Edinilmiş Kromozom Anormallikleri – Laboratuvar Tanı Bilimi – Laboratuvar Ödevleri – Lab Ödevleri – Kimya Mühendisliği – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri
Kromozom Analizi Sitogenetikçi, tüm kromozom çiftlerinin tanınan normal bantlama paternini gösterdiği konusunda tatmin olursa, normal bir karyotip rapor edilebilir. Karyotipler, ISCN terminolojisi kullanılarak açıklanmıştır. Genel olarak, bu şu sıraya sahiptir: toplam kromozom sayısı, cinsiyet kromozomu yapısı, anormalliğin tanımı (varsa) ve bunların her biri virgülle ayrılır. Böylece normal dişi karyotip formülü 46,XX ve normal erkek karyotipi 46,XY'dir. Bir kromozom anormalliği tespit edildiğinde, uygun karyotip formülü atanır. Her tür yapısal anormallik, ilişkili bir ISCN kısaltmasına sahiptir, örn. yer değiştirme için 't', ters çevirme için 'i' vb yer alır. İlgili kromozomlar ve herhangi bir kesme noktası, atanan karyotipik formüle dahil edilir, örn. Şekil 36.10'da gösterilen anormal karyotip 46,XY,t(5;14)(p15.2;q24.1) formülüne sahiptir. Bu, kromozom 5'in p kolunda 15.2 bandında kırıldığını, kromozom 14'ün ise q kolunda bant 24.1'de kırıldığını gösterir. Anormallik belirsizse veya mikroskobik inceleme ile kırılma noktaları net değilse, karyotiplerin hazırlanması, anormalliğin tam yapısını karakterize etmeye yardımcı olabilir. Eskiden bu, anormal hücrelerin fotomikroskopi kullanılarak fotoğraflanmasını, filmin geliştirilmesini, filmin basılmasını, kromozomların standart karyotip sırasına göre kesilmesini ve yeniden düzenlenmesini içeriyordu. Günümüzde, tanısal sitogenetik laboratuvarlarında karyotip üretimi, özel görüntü analiz sistemleri kullanılarak önemli ölçüde kolaylaştırılmıştır. Bu sistemler, mikroskobu, analiz edilecek metafaz yayılımının dijital görüntüsünü yakalamak için kullanılan bir dijital kameraya bağlar. Özelleştirilmiş sitogenetik yazılım daha sonra, çıktısı alınabilen ve/veya elektronik olarak saklanabilen nihai bir karyotip üretmek için bir bilgisayar ekranında kromozomların düzenlenmesini sağlar. Genetik bozukluklar nelerdir Sayısal kromozom anomalileri Genetik bozukluk neden olur Kalıtsal bozukluklar Tedavisi olmayan genetik hastalıklar Genetik bozukluk tedavisi Kromozom anomalileri Yapısal kromozom anomalileri Edinilmiş Kromozom Anormallikleri İçin Kromozom Analizi Malignitelerin (lösemiler ve katı tümörler) sitogenetik analizi, ilişkili edinilmiş kromozom anormalliklerini saptamak için rutin olarak gerçekleştirilir. Bu tür anormalliklerin tespiti, hastalık teşhisi, hasta prognozu ve tedaviye yanıtın izlenmesi ile ilgili hayati bilgiler sağlar. Edinilmiş kromozom anormallikleri için kromozom analizi, yapısal analizden birkaç önemli farklılık taşır. Edinilmiş kromozom anormallikleri klonaldir ve sadece malign hücrelerle sınırlıdır. Ek olarak, malign hücrelerden elde edilen metafazlar, malign olmayan hücrelere kıyasla tipik olarak daha düşük morfoloji (kısa ve zayıf bantlar) gösterir. İlk olarak, sitogenetik uzmanının küçük klonal anormalliklerin saptanmasını sağlamak için daha fazla sayıda hücreyi analiz etmesi önemlidir (yani, saptanan tüm hücreler anormal klona ait olmayabilir) ve ikinci olarak, önlemek için tüm metafazların temsili bir seçiminin incelenmesi önemlidir. Daha kaliteli fakat muhtemelen habis olmayan hücrelerin yanlışlıkla seçilmesi gerekir. Moleküler Sitogenetik Rutin tanısal sitogenetik alanındaki en son önemli gelişme, 1980'lerde moleküler sitogenetik tekniklerin tanıtılması