Mikrodiseksiyon – Laboratuvar Tanı Bilimi – Laboratuvar Ödevleri – Lab Ödevleri – Kimya Mühendisliği – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri
Dört renkli boyaların kullanılması, ürünlerin tek bir jel şeridinde çalıştırılabileceği anlamına gelir. Her boyanın ayrı ddNTPS'ye bağlanması, reaksiyonların tek bir tüpte gerçekleştirilebileceği anlamına da gelir. Plaka jeli veya dikey kapiler elektroforezi takiben floresan etiketli ürünleri tespit eden çok çeşitli otomatik sıralayıcılar da mevcuttur. Ayrıca, tüm bu makineler, veriler otomatik olarak sıra bilgisine dönüştürüldüğünden, ham verilerin manuel analizi ihtiyacını ortadan kaldırarak verileri doğrudan bir bilgisayara aktarır. Çoğu teknikte olduğu gibi, sıralama sorunsuz değildir. Belirsiz alel kombinasyonları en büyük problemdir. Bu, tüm lokuslarda olur ve iki alel, farklı bir alel çiftinin dizisiyle aynı olan bir heterozigot dizi ürettiğinde ortaya çıkar. PCR ve sıralama primer tasarımında da sorunlar olabilir. Dizilemenin, daha önce tanımlanamayan alelleri tespit edeceği kadar, diğer DNA tiplemelerine göre bir avantaja sahip olduğu düşünülüyordu. Bu, yeni alel, PCR'nin veya dizileme primerlerinin 30 ucuna karşılık gelen konumlarda polimorfizmler içermediği sürece doğrudur. Ek olarak, diziye dayalı tipleme, incelenen genin tamamını dizilemelidir, çünkü dizi ne kadar kısa olursa, yeni polimorfizmlerin gözden kaçma olasılığı o kadar artar. PCR ve sekanslama için çoklu primerlerin kullanılması, belirli bir alelin tercihli amplifikasyonu veya sekanslanması ile sonuçlanabilir. Bu, homozigotluğun yanlış atanmasına yol açar. Sekansa dayalı tiplendirme teknikleri hala emek yoğundur ve pahalı ekipman ve reaktifler gerektirir. Tek başına bu, muhtemelen HLA laboratuvarları için bir ön hat tekniği olarak benimsenmesinin önündeki en büyük engeldir. Ayrıca, diziye dayalı tipleme çok yüksek çözünürlüklü tipleme sağlamasına rağmen, bu tür yüksek çözünürlüklü HLA eşleşmesinin katı organ transplantasyonunda önemli olduğunu gösteren bir kanıt henüz yoktur. Ancak kemik iliği transplantasyonu için tablo farklıdır ve eşleşmenin sonucu etkilediğine dair net kanıtlar vardır. Diseksiyon nedir Mikrodiseksiyon nedir Özet MHC'nin hücre yüzeyi glikoproteinleri, transplant immünolojisinde merkezi bir rol oynar. MHC başlangıçta, T lenfositlerin aşılanmış doku üzerinde bulunan kendinden olmayan MHC antijenlerine karşı güçlü reddetme tepkisi nedeniyle transplantasyonun önündeki ana engel olarak belirlendi. İnsan MHC'sinin HLA proteinleri, bilinen en polimorfikler arasındadır, bu nedenle, aynı HLA alellerini ifade eden ilgisiz iki bireyin olasılığı çok küçüktür. T hücresi antijen tanıma MHC polimorfizminden derinden etkilendiğinden, transplant donörlerinin ve potansiyel alıcıların HLA proteinleri tanımlanmalı ve greft kaybı riskini reddetme riskini en aza indirmek için mümkün olan en yakın eşleşme aranmalıdır. 'Doku tipleme' olarak adlandırılan HLA tanımlama tekniği, gerçekten de klinik tıpta kadavra transplantasyon programlarında donörü alıcıya eşleştirmek için kullanılır, ancak MHC'nin alerjik ve otoimmün koşullara duyarlılığı belirlemedeki rolünü incelemek için de kullanılabilir. . İnsanlarda MHC genotiplemesi başlangıçta karışık lenfosit reaksiyonu ve ardından seroloji ile gerçekleştirilmiştir. Doğal metodolojik kısıtlamalar nedeniyle, bu yöntemlerin yerini genetik ekspresyon düzeyinde analiz eden teknikler almıştır. MHC sınıf II bölgesinin -DR ve -DQ genleri, DNA-RFLP ile HLA-tipi olan ilk genlerdir. Bu tekniğin yerini büyük ölçüde daha hızlı ve daha hızlı PCR tabanlı yöntemler almıştır. MHC'nin moleküler klonlanması ve haritalanması, hem sınıf I hem de sınıf II bölgelerinin antijenlerini tipleyen yeni bir PCR tabanlı tekniğin yakın zamanda geliştirilmesine yol açmıştır. Bu tekniği kullanarak, HLA genotiplemesi, tek bir Polaroid fotoğrafından elde edilebilen sonuçlarla, çoklu PCR ve tek bir jel kullanılarak tek bir numune üzerinde gerçekleştirilebilir. Bu sistem histo-uyumluluk testi laboratuvarlarının çoğunda önceki tüm serolojik/moleküler tabanlı HLA tipleme prosedürlerinin yerini almıştır veya değiştirmektedir. Sekansa dayalı DNA teknikleri, kemik iliği transplantasyonu ortamında yaygın olarak kullanılan yüksek çözünürlüklü bir tipleme yöntemi sağlar. MOLEKÜLER PATOLOJİ Lazer Yakalama Mikrodiseksiyon Moleküler teknolojilerdeki son gelişmeler genomik, transkriptomik ve proteomik çalışmalarında devrim yarattı. Bununla birlikte, bu teknolojilerin uygulanmasındaki ciddi bir potansiyel dezavantaj, cerrahi olarak rezeke edilen dokuların doğal heterojenliğidir. Girdi materyalinde gereksinim fazlası olan hücre popülasyonları bulunmadıkça, sonraki analizin bozulmasına neden olarak hatalı sonuçlar üretilebilir. Doku kesitlerinin ve sitolojik preparatların lazer mikrodisseksiyonu, saf hücre popülasyonlarının elde edilmesini kolaylaştırmak ve doku karmaşıklığı engelinin üstesinden gelmek için değerli bir yukarı akış kaynağıdır. Geçerli ve anlamlı sonuçlar üretmek için çeşitli alt moleküler teknolojilerle birleştirilebilir. Lazer yakalama mikrodisseksiyon (LCM), orijinal olarak Ulusal Kanser Enstitüsünde geliştirilen bir tekniktir. Başlangıcından bu yana bir dizi modifikasyon yapıldı ve şu anda lazer tipine [kızılötesi (IR) veya ultraviyole (UV) bağlı olarak esas olarak iki kategoriye ayrılan bir dizi alet mevcut. ] istihdam edildi. LCM, dondurulmuştan sabit parafine gömülü kesitlere veya sitolojik preparasyonlara kadar çeşitli doku preparasyonlarına uygulanabilir. Hematoksilen ve eozin veya toluidin mavisi kullanılarak yapılan rutin boyama, genellikle ilgilenilen hücre tipinin morfolojik tanımlanmasına yardımcı olmak ve bir doku kesiti etrafında gezinmeyi kolaylaştırmak için kullanılır. Bununla birlikte, fenotipik ve fonksiyonel özelliklere göre hücre seçimine izin vermek için histokimyasal boyama, immünohistokimya veya immünofloresan da kullanılabilir. Başlangıç ​​materyaline ve seçilen aşağı akış protokollerinin gereksinimlerine bağlı olarak, DNA, mRNA veya protein çıkarılabilir ve başarılı bir şekilde analiz edilebilir. Bu şekilde, hastalığın hücreye özgü biyobelirteçlerinin veya potansiyel terapötik hedeflerin tanımlanması doğru bir şekilde gerçekleştirilebilir. Bu teknolojinin özellikle yararlı olduğu alanlardan biri kanser araştırmalarıdır. Kanser araştırmacıları için büyük bir engel, premalign hücrelerin malign bir tümör oluşturmak üzere ilerlediği kanserin ilerlemesi sırasında ortaya çıkan moleküler değişiklikleri karakterize etmenin zorluğunda yatmaktadır. Erken kanser tespitine yardımcı olabilecek tümör ilerlemesi sırasında yukarı veya aşağı regüle edilen proteinlerin tanımlanması, bu proteinlerin bulunduğu küçük hücre alt popülasyonu tarafından engellenir. Lazer yakalama mikrodiseksiyon (LCM), araştırmacıların lekeli doku bölümlerinden farklı alt popülasyonları izole ederek normal ile hastalıklı hücreleri karşılaştırmasına olanak tanır.

