncelik
Elle taşıma YÖNETMELİĞİ
Elle taşıma azami yük kaldırma sınırı kaçtır
Elle kaldırma ve taşıma işlerinde temel prensipler
ILO 128 elle taşıma
Elle taşıma işlerinde iş Sağlığı ve Güvenliği
En riskli yük taşıma şekli hangisidir
Elle taşıma işlerinde bireysel risk faktörleri kapsamına
Elle taşıma yaralanmalarının önlenmesi
Manüel taşıma programındaki temel unsurlar
Üç aşamalı risk tanımlama, risk değerlendirmesi ve risk kontrolü yaklaşımı kullanılmalıdır. Üzerinde mutabık kalınan kontrol önlemleri, belirli manuel taşıma görevleri için gereksinimlerdir.
Bunlar şunları içerir:
• işin yeniden tasarımı
• mekanik taşıma ekipmanı veya mekanik yardım
• eğitim sağlanması
• elle taşımayı denetleme
• elle elleçlemeyle ilgili kazaların ve yaralanmaların araştırılması.
İş yeniden tasarımı şunları içerir:
• taşınacak eşyanın değiştirilmesi
• bir iş istasyonunun veya iş yerinin düzenini değiştirmek
• malzeme akışının yeniden düzenlenmesi
• işçilerin eylemlerini, hareketlerini veya kullanılan kas kuvvetlerini değiştirmek • işi mekanik yardım kullanarak değiştirmek
• kaldırmaya yardımcı olması için diğer insanları kullanarak görevi değiştirmek.
Önleme Stratejisi
Sırt yaralanmaları ve elle taşıma kazaları ciddi ve uzun süreli sakatlığa neden olma potansiyeline sahip olduğundan, bir önleme stratejisi benimsenmelidir.
• Fiziksel çaba gerektiren işlerin doğru planlandığından ve yapıldığından emin olun.
• Çalışanların elle taşıma becerileri konusunda yeterli eğitim almalarını sağlamak,
herhangi bir özel görev için takip talimatları ve brifing dahil.
• Taşıma tehlikelerini tanımlayın. Çalışanların bu düzeltici önlemleri önermeye katılmaları için düzeltici önlemler ve fırsatlar başlatın.
• Koruyucu ekipman kullanıldığında, görevle uyumlu olduğu ve performansta herhangi bir bozulma yaratmadığı konusunda ısrarcı olun.
• Elle taşınacak paketlerin üzerindeki ağırlığı işaretlemeyi düşünün.
Herhangi bir manuel elleçleme prosedürüne (kaldırma, indirme, itme, çekme, destekleme veya taşıma) başlamadan önce, malzemeleri doğru şekilde kullanmanın ilgili ilkelerine göre durumu değerlendirin. Yükün ve çevrenin tüm özelliklerinin bilindiği tanıdık bir taşıma durumunda bu adım otomatik olarak gerçekleştirilir; Bununla birlikte, alışılmadık durumlarda veya yüklerin değişken olduğu durumlarda, kasıtlı bir değerlendirme yapılmalıdır.
İster oturarak, ister postayla sıralamada, isterse ayakta olsun, kaldırılacak bir nesnenin ilk ve son yüksekliğinin dikkatli bir şekilde kontrol edilmesi önemlidir. Ayakta dururken, kaldırılacak bir nesnenin tercih edilen yüksekliği diz ile dirsek arasında olmalı ve hiçbir kaldırma omuz yüksekliğinden fazla olmamalıdır.
Kaygan zeminler, özellikle çekme ve itme işlerinde riski artırır ve sıkışık bir alan, örneğin bir kaynak setindeki bir oksijen tüpü gibi, nasıl hareket ettirileceği veya hareket etmek için nasıl yerleştirileceği ile ilgili seçenekler kısıtlandığından sorunlara neden olur.
Bir aracın altındaki bir tamirci, destek sağlayan uygun şekilde tasarlanmış bir arabada yatıyorsa çok daha iyidir; ve makaralar ve arabalar, örneğin, yüklerin yanlamasına hareketine ve itme ve çekme işlerine yardımcı olur.
Çekme, itmeye kıyasla, yük aniden hareket ederse genellikle düşmeye ve hatta ezilme yaralanmasına neden olma riski daha yüksektir. Kollar, kancalar ve halkalar gibi şeyler daha iyi bir tutuş sağlar ve yükün yanlış yönde hareket etmesi ve kaldırılan şeyi hasardan kurtarmak için hareket ederken işçilerin yaralanmasına neden olma riskini azaltır.
Hasta bakımı durumlarında ekip kaldırma ve mekanik kaldırma çok önemlidir çünkü kaldırılan nesne, hasta, yerçekimi altına düşebilen veya hareket ettirilebilen ve ağırlık dağılımını değiştirebilen uzuvlara sahiptir.
Örneğin, yatakta bir süre yattıktan sonra hareketten bayılmaya bağlı olarak, özellikle de genellikle hareketli değilse ve kendilerini veya bir kısımlarını desteklemeye alışkın değilse, hastanın kas yardımında ani değişiklikler olabilir. Dengeyi korumak için bir uzvunu hareket ettirebilir veya belki de hareketin neden olduğu ağrıyı hafifletmek için kendilerini yanlış yöne hareket ettirebilirler.