Emniyet Kültürü
Bir emniyet kültürünün geliştirilmesi bağlamında operasyonlara, risklere ve insanların davranışlarına daha yakından bakmak için liderliğe daha fazla hesap verebilirlik veren hesap verebilirlik ve “görev sahibi” ilkesidir.
Bu yön, Texas BP Rafineri Patlaması, ABD (2005) [1] ve Baker Panel Raporu ve Buncefield Terminal Patlaması ve Yangını, Birleşik Krallık (2005) gibi olayların ardından son 12 yılda daha iyi anlaşıldı. [2] ve ardından gelen Büyük Olay Soruşturma Raporu (MIIR) vardır.
Her iki rapor da, büyük olayları önleyen önemli bir unsur olarak öne sürerek, bir güvenlik kültürünün oluşturulmasında liderliğin rolüne büyük vurgu yaptı. Aslında, modern petrol ve gazla ilgili büyük olaylarda liderliğin başarısız olduğu sık sık dile getirildi.
Modern düzenlemelerdeki genel eğilim, özellikle petrol ve gaz gibi proses endüstrilerinde, küresel olarak daha fazla performansa dayalı düzenlemelere doğru ilerliyor gibi görünüyor. İnsan performansını ve faktörlerini düzenlemek her zaman çok zor olacaktır. Gelecekte daha iyi ve daha güvenli bir endüstriyi şekillendirebilecek tasarım ve risk ve operasyonel çalışmalarda insan performansı konularını ele alarak insan faktörlerinin daha iyi anlaşılmasına yönelik itici güçtür.
PSM düzenlemelerinin etkinliğinin etkisi
Düzenlemeler genellikle performansı artırmaz. Şirketin ve hükümetin kendisi ve kamuoyu dahil olmak üzere tüm paydaşlarının çıkarlarına en iyi şekilde uyması için endüstri için bir standart oluştururlar. Bununla birlikte, düzenlemelere uyulmaması, kısmen veya tamamen kapanmaya yol açan azaltım emirleri ve para cezaları gibi sonuçlar doğurabilir. Bu nedenle, çoğu sektörde genellikle yönetmeliklere uyumu minimum standart olarak görüyoruz.
Performansın daha fazla değer katan EHS veya PSM’ye yönelmesi, daha çok proaktiflik ve operasyonel mükemmellik sürücülerinden gelir. Bu, risk yönetimine yönelik proaktif bir yaklaşıma yol açan yüksek güvenilirlik kültürü ve organizasyonu yaratır. Güvenilirliği yüksek kuruluşlar ve daha uzun bir süre boyunca daha güvenli performans gösterebilenler, bir kuruluşa daha yüksek kârlılık, daha düşük sigorta primleri, daha az ceza, daha az fabrika ve operasyonel aksama gibi hem ekonomik hem de diğer faydalar sağlar ve bu daha iyi organizasyonu oluşturarak da yapabilirler.
Emniyet kültürünün 5 temel öğesi
Emniyet kültürünün temel unsurları
Havacılıkta Emniyet Kültürü
Emniyet kültürünün Temel unsurları arasında değildir
Pozitif Emniyet Kültürü nedir
HAVACILIK kültürü
Adil kültür nedir
Öğrenme kültürü Nedir
İnsan davranışı, şirket içindeki organizasyon ve güvenlik kültüründen önemli ölçüde etkilenir. Bu nedenle, çalışanların katılımını sağlayan, eğitim, kaynaklar, ekipman ve yetkilendirme vb. yoluyla doğru düzeyde destek sağlayan ve daha olumlu bir çalışma kültürü sağlamaya yardımcı olan daha iyi sistemlerin uygulanması tavsiye edilir.
Düzenlemeler, uyulması gereken minimum gereksinimlerdir; hiçbir taviz yoktur. Bir emniyet vakası rejimi içinde bile, oluşturulan gereklilikler veya süreçler ve prosedürlere uyulmalıdır. Uyum bir temel olmalıdır, ancak insan faktörleri ve davranışlarıyla bile daha proaktif ve üretken bir güvenlik kültürüne yönelik bir istek olmalıdır.
Bu, daha olumlu bir PSM kültürünü sürdüren ve çalışanların PSM ve Güvenliğin yalnızca yasal bir gereklilik olmaktan ziyade temel bir kurumsal değer olduğunu bulduğu daha iyi ve daha yüksek bir performans kültürü yaratır.
Bu amaçla, bir kez daha daha iyi bir güvenlik ve PSM kültürü sağlayabilecek olan liderliktir. Liderler çalışanlara ilham verebildiklerinde, çalışanların uyumun ötesine geçmek ve bir bağlılığa doğru motive olacakları, uyumdan ziyade proaktifliğe yönelik bir organizasyon kültürü oluşturulabilir. Bu kişisel sorumluluk ve hesap verebilirlik duygusunun davranışları üzerinde olumlu bir etkisi olacaktır.
