Yerel Prob Cihazları
Yerel Prob Cihazları Yerel prob cihazlarının geliştirilmesinde karşılaştıkları ana engel, günlük bir ortamda yüzeylerin titreşimiydi. Genellikle, bu titreşim, farklı zaman ölçekleri nedeniyle standart deneysel yöntemleri etkilemez. Yüzeyler, çevreleriyle mekanik bağlantı nedeniyle de salınır. Katılardaki elektron süreçleri için zaman ölçeğiyle (zaman ölçeği tipik olarak 10−14 ila 10−15 s) veya hatta önemli ölçüde daha yavaş olan fonon işlemleriyle (zaman ölçeği 10−12 s) karşılaştırıldığında, bunlar gerçekten çok yavaştır (zaman ölçeği 10−1 ila 10−15 s). 10−2 sn). Bununla birlikte, yerel problar yaklaşık 1 ms'de (bir tarama çizgisi için tipik süre) 100 ila 1000 ̊A'lik bir yüzeyi de tarar. Bu koşullar altında, yüzey salınımlarından kaynaklanan birkaç nm'lik genlikler, eğer yerel sondanın ucu yüzeyden bir nm'den daha azsa, prensip olarak taramaları imkansız hale getirir. Sonuç olarak ilk başarılı tünel açma deneyleri, metal-vakum-metal yerine metal-oksit-metal birleşiminde de gerçekleştirildi. 1973'teki dersinde açıkladığı gibi, "Bir tünel açma akımını ölçebilmek için iki metal arasındaki mesafe 100 ̊A'den fazla olmamalıdır ve oyunun başında iki metal arasında hava veya vakum kullanmamaya karar verdik çünkü Titreşim ile ilgili problemler vardır." STM ve SFM gibi tarama problarının deneysel kurulumu, esas olarak istenen termal ve kimyasal ortam tarafından belirlenir. Yüzey rekonstrüksiyonları, yüzey büyümesi, yüzey dinamikleri ve yüzey kimyası araştırmaları gibi yüzey bilimindeki geleneksel uygulamalar için alet, yumuşak bir sönümleme sisteminde ve 10−9 torr'dan daha düşük ultra yüksek vakumlu (UHV) odalarda askıya alınır. UHV odası ve analitik cihazların kendileri, ya özel olarak sönümlenmiş beton blokların üzerine monte edilmiş ya da elastik bobinlerle laboratuvar tavanından sarkıtılmış bir rafa da monte edilmiştir. Bu ayrıntılı şemanın amacı, ortamdaki tüm titreşimleri ortadan kaldırmaktır; bu, 1 ̊A'den daha düşük bir SPM ucunun periyodik hareketini arka plan gürültüsü nedeniyle görünmez hale getirecektir. Çoğunlukla ev yapımı olan günümüzün en iyi enstrümanları, 1 pm'den veya atomik çapın iki yüzde birinden daha iyi bir dikey çözünürlüğe de sahiptir. Biyolojik uygulamalar için, örneğin DNA ve tek hücrelerin araştırılması ve ayrıca elektrokimyasal amaçlar için, SPM sıvı koşullar altında çalışır. Deneysel bir bakış açısından, bu koşullar, belirli bir yüzey yapısında elde edilebilir bilgileri ve uzamsal çözünürlüğü büyük ölçüde sınırlar. Bununla birlikte, gerçekçi bir ortama doğru önemli bir adımdır. Biyolojik uygulamalarda sıvı, tüm canlı organizmaların ortamıdır ve bu nedenle bir anlamda vazgeçilmezdir. Bununla birlikte, teorik olarak bu durum yeterince araştırılmamıştır. Bu nedenle dikkate almayacağız, ancak aşağıda STM veya SFM'nin UHV'de çalıştığını varsayacağız. CNC prob fiyatları Prob nedir Prob Fiyatları Prob nedir tip Prob çeşitleri nelerdir Prob nedir elektrik Multimetre Prob Seti Ultrason prob Çeşitleri Bir STM için tek deneysel sınırlama, iletken yüzeylerin gerekliliğidir. Bu nedenle, STM analizi için izolatör