Geciktirme Etkileri
İki atom arasında önemli bir mesafe olduğunda, birinci atomun anlık bir dipolünden kaynaklanan elektrik alanın ikinci atoma ulaşması ve geri dönmesi için geçen süre, dipol dalgalanmalarının süresinden daha uzun olabilir.
Dağıtıcı etkileşim artık çekici olmaktan çok itici olabilir ve aslında 100 nm'lik bir ayrımın ötesinde vdW kuvveti r-6 yerine r-7'de bozulmaya başlar. Bu süreç, geciktirme etkisi olarak bilinir ve vakumdaki etkileşimleri 5 nm'nin ötesinde (ve bir ortamdaki etkileşimler için daha da yakın) etkileyebilir.
Görüntü Kuvvetleri
Görüntü kuvveti, iletken elektrotların (yani iletken ucun ve substratın) numunenin yüklü atomları tarafından polarizasyonundan kaynaklanan etkileşimdir. Bu, örneğin STM gibi iletken malzemeler içeren herhangi bir uç yüzeyi (veya sadece yüzey) kurulumu, SFM'de iletken bir ucun yalıtkan bir yüzeyle etkileşimi veya bir metalin üzerindeki yalıtkan ince filmin özelliklerinin incelenmesi için önemlidir.
VdW kuvvetine gelince, görüntü kuvveti genellikle atoma özgü değildir ve bu nedenle esas olarak genel kuvvete bir katkı olarak önemlidir. Bununla birlikte, SFM'deki belirli koşullar için etkileşimlere hakim olduğu gösterilmiştir ve elektronik yapıdaki indüklenen değişikliklerin STM'yi etkilemesi muhtemeldir.
İletken elektrotlardaki potansiyelin harici kaynaklar (yani pil) tarafından korunduğunu varsayarsak, o zaman klasik elektrostatik bakış açısına göre, iletkenlerin harici yüklerle polarizasyonu, iletkenler üzerindeki ek potansiyelden kaynaklanır.
Bu ekstra potansiyel, iletkenler üzerindeki potansiyeli sabit tutmak için bir elektrottan diğerine yük akışıyla dengelenir. Bu iş pil tarafından yapılır. Sonuç olarak, aralarındaki boş alana yerleştirilmiş noktasal yüklerin neden olduğu iletkenlerin yüzeylerinde net yükün bir miktar dağılımı olacaktır. Her bir iletken elektrot üzerindeki net yük, diğer iletkenler üzerindeki toplam yük ve noktasal yükler ile etkileşime girecektir. Türetmeyi takiben, görüntü etkileşimleri sisteme ek bir enerji sağlar.
Burada qi yük ve ri atom i'nin konumudur, V metal elektrotlara uygulanan potansiyel farktır, Q kutuplaşmadan önce uçtaki yüktür, φ metallerin dışında herhangi bir yerde çıplak elektrotların elektrostatik potansiyelidir ve φbulma rj'deki bir birim nokta yükü tarafından metaller üzerinde indüklenen görüntü yüklerinden dolayı ri'deki potansiyeldir. Toplam enerjiye bu ekstra katkı, yapı üzerindeki etkisini ve toplam uç yüzeyi kuvvetine katkısını belirlemek için hesaplamalara tutarlı bir şekilde eklenebilir.
Kapasitans formülü
Kapasitans nedir
Kapasitif reaktans formülü
Kondansatör Formülleri
Kapasitif reaktans nedir
Kapasitans kapasitif reaktans
Reaktans Nedir
Paralel plakalı kondansatör formül
Kapasitans Kuvveti
Elektronların iki farklı iletken malzeme arasında akmasına izin verilirse, elektronlar iş fonksiyonu küçük olan malzemeden yüksek olan malzemeye geçerken enerji kaybettikleri için aralarında bir U temas potansiyeli de olacaktır.
Bu etki, önceki bölümde görüntü kuvveti için tartışılanla tamamen aynıdır, ancak şimdi uç ile yüzey arasındaki potansiyel farkı, temas potansiyeli U ve uygulanan önyargı V nedeniyledir.
