Söylem Analizi Çerçevesi
Söylem analizi her araştırma alanına uygulanabilmesine rağmen her türlü kuramsal çerçeve ile kullanılamaz. En önemlisi, teorik ve metodolojik temellerinden kopuk bir analiz yöntemi olarak kullanılmamalıdır. Sunduğumuz söylem analizine yönelik her yaklaşım, yalnızca veri analizi için bir yöntem değil, teorik ve metodolojik bir bütündür, eksiksiz bir pakettir.
Paket, ilk olarak, dünyanın sosyal inşasında dilin rolüne ilişkin felsefi (ontolojik ve epistemolojik) öncülleri, ikinci olarak teorik modelleri, üçüncü olarak bir araştırma alanına nasıl yaklaşılacağına ilişkin metodolojik kılavuzları ve dördüncü olarak özel teknikleri içerir.
Söylem analizinde teori ve yöntem iç içedir ve araştırmacıların ampirik çalışma yöntemi olarak söylem analizini kullanabilmeleri için temel felsefi önermeleri kabul etmeleri gerekir.
Paket içeriğinin entegre bir bütün oluşturması gerekirken, farklı söylem analitik perspektiflerinden ve uygunsa söylem dışı analitik perspektiflerden unsurları birleştirerek kendi paketini oluşturmanın mümkün olduğunu vurgulamak önemlidir.
Bu tür çok perspektifli çalışmaya sadece izin verilmekle kalmaz, aynı zamanda söylem analizinin çoğu biçiminde olumlu bir şekilde değer verilir. Görüş, farklı bakış açılarının bir fenomen hakkında farklı bilgi biçimleri sağladığı ve böylece birlikte daha geniş bir anlayış ürettikleridir.
Çok perspektifli çalışma, birbirleriyle ilişkilerini ciddi bir şekilde değerlendirmeden farklı yaklaşımların bir kargaşasına dayanan bir eklektizmden ayırt edilir. Çok perspektiflilik, yaklaşımları birbirine karşı tartmayı, her bir yaklaşımın ne tür (yerel) bilgi sağlayabileceğini belirlemeyi ve bu düşünceler ışığında yaklaşımları değiştirmeyi gerektirir.
Tutarlı bir çerçeve oluşturmak için yaklaşımlar arasındaki felsefi, teorik ve metodolojik farklılıkların ve benzerliklerin farkında olmak çok önemlidir. Açıkçası, bu alana genel bir bakış gerektirir.
Takip eden üç bölümdeki üç perspektifi sunmamızın amacı, üç önemli söylem analitik yaklaşımının temel özelliklerini ve bu özelliklerle ilgili akademik tartışmalardaki ana temaları tanıtarak bu genel bakışın edinilmesine katkıda bulunmaktır. Ek olarak, daha fazla okuma için kapsamlı referanslar ve öneriler sunacağız.
Anahtar Tesisler
Üzerinde yoğunlaşmayı seçtiğimiz üç yaklaşımın tümü sosyal inşacılığa dayanmaktadır. Sosyal inşacılık, kültür ve toplumla ilgili bir dizi yeni teori için bir şemsiye terimdir. Söylem analizi, birkaç sosyal inşacı yaklaşımdan sadece biridir, ancak sosyal inşacılık içinde en yaygın kullanılan yaklaşımlardan biridir.
Ayrıca pek çok yaklaşım, söylem analiziyle aynı özelliklere sahip olan yaklaşımları, onları bu şekilde tanımlamadan kullanır. İlk olarak, verilen sosyal inşacılığın açıklamalarından yola çıkarak, çoğu söylemsel analitik yaklaşımı destekleyen genel felsefi varsayımların kısa bir taslağını sunacağız. Ardından, özellikle tüm söylem analitik yaklaşımlarının benimsediği dil ve kimlikle ilgili varsayımlara odaklanacağız.
Burr, çok yönlü ve çeşitli oldukları için tüm sosyal inşacı yaklaşımları kapsamaya çalışan tek bir tanım vermenin zorluğu konusunda uyarıda bulunuyor. Bununla birlikte, Burr’da Gergen’den yola çıkarak tüm sosyal inşacı yaklaşımların paylaştığı dört öncülü listeler. Bu öncüller aynı zamanda üç yaklaşımımız tarafından da benimsenmiştir.
