Belirli bir çalışma ortamında bilinen risk alanlarının listelenmesi
Daha önce bir teftiş, sörvey veya denetim yapılmamışsa, Pareto İlkesi doğrultusunda yararlıdır (sorunların %80'i yerlerin %20'sinden gelir ve kontrol çabasının %80'i o bölgeye yönlendirilmelidir. %) önce bilinen risk alanlarını ele almak gerekir.
Bunu yapmak için bilgiler şunlardan gelebilir:
• çalışanlara, sağlık ve güvenlik temsilcilerine veya sağlık ve güvenlik komitesine soru sormak
• iş yeri için kaza ve yaralanma istatistiklerinin incelenmesi, eğer bu alanlar ayrıntılı ise
• belirli işyerlerindeki olası sorunlar hakkında arka plan bilgisi ve çalışma (Bu, bir İSG yetkilisi tarafından toplanan istatistiklerin bir çalışmasını içerebilir.)
• kaza inceleme raporları.
Listeniz işyerindeki fiziksel (coğrafi) alanlara, belirli iş türlerine (örneğin elle taşıma) veya belirli makine türlerine (örneğin matkap presi) dayalı olabilir.
İşyeri denetimlerinin yapılması
Resmi ve gayri resmi denetimler
Resmi teftişler, genellikle işyeri genelinde düzenli aralıklarla gerçekleşen planlı ve programlı kontrollerdir. Bunlar genellikle aylık olarak yapılır ve teftiş sonuçlarını çalışanlara iletmek için bir tür resmi belge kullanılır.
Gayri resmi denetimler değerli olabilir; ancak, daha az kontrollü olma eğilimindedirler ve sonuç olarak genellikle çok fazla veya çok az konuyu kapsarlar. Gayri resmi denetimlerin sonuçları genellikle sözlü olarak iletilir ve çok değerli bilgiler gözden kaçabilir veya unutulabilir.
Tipik olarak süpervizör veya yönetici işyerinde dolaşacak ve işçilerle sorunları işaret edecek veya tartışacaktır. Gayri resmi teftiş, farkındalık yaratma avantajına sahiptir ve genellikle resmi teftişlerden daha az tehdit edici olarak görülür.
Bir ekip güven ortamı geliştirmeye istekli olmak gerekir. Açık uçlu sorular genellikle daha iyi bilgi sağlayabilir, örn. 'Bunu makineyi kurarken mi yapıyorsun?' değil, 'bana makinenin kurulumunu aittir.
Dış denetim kanıtları
Denetim kanıtları
Sağlık Bakanlığı Piyasa Gözetimi ve denetimi yönetmeliği
Piyasa Gözetimi ve Denetimi Genel Müdürlüğü
Denetim kanıtının özellikleri
Piyasa Gözetimi ve Denetimi nedir
Sanayi ve Teknoloji BAKANLIĞI Piyasa Gözetimi ve Denetimi Yönetmeliği
Analitik kanıt nedir
Yapılandırılmış ve belgelenmiş denetimler
İş yeri denetimlerinin nedenleri
Herhangi bir denetim türünü gerçekleştirmeden önce, denetim sürecinin nedenini ve denetim yapılırken kullanılacak yöntemi belirleyen bir plan geliştirilmelidir. Çoğu iş yeri, teftiş sürecine kolayca uyum sağlamayan karmaşık ortamlardır.
İşyeri genellikle sürekli bir değişim halindedir. Dinamiktir. Bu özellikle madenler ve şantiyeler için geçerlidir. Sonuç olarak, işyeri teftişleri, çalışma koşullarına yalnızca genel bir bakış sağlar ve öncelikle özel dikkatin gerekli olabileceği alanları vurgulamak için kullanılır.
Denetimler, aşağıdaki temel gereksinimleri karşılamak için yapılır:
• tehlikelerin tanımlanması
• bu tehlikelerden kaynaklanan potansiyel kayıpların değerlendirilmesi
• tehlikeleri ortadan kaldırmak veya kabul edilebilir bir düzeye indirmek için tasarlanmış kontrol önlemlerinin seçilmesi
• kontrol önlemlerinin etkinliğinin izlenmesi
• belirlenmiş standartlara uygunluğun gözden geçirilmesi.