Çok fazla düzenleyiciye sahip olmanın zorlukları
Birçok gelişmiş ve gelişmekte olan ülkedeki operatörler, her biri kendi reçetelerini ve sistemlerini takip etmek için vaaz veren çok sayıda düzenleyicinin sıkıntısıyla karşı karşıyadır. Her birinin yer kapmak ve endüstriyi kontrol etmek için çok fazla rekabet etmesi endişesi, güvenliği ve dolayısıyla işi olumsuz etkiler. Ve işletmeler bazen denizdedir: kimi takip etmeli, neyi takip etmeli ve neyi takip etmemelidir.
İdeal olarak, güvenlik standartlarını hazırlama, denetimleri gerçekleştirme, sistemdeki boşlukları belirleme ve iyileştirmeler için önerilerde bulunma konusunda yeterli uzmanlığa sahip bir düzenleyici olmalıdır. Böyle bir kurum, Olay Soruşturmalarını yürütmek, olayın temel nedenini bulmak ve tekrarını önlemek için önlemler önermek için esasen gerekli bilgi ve yeteneğe sahip olmalıdır.
Bu nedenle, düzenleyicilerin yalnızca deneyime sahip olması değil, aynı zamanda sağlam alan bilgisine de sahip olması gerektiği açıktır. Havacılık ve nükleer enerji gibi endüstriler, küresel olarak, alan bilgisi ile desteklenen uzun deneyime ve uzmanlığa sahip düzenleyiciler tarafından yönetilmektedir. Benzer şekilde, hidrokarbon endüstrisindeki karmaşık işlemler ve onun karmaşık süreçleri de daha önceki kriterleri karşılayan düzenleyiciler tarafından yönetilmelidir. Düzenleyici kurum yeterli teknik uzmanlığa ve konuya ilişkin derin bir anlayışa sahip olmadıkça, adaleti yerine getirmek imkansızdır.
Amerika Birleşik Devletleri’nde, Kimyasal Güvenlik Kurulu (CSB), Sanayi(ler) tarafından Kaza-Olay Araştırması yapmaya ve tekrarı önlemek için alınan dersler ve tavsiyelerle ortaya çıkmaya çağrılmaktadır. American Petroleum Institute (API) dünya çapında kabul görmüş güvenlik standartlarını hazırlar, eksiklikleri tespit etmek ve bunlar için azaltıcı önlemler önermek için endüstrinin dış denetimini yapar.
Normalde, API denetimleri kapsamlı ve titizdir. Beş ila yedi uzmandan oluşan bir ekip, 5 gün boyunca çeşitli proses güvenliği parametreleri üzerinde denetim gerçekleştirir. Bu kuruluşlar, zorunlu olarak düzenleyiciler olmasalar da, birkaç yıllık deneyimle desteklenen gerekli bilgi ve uzmanlığa sahiptir ve karmaşık sorunları profesyonel bir şekilde ele alabilirler.
API ve CSB gibi kuruluşlar, yalnızca kendi iç kaynaklarına bağlı oldukları için değil, aynı zamanda ilgili sektörden düzenli olarak uzmanlar çektikleri için etkilidir. Endüstri profesyonellerinin birleşmesi ve Enstitülerin uzmanlığı, kendi öz kimliklerini yaymak yerine çözüme ulaşmaya tam olarak odaklandıklarını doğrulamaktadır. Bu bir kazan-kazan önerisidir.
Ancak, bu tür anlatılar dünya çapında derin değildir. Örneğin Hindistan’da ve petrol ve gaz endüstrilerinde güvenlik açısından, dünyanın en büyük üçüncü enerji tüketicisi ve dördüncü en büyük rafinerisi, birden fazla düzenleyici tarafından yönetilmektedir. Hidrokarbon sektöründe güvenliği denetleyen dört ana düzenleyici vardır. Bu, sektöre çok sayıda denetim yapılması, birden çok reçete ve öneriye uyulması, çok fazla kurum tarafından soruşturma yapılması vb. gibi gereksiz müdahalelere yol açmaktadır.
Bunun nedeni, Düzenleyicilerin her birinin rolü net bir şekilde tanımlanmadığından örtüşen birçok alan olmasıdır. Bu nedenle endüstri, ne arzu edilen ne de sağlıklı olan birden fazla düzenleyicinin gazabıyla yüzleşmek zorundadır. Birden fazla organ tarafından çok fazla denetim yapılması ve bunlara müdahale edilmesi, organizasyonun verimliliğini engellemekte ve bazı tavsiyeler zaman zaman birbiriyle çelişebilmektedir. Diğer birçok ülke ve yargı alanında da benzer örnekler var.