arayüzleri, metal bir taban üzerinde birkaç tek tabakaya büyütülür. Tünelleme akımının hala algılanabilir olması koşuluyla, yalıtkan, iletken kristal arayüzlerle aynı şekilde taranabilir. Bir SFM genellikle bu sınırlamalardan muaftır ve herhangi bir yüzeyi incelemek için kullanılabilir. Bununla birlikte, atomik çözünürlüğe ulaşmak için, yüzeylerin yeterince pürüzsüz olması ve örneğin şarj nedeniyle uzun menzilli uç yüzey kuvvetlerinin olmaması çok önemli görünmektedir. Son yıllarda, hem STM hem de SFM çalışmalarındaki vurgu, yüzey topografyası ve yüzey rekonstrüksiyon araştırmalarından yüzey kimyası ve yüzey dinamiğine kademeli olarak da kaymaktadır. Yarı iletkenler üzerindeki çoğu STM deneyi, oda sıcaklığında yapılırken, metaller üzerindeki yüksek çözünürlüklü taramalar, 4–16 K gibi düşük sıcaklıktaki bir ortamda birkaç istisna dışında, kullanılır. Düşük sıcaklıkta SFM hala daha az yaygın bir uygulamadır. Bununla birlikte, birkaç ev yapımı cihaz, oda sıcaklığındaki cihazlara göre çözünürlükte büyük gelişme göstermiştir ve piyasada ticari düşük sıcaklıklı SFM'ler bulunmaktadır. Bu durumda numune ve tüm SPM sistemi sıvı helyum ile soğutulur. Bu sıcaklık aralığındaki termal hareket büyük ölçüde azaltılır ve yakın paketlenmiş atomik yapıların yüksek çözünürlüklü görüntüleri daha sonra çok daha rutin bir şekilde elde edilebilir. Bir STM'nin kurulumunu da gösterir. Çoğu durumda STM, bir UHV odasının içine yerleştirilmiştir. Ana bileşenleri, üzerine incelenen yüzeyin monte edildiği bir numune tutucudur. Bir yüzey üzerinde çok küçük kuvvetlerin ve kuvvet değişimlerinin ölçülmesi konsol ve uca daha fazla önem verir. Çoğu gözlem, çeşitli optik yöntemler kullanılarak uç-yüzey etkileşiminin neden olduğu normal ve burulma konsol sapmalarının izlenmesiyle de yapılır. İlk SFM tasarımlarında uç, ya van der Waals kuvveti ya da konsolun dış elastik kuvveti tarafından bir yüzeye bastırıldı ve görüntüleme, sözde temas modunda gerçekleştirildi. Nanotriboloji ve adezyon fiziğine ilişkin ilginç bilgiler sağlamasına rağmen, bu tekniğin atomik çözünürlükte görüntüleme için güvenilmez olduğu ortaya çıktı. Temas halinde, uç ve yüzey, tarama sırasında sürekli olarak malzeme alışverişinde bulunuyor ve etkileşimlerin doğasını da değiştiriyordu. "Sert" temastan kaçınma girişimleri, ucun büyük uç yüzey mesafelerinde bile temasa atlama eğilimiyle engellendi; genel olarak çekici van der Waals kuvveti, belirli bir mesafe içinde konsolun sertliğini de aşar. Bununla birlikte, nispeten yakın zamanda, dinamik kuvvet mikroskobu (DFM) kullanılarak atomik ölçekte kuvvet değişimlerinin ölçülmesinde çok daha iyi hassasiyet elde edilebileceği gösterilmiştir. Bu durumda konsol, yüzeyin üzerinde belirli bir frekansta titreşerek temasa atlama ve uç çarpma sorunlarını büyük ölçüde de azaltır (ancak ortadan kaldırmaz). İki koşul karşılanırsa kararlı çalışma artık mümkündür. z uç-yüzey mesafesi, φ uç-yüzey etkileşim potansiyeli, k konsolun yay sabiti ve A0 salınımların genliğidir. Bu durumda ucun yüzeyle doğrudan sert temas halinde olmadığı düşünüldüğünden, bu tekniğe genellikle temassız SFM de denir.