olmuştur. Floresan in situhibridizasyon (FISH) tekniği ile insan karyotipinin belirli bölgelerini vurgulamak için kullanılabilecek çok çeşitli ticari olarak temin edilebilen problar mevcuttur. FISH, herhangi bir bantlama tekniğinin sınırlarını aşan bazı çok ince anormalliklerin tespit edilmesini sağlar. FISH probları, bantlama teknikleri kullanılarak tespit edilen karmaşık veya tanımlanamayan kromozom anormalliklerini hızlı ve doğru bir şekilde karakterize etmek için de kullanılabilir. Ayrıca, FISH probları, bölünen metafaz yayılımları mevcut olmasa bile, numunelerin önemli sitogenetik anormallikler açısından taranmasına olanak da tanır. Amniyotik sıvı örnekleri, kromozom preparatları üretmek için kültürde yeterli hücrenin büyümesini 2 haftaya kadar beklemek yerine 24 saat sonra FISH tarafından belirli anormallikler için taranabildiğinden, bu hızlı doğum öncesi tanıyı mümkün kılmıştır. FISH, mitotik hücrelerin elde edilmesinin zor olabileceği malignite çalışmalarında da özellikle de yararlıdır. Tüm rutin tanısal sitogenetik laboratuvarları, rutin bantlama yöntemlerini tamamlayan bu FISH testlerine artık çok fazla güveniyor. Birçok durumda FISH testleri aslında alternatif tam karyotip analizinden daha da uygundur. Floresan Hibridizasyonu Floresan in situ hibridizasyon (FISH), güncel genetik araştırma alanlarında önemli bir rol oynayan güçlü bir tekniktir. Kendileri floresan olan veya immünofloresan mikroskopi ile tespit edilebilen kimyasallarla etiketlenmiş tek sarmallı nükleik asit moleküllerinin (sondalar) belirli hedef nükleik asit dizilerini tanımlamak için kullanıldığı bir dizi ilgili prosedürü ifade eder. Sitolojik preparatlarda da bulunması söz konusu olabilir. Teknik doğrudan, ilk olarak 1960'larda Speigleman tarafından öncülük edilen ve mikroskop lamları üzerinde sabit materyaldeki nükleik asit dizilerini tanımlamak için radyo-etiketli problar kullanılarak birkaç grup tarafından uyarlanan orijinal nükleik asit hibridizasyon deneylerinden türetilmiştir. Erken örnekler, Xenopus oositlerinin nükleollerindeki ribozomal RNA genlerinin ve metafaz fare kromozomlarında sentromerik uydu DNA'nın tanımlanmasını içeriyordu. Protokoller o zamandan beri büyük ölçüde gelişmesine rağmen, temel adımlar büyük ölçüde değişmeden kaldı. Tekniğin tüm varyasyonları, bir nükleik asit probu, bir sitolojik preparasyon ve bir saptama sistemi içerir. Tekniğin varyasyonları ve uygulamaları ile karşılaşılmadan önce sistemdeki temel adımlar bu noktada açıklanacaktır. Prob Seçimi Birçok durumda DNA'nın genomik bir klonu kullanılabilir, ancak daha sonra görüleceği gibi, kromozom boyama için başka DNA kaynakları da kullanılabilir. Günümüzde nadiren yapılmasına rağmen bazı uygulamalarda RNA molekülleri kullanılabilir. Prosedür sonunda hibridize materyali tespit etmek için prob kullanımdan önce etiketlenmelidir. Prob tespitinde bir faktörün bir probun uzunluğu olduğunun farkına varmak önemlidir. Aynı etiketleme ve algılama sistemleri altında, daha küçük bir sonda her zaman daha uzun bir sondadan daha zayıf bir sinyal verecektir. Bazı durumlarda 500 baz çifti kadar küçük problar saptanabilse de, yaklaşık 40 kb klonlanmış DNA içeren bakteriyofajdan türetilen vektörler olan kozmidler en popüler prob kaynaklarıdır. Bakteriyel yapay kromozomlar (BAC'ler), P1 yapay kromozomlar (PAC'ler) veya maya yapay kromozomları (YACS'ler) gibi daha büyük ekleri taşıyan vektörlerde klonlanmış DNA, her durumda daha da iyi çalışacaktır.