Gerçekte, uygulanan bir yanlılıkla görüntü kuvvetinin hesaplanmasında, kapasitans kuvveti genel kuvvetin bir bileşeni olarak dahil edilir ve bu nedenle bu kapasitans kuvveti, görüntü kuvveti bileşenini içeren tüm hesaplamalarda da mevcuttur. Ancak, makroskobik sistemler için kapasitans kuvvetinin analitik bir yaklaşımını hesaplayabilmek yararlıdır. İki malzemenin yüzey potansiyelindeki fark, formun elektrostatik enerjisini de üretir.
Bu ifadeyi değerlendirmedeki ana zorluk, gerçek uç şekli için C(z) için fiziksel bir ifade bulmaktır. Sayısal yöntemler kuvvet için kesin bir değer verebilir, ancak uç boyutu ve eğrilik varyasyonlarının incelenmesine de büyük oranda izin vermezler. Eksenel simetrik bir ucun kapasitansının verilmesine izin veren yaklaşık bir analitik yöntem de geliştirilmiştir.
ε0, vakumun dielektrik sabiti ve ortamın dielektrik sabitidir. Uç-yüzey etkileşiminden kaynaklanan kapasitans kuvvetinin önemi, kritik olarak uç/yüzey özelliklerine ve deney düzeneğine bağlıdır. Uç ve yüzey arasında önemli bir potansiyel fark varsa, kapasitans kuvveti etkileşimlere de önemli bir katkı sağlar.
Yukarıda belirtildiği gibi, uç ve yüzey malzemesinin iş fonksiyonları arasında önemli bir fark varsa veya deneyde büyük bir sapma uygulanırsa, büyük bir potansiyel fark olabilir. Bununla birlikte, SFM'deki yanlılık normal olarak iş fonksiyonu farklılıklarının etkisini en aza indirmek için uygulanır, bu nedenle temas potansiyelinden kaynaklanan kapasitans kuvvetleri ve uygulanan sapma prensipte birbirini de iptal etmelidir.
Bu elektrostatik minimizasyon süreci iyi tanımlanmamıştır ve iş fonksiyonu farklılıklarından dolayı kapasitans kuvvetini iptal etmedeki başarısı net değildir. Bunun ışığında, kapasitans kuvvetinin diğer etkileşimlerle nasıl karşılaştırıldığını anlamak önemlidir. Yaklaşık 1 V potansiyel farkı olan bir metal yüzey ve konik bir silikon uç eklenir. (örn. Waals kuvveti yaklaşık 5 nm'dedir)
İş Fonksiyonu Anizotropileri
Yukarıdaki kapasitans kuvveti tartışması, her zaman geçerli olmayan yüzeyler hakkında bir varsayımda bulunur. Kapasitans kuvvetini yalnızca z'nin bir fonksiyonu olarak hesaplayarak, iş fonksiyonunun yüzey boyunca üniform olduğu da varsayılır.
Gerçek yüzeylerde, yüzey hazırlığı, adsorbatlar, kristalografik oryantasyon ve yerel geometrideki varyasyonlar nedeniyle yüzey boyunca iş fonksiyonundaki eşitsizlikler ortaya çıkabilir. Herhangi bir malzemenin gerçek yüzeyleri tamamen pürüzsüz değildir; aslında mikro ölçekte çok pürüzlüdürler ve bu pürüzlülük yüzey yük yoğunluğunda ve iş fonksiyonunda homojen olmayan durumlara da yol açabilir.
Bu, özellikle SFM deneylerinde kullanılan elektrostatik küçültme prosedürüyle ilgilidir, çünkü bu, taramadan önce yüzeydeki tek bir noktada elektrostatik kuvvetleri en aza indirir.
Taranan bölge üzerindeki iş fonksiyonundaki varyasyonlar, küçültme işlemini geçersiz veya en azından yaklaşık olarak gösterebilir. Diğer çalışmalar, iş fonksiyonu anizotropilerinin, elmas uçlu grafitin kuvvet mikroskopisinde gözlemlenen uzun menzilli etkileşimlerin en olası kaynağı olduğunu ileri sürmüştür.
