Blog

Demir Aşımı Enfeksiyon, inflamasyon veya neoplastik hastalık ile birlikte ortaya çıkan hipoproliferatif anemi olarak tanımlanabilir. Serum demiri, serum transferrin ve transferrin satürasyonu yüzdesi için düşük değerler, artmış serum ferritin, artmış retiküloendotelyal demir depoları, artmış ZPP, orta derecede artmış TfR ve azalmış demir emilimi ile karakterizedir. Kırmızı hücre ömründe orta derecede kısalma meydana gelir. Eritroid iliğine demir verilmesi mümkün olduğundan ve eritropoetin tedavisi durumu düzeltebilirken demir eksikliğini düzeltemediğinden, sürecin kesin mekanizması hala tam olarak açık değildir ve düzensiz demir metabolizması tek unsur değildir. Enflamatuar sitokinlerin etkisi merkezi görünmektedir. Kronik hastalık anemisi, anemi nedeni olarak DEA dışında retiküloendotelyal hücrelerde boyanabilir demir bulunması ile kemik iliğinin incelenmesi ile demir eksikliği anemisinden ayırt edilebilir, ancak bu test yaygın kullanıma uygun değildir. Serum demirinin demir eksikliği testi olarak ciddi eksiklikleri vardır. Önemli günlük değişkenlik gösterir ve son gıda alımından da etkilenir, bu da yüksek bireysel değişkenlik ile sonuçlanır. Kronik hastalık anemisinde, demir depolarından bağımsız olarak serum demiri depresiftir ve transferrin satürasyonu kullanımı bunu kısmen aşsa da (aynı durumda transferrin veya IBC deprese olduğu için) prediktif değeri yüksek değildir. Östrojenizasyon (hamilelikte, oral kontraseptif veya östrojen replasman tedavisi), serum transferrinini (ve IBC) artırarak durumu karıştırabilir. Sağlıklı bir insandaki serum ferritin, vücut demir depolarının iyi bir indeksidir, ancak inflamasyon ve karaciğer hastalığı, demir durumundan bağımsız olarak serum ferritininde artışa neden olur ve bu da tanı değerini bozar. Serum ferritininin 20 mg/l'den düşük olması IDA ile uyumlu olmasına ve 100 mg/l'nin üzerindeki bir ferritinin, inflamatuar hastalık varlığında bile IDA'yı olası kılmamasına rağmen, bu, orta düzeyde ferritinli geniş bir hasta grubunu terk eder. Tanının belirsiz olabileceği değerlerdir. Çinko protoporfirin, serum ferritinden farklı olarak karaciğer hastalığından etkilenmez ve akut faz reaksiyonundan doğrudan etkilenmez. Kurşun toksisitesinde pozitif olması nadiren bir problemdir. Yaşa göre demir değerleri Demir fazlalığı belirtileri COVID demir yüksekliği Demir yüksekliği kaç olmalı Demir fazlalığı diyeti Kolesterol ve demir yüksekliği Demir fazlalığı ekşi Gebelikte demir yüksekliği Romatoid hastalıkta, hipokromik hücre yüzdesi ile ilişkilidir, ancak hipokromik hücre yüzdesi normal olduğunda sıklıkla yükselir ve böbrek yetmezliğinde hipokromik hücre yüzdesi normal olduğunda spesifik olmayan bir şekilde yükselir. Eritropoez sırasında demir mevcut olmadığında arttığı için fonksiyonel eksikliğin bir testidir ve bu, kronik hastalık anemisi için geçerlidir. Talasemi özelliğinden etkilenmediği söylense de, bu durumdaki hastaların %50'sinin yüksek ZPP'ye sahip olduğuna dair kanıtlar vardır. Bu nedenle, yükseltilmiş bir ZPP, demir eksikliğinin teşhisi değildir, ancak muhtemelen talasemi özelliği dışında, gelişmekte olan kırmızı hücreye demirin fonksiyonel kullanılabilirliği hakkında bilgi verir. Serum transferrin reseptörü sağlıklı kişilerde demir depoları ile iyi ilişkilidir ve demir eksikliğinde veya eritropoez artışı meydana geldiğinde artar. Bu son durum, etkisiz eritropoezi içerir. Kronik hastalıkta, muhtemelen etkisiz eritropoez oluşumuyla ilişkili olarak, yeterli demir depolarının varlığında bile konsantrasyonlar artar. Bununla birlikte, demir depolarıyla bir ilişki hala devam etmektedir. Serum TfR'nin serum ferritine oranının, sağlıklı kişilerde demir depolarının mükemmel bir ölçüsü olduğu ve tek başına serum