Mikroskopi Türleri
Optimum görüntü kalitesi, mikroskobun düzenli olarak ayarlanmasını gerektirir. Ne yazık ki, objektif lensleri değiştirirken mikro kapsamı yeniden ayarlama ihtiyacına duyulan göz ardı edildiğinden ve gerekli tekniğin genel bilgisizliğinden dolayı pek çok alet tam potansiyeliyle kullanılmıyor.
Ko ̈hler aydınlatmasında, son görüntüye iki grup ışık ışını katkıda bulunur; bunlardan biri "aydınlatıcı ışınlar" ve diğeri "görüntü oluşturan ışınlar" olarak adlandırılır. Her ikisi de akkor lamba filamentinden türetilmiştir (pratikte, daha eşit bir aydınlatıcı ışın kaynağı sağlamak için genellikle lamba filamentinin önüne bir buzlu cam filtre sabitlenir).
Şekil 6.2, Ko ̈hler aydınlatması için doğru şekilde kurulmuş bir mikro kapsamda aydınlatma ışınları ve görüntü oluşturan ışınların takip ettiği ayrı yolları göstermektedir. En önemlisi:
1. İstenilen geniş aydınlatma alanını sağlamak için aydınlatma ışınları numune düzleminde paraleldir.
2. Aydınlatıcı ışınlar, retina üzerinde geniş bir aydınlatma alanı sağlamak için ayrılmadan önce nihayet göz merceğine odaklanır.
3. Görüntü oluşturan ışınlar numune düzleminde birleşir ve mercek altındaki birincil görüntü düzleminde numunenin büyütülmüş ancak ters çevrilmiş bir görüntüsüyle sonuçlanır.
4. Göz merceği lensleri, numuneyi oluşturan ışınları göze girmeden önce ters çevirir ve numunenin bir görüntüsünü oluşturmak için retinaya odaklanır.
Bu şekilde Ko ̈hler aydınlatması, numunenin odaklanmış ve büyütülmüş görüntüsü ile birlikte gözlemcinin retinasında geniş, eşit şekilde aydınlatılmış bir görüş alanı sağlar.
Floresan mikroskobu, daha kısa dalga boyuna sahip gelen ışık tarafından uyarıldığında belirli bir dalga boyundaki ışığı yaymak için florokrom adı verilen moleküllerin özelliğinden yararlanır. Bu florokromlar, çalışılan numuneye özgü olabilir, ancak daha yaygın olarak numune, doğrudan veya dolaylı olarak flüoresan boyalarla işlenir.
Örneğin, DNA'ya özgü 40, 6-diamidino-2-fenilindol (DAPI), sıklıkla hücre kültürlerini kirleten DNA içeren mikoplazmanın hücre dışı varlığını ortaya çıkarmak için doğrudan kullanılabilir.
Hücresel bileşenler, ör. hücre iskeleti, floresein izosiyanat gibi florokromların monoklonal antikorlarla konjuge edilmesiyle oluşturulan oldukça spesifik problar kullanılarak dolaylı olarak boyanabilir.
Floresan mikroskobu, geleneksel ışık mikroskobunun nispeten basit bir şekilde yükseltilmesini gerektirir. Yüksek basınçlı cıva ark lambaları, spektrumun ultraviyole (UV) bölgesinde yoğun aydınlatma sağlamak için yaygın olarak kullanılır ve bu, birçok önemli florokromda flüoresanı uyarır.
UV kullanımı ayrıca UV iletimi yapabilen özel objektif lenslerin kullanılmasını gerektirir. Bunun nedeni, tipik floresan mikroskobu konfigürasyonunda objektif lenslerin aydınlatıcı ışınları numuneye odaklamaya da hizmet etmesidir.
Mikroskop çeşitleri ve kullanım alanları
İşık mikroskobu nedir
Hangi mikroskop almalı
Işık mikroskobu Çeşitleri
Elektron mikroskobu
Histolojide kullanılan mikroskop türleri
Mikroskop türleri
Faz kontrast mikroskobu
Aydınlatıcı ışınlar objektifin içinden geçtiği ve numunenin üzerine düştüğü için (alttan iletilmek yerine) bu teknik epi-aydınlatma olarak bilinir.
Kullanılan florokromların her biri için uygun bir uyarma filtresi, kromatik ışın ayırıcı ve bariyer filtresi kombinasyonu kullanılmalıdır. Uyarma filtresi cıva lambasının önünde bulunur ve flüoresanı uyarmak için gereken dalga boyunu içeren dar bir dalga boyu aralığının iletilmesine izin verecek şekilde seçilir.