Resmi denetimlerin nedenleri
Resmi ve gayri resmi teftişler arasındaki fark, yukarıdaki 'İşyeri teftişlerinin yapılması' bölümünde açıklanmıştır. Resmi olmayan teftişlerin herhangi bir sağlık ve güvenlik yönetim sisteminde gerçekleşmesi amaçlanırken, gerçekte belirtilecek olan resmi teftişlerdir.
Genel sağlık ve güvenlik denetiminde kullanılan araçlardan biri olabilirler. Önceden geliştirilmiş standart bir raporlama formu kullanılacaktır. Resmi teftişler, yapılandırılmış teftişlerin yönetim sisteminin normal bir parçası olarak gerçekleşmesini sağlamaya yöneliktir. Ayrıca yasalara uyulmasına da yardımcı olurlar.
Bazı denetim raporlarının tutulması ve yasal bir zorunluluk olarak İSG yetkili denetçilerinin kullanımına sunulması gerekir.
İş yeri denetim ekibi
İşyeri denetimi çok çeşitli kişiler tarafından yapılabilir. Aynı kontrol listesi kullanılarak, aynı maddeye farklı bir vurgu yapılabilir; örneğin havalandırma, hemen hemen tüm iş yerlerinin kontrol listelerinde yer alan bir maddedir.
Bununla birlikte, bir sağlık ve güvenlik temsilcisi veya mekanik tesisatçı, havalandırma sistemine endüstriyel hijyenist veya havalandırma mühendisinden çok farklı bir şekilde bakabilir. İşyeri denetiminde önemli olan konu, havalandırma sisteminin düzgün çalışıp çalışmadığını ve düzenli bakım alıp almadığını belirlemektir.
Çalışan konforunun sağlanması açısından sistemin düzgün çalışıp çalışmadığını belirlemek için havalandırma alanında uzman olmak şart değildir. Bu tanımlama ilkesi, denetim öğelerinin çoğu için geçerli olacaktır. Bazı durumlarda, teftişler yapmak ve raporlar hazırlamak için profesyonel uzmanların kullanılması gerekli olacaktır. Bu kuraldan ziyade istisnadır.
Kuruluşun kendi çalışanlarının teftiş yapmalarını ve raporlama yapmalarını sağlayacak becerilerini geliştirmek için her türlü çaba gösterilmelidir. Teftişleri kimin yapması gerektiğini düşünürken, çapraz teftişlerin yararına düşünülmelidir.
Burası, aşinalık veya kabul yoluyla gözden kaçabilecek veya hafife alınabilecek olası tehlikeleri ve kazaya neden olan faktörleri belirlemek amacıyla "yeni bir bakış açısı" sağlamak için insanların işyerinin farklı alanları arasında teftiş görevlerini değiştirdiği yerdir.
Çoğu büyük kuruluşun bir tür teftiş prosedürü vardır. Özdenetim mevzuatı, belirli koşullara uyulması kaydıyla, sağlık ve güvenlik temsilcilerine işyerini denetleme hakkı verir.
Ayrıca bazı işyerlerinde sağlık ve güvenlik kurulu üyeleri tarafından denetimler yapılabilmektedir. Elbette, denetçilerin ve yöneticilerin rolü teftiş faaliyetlerini içerir ve bazı kuruluşlarda şu veya bu şekilde teftişler de yapan güvenlik personeli veya ilk yardım görevlileri olacaktır.
Açıkça, işyeri denetimlerinin faydasını en üst düzeye çıkarmak ve tekrarları en aza indirmek amacıyla tüm bu çalışanların faaliyetlerini koordine etmeye ihtiyaç vardır. Denetimlerin nasıl, nerede ve ne zaman yapılacağına dair bir anlaşma, güvenilir bir prosedür oluşturmanın en iyi yolu gibi görünüyor.
Anlaşma, ilgili tüm taraflar arasında yapılır ve hem çalışanların hem de yönetimin desteğini gerektirir. İşyeri teftişlerinin sonuçlarının tüm çalışanlar için hazır olması gerekir. Denetimler, güvenlik toplantısı tartışmaları ve araç kutusu toplantıları için mükemmel bir referans noktası sağlar.