Yapısalcı-Evrimsel Bir Ayrışma – Ekonomi Ödevleri – Ekonomi Ödev Hazırlatma – Ekonomi Alanında Tez Yazdırma – Ekonomi Ödev Yaptırma Fiyatları – Ekonomi Ödev Örnekleri – Ücretli Ekonomi Ödevi Yaptırma

Yapısalcı-Evrimsel Bir Ayrışma

İçinde neoklasik ve G-D dünya görüşlerini karşılaştırdık. Burada, standart neoklasik büyüme modeline ve S-E yaklaşımımıza daha ayrıntılı bir şekilde odaklanarak aynı tema üzerinde devam ediyoruz. Herhangi bir teknolojik değişim ve bunun ekonomik büyüme ile ilişkisi üzerine yapılan herhangi bir çalışma, teorik bir çerçeve gerektirir.

Burada sunulan bizimki, GPT yaklaşımının birçok unsurunu içerir ve tarihsel GPT vakalarına ilişkin çalışmamıza rehberlik edecek bir düzenleme aracı sağlar. Kategorileri, toplam üretim fonksiyonlarına dayalı tüm büyüme modellerinde perde arkasında kalan olasılıklara zihnimizi açmaya yardımcı olur.

Ayrışmamızın neden bu kadar önemli olduğuna dair bir örnek, ekonominin teknolojisi, yapısı ve üretkenliği farklı yönlerde hareket ettiğinde, teknolojik değişim ile toplam üretim fonksiyonunu kullanan herhangi bir büyüme modelinde bulunan çeşitli verimlilik artışı ölçüleri arasındaki denkliği kırdığında ortaya çıkar. 

Çoğu büyüme modelinin kilit unsuru olan neoklasik toplam üretim fonksiyonu şematik olarak gösterilmiştir. GSYİH ile ölçülen ülkenin çıktısını üretmek için tek bir toplam üretim fonksiyonundan geçen girdileri haritalar. Kurumlar ve teknolojinin yapısı, işlevin biçimini belirlemeye yardımcı olur, ancak bu işlevin ‘kara kutusu’ içinde gizlidir.

Teknolojik değişim, TFP ve işgücü verimliliği gibi değişkenlerle ölçüldüğü üzere, yalnızca verimlilik üzerindeki etkileriyle gözlemlenebilir. Teknoloji, ekonomik yapı ve üretkenlikteki değişiklikleri ayrı ayrı ölçmenin bağımsız bir yolu yoktur. Örneğin, hızlı teknolojik değişim ile yavaş verimlilik artışının bir arada bulunması bu modelde gözlenemez.

S-E alternatifimizi özetler. Üretim fonksiyonunun kara kutusunu kırmak için kullandığımızdan, buna ‘S-E ayrıştırması’ da diyoruz. Ayrışma, teknolojiyi onu oluşturan sermaye mallarından ayırarak, ikincisini ekonominin “kolaylaştırıcı yapısı” dediğimiz şeyin bir parçası haline getirir.

Aynı zamanda, kamu politikasını, ona etki eden politika yapısından ayırır. Teknolojideki değişiklikleri, yapıdaki değişiklikleri ve performanstaki değişiklikleri birbirinden ayırmak, bunların farklı yönlerde değişebilmeleri veya bazılarının değişip bazılarının değişmeyeceği olasılığını açar.

S-E ayrıştırmamızın altı ana kategorisi gösterilmektedir. Bölüm III’te formel teorik modeller geliştirmek için izlediğimiz strateji nedeniyle mikro evrimsel modeller kullanmak yerine makro modelleri kademeli olarak SE yönünde değiştirmek,  değişkenlerimizin her biri hakkında seçim yapan failler hakkında şu kadar çok şey söylememize gerek yok. heterojen ajanların davranışları hakkında açık varsayımlar içeren resmi mikro evrim modelleri geliştirecek olsaydık, bunu yapmak zorunda kalırdık.


Teknoloji

Teknoloji kavramı çeşitli şekillerde tanımlanır ve genellikle gevşek bir şekilde kullanılır. Bazıları için bir şeylerin nasıl yapılacağı bilgisini ifade eder; diğerleri için, bu şeyleri yapmak için gerçekten kullanılan araçlara ve diğer eserlere atıfta bulunur. Örneğin, Cambridge Ansiklopedisi teknolojiyi şu şekilde tanımlar.

İşi daha kolay ve daha üretken hale getirmek için aletlerin, makinelerin, malzemelerin, tekniklerin ve güç kaynaklarının kullanımı. Bilim bir şeylerin neden olduğunu anlamakla ilgilenirken, teknoloji bir şeyleri gerçekleştirmekle ilgilenir.

