Temel Mikroskop Tasarımı – Laboratuvar Tanı Bilimi – Laboratuvar Ödevleri – Lab Ödevleri – Kimya Mühendisliği – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri
Temel Mikroskop Tasarımı En basit haliyle, bileşik mikroskop iki mercek sisteminden oluşur; örneğin gerçek bir görüntüsünü oluşturan objektif mercek ve operatör tarafından görülebilen sonsuzda bir görüntü oluşturan göz merceğidir. Genel büyütme, bu iki lens grubunun büyütülmesinin ürünüdür. Pratikte, tipik laboratuvar mikroskobu, genel büyütmeyi etkileyebilecek veya etkilemeyebilecek, ancak her zaman aletin optik performansını ve / veya kullanım kolaylığını artırır (göz merceklerini operatöre doğru eğerek, ek mercek grupları, prizmalar ve ışın ayırıcılar içerir). Mikroskop performansı, mikro kapsamın bir dakikalık mesafeyle ayrılmış iki nokta arasında ayrım yapma gücünü çözme kapasitesi açısından daha doğru bir şekilde tanımlanmaktadır. En iyi ihtimalle, çıplak insan gözü birbirinden 150 mm'ye kadar yakın iki noktayı çözebilir. Görünür ışığın dalga boyu aralığı ve mikroskop lenslerinin sayısal açıklığı bir araya gelerek ışık mikroskobunun maksimum teorik çözünürlüğünü maksimum büyütmeden bağımsız olarak 0.22 mm'ye sınırlar. Modern mikroskopların çoğu yapımda modülerdir. Bu, gelecekteki talepleri karşılamak için mikro kapsamın yeteneklerini genişletme olanağı da dahil olmak üzere kullanıcıya çeşitli avantajlar sunar. Belki daha da önemlisi, bu, ilk satın alma bütçesinin mümkün olan en yüksek kaliteli optiği elde etmeye yönelik önyargılı olmasına izin verir, tam özellikli bir mikroskop ancak lens sistemlerinin kalitesi kadar iyidir. Optik mikroskop özellikleri Mikroskop çeşitleri ve kullanım alanları Mikroskobun optik kısımları Hangi mikroskop almalı Işık mikroskobu çalışma prensibi Optik mikroskop Çeşitleri Mikroskop Nasıl çalışır Işık mikroskobu Nedir Gelecekteki yükseltmeler, alternatif aydınlatma kaynakları ve ilgili optik sistemleri içerebilir veya belki bir kişisel bilgisayar, yazılım ve dijital sabit veya video kameranın eklenmesi, kişisel bilgisayarların optik mikroskoplarla entegrasyonu, hem mikroskop ayarlarının otomatik olarak optimize edilmesini hem de kullanışlılığı kolaylaştırır. görüntü edinmenin yanı sıra uygun fiyatlı veri depolama ve güçlü görüntü analizidir. Şekil 6.1, tipik laboratuvar mikroskobunun ana parçalarını göstermektedir. Birkaç bölüm açıklamayı hak ediyor, yani. objektif lensler, okülerler, kondansatör, alan diyaframı ve ışık kaynaklarıdır. Objektif lensler, mikroskobun en önemli parçasıdır, mümkün olan çeşitli büyütmeleri belirler ve aletin geri kalanına ulaşılabilen optik kaliteyi tanımlar. Tipik olarak 10, 40 ve 100 objektif lensi dönen bir kuleye takılır. Bu, 10 göz merceği kullanıldığında sırasıyla 100, 400 ve 1000 genel büyütme sağlar. Her bir objektif merceğin özellikleri genellikle mercek çerçevesi üzerinde yazılıdır. İşaretler şunları içerebilir: Üreticinin adı. "Fluotar", "Fluor", "Neofluar" veya "UV", merceğin ultraviyole ışığı ileteceği ve bu nedenle flüoresan mikroskobu için uygun olduğu anlamına gelir. Bir faz halkasının varlığını ve lensin faz kontrast mikroskobu için uygun olduğunu gösteren "Fako", "Faz" veya "Ph" (eşlik eden bir sayı, örneğin Ph 2, kullanılacak faz kontrast yoğunlaştırıcı açıklığını belirtir). "Plan", yani merceğin, her şeyin tüm görüş alanına odaklandığı bir "düz alan" görüntüsü ürettiği anlamına gelir. "Apo", lensin