İmmünofenotipleme – Laboratuvar Tanı Bilimi – Laboratuvar Ödevleri – Lab Ödevleri – Kimya Mühendisliği – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri

Hematolojide Akış Sitometrisi ve Moleküler Biyoloji

Akış sitometrisi ve moleküler biyolojinin tanısal faydası, klinik hematolojinin çeşitli alanlarında genişlemeye devam etmektedir. Tanıya yönelik immünobiyolojik ve moleküler bir yaklaşımın kombinasyonu ve ardından hasta takibi, hematolojik neoplazmalar açısından kanser biyolojisinin diğer herhangi bir alanından daha yararlı olduğunu kanıtlamıştır.

Akış sitometrisinde, yeni masaüstü analizörlerin ve ticari olarak temin edilebilen monoklonal antikor kombinasyonlarının geliştirilmesi, tanıya multiparametrik bir yaklaşıma izin verir. Bu, spesifik hücrelerin immünofenotipinin doğru bir tanımını sağlar.

İmmünofenotipik verilerin birikiminin, yalnızca tanı açısından değil, aynı zamanda prognostik değerlendirme açısından da önemli olduğu kanıtlanmıştır.

Birkaç hematolojik neoplazmada, belirli antijenlerin ekspresyonunun veya yokluğunun prognostik öneme sahip olduğu gösterilmiştir. Ek olarak, akım sitometrisi artık tedavi izlemede, özellikle de minimal rezidüel hastalığın tespiti açısından kullanılmaktadır.

Benzer şekilde, moleküler biyoloji hem teşhis hem de hastalık izlemede hayati bir araç olarak genişlemeye devam ediyor. Tanısal hematolojideki en önemli moleküler teknolojiler, floresan in situ hibridizasyon (FISH) ve polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) metodolojileridir.

Hematolojik neoplazmlarda görülen spesifik genetik lezyonların gösterilmesinde moleküler yaklaşımlar hayati öneme sahiptir. Ayrıca lenfoproliferatif hastalıklarda klonalitenin gösterilmesi moleküler tekniklerle sağlanmaktadır.

Lösemi ve lenfoma tanısında kombine bir immünofenotipik ve moleküler yaklaşımın önemi, Dünya Sağlık Örgütü’nün (WHO) hematopoietik ve lenfoid neoplazmalar sınıflandırmasının son yayını ile gösterilmiştir.

Bu sistem, önceki sınıflandırmaları akış sitometrisi ve moleküler biyolojiden üretilen yeni verilerle ilişkilendirerek, bunları klinik önemi olan bir sisteme dahil eder. Bu, spesifik genetik anormallikleri hedef alan tedavi yöntemlerinin geliştirilmesiyle örneklendirilir.

Hematolojinin diğer alanlarında akış sitometrisi ve moleküler biyoloji, hayati teşhis ve klinik araçlar olarak gelişmeye devam etmektedir. Hemaoglobinopatilerin genetik temeli aydınlatılmaya devam ederken, moleküler teknikler koagülopatilerin tanısında giderek daha önemli hale gelmektedir.

Bu bölüm, hematoloji laboratuvarında bu iki teknolojinin başlıca uygulamalarını özetleyecek ve immünobiyolojik ve moleküler bilgi kombinasyonunun, hematolojik bozuklukların biyolojisini anlamamız ve teşhis üzerinde nasıl derin bir etkisi olduğunu gösterecektir.

İmmünfenotip nedir
Kemik iliği biyopsisi Nasıl yapılır
Kemik iliği biyopsisi sonucu ne zaman çıkar
Kemik iliği biyopsisi yaptiranlarin yorumlari
Kemik iliği aspirasyonu ve biyopsisi farkı
Kemik iliği biyopsisi fiyatları
Kemik iliği biyopsisi yapan hastaneler
Kemik iliği biyopsisi ücreti

Akış Sitometrisi ve İmmünofenotipleme

Akış sitometrisinin tanısal hematoloji laboratuvarındaki en önemli uygulaması, lösemi ve lenfomalarda hücre soyunun belirlenmesidir. Soy ve farklılaşmaya bağlı hücre yüzeyi antijenlerinin ekspresyonu, bu antijenlere özgü florokrom etiketli monoklonal antikorların kullanımına izin verir.

Antijenlerin spesifik epitoplarını tanıyan monoklonal antikorlar, küme atama (CD) numarası ile tanımlanır. Yazma sırasında, yaklaşık 250 CD numarası atanmıştır ve bunların bir kısmı immünofenotipleme hematopoietik hücrelerde özellikle önemlidir.

Lösemi ve lenfoma teşhisine yaklaşım, bir hücre popülasyonunun spesifik soyunu tanımlayacak ve varsayılan bir malign hücre popülasyonu için spesifik bir immünofenotip sağlayacak bir monoklonal antikor panelinin kullanılmasıdır. Morfolojik ve moleküler bilgilerle birlikte bu akış sitometrik verileri, malign hücrenin sınıflandırılmasında önemli bir araçtır.