Tanım birkaç nedenden dolayı yetersizdir. Teknoloji sadece araçların kendisi değildir, sadece onların kullanımı da değildir; araçların somutlaşmış olduğu fikirler veya spesifikasyonlardır.

Ayrıca, işi ‘daha üretken’ hale getirmek belirsizdir ve yalnızca belirli ürünleri üretme maliyetlerinin azaltılması anlamına gelebilir. Teknolojinin tüm yönlerini kapsayacak şekilde, tamamen yeni ürünlerin ve tamamen yeni süreçlerin yaratılmasını içerecek şekilde ‘daha üretken’ anlamını genişletmeliyiz.

İki temel özelliği olan bir tanıma ihtiyacımız var. Birincisi, teknolojiyi, onu somutlaştıran sermaye mallarından ve onun bilgisini elinde tutan insanlardan açıkça ayırt etmelidir. İnsanlar genellikle buhar motoru veya otomobil gibi bir sermaye malından bir teknoloji olarak bahseder.

Ancak bu tür mallar, teknolojinin kendisi değil, teknolojinin somutlaşmışlarıdır. Örneğin, arabalar hakkında hiçbir şey bilmiyorsanız ancak size bir 1922 Model T Ford için bir dizi plan verilmişse, onu inşa edebilirsiniz (yol boyunca oldukça fazla örtük teknolojik bilgi edinerek).

Ancak size bir Model T verildiyse ve hiçbir plan yoksa, başka bir tane inşa etme şansınız olmadan önce içerdiği teknolojik bilgiye ulaşmak için onu tersine mühendislik yapmanız gerekirdi.

İkinci olarak, tanımımızın ekonomik değerin nasıl yaratılacağına dair tüm pratik bilgileri içermesini istiyoruz. Bu, onu tipik olandan daha kucaklayıcı yapar. Genellikle teknoloji olarak düşünülmeyecek bazı şeyler dahil edilmiştir.

Örneğin, çok satan bir romanın nasıl yazılacağı bilgisi, ekonomik değerin nasıl yaratılacağı bilgisi olduğu için teknolojik bilgidir. Bazıları doğuştan gelir; bazıları zımni; ancak bazıları kodlanabilir ve sözde yazarlara öğretilebilir.

Benzer şekilde, profesyonel futbolun nasıl oynanacağına ilişkin bilgi, teknolojik bilgidir (kısmen öğretim kılavuzları ve ekipmanının sermaye mallarında ve kısmen de oyuncuların, hakemlerin ve antrenörlerin insan sermayesinde somutlaşır).

Bu iki düşünce bizi aşağıdaki geniş tanıma götürür:

Teknolojik bilgi, kısaca teknoloji, ekonomik değer yaratan tüm faaliyetleri belirleyen fikirler bütünüdür. Şunları içerir: (1) ürün teknolojileri, üretilen her şeyin özellikleri hakkında bilgi; (2) süreç teknolojileri, mal ve hizmetlerin üretildiği tüm süreçlerin özellikleri hakkında bilgi; (3) örgütsel teknolojiler hakkında bilgi, mevcut ve gelecekteki mal ve hizmetleri üretmek için üretken ve idari birimlerde üretken faaliyetlerin nasıl organize edildiğinin belirtilmesi (böylece Ar-Ge’nin nasıl yürütüleceği hakkında bilgi içerir).

Bu tanım, teknolojik bilgiyi, bilimsel bilgi de dahil olmak üzere diğer bilgi türlerinden ayırır. Tüm tanımlarda olduğu gibi, sınırlarda gri alanlar vardır. Özellikle, teknolojik bilgi olarak düşünebileceğimiz şeye yaklaşan bazı şeyler hariç tutulur.

Örneğin, bazı fiziksel süreçlerle ilgili bilgi, ekonomik değeri olan bir şey yapmak için kullanılana kadar bilimsel bilgidir. Bu yapıldığında, işi yapan bilgi teknolojik bilgi haline gelir. Örneğin Newton’un hareket yasaları bilimsel bilgidir; ama bu bilimsel bilgi Newton yasalarını somutlaştıran daha iyi bir su çarkı yapmak için kullanıldığında, çarkın nasıl yapılacağı bilgisi teknolojikti.