kromatik sapmalara karşı oldukça düzeltildiği anlamına gelir, aksi takdirde görüntüdeki ince noktaların etrafında görünür renk saçakları oluşturur. Lens büyütme ve sayısal açıklık (esas olarak lensin ışık toplama gücü), örn. "40 / 0.85". Tüp uzunluğu (göz merceği ile hedef arasındaki etkili mesafedir ve genellikle 160 mm'dir) ve gerekli lamel kalınlığı (mm olarak), örn. "160 / 0.17". "Oel", "Imm" veya "Oil", yani merceğin, son mercek elemanı ile lamel arasına daldırma yağı ile kullanılmak üzere tasarlandığı anlamına gelir. "DIC", lensin özel olarak Nomarski "diferansiyel parazit kontrastı" için tasarlandığı anlamına gelir. Göz mercekleri, objektif lensler tarafından üretilen görüntüyü, genellikle x10 faktörü ile daha da büyütür. Ürettikleri görüntü sonsuza odaklanır, bu da operatörün görüntüyü uzaktan sanki rahatça görüntülemesini sağlar. "Yüksek göz noktası" göz mercekleri gözlük takanlar için kullanışlıdır çünkü tam görüntünün göz merceğinin birkaç santimetre yukarısından görüntülenmesine izin verecek şekilde tasarlanmıştır. Kondansatör, aydınlatma sisteminin önemli bir parçasıdır. Doğru ayarlandığında, numuneye tek tip bir ışık konisi odaklar (düşük büyütmelerde, tüm görüş alanının aydınlatıldığından emin olmak için, yoğunlaştırıcının üzerindeki bir 'dışa açılan' 'lensin ışık yolundan çıkarılması gerekebilir). Kondenser diyaframının doğru şekilde ayarlanması, optimal bir görüntü çözünürlüğü, kontrast ve alan derinliği dengesi sağlar. Alan diyaframı ortalanır ve açıklığı, yalnızca numunenin gözlemlenen bölgesi aydınlatılacak şekilde ayarlanır. Bu, aksi takdirde numunenin gözlenmeyen dış bölgelerinde üretilen gereksiz ışık dağılımını en aza indirir. Modern laboratuvar mikroskoplarında en sık kullanılan ışık kaynağı, düşük voltajlı tungsten / halojen ampullerdir. Bu, görünür spektrumda kararlı ve yoğun aydınlatma sağlar. Ampul, mikroskobun gövdesi içinde veya harici bir lamba muhafazası içinde barındırılabilir. Floresan mikroskobu genellikle spektrumun ultraviyole (UV) bölgesinde güçlü bir şekilde yayılan yüksek basınçlı cıva ark lambasının daha uygun spektral özelliklerinden yararlanır. Lazerler, konfokal mikroskopi ile foto-ağartma ve toplam dahili yansıma flüoresanı gibi çeşitli araştırma tekniklerine ideal olarak uygun, yüksek yoğunluklu monokromatik bir ışık kaynağı sağlar. Mikroskopi Türleri Brightfield aydınlatması, klinik laboratuvarda en sık kullanılan mikroskopi biçimi olmaya devam etmektedir. Floresan, faz kontrastı ve giderek artan şekilde karanlık alan, polarize ışık ve Nomarski mikroskobu gibi diğer yöntemler, laboratuar teşhisinde çeşitli uygulamalar bulmaktadır. Bununla birlikte, konfokal mikroskobun maliyeti ve göreceli karmaşıklığı, uygulamasını araştırma uygulamalarıyla büyük ölçüde sınırlamıştır. Bu tür mikroskopi türlerinin her biri şimdi sırayla tartışılacaktır. Adından da anlaşılacağı gibi, parlak alan aydınlatması, gözlemciye parlak bir arka plana karşı ayarlanmış numunenin bir görüntüsünü sunar. Etkili çalışabilmesi için, numunenin kabul edilebilir bir kontrast derecesi üretmeye yetecek kadar ışığı emmesi gerekir. Numune kontrastını artırmak ve daha fazla yapısal ayrıntıyı ortaya çıkarmak için lekeler yaygın olarak kullanılır. Geçtiğimiz yüzyılın başlarında Ağustos Kohler tarafından tanıtılan Köhler aydınlatması, üretilen görüntünün kalitesi nedeniyle evrensel olarak kullanılan parlak alan aydınlatması haline geldi.