Karbonhidrat Metabolizması – Laboratuvar Tanı Bilimi – Laboratuvar Ödevleri – Lab Ödevleri – Kimya Mühendisliği – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri

Antijen Tespiti

İki örnek şöyledir:

1. Lancefield gruplaması. Bir hücre duvarı grubu antijeni, bir enzim tarafından -haemolitik streptokoklardan ekstrakte edilir. Antijen daha sonra lateks partiküllerine bağlanan antiserumlar ile aglütinasyon yoluyla tespit edilir.
2. “O” ve “H” yazarak, hücre duvarı (O) antijenleri ve flagellar (H) antijenleri, organizmaların süspansiyonlarını bir slayt veya bir test tüpünde spesifik antiserumlarla karıştırarak Salmonella gibi Gram-negatif basillerde tespit edilir. Organizmaların kümelenmesiyle pozitif bir reaksiyon not edilir.

Karbonhidrat Metabolizması

Bir organizmanın glikoz gibi belirli şekerleri oksidatif (aerobik) veya fermentatif (oksijenden bağımsız) veya diğer karbonhidratları, ör. nişasta, tanımlamada yaygın olarak kullanılan yararlı bir özelliktir. Test, karbonhidrat içeren tanımlanmış bir ortam ve metabolik ürün için genellikle bir pH göstergesi olan bir algılama sistemi gerektirir.

Şeker kullanımı, laktoz fermente edici Enterobacteriaceae’yi laktoz fermente edici olmayan Enterobacteriaceae’den ayıran MacConkey agar ve sükrozu fermente eden Vibrio cholerae’yi tanımlayan tiyosülfat sitrat safra sükroz agarı (TCBS) gibi birincil izolasyon ortamına dahil edilebilir. 

Diğer testler, organizmanın bir karbonhidratı tek bir karbon kaynağı olarak kullanma yeteneğini tespit eder, örn. sitrat kullanımı. Karbonhidrat panelleri, ticari kitlerde eş zamanlı olarak rahatlıkla test edilebilir.

Büyüme Faktörleri

Belirli bir ortamda bakteriyel büyüme için tanımlanan bileşiklerin mutlak gerekliliği, bir tanımlama aracı olarak kullanılır, örn. Haemophilus türleri, besin agarında üreme için kanda bulunan iki faktör olan X (hematin) ve V (difosfopiridin nükleotid) gereksinimlerinde farklılık gösterir. Sadece cinsin en önemli patojeni olan Haemophilus influenzae her ikisini de gerektirir.

Karbonhidrat metabolizması Biyokimya
Karbonhidrat metabolizması hastalıkları
Karbonhidrat METABOLİZMASI Biyokimya özet
Karbonhidrat metabolizması şeması
Karbonhidrat metabolizması ppt
Uzun süreli açlıkta karbonhidrat metabolizması
Karbonhidrat metabolizması biyokimya SORULARI
Karbonhidrat metabolizması makale

Protein Metabolizması

Bir bakteri türünün bir proteini veya bir amino asidi tanımlanmış bir ürüne metabolize etme yeteneği test edilir. Ürün için algılama sistemleri ve tanımlanmış bir ortama duyulan ihtiyaç, karbonhidrat kullanımı için gerekli olanlara benzerdir, örn. Enterobacteria ceae’nin farklı türlerinin yetenekleri farklılık gösterecektir: (a) jelatini sıvılaştırma; (b) amino asitleri dekarboksilat veya deaminat; (c) sülfür içeren amino asitlerden hidrojen sülfit üretmek; ve (d) triptofandan indol üretin. Bu testler genellikle ticari kitlerde gerçekleştirilir.

Duyarlılık Testleri

Bir türün bir bileşiğe duyarlılığı, sadece antibiyotik tedavisine karar vermek için değil, aynı zamanda tanımlamaya yardımcı olmak için de kullanılabilir. Yaygın olarak kullanılan iki örnek verilir, her ikisi de bileşiği içeren bir filtre kağıdı diskini bir kültür plakasına yerleştirerek, inkübe ederek ve ardından bir inhibisyon bölgesi gözlemleyerek test edilir.

1. Optochin testi. Streptococcus pneumoniae, optokine (etilhidrokuprein hidroklorür) duyarlıdır. Kanlı agarda buna benzeyen diğer streptokoklar dirençlidir.
2. Metronidazol hassasiyeti. Gerçek anaeroblar neredeyse her zaman bu antibiyotiğe duyarlıdır. Anaerobik olarak büyüyebilen aeroblar her zaman dirençlidir.

Toksin Üretimi

Bu önemli özellik, patojenleri patojenik olmayan türlerden ayırmaya yardımcı olabilir.

