Tüm kiral ayırma ilkeleri, kiral numune molekülü ile kiral seçici arasındaki biraz farklı bir etkileşime dayanmaktadır. Etkileşim, ya bileşiğin kompleksleşme dengesi ile küçük bir farklılığa ya da ilaç-şiral seçici kompleksinin farklı hidrodinamik hacimlerinden kaynaklanır. Bu nedenle, normalde kiral ayrılmanın meydana geldiği iki farklı konsantrasyon aralığı bulunabilir.
Kompleks oluşumun etkisi, kiral seçicinin düşük konsantrasyon aralıklarında daha güçlüdür. Kiral selektörün yüksek konsantrasyon aralığında, baskın ayırma prensibi, ilaç seçici kompleksinin hidrodinamik hacmindeki farktır. Şiral seçici miktarı ile sistemin yüklenebilirliği arttıkça, yöntemin hassasiyetini geliştirmek için kiral seçicinin daha yüksek konsantrasyon aralıklarında çalıştırılması tercih edilir.
CE ile kiral ayırmalarla ilgili teori ve uygulamaya ayrıntılı bir genel bakış, B. Chankvetadze tarafından yazılan Kiral Analizde Kapiler Elektroforez kitabında bulunabilir.
Kiral CE, salım ve stabilite testlerinde, ara ürünlerin kiral saflığında ve hammaddelerde yaygın olarak uygulanabilir. Yakın zamanda çeşitli jenerik yöntem geliştirme yaklaşımları geliştirilmiş ve yayınlanmıştır.
Kompleksleştirme yoluyla, sulu ortamda düşük çözünürlüğe sahip bileşikler çözünebilir. Kiral seçiciler, kiral olmayan safsızlıkların ilaç maddesinden ayrılmasını da artırabilir.
Spesifik Safsızlık Testleri
Spesifik safsızlık testleri, genel saflık testleri ile aynı prensibe dayanmaktadır. Bununla birlikte, yöntem yalnızca bir veya birkaç bileşiğin miktarının belirlenmesi ile sınırlıdır ve bilinmeyen safsızlıkların belirlenmesi için kullanılmayacaktır.
İlaç maddesi ve ilaç ürünü salım analizi (genel saflık yöntemiyle tespit edilmeyen üretim sürecindeki belirli safsızlıklar, ilgili safsızlıklar ve bozunma ürünleri), proses yönlendirme kontrolleri ve temizlik doğrulaması için spesifik safsızlık testleri geçerlidir. Odak noktası yalnızca bir veya birkaç bileşik üzerinde olduğundan, örneğin kısa kılcal damarlar veya kısa uçlu enjeksiyon kullanılarak hızlı ayırma yöntemleri geliştirilebilir.
İlgili pikler ayrıldıktan sonra, kapiler temizlenebilir ve bir sonraki çalışma için hızlı bir şekilde hazırlanabilir. Örnekler, artık organik aminler, organik ve inorganik asidik ve bazik safsızlıklar (asitler, bazlar, tuzlar) ve deterjanlardır.
Tahlil Testleri ve İçerik Analizi
Bir ilaç maddesinin analizi, yüksek saflık standardına karşı aktif farmasötik bileşenin gerçek konsantrasyonunu belirler. Bir ilaç maddesinin içeriğindeki farklılıklar, safsızlıklar, su alma, imalat işleminden kalan artık çözücüler ve tuz oluşturucu madde ile orandaki farklılıklardan kaynaklanabilir. İlaç maddeleri için saflık gereksinimleri normal olarak% 98-100 aralığındadır.
Bununla birlikte, içeriğin doğru bir şekilde ölçülmesi için, test yönteminin kesinliği aynı aralıkta veya daha iyi olmalıdır (kromatografik test yöntemleri için Tablo 11 ile karşılaştırın). İlaç ürünü formülasyonundaki API miktarını değerlendirmek için ilaç ürünleri için tahlil tespitleri kullanılır. Ayrıca tahlil tespiti, karışım homojenliğinin ve içerik tekdüzeliğinin değerlendirilmesinde önemli bir rol oynar.
CE’nin düşük enjeksiyon hassasiyeti nedeniyle, test belirleme için ilk tercih edilen yöntem değildir çünkü daha yüksek hassasiyete sahip yöntemler rekabet halindedir (HPLC, titrasyon). Bununla birlikte, literatürde birkaç örnek bulunabilir41 ve genel bir kural olarak, dahili standartları içeren iyi geliştirilmiş bir CE yöntemi, HPLC için genellikle% 0.5’in altında değerler beklenirken,% 1 civarında bir enjeksiyon tekrarlanabilirliği elde edebilmelidir.