Kromatik ışın ayırıcı, uyarıcı ışık dalga boylarını numuneye yansıtmalı ve göz merceklerine ulaşan yansıyan gelen ışığı durdurmalıdır. Bariyer filtresi, adından da anlaşılacağı gibi, yalnızca florokrom tarafından yayılan ışığın göz merceklerine ulaşmasını sağlar (UV ışığı gözlere ve korunmasız cilde zarar verebilir).
Faz kontrast mikroskobu, üzerinde çalışılacak canlı örnekleri içeren çok az doğal kontrastla boyanmamış biyolojik numunelere izin verir. Teknik, biyolojik bir örnekten geçen ışık ile biyolojik materyallerde çevreleyen ortamdan kesintisiz geçen ışık arasında ortaya çıkan faz farklarından yararlanır, bu fark yaklaşık 1 / 4'tür.
Faz kontrast mikroskobu, ön odak düzlemlerinde bir dizi halka açıklığı olan özel bir kondansatör ve arka odak düzlemlerinde faz halkaları ile uyumlu objektif lensler gerektirir.
Bu düzenleme, 1/4 oranında bir başka göreceli faz kayması sağlar! numuneden zaten kırılan ışığa, toplam 1/2! arka plan ışığına göre faz gecikmesidir.
Yıkıcı girişim, "pozitif faz kontrastı" olarak bilinen bir etki olan, kırılma örneği ayrıntılarının arka plandan daha koyu görünmesine neden oldu. Tersine, örnek ayrıntılarının arka plandan daha parlak göründüğü "negatif faz kontrastı", arka plan ışığını 1/4 geciktirerek yapıcı girişim üretildiğinde ortaya çıkar.
Faz kontrast mikroskopları, kapalı, steril kaplarda kültürlenmiş hayvan hücreleri ve Petri kaplarında hareketli spermatozoa dahil olmak üzere, canlı örnekleri minimum rahatsızlıkla gözlemlemek için mükemmeldir. Karanlık alan mikroskobu, yapısal ayrıntıları karanlık bir arka plan üzerinde parlak nesneler olarak ortaya çıkarır.
Eğik aydınlatma sağlamak için özel bir kondansatör kullanılır ve numune tarafından değiştirilmezse objektif lense giremez. Sadece numunenin ışığı objektif lense yönlendiren kısımları, göz merceklerinde bir görüntü sunar. İki tip kondansatör karanlık alan aydınlatmasını kolaylaştırır.
Geleneksel bir kondansatör tarafından sağlanan aydınlatmanın merkezi bölümünü örtmek için basit bir "yama durdurma" kullanılabilir ve numuneye yalnızca eğik ışınlar gelir. Özel "ayna yoğunlaştırıcılar" en iyi görüntü kalitesini sağlar, ancak yalnızca karanlık alan aydınlatması için uygundur.
Karanlık alan mikroskobu, numunenin tam olarak temsili bir görüntüsünü sağlamaz, birçok hücre içi yapı belirgin olmayabilir. Bununla birlikte, bu yöntem, kontrast eksikliğinden dolayı parlak alan aydınlatması kullanılarak gözlemlenmesi zor olan ince çizgili yapıların daha fazla detayını ortaya çıkarmak için kullanışlıdır.
Dahası, boyama gereksiz olduğundan (faz kontrastı ve Nomarski mikroskobunda olduğu gibi), bu aydınlatma yöntemi canlı örnekleri gözlemlemek için kullanışlıdır - spermatozoa ve kamçılı protozoa, bu şekilde incelendiğinde büyüleyici görüntüler sunar.
Polarize ışık mikroskobu, geleneksel ışık mikroskobunun başka bir modifikasyonunu temsil eder. Bir ışık kaynağından yayılan ışık, merkez eksen etrafında sonsuz sayıda düzlemden herhangi birinde salınan çok sayıda sinüs dalgası olarak düşünülebilir, yani polarize değildir.
Polarizasyon mikroskobu iki polarize edici filtre içerir: birincisi, genellikle döndürülebilen "polarizör", lamba ve kondansatör arasında yer alır ve bu nedenle numuneye yalnızca bir düzlemde salınan aydınlatıcı ışınlar sağlar; ve ikincisi, genellikle sabit olan ve objektif lens ile göz merceği arasında yer alan "analizör" olarak adlandırılır.