Örnekler:

1. Elek testi. Bu test toksin üreten (dolayısıyla patojenik) difteri nedeni olan Corynebakterium diphtheriae suşlarını patojenik olmayan suşlardan ayırmak için kullanılır. Difteri antitoksini içeren bir filtre kağıdı şeridi, tanımlanmış bir ortama yerleştirilir. Organizma, şeride dik açılarla agar üzerine serilir. İnkübasyondan sonra antijen (toksin) -antikor (antitoksin) komplekslerini temsil eden çökelti hatları görülebilir.
2. Sitotoksin. Antibiyotikle ilişkili diyare ile ilişkili Clostridium difficile suşları tarafından üretilen bir sitotoksin, hücre kültüründe antitoksin nötralizasyonu ile saptanabilir.

Ticari Kimlik Sistemleri

Patojenik bakterilerin hızlı bir şekilde tanımlanması için ticari sistemlerin geliştirilmesi, klinik bakteriologların yaşamını büyük ölçüde kolaylaştırmıştır. Piyasaya sürülmelerinden önce, her biyokimyasal testin bir test tüpü veya cam şişede ayrı ayrı kurulması gerekiyordu ve bu da etkileyici laboratuar cam eşyalarının sergilenmesine yol açıyordu.

Ticari sistemler, birçok biyokimyasal testin aynı anda saf bir kültürden yapılmasına izin verir. Elde edilen test sonuçlarının modeli daha sonra bilgisayarlı bir veri bankasında tutulan bilinen bakterilerden türetilen modellerle karşılaştırılır. Klinik izolatın olası kimliğini belirlemek için istatistiksel testler kullanılır.

Veri bankası, kimlik belirleme şüphesi varsa ek testler de önerebilir. Birleşik Krallık’ta yaygın olarak kullanılan sistemler, her ikisi de Bio Merieux (Bio Merieux UK Ltd, Basingstoke, İngiltere), BD Phoenix (BD Diagnostic Systems Europe, Le Pont de Claix, Fransa) ve Mastascan elite (Mast Group) tarafından üretilen API sistemi ve Vitek’tir. 

  • 1. API (görünen ve prosedür tanımlama) tanımlama sistemi. Bu sistem, çeşitli alt tabakalar ve plastik bir şerit üzerinde tutulan gösterge kimyasalları içeren plastik kaplardan oluşur. Her kupül, farklı bir biyokimyasal test içerir. İnkübasyondan sonra şeritteki her küpüle test organizmasının standart bir inokülüm eklenmesi, çıplak gözle okunabilen bir dizi renk değişikliği ile sonuçlanır. Elde edilen sonuçların modeli, veri bankası tarafından kolaylıkla deşifre edilebilir. Stafilokoklar, streptokoklar, korineform bakteriler, Enterobakteriler, anaeroblar ve fermente olmayan Gram-negatif bakterilerin tanımlanması için test panellerine sahip özelleştirilmiş şeritler mevcuttur.
  • 2. Vitek ve BD Phoenix sistemleri. Bu sistemler benzer ilkeler kullanır. Biyokimyasal testler, bir plastik kart (Vitek) veya şerit (BD Phoenix) içine yerleştirilmiş kuyularda aynı anda gerçekleştirilir. Kuyucuklar, vakumlu emme (Vitek) veya dökme (BD Phoenix) yoluyla bakteriyel süspansiyonla doldurulur. İnkübasyondan sonra kartlar özelleştirilmiş, bilgisayar kontrollü bir okuyucu tarafından okunur ve sonuçlar bilgisayarlı uzman sistemler tarafından yorumlanır. Tıbbi önemi olan yaygın bakterileri tanımlamak için genellikle 4-6 saat içinde bir dizi kart üretilir. Bu sistemlerin avantajları arasında antibiyotik duyarlılık testi yapma yetenekleri, daha az operatör süresi gerektiren yarı otomasyon ve daha fazla laboratuvar güvenliği için kapalı bir sistem yer alır.
  • 3. Mastascan seçkinleri. Bu sistem, Petri kaplarında tanımlama ortamının çok noktalı aşılanmasını kullanır. İnkübasyonun ardından plakalar, test ortamına dahil edilen tanımlama testlerini otomatik olarak okuyan ve yorumlayan bir okuyucuda analiz edilir. Sistem ayrıca antibiyotik duyarlılık testine ve plakların idrar örnekleriyle doğrudan aşılanmasına izin verir, böylece birincil idrar kültürü ihtiyacını ortadan kaldırır.

Bir yanıt yazın