İyonik Sıvı Bazlı Sulu İki Fazlı Sistemler (ATPS) – Ayırma Teknolojisi – Katı Sıvı Ayırma Teknolojisi – Kimya Mühendisliği – Ayırma Teknolojisi Ödevleri – Kimya Mühendisliği Ödev Yaptırma – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri

İyonik Sıvı Bazlı Sulu İki Fazlı Sistemler (ATPS)

Sulu iki fazlı sistemler (ATPS) tipik olarak yapısal olarak farklı iki polimerin sulu çözeltilerinin karıştırılmasıyla veya bir polimerin belirli tuzlarla yüksek konsantrasyonda karıştırılmasıyla oluşturulur.

ATPS, genellikle saflaştırma, özütleme ve zenginleştirme için büyük miktarlarda organik çözücülerin önlendiği ve bitki malzemelerinden aktif bileşen izolasyonu için ilginç bir strateji sağlayan çevre dostu ayırma sistemleri olarak kabul edilir.

Hidrofilik iyonik sıvılar, konsantre su yapılandırma tuzları çözeltileri ile temas ettiklerinde sulu iki fazlı sistemler oluşturabilir. 2005 yılında Li ve ark. geleneksel bir Çin tıbbı olan Pericarpium papaveris’ten afyon alkaloidlerinin ekstraksiyonu için bir ([C4mim] Cl) / K2HPO4 sistemi kullandı.

Kodein ve papaverinin sulu [C4mim] Cl solüsyonu ile ekstraksiyonundan sonra, K2HPO4 eklenmiştir çünkü bu, etkili faz ayrılmasına ve afyon alkaloidlerinin belirlenmesine izin veren uygunluğa yol açmıştır.

Daha yüksek sıcaklıklarla, üst fazdaki [C4mim] Cl konsantrasyonu, ekstraksiyon verimini düşürmeden azaldı, böylece kodein ve papaverin ekstraksiyonu için geniş bir sıcaklık aralığı sağladı. Ekstraksiyon verimleri, uçucu olmayan çözücüler kullanılmadan benzer ekstraksiyon verimleri ve daha kısa ekstraksiyon süreleri gösteren sıvı-sıvı ekstraksiyonundan (LLE) elde edilenlerle karşılaştırıldı.

ATPS ayrıca Lin ve ark. 2012’de Apocynum venetum’dan kan basıncını düşürücü ve antiinflamatuvar hiperin ve izokersitrinin mikrodalga yardımlı ekstraksiyonu için. [C4mim] [BF4] / NaH2PO4 sistemi seçildi ve geleneksel ATPS teknolojisi ile karşılaştırıldı. Başlangıçta, [C4mim] BF4 ve [C8mim] BF4 sulu çözeltilerinin özütleme verimliliği araştırıldı ve bu, sulu çözeltinin konsantrasyonu ve sıcaklık üzerinde güçlü bir etkiye işaret etti.

Su, metanol ve etanol-su karışımları ile karşılaştırma, sulu-iyonik sıvı çözeltilerinin daha yüksek ekstraksiyon verimleri verdiğini göstermiştir. Mikrodalgayla otun sulu iyonik sıvı solüsyonla 30 ° C’de 10 dakika ekstraksiyonundan sonra ekstrakt santrifüj edildi ve süpernatan sıvı ayrıldı. ATPS’de ekstrakttan hiperin ve izokersitrinin ön konsantrasyonu [C4mim] BF4 ve NaH2P04 kullanılarak araştırıldı.

Daha fazla iyonik sıvı eklemek ekstraksiyon verimini artırırken, üst fazdaki aktif bileşenlerin ön konsantrasyonunu da düşürdü. Optimal konsantrasyon, izokersitrin için% 65.7 ve hiperin için% 66.4 ön konsantrasyon verimi ile 0.2 g ml􏰰1 ILs sulu çözeltisi idi.

3 fazlı dengesiz Sistemler
3 fazlı sistemler PDF
6 fazlı sistemler
3 fazlı Sistemler ders notu
İki FAZLI SİSTEMLER farmakoloji
Tek fazlı sistemler
3 fazlı dengesiz sistemlerde güç hesabı
3 fazlı sistemlerde akım hesabı

İyonik Sıvı Bazlı Basınçlı Sıvı Ekstraksiyonu (IL-PLE)

Aktif bileşenler rutin ve quercetin, iyonik sıvı bazlı basınçlı sıvı ekstraksiyonu kullanılarak Flos sophorae Immaturus, Crataegus pinnatifida Bunge, Hypericum japonicum Thunb. Ve Folium Mori’den ekstrakte edildi. Kurutulmuş numune, destek malzemesi olarak kizelgur ve 1-alkil-3-metilimidazolyum bazlı iyonik sıvı-sulu çözelti 120 ° C’ye ısıtıldı ve 5 dakika 1500 psi’de basınçlandırıldı.

Elde edilen özütün suyla seyreltilmesinden sonra çözelti süzüldü ve bir alikot, kemilüminesans saptaması ile donatılmış HPLC yoluyla analiz edildi. Geleneksel çözücü ekstraksiyonu veya ultrason destekli stratejilerle karşılaştırıldığında, [C4mim] Cl sulu solüsyonları kullanan bu teknoloji, en kısa sürede en yüksek ekstraksiyon verimliliğini elde etti ve ayrıca su ve metanol gibi geleneksel solventlerden daha iyi performans gösterdi.

