Sıcaklık
Ters fazlı sıvı kromatografide kromatografik ayırmaların hızını arttırmak için kolon sıcaklığının ayarlanması son yıllarda daha yaygın hale gelmiştir ve özel olarak tasarlanmış birkaç kolon ısıtıcısı artık ticari olarak mevcuttur. Ayırma hızları genellikle mobil faz bileşiminin oluşturulmasıyla değiştirilse de, kolon sıcaklığındaki ortam seviyelerinin üzerindeki bir artış birkaç ek avantaj sağlayabilir.
Bir dizi katekolamin türevi için In k ‘ve 1 / T’nin Van’t Hoff grafiği gösterilmekte ve bir düz çizgi ilişkisini göstermektedir. Genel bir kural, sıcaklıktaki 10 ° C’lik bir artışın, kolonun kapasite faktörünü yaklaşık iki kat azaltacağıdır.
Klasik Van’dan sapmalar? Ters fazlı kromatografide Hoff davranışı, daha yüksek sıcaklıklarda spesifik kimyasal tiplerin artmış tutulmasının meydana geldiği açıklanmıştır; bu fenomen moleküller, moleküler konformerlerine kıyasla kompakt, neredeyse küresel bir konfigürasyon benimsediğinde ve daha uzun süre muhafaza edildiğinde gözlemlenebilir.
Ayrıca, tamponun veya çözünen moleküllerin iyonizasyon derecesinin kolon sıcaklığındaki değişikliklerden etkilendiği durumlarda, değişen bir alıkonma süresi elde edilebilir ve gelişmiş tepe simetrisi ile sonuçlanabilir.
Yüksek sıcaklıklarda kromatografinin bir başka avantajı, bazı sakkaritlerin alfa ve beta anomerlerinin ara dönüşüm oranının artırılabilmesidir, bu da istenmeyen çift zirvelerin ortadan kaldırılmasına ve sonuç olarak tespit hassasiyetinde bir artışa neden olur.
Kapasite faktörlerini azaltarak ayırma hızını artırmanın yanı sıra, kolon sıcaklığındaki bir artış, mobil fazdaki organik çözücülerin viskozitesini de azaltacaktır. Bu faktör, mobil faz nispeten yüksek bir viskoziteye (örneğin, metanol-su karışımları) sahip olduğunda, artan bir mobil faz akış hızına ve azaltılmış bir tutma süresine izin vererek önemli olabilir.
tampon çözelti 11. sınıf
Tampon çözelti Biyoloji
Tampon çözelti Çeşitleri
Tampon çözelti Nedir
Tampon çözelti ne ise yarar
Tampon ÇÖZELTİLER nelerdir
Tampon Çözeltiler PDF
Kan tampon çözelti midir
Eklenen Tuzlar
Tuzların mobil faza eklenmesi, bir çözünen maddenin kapasite faktörünü değiştirmek için yararlı bir stratejidir. Tuzların tutma davranışını değiştirmesinin yolu, nötr bir çözünen için kapasite faktörünün logaritmasını ve dolayısıyla tutmanın, tuz konsantrasyonu arttıkça doğrusal bir artış göstereceğini öngören solvofobik teori ile uygun bir şekilde açıklanabilir.
Tutuştaki bu doğrusal artış, yüzey gerilimindeki doğrusal artışın doğrudan bir sonucudur.
İyonize çözünen maddeler durumunda, tuz konsantrasyonundaki bir artış, çözülmüş moleküller arasındaki elektrostatik itmede, seyreltik elektrolitlerin modifiye edilmiş Debye-Huckel teorisi tarafından tahmin edilebileceği gibi bir azalmaya neden olur.
Bu nedenle, iyonize bir çözünen için, tuz konsantrasyonu arttıkça, solvofobik denklemin elektrostatik bileşeni artar, bu da düşük tuz konsantrasyonlarında In k ‘teriminde bir başlangıç düşüşüne neden olur. Tuz konsantrasyonu daha da arttıkça yüzey gerilimi etkileri artar ve mürekkep artar.
pH
Mobil fazın pH’ı pK’ye yaklaştığında iyonize olan bileşikler için, çözünen maddenin kapasite faktöründe ve seçicilikte büyük değişiklikler gözlemlenebilir.Bu davranış için bir açıklama solvofobik teori ile sağlanır: bir çözünen maddenin iyonizasyonu, büyük ölçüde artışla sonuçlanır. sulu çözücü ile elektrostatik etkileşimler, tutulmada bir azalmaya neden olur. Tutulma süresi artırılan nötr bir tür üretmek için pH’yi değiştirme tekniği, iyon bastırma olarak adlandırılır.
