Sistemik İnovasyon
Sistemik inovasyonun neden olduğu daha uzun gecikme, önceden uzlaştırılan bir plana göre yönetilebilir. Çok az belirsizlik söz konusudur. Bu argümana göre otonom yenilikler daha kısa gecikme yaşayacaktır. Bunların ikisi de bize sürdürülemez görünüyor. Ex-post olarak anladığımız sistemik yenilikler vardır.
Sistemik yenilikler, Shackle tarafından “yönelim” olarak adlandırılan belirsiz bir mekanizma aracılığıyla ortaya çıkar. Gecikmeler ve uzunlukları bu yönelime atfedilebilir. Erteleme olarak erteleme, marjda bir kar olacağı beklentisiyle tüketimin ertelenmesi anlamına gelir.
Gecikme veya “ortalama üretim süresi” ne kadar uzun olursa, sermaye o kadar yüksek olur. “Üretim dönemini” incelediğimizde yalnızca ölçtüğümüz şeyi içeren, şu anda birlikte var olan nesnelerin bu yönelimidir. Oryantasyon düşünce, tasarım, niyet ve beklentidir. Düşünce değişkendir ve anlaşılması güçtür, farklı zihinlerde ‘aynı’ nesneler hakkındaki düşüncelerin çok az ortak noktaya ihtiyacı vardır”.
Ex-post sistemik bir teknoloji, “şimdi” yapılan planlara çözüm sunar, ancak bu tür planların gerçekten uygulanmasını sağlamak için çok az şey vardır. Bir plana bağlanma, genellikle taahhütlü veya geri dönüşü olmayan yatırımlar yoluyla doğrulanır. Ortalama üretim süresi, “şimdilik bir acil eylem temeli olarak kabul edilen, ancak hiçbir şekilde garanti edilmeyen” bu tür planlardan hesaplanır.
Teknoloji, planlara bazı “kısa sürelerde” istikrar kazandıracak mevcut konfigürasyonları belirler. Teknolojideki ilerlemeler her zaman bu süreyi kısaltma eğiliminde olacaktır “ancak yeniliğin hızı ekonomik kaygılar, ticari organizasyon ve alışkanlıklar ve sözleşmelerle sınırlı olacaktır”.
Bir çağda tüm katılımcıların yaptığı planlara göre ortalama bir süreyi üretim ağı olarak, kısa süreyi ise sistemik bir teknolojiye (bir Ecom kullanım zincirinde olduğu gibi) katılımcıların yaptıkları planlara göre anlayabiliriz. Ecom aracılığıyla birkaç firmayı içeren özerk bir teknolojik yeniliğe katılan birkaç kişi tarafından yapılan planlara göre daha da kısadır.
Bununla birlikte, dönem uzunluklarının teknolojik yeniliklerden çok ekonomik durumlar tarafından belirlendiğini vurgulamalıyız. Örneğin, Shackle, ortalama süredeki artışın, üretim ağının çok uzun ve dolambaçlı olması ve dayanıklı ekipmanın varlığı veya geri döndürülemez yatırımın neden olduğu atalet nedeniyle ağla müzakerenin çok uzun olması nedeniyle hiçbir zaman tam olarak gerçekleştirilemeyeceğini savunuyor.
Ortalama gecikmedeki dönemsel artış, sermayedeki ve işbölümlerindeki genel artışı yansıtır. Gecikmedeki sistemik artış, işbölümündeki bir artışı yansıtır. Bir ara ürünün Ecom aracıları aracılığıyla hareket etme hızı, teknolojik hızı ve üretkenliği yansıtır, ancak bu hızlı hız, uzayan işbölümlerini telafi edemez. Görünüşünden önce, teknoloji belirsizdir.
Sistemik inovasyon
Sistemik inovasyon Stratejisinin özellikleri
Ulusal inovasyon sistemi
İnovasyon Nedir
Açık inovasyon
İnovasyon Yönetimi
Hizmet inovasyonu
İnovasyon Altyapısı oluşturma 1 boyut
Ancak ortaya çıkışını takiben üretimin devresini ve dolayısıyla üretim planlarını belirler. Bununla birlikte, stratejik hamlelere yansıyan insan yaratıcılığı, üretimin ekonomik organizasyonu üzerinde daha fazla icat ve yenilik yaparak bu tür belirlemeleri atlar. Bu, bir firmanın teknolojik rantın (Schumpeter’in kârı) ötesinde ve Cantillon kârına ait olan bir kâr elde etme umuduyla attığı bir adımdır.