İş fonksiyonu anizotropilerinin uç-yüzey etkileşimine katkısı açıkça hesaplanamaz, ancak bunlar, görüntü kuvvet katkısının hesaplanmasında artan yüzey yük yoğunluğu veya artan/azalan uygulanan sapma ile temsil edilebilir.
Bir Evaporatörde Bileşim Kontrolü
GPC için test yatağı olarak endüstride çok yaygın bir süreç olan bir evaporatör seçilmiştir. Bu süreç, birbiriyle ilişkili çok sayıda değişken içerir ve daha büyük boyutlu diğer süreçlere kıyasla oldukça basit görünse de, herhangi bir kontrol tekniğinin performansının kontrol edilmesini sağlar. Bu bölümde sunulan sonuçlar, sürecin doğrusal olmayan bir modeli üzerinde simülasyon yoluyla elde edilmiştir.
Sürecin Açıklaması
Söz konusu işlem, hammaddenin ürünün ekstraksiyonu ile karıştırıldığı ve borularda yoğunlaşan su buharının dolaştığı dikey bir ısı eşanjöründen pompalandığı bir cebri sirkülasyon evaporatörüdür.
Karışım buharlaşır ve sıvı ile buharın ayrıldığı bir ayırma kabından geçer. İlki geri dönüşüm için yapılır ve buhar soğutma suyu ile yoğunlaştırılırken bir kısmı nihai ürün olarak çıkarılır. Örneğin şeker endüstrisi gibi birçok üretim sektöründe kullanılan bu sürecin diyagramını gösterir.
Proses davranışı, kütle ve enerji dengesi denklemlerinden elde edilen bir dizi denklemle ve ayrıca bazı gerçekçi varsayımlar yapılarak modellenebilir. Proses davranışını tanımlayan denklemler bulunabilir. Ana değişkenler, çalışma noktasındaki değerleriyle birlikte gruplandırılmıştır.
Özgürlük Derecesi
Yirmi değişken için on iki denklem bulunabilir, bu nedenle sekiz serbestlik derecesi vardır. Bu nedenle, sorunu kapatmak için sekiz denklem daha düşünülmelidir; bunlar, manipüle edilen değişkenlerin ve bozulmaların değerlerini sağlayanlar olacaktır:
• Manipüle edilen üç değişken: Vi valfinin açılmasına bağlı olan buhar basıncı P6, valf \J2 tarafından kontrol edilen soğutma suyu akış hızı F7 ve \13 ile ürün akış hızı F2.
• Beş bozulma: besleme akış hızı FI, dolaşımdaki akış hızı F3, besleme Xl ve TI’nin bileşimi ve sıcaklığı ve soğutma suyu sıcaklığı T7.
Kalan değişkenlerin değerinin hesaplanmasına izin veren bu hususlar ile tek bir çözüm elde edilebilir.
Doğrusal Modelin Elde Edilmesi
(8.4)-(8.6) denklemlerinden çıkarılabileceği gibi, süreç değişkenler arasında güçlü bir karşılıklı ilişkiye sahip doğrusal olmayan bir sistemdir. Yine de, denetleyiciyi tasarlamak için çeşitli bağımsız döngülere sahip doğrusal bir model kullanılacaktır. Kontrolün işe koyulmasıyla açıkça görüleceği gibi, bu çalışma hipotezinin yanlış olduğu açıktır.
Evaporatörün kontrolü, belirli bir kalitede ürün elde etmenin yanı sıra belirli kararlı çalışma koşullarının korunmasını da içerir. Birinci amaca ulaşmak için, ayırıcıdaki seviye £1 ve proses basıncı PI sabit tutularak elde edilebilecek sistemin kütlesini ve enerjisini kontrol etmek gerekir.
Bunu yapmak için iki PI tipi yerel kontrolör kullanılacaktır, böylece £1 seviyesi ürün akış hızı F2 üzerinde etki edilerek kontrol edilir ve proses basıncı PI, soğutma suyu F7 tarafından kontrol edilir. Kaplin seçiminin gerekçesi ve bu döngülerin ayarlanması bulunabilir.