Sıkıştırma Kinetiği
Değişken bölme kavramı, geleneksel baskı makinesinin bir alternatifi veya gelişimi olarak ilk kez sunulduğunda, iki birimin göreceli değerleri üzerinde tartışma devam etti. Diyafram plakaları benimsemeyle ilgili olası ekonomik kazançla ilgili temel sorundu.
Bu, m dönüş, yukarıda değinilen, uzatılmış, “üstel” bir filtrasyon fazı ile bir hedefin elde edilebileceği orana bağlıdır; veya bir ifade etkisinin diyafram yoluyla uygulanması, ıslak pastadan kurtulmak içindir.
Literatürde tartışıldığı gibi, ifade ile dehidrasyon, filtrasyon sırasında elde edilenler için Werent hidrolik koşullarında filtre kekinin konsolidasyonunu takip eder. Odadaki katı madde konsantrasyonu m belirli bir seviyeye ulaştığında, temas halindeki parçacıklar, hidrolik basıncın m fazlası olan uygulanan diyafram basıncı tarafından gerilir. Diyafram basıncının uygulanmasına eşlik eden filtre kekinin değişimleri kapsamlı bir şekilde incelenmiştir.
Şekil 11.36, orijinal kalınlığa sahip bir Bter kekinin sıkıştırılmasıyla tipik bir susuzlaştırmayı tasvir etmektedir.
İçinde şunlar yer alır:
- L, kek kalınlığı, son süreden beri hesaplanır
- Drenajlı c,e filtre sayısı
- C, bir “konsolidasyon katsayısıdır” m’ls.
- v bir” konsolidasyon davranış indeksi “dir.
Bu tür denklemlerin karmaşıklığı, toplam boşluk E’nin yerel sıkıştırma basıncına ve ikincil bir konsolidasyona, sözde sünme etkisine bağlı olduğu birincil konsolidasyonu tanımlama girişimlerini takip eder.
Bu modeller zemin mekaniğindeki orijinal çalışmaya dayanmaktadır. Denklem11.35 kullanma girişimleri, pratik ifadeleri açıklamak için noktatovhesof v <2.85. Birincil ifadelere yönelik pratik uygulamaları, basit ilişkiler sisteminin kullanımı izleyebilir:
Deneysel eğriler, Şekil 11.36 ve 11.37, filtre kekleri ve homojen yarı katı malzemenin (konsantre birikinti) ifadesi için farklılıklar göstermektedir.
Konsantrelerle elde edilen, 0’ın düşük v h e s’lerinde doğrusal U, – ilişkisi, ıslak filtre kekleri için üretilen ters S-şekilli eğrilerle çelişir. Yüksek oranda kaybolan bu farklılıklar, sıkıştırılabilir malzemelerin filtrasyonu sırasında devam eden mE varyasyonlarına atfedilir. Filtre ortamının yakınındaki katman katmanlarında, “sulu” dış katmanlardan daha yüksek bir dereceye kadar sıkıştırılır. Bu nedenle, filtre kekleri için ifade oranları, yarı katı malzemeden çok daha düşük olacaktır.
Gazlarda ortalama hız
Kimya efüzyon formülü
Difüzyon efüzyon farkı
Graham Difüzyon Yasası
gazların kinetik teorisi
Graham Difüzyon Yasası formülü
Gazların difüzyon hızı nelere bağlıdır
Gazların Difüzyonu Deneyi
Diyafram plaka döngüsünün optimizasyonu düşünülmüştür. Bu, Şekil 11.31’de gösterildiği gibi bir grafik prosedürü içerir. İfade sürecinin temel çalışmaları, çevreleyen akışkanın bulunduğu bölümlerin şartlarına bağlı olarak, hassaslık derecesinin kesilmesidir.
Şekil 11.38 bu tür değişikliklerin 0,5 pn titanyum dioksit kristallerinin susuzlaştırılmasındaki etkisini göstermektedir. Kalsit (kalsiyum karbonat), kaolinit ve hidromagnezit (magnezyum karbonat) içeren bu çalışmalarda çeşitli sonuçlarla 45 bara kadar ekspresyon basınçları kullanılmıştır.
Basınç seviyesi bazı sistemlerde büyük bir etkiye sahipken diğerlerinde minimum etkiye sahipti. Yine, daha yüksek basınç, preslenmiş kek oluşumunu hızlandırırken, belirli bir basıncın üzerinde, ne büyüme hızında ne de nem azalmasında çok az avantaj elde edildi. Davranıştaki bu farklılıklar, itici mfkce kuvvetlerinin genişlediği aralığa atfedildi.
