GLP kuralları

Temel Mikroskop Tasarımı En basit haliyle, bileşik mikroskop iki mercek sisteminden oluşur; örneğin gerçek bir görüntüsünü oluşturan objektif mercek ve operatör tarafından görülebilen sonsuzda bir görüntü oluşturan göz merceğidir. Genel büyütme, bu iki lens grubunun büyütülmesinin ürünüdür. Pratikte, tipik laboratuvar mikroskobu, genel büyütmeyi etkileyebilecek veya etkilemeyebilecek, ancak her zaman aletin optik performansını ve / veya kullanım kolaylığını artırır (göz merceklerini operatöre doğru eğerek, ek mercek grupları, prizmalar ve ışın ayırıcılar içerir). Mikroskop performansı, mikro kapsamın bir dakikalık mesafeyle ayrılmış iki nokta arasında ayrım yapma gücünü çözme kapasitesi açısından daha doğru bir şekilde tanımlanmaktadır. En iyi ihtimalle, çıplak insan gözü birbirinden 150 mm'ye kadar yakın iki noktayı çözebilir. Görünür ışığın dalga boyu aralığı ve mikroskop lenslerinin sayısal açıklığı bir araya gelerek ışık mikroskobunun maksimum teorik çözünürlüğünü maksimum büyütmeden bağımsız olarak 0.22 mm'ye sınırlar. Modern mikroskopların çoğu yapımda modülerdir. Bu, gelecekteki talepleri karşılamak için mikro kapsamın yeteneklerini genişletme olanağı da dahil olmak üzere kullanıcıya çeşitli avantajlar sunar. Belki daha da önemlisi, bu, ilk satın alma bütçesinin mümkün olan en yüksek kaliteli optiği elde etmeye yönelik önyargılı olmasına izin verir, tam özellikli bir mikroskop ancak lens sistemlerinin kalitesi kadar iyidir. Optik mikroskop özellikleri Mikroskop çeşitleri ve kullanım alanları Mikroskobun optik kısımları Hangi mikroskop almalı Işık mikroskobu çalışma prensibi Optik mikroskop Çeşitleri Mikroskop Nasıl çalışır Işık mikroskobu Nedir Gelecekteki yükseltmeler, alternatif aydınlatma kaynakları ve ilgili optik sistemleri içerebilir veya belki bir kişisel bilgisayar, yazılım ve dijital sabit veya video kameranın eklenmesi, kişisel bilgisayarların optik mikroskoplarla entegrasyonu, hem mikroskop ayarlarının otomatik olarak optimize edilmesini hem de kullanışlılığı kolaylaştırır. görüntü edinmenin yanı sıra uygun fiyatlı veri depolama ve güçlü görüntü analizidir. Şekil 6.1, tipik laboratuvar mikroskobunun ana parçalarını göstermektedir. Birkaç bölüm açıklamayı hak ediyor, yani. objektif lensler, okülerler, kondansatör, alan diyaframı ve ışık kaynaklarıdır. Objektif lensler, mikroskobun en önemli parçasıdır, mümkün olan çeşitli büyütmeleri belirler ve aletin geri kalanına ulaşılabilen optik kaliteyi tanımlar. Tipik olarak 10, 40 ve 100 objektif lensi dönen bir kuleye takılır. Bu, 10 göz merceği kullanıldığında sırasıyla 100, 400 ve 1000 genel büyütme sağlar. Her bir objektif merceğin özellikleri genellikle mercek çerçevesi üzerinde yazılıdır. İşaretler şunları içerebilir: Üreticinin adı. "Fluotar", "Fluor", "Neofluar" veya "UV", merceğin ultraviyole ışığı ileteceği ve bu nedenle flüoresan mikroskobu için uygun olduğu anlamına gelir. Bir faz halkasının varlığını ve lensin faz kontrast mikroskobu için uygun olduğunu gösteren "Fako", "Faz" veya "Ph" (eşlik eden bir sayı, örneğin Ph 2, kullanılacak faz kontrast yoğunlaştırıcı açıklığını belirtir). "Plan", yani merceğin, her şeyin tüm görüş alanına odaklandığı bir "düz alan" görüntüsü ürettiği anlamına gelir. "Apo", lensin kromatik sapmalara karşı oldukça düzeltildiği anlamına gelir, aksi takdirde