Firma, stratejik sürprizlere ve beklenti uyandırmaya başvurur. Beklentileri artırmanın yolları arasında elbette üretim ağının uzatılması, kaynakların birleştirilmesinde veya sözleşmelerin tasarımında yeniliklerin ve sürprizlerin ortaya çıkarılması ve son olarak yeni teknolojiler üzerinde yenilik yapılması ve işbölümlerinin yaratılması yer alıyor. Ecom, arabuluculuğun bu tür gerekliliklerini en iyi şekilde karşılamaktadır.
Bu koşullar altında koordinasyon geleceğe bakmalıdır. Yukarıda tartışılan koordinasyon, daha önce yapılan planlara atıfta bulunmuştur. Eşzamanlı koordinasyon, uyum sürecini ifade eder. Bununla birlikte, tüketimin ertelenmesine ve şaşırtıcı şekilde yeni ara ürün biçimlerine ve bunların kombinasyonlarına ilişkin planlar bir firmaya özgüdür.
Bu plan, bugünü ve geleceği ifade eder. Yerleşik firmalar, stratejik seçimlerinden yeni üretim yolları ağının ortaya çıkmasını bekliyor. Stratejik çevreye dahil olan firmalar, yerleşik işletmecinin beklentilerinin kendileri için avantajlı bir yol izlemesini beklerler. Beklentilerin koordinasyonu, taraflar arasındaki diyaloglar için bir vekil olarak hareket eden aracılar yoluyla sağlanabilir.
Bir diyalog genellikle oldukça uzun sürer, ancak çoğu zaman normların evrimi yoluyla bir toparlanmaya başlar. Norm, kural değildir. Rutin de değildir. Bir norm, yalnızca tarafların yapması beklenmeyen şeylerden söz ettiğinde ve taraflara, beklentileri onlara rehberlik eden her şeyi yazma özgürlüğü verdiğinde her zaman sağlamdır. O zaman bir norm, emirleri belirler. Tedbirler, bir diyalogda taraflara başkalarının beklentilerini beklemek için çok geniş bir alan sağlar.
Ekonomik birimlerin, çeşitli üreticilerin tamamlayıcılarının ve aracıların stratejik beklentileri, yatırımın dayanıklılığı nedeniyle caydırıcılık yaşar. Dayanıklılık belirsizliği azaltır, taahhüt gösterir ve diğer taraflardan yatırımın karşılıklı dayanıklılığını sağlar. Ex-post plan ve mevcut teknolojik yollar da dayanıklıdır.
Teknolojideki veya inovasyondaki yenilik ve yatırımın dayanıklılığının azalması, ekonomik ajanların emeğin farklılaşmasına ve bir üretim ağının iç içe geçmiş devrelerinin uzunluklarında ve sayısında artışa yol açmasına izin verir. Bir aracı, kâr beklentisiyle tüketimi erteler. Bu acenteye, yalnızca ertelemeye katılan ve her birinin kar beklentisi olan başka acenteler olması durumunda izin verilecektir.
Erteleme, ortalama üretim dönemine yaklaşıldığında ileriki bir zamanda tamamlanmalıdır. Normatif diyaloğa benzer şekilde, bu beklentilerin belirli bir üretim ağının tamamlanmasını sağlamak için normları takip etmesi gerekir.
Norm, aktörlerin beklentilerine belirli yollardan izin vermeyerek rehberlik eder ve başkalarından beklenti bekleme özgürlüğüne sahip aktörler, norm içinde kalarak kısa süreli yuvalar ve ortalama bir dönem diyalogu oluşturmaya devam eder. Kısa dönemler, ortalama dönemin genel yapısı içinde yuvalanmış halde kalır.
Başka bir deyişle, analojimizden, işbölümlerinin benzersizliği veya benzersiz bir mantığı olmadığı sonucu çıkar. Firmalar arasındaki veya aracılar gibi çeşitli gruplar arasındaki işbölümlerinin, o zaman, bir beklenti durumuna bağlı olacağını iddia ediyoruz.
Bu tür bölümler akışkanlığı korur. Çeşitli koordinasyon yoluyla bir son tüketilebilir ürün tasarlamak, tümü ertelemeye dayalı beklenti beklentilerine katılan katılımcılar arasında çeşitli alternatif ve olası bölünmeler ile birkaç yol alabilir. Bu grupların veya firmaların gerekli gördüğü tek bağlayıcı, normatif bağlayıcı dediğimiz şeydir.
Bu tür angajmanlarda büyük bir belirsizliğe izin verilebilir. Yalnızca ortaklar tarafından sunulan kısmi ve her zaman gözden kaybolan kanıtlara dayanarak tahminde bulunabilen katılımcılar, aksiyomatik ve öznel olasılıkların bir karışımı olarak kullanırlar, ya da daha iyisi potansiyel hakkında düşünmek olurdu.