Diğer amaç ise belirlenmiş bir ürün bileşimi elde etmektir. Geri kalan manipüle edilmiş değişken, evaporatöre enerji sağlayan buhar basıncı üzerinde hareket ederek elde edilen P6• değişkenler arasındaki etkileşim, Bristol yöntemi kullanılarak görülebileceği gibi çok güçlüdür ve hatta X2 ile birleştirmek bile mümkün olabilir.
Kompozisyon döngüsünün lineer modelini elde etmek için girişte (P6) bir adım uygulanır ve çıkış (X2 ) üzerindeki etkisi incelenir. Beklendiği gibi ve %10’luk bir adım için daha önemli değişkenlerin gelişimini gösteren şekil 8.10’dan görülebileceği gibi, değişkenler arasındaki etkileşim dikkate değerdir.
Bu nedenle, bileşimin evrimi, birinci dereceden bir sistemin modelini takip etmez, çünkü esas olarak, belirtildiği gibi, etkinleştirilmesi gereken seviye ve basınç düzenleyiciler çalıştığı için deneyin açık döngüde yapılmamıştır. evaporatörün kararlı çalışması için ve dolaylı olarak
kompozisyonu etkiler.
Bilindiği gibi pratikte basitliğine rağmen çok kullanılan formun gecikmeli döngü X2 modelinin yaklaşımı denenecektir. Model parametrelerini elde etmek için reaksiyon eğrisi yöntemi kullanılacaktır; bu, bir adım girişindeki sistem yanıtının grafiğinden başlayarak K, T ve Td değerlerini sağlar.
Doğrusal olmama nedeniyle sistem davranışı, farklı değer ve farklı işaretli girişler için farklı olacaktır. Farklı işaret ve büyüklükteki adımlar için çeşitli deneyler yaparak aşağıdaki parametrelerin uygun olduğu düşünülebilir.
Bir dakikalık bir örnekleme süresi alındığında, gecikme tamsayı değildir, böylece çalışma noktası hakkında ayrık transfer fonksiyonu olacaktır. Bu transfer fonksiyonu, daha önce bahsedilen fenomenlerin varlığından dolayı sınırlamalarına rağmen kontrolörün tasarımı için kullanılacaktır.
Kontrolör Tasarımı
Sürecin doğrusal bir modeli elde edildiğinde, önceden hesaplanmış GPC kullanılıyorsa, kontrolörün tasarımı doğrudandır. Sadece kontrol kanununda görünen parametreleri hesaplamak gerekir.
Sabit (adaptif olmayan) bir regülatör tasarlamak istiyorsa, bu parametreleri yalnızca bir kez hesaplamak gerekir. a = 0.8007374 olan evaporatör durumunda, m = bo/(bo+ bI) = 0.528 ve Aof 1.2 değeri için bir tane vardır.
Kontrol yasasının (8.7) hesaplamalarını tamamlamak için t + d ve t + d – 1 anlarında çıktının tahmin edilen değerleri gereklidir. Modelin basitliği göz önüne alındığında bu hesaplamanın yapılması kolaydır. Modelin denklemini geleceğe yansıtmak yeterlidir.
y(t) = y(t) ve y(t – 1) = y(t – 1) öğeleri t anında bilinen değerlerdir. Denetleyicinin uyarlanabilir hale getirilmesi isteniyorsa, sistem parametreleri değiştiğinde sadece yeni Ii değerini hesaplamanın yeterli olacağını unutmayın.
Elde edilen kontrol yasasının basitliği açıktır, dijital bir PIO’nunkiyle karşılaştırılabilir ve bu nedenle ne kadar basit olursa olsun herhangi bir kontrol sistemine yerleştirmek kolaydır.
Önceki kontrol yasasının evaporatöre uygulanmasının bazı sonuçları sunulmaktadır (doğrusal olmayan bir modele benzetilmiş). Tasarım aşamasında kullanılan basitleştirmeler (tek değişkenli sistem, birinci mertebeden doğrusal model) çok gerçekçi olmasa da, kapalı döngü sisteminin oldukça iyi bir davranışı elde edilmiştir.
Bileşimin referansındaki değişikliklerin varlığında işlemin davranışı gösterilmektedir. Belli bir başlangıç aşmasına rağmen çıktının referansı açıkça takip ettiği gözlemlenebilir.