görüntüdeki ince noktaların etrafında görünür renk saçakları oluşturur. Lens büyütme ve sayısal açıklık (esas olarak lensin ışık toplama gücü), örn. "40 / 0.85". Tüp uzunluğu (göz merceği ile hedef arasındaki etkili mesafedir ve genellikle 160 mm'dir) ve gerekli lamel kalınlığı (mm olarak), örn. "160 / 0.17". "Oel", "Imm" veya "Oil", yani merceğin, son mercek elemanı ile lamel arasına daldırma yağı ile kullanılmak üzere tasarlandığı anlamına gelir. "DIC", lensin özel olarak Nomarski "diferansiyel parazit kontrastı" için tasarlandığı anlamına gelir. Göz mercekleri, objektif lensler tarafından üretilen görüntüyü, genellikle x10 faktörü ile daha da büyütür. Ürettikleri görüntü sonsuza odaklanır, bu da operatörün görüntüyü uzaktan sanki rahatça görüntülemesini sağlar. "Yüksek göz noktası" göz mercekleri gözlük takanlar için kullanışlıdır çünkü tam görüntünün göz merceğinin birkaç santimetre yukarısından görüntülenmesine izin verecek şekilde tasarlanmıştır. Kondansatör, aydınlatma sisteminin önemli bir parçasıdır. Doğru ayarlandığında, numuneye tek tip bir ışık konisi odaklar (düşük büyütmelerde, tüm görüş alanının aydınlatıldığından emin olmak için, yoğunlaştırıcının üzerindeki bir 'dışa açılan' 'lensin ışık yolundan çıkarılması gerekebilir). Kondenser diyaframının doğru şekilde ayarlanması, optimal bir görüntü çözünürlüğü, kontrast ve alan derinliği dengesi sağlar. Alan diyaframı ortalanır ve açıklığı, yalnızca numunenin gözlemlenen bölgesi aydınlatılacak şekilde ayarlanır. Bu, aksi takdirde numunenin gözlenmeyen dış bölgelerinde üretilen gereksiz ışık dağılımını en aza indirir. Modern laboratuvar mikroskoplarında en sık kullanılan ışık kaynağı, düşük voltajlı tungsten / halojen ampullerdir. Bu, görünür spektrumda kararlı ve yoğun aydınlatma sağlar. Ampul, mikroskobun gövdesi içinde veya harici bir lamba muhafazası içinde barındırılabilir. Floresan mikroskobu genellikle spektrumun ultraviyole (UV) bölgesinde güçlü bir şekilde yayılan yüksek basınçlı cıva ark lambasının daha uygun spektral özelliklerinden yararlanır. Lazerler, konfokal mikroskopi ile foto-ağartma ve toplam dahili yansıma flüoresanı gibi çeşitli araştırma tekniklerine ideal olarak uygun, yüksek yoğunluklu monokromatik bir ışık kaynağı sağlar. Mikroskopi Türleri Brightfield aydınlatması, klinik laboratuvarda en sık kullanılan mikroskopi biçimi olmaya devam etmektedir. Floresan, faz kontrastı ve giderek artan şekilde karanlık alan, polarize ışık ve Nomarski mikroskobu gibi diğer yöntemler, laboratuar teşhisinde çeşitli uygulamalar bulmaktadır. Bununla birlikte, konfokal mikroskobun maliyeti ve göreceli karmaşıklığı, uygulamasını araştırma uygulamalarıyla büyük ölçüde sınırlamıştır. Bu tür mikroskopi türlerinin her biri şimdi sırayla tartışılacaktır. Adından da anlaşılacağı gibi, parlak alan aydınlatması, gözlemciye parlak bir arka plana karşı ayarlanmış numunenin bir görüntüsünü sunar. Etkili çalışabilmesi için, numunenin kabul edilebilir bir kontrast derecesi üretmeye yetecek kadar ışığı emmesi gerekir. Numune kontrastını artırmak ve daha fazla yapısal ayrıntıyı ortaya çıkarmak için lekeler yaygın olarak kullanılır. Geçtiğimiz yüzyılın başlarında Ağustos Kohler tarafından tanıtılan Köhler aydınlatması, üretilen görüntünün kalitesi nedeniyle evrensel olarak kullanılan parlak alan aydınlatması haline geldi.