Katı Fazlı Ekstraksiyon (SPE) ve Dağıtıcı Sıvı-Sıvı Ekstraksiyonu (DLLE)

Tian vd. likiritin ve glisirizik asidin kloropropil silika ve 2-etil-4-metilimidazolden hazırlanmış iyonik sıvı bazlı bir silika sorbent ile ekstraksiyonu için kullanılan katı faz ekstraksiyonudur (SPE).

Meyan kökü metanol ile özütlendikten sonra, özler, iyonik sıvı tarafından emilmiş silika parçacıklarından oluşan SPE kartuşuna yüklendi, art arda yıkandı ve HPLC analizi için ayrıştırıldı. Geleneksel C18 sorbent ile karşılaştırma, iyonik sıvı ile modifiye edilmiş materyalin iki aktif bileşen için daha yüksek seçicilik sergilediğini gösterdi.

İlgili bir makalede, geleneksel şifalı bitki Salvia miltiorrhiza Bunge’den farklı tanshinonların ekstraksiyonu için iyonik sıvı ile modifiye edilmiş silika materyalleri geliştirilmiştir.

Moleküler baskılı iyonik sıvı modifiye silika, baskı şablonu olarak 9,10-fenantrenkinon ile hazırlandı ve üç bileşiğin yüksek seçiciliğine sahip bitki ekstraktında kriptotansinon, tanshinon I ve tanshinon II A’nın ayrılması için kullanıldı.

Daha sonra bu grup, Salvia miltiorrhiza Bunge’den tanshinonların ekstraksiyonu için iyonik sıvı ile modifiye edilmiş gözenekli polimerler de kullandı. Şablon olarak yine 9,10-fenantrenkinon ile basılmış iyonik sıvı ile modifiye edilmiş polimerlerin hazırlanmasında farklı yan zincir işlevselleştirilmiş imidazolyum bazlı iyonik sıvılar kullanıldı.

Elde edilen polimerler daha sonra bir metanol bitki özünden tanshinonlar için sorbent olarak uygulandı. İyonik sıvı ile modifiye edilmiş moleküler baskılı polimerlerin, tanshinonlar için iyi emiciler sağladığı ve yan zincirde karboksilik asit fonksiyonelliklerine sahip sorbentin, hedef bileşikler için en yüksek seçiciliği gösterdiği gösterilmiştir.

Aktif bileşen izolasyonu için dağıtıcı sıvı-sıvı mikro ekstraksiyonu Rezaee ve ark. ve dağıtıcı çözücü, özütleme çözücüsü ve bir analist içeren sulu numuneden oluşan üçlü bileşen çözücü sistemine dayanmaktadır.

Radix et Rhizoma Rhei, antifungal, antiviral, antioksidan, antikanser ve antimutajenik aktivitelere sahip ana aktif bileşikler olarak kabul edilen antrakinon türevleri olan emodin, krizofanol, rhein, aloe-emodin, fıskion ve bunların glukozitlerinden oluşur.

Ekstraksiyon çözücüsü olarak geleneksel organik çözücülerin yerini almak için hidrofobik iyonik sıvılar, örneğin [C6mim] PF6 kullanıldı ve aktif bileşenler, sıcaklık yardımı ile sulu çözeltiden iyonik sıvı faza aktarıldı.

Chamaecyparis obtusa’dan antihipertansif, anti-enflamatuar ve antiviral aktivitelerle flavonoidler myricetin, quercitrin ve amentoflavone’un ayrılması ve nicelendirilmesi için moleküler baskılı anyon fonksiyonlu poli (iyonik sıvılar) da kullanıldı.

Poli (iyonik sıvı) bazlı sorbentler, anyon metatezi yoluyla farklı anyonlarla, örneğin BF4p, PF6p, N (Tf) 2p, laktat veya sülfonat ile işlevselleştirildi ve çok fazlı dispersif ekstraksiyon (MPDE) için sorbent olarak uygulandı. Bitki tozu ve moleküler baskılı anyon işlevli poli (iyonik sıvılar), boş bir kartuşa yerleştirildi, durulandı ve sonunda C. obtusa’daki flavonoid içeriğini analiz etmek için ayrıştırıldı.

Benzer şekilde Bi ve ark. ayrıca, Chamaecyparis obtuse’den flavonoid mirriketin ve amentoflavonun ekstraksiyonu, ayrılması ve miktarının belirlenmesi için MPDE için iyonik sıvı solüsyonla kombinasyon halinde hibrid poli (iyonik sıvı) -bağlı silika uygulayabilir.