Kimya safsızlık Problemleri
Safsızlık nedir
İmpürite Nedir
Stabilite testi nedir
Stabilite testleri ile ilgili kılavuz
Safsızlık formülü
İlaç etken madde analizi
Analitik saflık
Kararlılık Testleri
Bir ilaç maddesinin ve ilaç ürünlerinin stabilitesinin, maksimum saklama süresi, paketleme türü ve kullanım talimatlarını belirlemek için değerlendirilmesi gerekir. ICH Q1A’ya göre testler aşağıdaki şekilde sınıflandırılabilir.
Uzun süreli test: Yeniden test süresi veya önerilen (veya onaylanan) raf ömrü için önerilen saklama koşulu altındaki stabilite çalışmaları, şarta bağlı ambalajda birkaç ilaç maddesi serisiyle gerçekleştirilir. Genel durumda, saklama koşulu 25 ° C sıcaklıkta ve% 60 bağıl nemdedir.
Ara test: 301C /% 65 bağıl nemde yürütülen çalışmalar, 251C’de uzun süre depolanması amaçlanan bir ilaç maddesi veya ilaç ürününün kimyasal bozunma veya fiziksel değişiklik oranını orta derecede artırmak için tasarlanmıştır. Bazı durumlarda, uzun vadeli veriler yalnızca 301C’de ve% 65 bağıl nemde oluşturulur ve bu durumda ek ara çalışma gerekmez.
Hızlandırılmış test çalışmaları, resmi stabilite çalışmalarının bir parçası olarak abartılı saklama koşulları kullanarak bir ilaç maddesinin kimyasal bozunma veya fiziksel değişim oranını artırmak için tasarlanmıştır.
Bu çalışmalardan elde edilen veriler, uzun vadeli stabilite çalışmalarına ek olarak, hızlandırılmamış koşullarda uzun vadeli kimyasal etkileri değerlendirmek ve nakliye sırasında meydana gelebilecek etiket saklama koşulları dışındaki kısa vadeli gezintilerin etkisini değerlendirmek için kullanılabilir. . Hızlandırılmış test çalışmalarından elde edilen sonuçlar her zaman fiziksel değişiklikleri öngörmez.
Hızlandırılmış çalışmalara benzer şekilde, stres testleri, aşırı pH koşulları (asitler ve bazlar), ısı, oksidatif veya indirgeyici koşullar, hidroliz ve ışık ışınlaması (ışık ışınlama testleri gibi abartılı koşullar altında kimyasal stabilite ve bozunma yollarının genel bir resmini verir. En az 1,2 milyon lüks saat, ICH Q1B’de açıklandığı gibi resmileştirilir. Çoğunlukla resmi olmayan bu stres testleri yalnızca kısa bir dönem, örneğin 1 ay boyunca değerlendirilir.
Yeni bir ilaç uygulaması için, en az 12 aylık stabiliteye ve 6 aylık hızlandırılmış (veya orta) stabiliteye sahip bir veri seti için ışık ışınlama sonuçları gereklidir. İlk yılda en az 3 ay, ikinci yılda 6 ay ve sonrasında yıllık stabilite testleri gereklidir.
Genel olarak, saflık ve tahlil testleriyle aynı prensipler, stabilite değerlendirmesi için kullanılan testler için de geçerlidir. Seçilen test yönteminin ilaç maddesinin bozunma ürünleri için stabilite göstergesi ve seçici olduğu önceden doğrulanmalıdır. Bu genellikle daha önce açıklandığı gibi stres deneylerinde stresli dökme ilaç maddesinin ve bozulmuş çözeltilerin kütle dengesi ve seçiciliğini değerlendirerek yapılır.
Kütle dengesi, ana bileşenin tahlilinden elde edilen sonuçların ve saflık yönteminden yan ürünlerin ve bozunma ürünlerinin toplamının eklenmesiyle hesaplanır. Teorik olarak, toplam% 100’e yakın bir değere eklenmelidir. % 100’den güçlü bir sapma, bazı bozunma ürünlerinin tespit edilemeyebileceğini gösterebilir.
Ek olarak, ana ilaç maddesi zirvesinin zirve saflığı, spektral analiz (UV-DAD, MS) aracılığıyla değerlendirilmelidir, çünkü birlikte yıkanan veya birlikte taşınan safsızlıklar ana tepe altında saklanabilir.