Diğer bir katkı, artan susuzlaştırma potansiyelinin, özellikle düşük proses basıncında, mekanik basınç ve gaz yer değiştirmesinin birleşik eylemi ile gerçekleştirilebileceğini göstermektedir.
Değişken Bölmeli Filtre Türleri
Kek oluşturma ve sıkma için tasarlanmış çeşitli tipte filtre mevcuttur. En geniş sınıflandırma, toplu ve sürekli birimler arasındadır. Yığın değişken odacıklı filtrelerin tümü, filtre gövdesinin içine yerleştirilmiş bir diyaframa sahip olmaları ile karakterize edilir; Ayrılıkta önceden belirlenmiş bir noktada sisteme besleme kesilir ve diyafram şişirilir. Tipik filtre ve zaman eğrisi Şekil 11.34’te gösterilmiştir.
Diyafram Plakalı Filtre Presleri. Bunlar gömülü platetip birimleridir; Şekil 11.39’da gösterilen diyafram plakası, üzerine esnek diyaframların ısıyla yapıştırıldığı bir katı gövde plakasından oluşur. bu diyafram bölümleri, alt elemana montaj olarak kullanılır.
Bazı durumlarda, plakaların kurulumunun iki kat üretime neden olabileceği konusundaki erken iddia, Tablo 11.9’da gösterilen tipteki tesis verileriyle desteklenmiştir.
Bu avantajlar elbette makine sermaye maliyetleri ile dengelenir. Özellikle atık işleme alanında (hatalı işleme), rekabetçi bir pazar, maliyeti düşürmeyi amaçlayan yeni tasarımlara yol açmaya devam ediyor. Bu, plakasız filtre membran presi olarak adlandırılan, Şekil 11.40’da, geleneksel preslerin nispeten kalın plakalarının yerini aldığı ince çerçeveler söz konusudur.
Bu tip diyafram plakalı filtreler 1800 m2’ye kadar olan alanlarda, 60 bar’a kadar wi + çalışma basınçlarında mevcuttur. Bu makinelerin otomasyonu, diyafram plaka kullanımına bağlı ekonomide önemli farklılıklar yaratmıştır. Bu, özellikle filtre ortamı yıkama problemi için geçerlidir; filtre döngüsü sırasında partiküller kumaş yüzeyine bastırılır.
Etkili bir otomatik yıkama mekanizması, başarılı bir uygulama için ön koşuldur.
Bu filtre türünün değiştirilmiş sürümleri yeni uygulamalar bulmaya devam etti, ör. bira fabrikası uygulamaları için geliştirilen değişken bölmeli ağ filtrede yer alır. Otomatik kumaş kaldırma ve sallamayı içeren gelişmiş yöntemlere bakılır.
Otomasyona dikkat ve bez temizliği, Şekil 11.41’de sunulan yatay diyafram plakasının tasarımında yer alır. Burada, sonsuz hareket eden kumaş, genel döngünün bir parçası olarak püskürtmeli yıkama işlemine tabi tutulur. Kumaş hareketi ayrıca filtrelenmiş, yıkanmış ve suyu alınmış kekin boşaltılmasını da destekler.
Şekil 11.41, bir bakır kalıntısı filtre kekinin böyle bir tahliyesini göstermektedir. Bu birimin tipik olarak talep edilen üretkenlikleri Tablo 11.10’da sunulmaktadır. Diyafram filtrelerini ayırt etmek için “membran” kelimesinin kullanılması ME, UF ve RO membran filtreleri ile karışmaya neden olabilir.
Silindirik Değişken Oda Filtreleri. Şekil 11.42 ve VC filtresi, Şekil 11.43, tüp preste içsel olarak bulunur. İkincisi, filtre yatay bir eksene monte edilir. Delikli filtre tüpü, uygun bir filtre ortamı ile kaplanır ve bu tertibat, daha büyük çaplı bir silindire yerleştirilir.
İkincisinin iç yüzeyi şişirilebilir bir diyaframla kaplıdır; iki silindir arasındaki halka içinde filtrasyon gerçekleşir. Önceden belirlenmiş bir kek kalınlığının çökeltilmesinden sonra, kek kalınlığının kısmen sıkılması ve süzgeçten radyal olarak yönlendirilerek su ile yıkanması yapılır.