Bunlar aşağıdaki gibidir:
• Olağandışı bilgiye eleştirel bir yaklaşım
Dünya hakkındaki bilgimiz nesnel gerçek olarak görülmemelidir. Gerçekliğe bizim için yalnızca kategoriler aracılığıyla erişilebilir, bu nedenle dünyaya ilişkin bilgimiz ve temsillerimiz “dışarıdaki” gerçekliğin yansımaları değil, dünyayı kategorize etme yollarımızın ürünleridir veya söylemsel analitik terimlerle ifade edilirse, ürünlerdir. söylemin. Bu öncül ileride açıklanacaktır.
• Tarihsel ve kültürel özgünlük
Bizler temelde tarihsel ve kültürel varlıklarız ve dünya hakkındaki görüşlerimiz ve bilgimiz “insanlar arasında tarihsel olarak konumlanmış alışverişlerin ürünleridir”.
Sonuç olarak, dünyayı anlama ve temsil etme biçimlerimiz tarihsel ve kültürel olarak spesifik ve olumsaldır: dünya görüşlerimiz ve kimliklerimiz farklı olabilirdi ve zamanla değişebilirler.
Tüm bilginin olumsal olduğu görüşü, bilginin olumsal insan eylemlerini aşan sağlam, meta-teorik bir temel üzerine temellendirilebileceği şeklindeki temelci görüşe karşı duran temeldencilik karşıtı bir konumdur.
Söylem, bilgi, kimlikler ve sosyal ilişkiler dahil olmak üzere sosyal dünyanın üretilmesinde ve dolayısıyla belirli sosyal kalıpların sürdürülmesinde rol oynayan bir sosyal eylem biçimidir. Bu görüş özcülük karşıtıdır: sosyal dünyanın sosyal ve söylemsel olarak inşa edildiği, karakterinin önceden verilmediğini veya dış koşullar tarafından belirlenmediğini ve insanların bir dizi sabit ve otantik özelliklere veya özlere sahip olmadığını ima eder.
• Bilgi ve sosyal süreçler arasındaki bağlantı
Dünyayı anlama yollarımız sosyal süreçler tarafından yaratılır ve sürdürülür. Bilgi, ortak doğruları inşa ettiğimiz ve neyin doğru neyin yanlış olduğu konusunda rekabet ettiğimiz sosyal etkileşim yoluyla yaratılır.
• Bilgi ve sosyal eylem arasındaki bağlantı
Belirli bir dünya görüşü içinde, bazı eylem biçimleri doğal, bazıları ise düşünülemez hale gelir. Dünyanın farklı sosyal anlayışları farklı sosyal eylemlere yol açar ve bu nedenle bilgi ve hakikatin sosyal inşasının sosyal sonuçları vardır.
Sosyal inşacılığın bazı eleştirmenleri, eğer tüm bilgi ve tüm sosyal kimlikler olumsal olarak alınırsa, o zaman her şeyin akış içinde olduğunu ve sosyal hayatta hiçbir kısıtlama ve düzenliliğin olmadığını ileri sürmüşlerdir. Bu şekilde yorumlanabilecekler gibi kesinlikle sosyal inşacı teorisyenler vardır.
Ama genel olarak bunun toplumsal inşacılığın bir karikatürü olduğuna inanıyoruz. Üç yaklaşımımızın taraftarları da dahil olmak üzere çoğu sosyal inşacı, sosyal alanı kurallara bağlı ve düzenleyici olarak görür.
Bilgi ve kimlikler prensipte her zaman olumsal olsa da, belirli durumlarda her zaman görece esnek değildirler. Belirli durumlar, bireyin üstlenebileceği kimliklere ve anlamlı kabul edilebilecek ifadelere kısıtlamalar getirir. Bu tartışmaya bir sonraki bölümde Laclau ve Mouffe’un söylem kuramıyla ilgili olarak devam edeceğiz.