ferritinden ziyade kronik hastalık anemisinde demir eksikliğinin daha iyi bir göstergesi olduğu gösterilmiştir. Serum TfR hamilelikte özellikle yardımcı olabilir. Hamilelik hemodilüsyon yoluyla anemiye neden olabilir, genellikle yeterli demir depolarının varlığında bile düşük ferritin ile ilişkilidir ve östrojenlerin neden olduğu IBC'de bir artış demir eksikliğini düşündürebilir. Serum TfR, ön kanıtlara göre, hamilelikten nispeten etkilenmemiş gibi görünmektedir ve demir eksikliğinin değerlendirilmesinde kullanılmasına izin vermektedir. Manuel yapısı bazı laboratuvarlarda uygunsuz olmasına rağmen, ZPP ilk tam kan sayımı örneğinde ölçülebilen ucuz ve iyi bir demir eksikliği testidir. Ferritin, eksiklikleri fark edilirse iyi bir ikinci basamak testidir. Serum transferrin reseptörü, ana analizörlerde daha kolay mevcut olduğunda ve rolü daha açık bir şekilde tanımlandığında daha büyük bir rol üstlenebilir, ancak şu anda laboratuvarlarda mevcut olan test aralığına serum TfR ölçümünü ekleyerek kazanılacak çok az şey vardır. Yeni laboratuvar testleri tanıtıldığında, gerekli ayrım yapılmadan daha geniş test panellerinin kullanılmasını önlemek için araştırma protokollerinin yeniden değerlendirilmesi önemlidir. Aşırı Demir Yükünün Araştırılması Edinilmiş aşırı demir yüklenmesi, kronik hemolitik anemiler, parenteral aşırı demir yüklenmesi veya kronik karaciğer hastalığı ile ilişkili olarak ortaya çıkabilir, ancak kaynak genellikle hastanın öyküsünden açıktır ve bu durumun araştırılması ve yönetimi burada açıklanmamıştır. Genel popülasyonda hemokromatozise genetik yatkınlık yaygındır (100-300'de 1), ancak semptomatik hastalık insidansı muhtemelen genetik mutasyon insidansının yirmide biri kadardır. Karaciğer enzimlerinde açıklanamayan yükselme olanlarda dışlanması önemli bir durumdur, çünkü potansiyel olarak ölümcüldür, ancak kolayca tedavi edilebilir ve indeks vakaların keşfi, yakın akrabaların araştırılmasına gelecekte risk oluşturması için izin verir. Gelişen ilk anormallik transferrin satürasyonundaki bir artıştır ve kadınlarda %55'ten veya erkeklerde %60'tan fazla değerler demir birikimini düşündürür. Yiyeceklerin ve günlük değişkenliğin etkisinden en iyi şekilde, sabah erken açlık numunesi kullanılarak kaçınılır. Karaciğer demiri yükseldiğinde, demir birikiminin sonraki bir aşamasında serum ferritini yükselir. 500mg/l'nin üzerindeki değerler aşırı demir yüklenmesinden şüphelenir, ancak inflamasyonu içeren diğer durumlar ekarte edilmelidir ve transferrin satürasyonu bu açıdan da üstün bir testtir, çünkü inflamatuar hastalık daha az satürasyona ve dolayısıyla daha az tanı belirsizliğine neden olur. Bu ön araştırmalarda genetik hemokromatoz öneriliyorsa, bir polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) kullanılarak HFE mutasyon analizi yapılmalıdır. Kalıtsal aşırı demir yüklenmesinin en yaygın biçimi (vakaların yaklaşık %90'ı), HFE genindeki mutasyonlarla, özellikle de 282 konumundaki bir sisteinin (C) bir tirozin kalıntısı (Y) ile değiştirildiği C282Y mutasyonuyla ilişkilidir.  Diğer mutasyon, 63. pozisyondaki histidin (H)'nin aspartik asit (D) ile değiştirildiği H63D'dir. C282Y mutasyonu için homozigotluk aşırı demir yüklenmesi ile ilişkilidir ve HH/YY fenotipine sahip erkeklerin %10'u ve kadınların %5'ine varan oranda semptomatik aşırı demir yüklenmesi gelişir. Bileşik heterozigotlarla (ör. HD/CY) durum daha az açıktır ve benzer şekilde H63D mutasyonu (DD/CC) için homozigotlar daha az ciddi şekilde etkilenir. Karaciğer demirinin değerlendirilmesi, tanı sürecinin gerekli bir parçası değildir, ancak seçilmiş hastalarda hastalığın şiddetini değerlendirmek için kullanılabilir. Tedavi, sınırda demir eksikliği sağlanana kadar düzenli veneksiyonla yapılır.