Solvofobik teori, çözünen maddenin yüklü ve nötr türleri arasındaki dengenin mobil faz ile dengelenmeye kıyasla hızlı olduğu bir iyonlaşmayı gösteren bir çözünen madde için, her bir formun bağlanmasının içsel sabitler tarafından belirlenmesi koşuluyla, kapasite faktörü, hidrojen iyon konsantrasyonu ile sigmoidal bir şekilde değişecektir; bu sigmoid eğrinin orta noktası, pH’ın pK’ye eşit olduğu yerde meydana gelecektir.
Bu model, birden fazla iyonlaşmanın meydana geldiği ve okuyucunun daha ayrıntılı metinlere yönlendirildiği çözünen maddelere genişletilmiştir. Değişen pH’lı asidik, nötr ve bazik bileşiklerin kromatografik davranışının bir örneği gösterilmektedir. Zayıf bazik bileşikler olan nikotin ve metil amfetaminin, aşamalı olarak protonsuzlaştıkça artan pH ile artmış tutulma gösterdiği görülebilir.
Nötr bir bileşik olan fenasetin, değişen pH ile tutulmada hiçbir değişiklik göstermez. Zayıf asitler salisilik asit ve fenobarbiton, artan pH ile azalmış tutulma gösterir. Bu örnekten açıkça anlaşılmaktadır ki, pK’leri bilinen çözünenlerin bir karışımını ayırırken, optimum çözünürlüğe ulaşmak için uygun bir mobil faz pH’sinin seçilmesi önemlidir.
Tamponlar
Önceki alt bölümde, pH’ın retansiyon üzerindeki etkisi tartışılmış ve mobil fazın pH ve tamponlama kapasitesinin pik şeklini önemli ölçüde etkileyebileceği vurgulanmalıdır.
Tartıştığımız gibi, iyon bastırma, çözünen maddelerin kapasite faktörünü artırmak için yararlı bir tekniktir; bununla birlikte, çözünen iyonizasyon derecesi, tamponlama olmadan çözünen madde konsantrasyonuna göre değişebildiğinden, bir çözünen bir kolondan ayrıldığından, tepe içindeki konsantrasyonu değişir ve aynı zamanda iyonizasyonun boyutu da değişir. İyonizasyondaki bu tür değişiklikler, ayrışan zirvelerin artmasına veya önlenmesine neden olabilir; bu tür sorunların ortaya çıktığı yerlerde, mobil fazın doğru tamponlanması, kolaylıkla elde edilebilen bir çözümdür.
Mobil fazın pH’ını korumaya ek olarak, bir tamponun ayrıca aşağıdakiler dahil olmak üzere kromatografik olarak yararlı olması için belirli diğer kriterleri karşılaması gerekir.
(a) Optik algılama sistemlerinin kullanıldığı yerlerde optik şeffaflık. Diğer karboksilik asitlerle ortak olarak asetatın, optik olarak opak olmaya başladığı 235 nm’nin altında kullanılamayacağına dikkat edilmelidir.
(b) Tamponlar, organik modifiye edicinin varlığında sulu mobil fazda çözünebilmelidir.
(c) Tampon, bant yayılmasını azaltmak için sabit fazdaki serbest silanol gruplarını maskeleyebilmelidir.
(d) Tampon, proton dengeleme oranının hızlandırılmasında dinamik bir rol oynamalıdır.
Zincir Uzunluğu
Silis partiküllerine bağlanmış çeşitli uzunluklarda alkil zincirleri içeren bir dizi farklı sabit faz mevcut olmakla birlikte, mobil faz bileşiminin çözünürlüğün belirlenmesinde tek başına en baskın faktör olduğu vurgulanmalıdır. Bununla birlikte, karbon zinciri uzunluğunun tutulma üzerindeki etkisini dikkate almamak uygunsuz olacaktır. Genel olarak, bağlı alkil zincirinin uzunluğu arttıkça, bileşiklerin tutulması artar.