Akut Lösemilerin İmmünofenotiplenmesi

Yeni teşhis edilmiş bir lösemiyi immünofenotiplemenin amacı, öncelikle lenfoid ve miyeloid maligniteler arasında ayrım yapmaktır. Bu, olgunlaşmamış miyeloid veya lenfoid hücrelerde eksprese edilen soya özgü antijenleri saptayan ve akut miyeloid lösemileri (AML’ler) lenfoblastik lösemilerden (ALL’ler) ayırt eden nispeten küçük bir monoklonal antikor paneli kullanılarak gerçekleştirilebilir.

Birinci basamak akut panel ayrıca ALL’de B hücresi veya T hücre soyunu ayırt etmeli ve alt tipin daha fazla tanımlanmasına izin vermelidir, örn. AML’de monositik ve megakaryositik belirteçler. Tablo 32.1, akut lösemi teşhisi için tipik bir birinci basamak antikor panelini göstermektedir.

Bu ilk panel, B soyu (CD10, CD19, CD20, CD22), T soyu (CD2, CD3, CD7) ve miyeloid ilişkili (CD13, CD33, CD117) belirteçleri ve ayrıca hücresel farklılaşma derecesi hakkında bilgi sunan diğerlerini içerir ( TdT, CD34).

Akut Miyeloid Lösemiler

Miyeloid hücreleri lenfoid kökenli olanlardan ayırt etmek için kullanılan en kullanışlı miyeloid spesifik belirteçler CD13, CD33 ve CD117’dir. Az sayıda vakada pozitif olabilen CD7 ve Tdt dışında, AML hücrelerinde lenfoid antijenlerin ekspresyonu bulunmayacaktır.

Akut miyeloid lösemiler geleneksel olarak Fransız-Amerikan-İngiliz (FAB) sistemi tarafından morfolojik ve sitokimyasal temellere göre sınıflandırılır. AML’de, AML M1-M5 alt tiplerini ayırt eden spesifik belirteçler olmamasına rağmen, immünofenotipleme FAB alt tipi ile oldukça iyi korelasyon gösterir, bazı belirteçler tercihen belirli gruplar içinde ifade edilir.

Bunlar, M4 ve M5 kategorilerindeki monositik belirteçler CD14 ve CD64’ü içerirken, daha nadir AML M6 ve M7 alt tipleri, sırasıyla kırmızı hücre ve trombosite özgü antijenlerin ekspresyonu ile karakterize edilebilir.

AML M0 hücreleri farklılaşmadan yoksundur ve miyeloid antijenleri artı hemopoietik kök hücre belirteci olan CD34’ü ifade ederken, AML M1’de genellikle sadece miyeloid antijenlerin ifadesi vardır. Tablo 32.3, AML’de görülen genel immünofenotipleri FAB sınıflandırmalarına göre listeler.

AML’nin son WHO sınıflandırması, morfolojik, immünofenotipik ve moleküler özelliklere vurgu yapmaktadır. Bu nedenle AML, spesifik tekrarlayan genetik anormalliklere göre sınıflandırılır ve bunlar genellikle spesifik immünofenotipik profillerle ilişkilendirilir.

Bu tür genetik anormalliklerin belirgin olmadığı AML vakalarında, bunlar monositik, megakaryositik veya eritroid soylar boyunca farklılaşma ve/veya farklılaşma derecelerine göre tanımlanır. Bu nedenle, immünofenotip, lösemik hücrelerin karakterizasyonunda, FAB sisteminde kullanımıyla aynı şekilde esastır.

Akut Lenfoblastik Lösemiler (ALL’ler)

Lenfoid kaynaklı akut lösemiler rutin olarak B hücre veya T hücre kökenlerine göre sınıflandırılır. T hücresi ALL hücreleri, bir veya daha fazla T hücresi antijenini (CD2, CD3, CD7) ve Tdt’yi eksprese eder. CD3 antijeni sitoplazmada erken T hücre olgunlaşmasında eksprese edilir ve T-ALL için en faydalı işarettir. T hücresi gelişimindeki ilk yüzey antijenlerinden biri CD7’dir ve bu genellikle tüm T-ALL hücrelerinde bulunur.

B hücreli lenfoblastik lösemiler, genellikle karakteristik fenotip ile ilişkili olan olgunlaşma derecelerine göre üç gruba ayrılabilir. Olgunlaşmamış bir lösemi olan boş hücreli ALL, B hücre belirteçlerini (CD19, CD22) artı TdT ve CD34’ü ifade eden hücrelere sahiptir.

Ortak ALL, B hücre antijenleri ve TdT ile birlikte CD10 ekspresyonunun varlığı ile ayırt edilir. B-ALL hücreleri, tüm olağan B hücre antijenlerini eksprese eder, ancak TdT ve CD10’un yokluğu ile ayırt edilir.