Denetim türleri – planlı ve plansız
Denetimler, farklı sınıflandırmalar altında değerlendirilebilir ve uygun bir denetim planının geliştirilmesi ve başlamadan önce hedeflerin tanımlanması şartıyla her birinin olumlu bir faydası vardır. Resmi ve gayri resmi teftişler, yukarıdaki 'İşyeri teftişlerinin yürütülmesi' bölümünde zaten açıklanmıştır.
İşlevsellik
Yönetimin bir işlevi de, Standart Çalışma Prosedürlerinin oluşturulmasını sağlamak, takip edilmelerini sağlamak ve herhangi bir yeni veya revize edilmiş SOP’leri onaylamaktır. SOP’ların oluşturulması sürecinde yönetimin rolü, zor bir uygulama olarak görülebilir.
İlkeler, “uygun ve teknik olarak geçerli” SÇP’lerin kurulmasını talep etmektedir ve yönetimin bir SÇP’nin bu özelliğini tespit etmek için teknik bilgiye sahip olup olamayacağı sorgulanabilir olabilir.
Bununla birlikte, sorumlulukların sayılmasındaki bu nokta, yönetimin bir SÇP’nin uygun, bilimsel ve teknik içeriği için teknik sorumlulukları ilgili uzmana devredeceği ve beyan etme sorumluluğunu (yönetimsel) elinde tutacağı bir nokta olarak görülebilir: onayıyla birlikte, standart prosedür olarak kullanılacak ve tüm test tesisi tarafından izlenecek bu tür belgeler.
Yönetimin bu denetim işlevleri, iki sorumlulukla genişletilir, çünkü yönetim, “Çalışma Yöneticisinin onaylanmış çalışma planını Kalite Güvencesi personeline sunmasını sağlamalı” ve aynı zamanda “çok sahalı bir Çalışma Direktörü, Baş Araştırmacı (lar), Kalite Güvence Program (lar) ı ve çalışma personeli arasında net iletişim hatları bulunduğunu araştırın ”.
Önceki sorumluluk, yönetimin Çalışma Direktörü ile olan ilişkileriyle bağlantılı olarak halihazırda ele alınmıştır. Çok bölgeli bir çalışmada yer alan tüm farklı bireyler arasında net iletişim hatları kurmak ve sürdürmek, özellikle farklı test sahaları aynı organizasyonel birime ait olmadığında, üst hiyerarşik seviyelerin katılımını gerektiren bir görevdir. veya başka bir şirketin parçasıdır.
Yönetim, her şeyden önce, bu tür durumlar için formüle edilmiş, belgelenmiş bir politikaya sahip olmalıdır; daha sonra ilgili diğer yönetimlerle bu iletişim hatlarını tartışmak, müzakere etmek ve düzeltmek ve son olarak bu tartışmaların sonuçlarını ilgili personelin dikkatine sunmak doğrudan sorumluluğa sahip olacaktır, örn. gerekli bilgi akışını açıklayan ve izlenecek iletişim yollarını detaylandıran bir memorandum dağıtır.
Bu yönetim sorumluluğu, GLP uyumlu bilgi akışının geçmesinin beklendiği “resmi” iletişim hatları ile ilgili olsa da, her olasılıkla çeşitli bireyler arasında “resmi olmayan” iletişim hatları olacaktır ve hatta var olmalıdır. Çok bölgeli bir çalışmada yer alır.
Psikolojide işlevsellik
Eğitimde işlevsellik
Tasarımda işlevsellik
Tasarımda işlevsellik nedir
İşlevsel nedir
Yapıda işlevsellik
İşlevsellik ne demek
İşlevselin anlamı
Bir Çalışma Direktörü ile çeşitli Baş Araştırmacılar arasındaki “resmi” iletişim hattının varlığı, iki tarafı hiçbir şekilde bilgi edinme veya başka bir uygun yolla sağlama konusundaki doğrudan ve kişisel sorumluluklarından kurtarmayacaktır.
Son birkaç yılda giderek daha fazla önem kazanan ve bu nedenle yönetim için haklı olarak özel bir sorumluluk haline gelen bir sorumluluk, “bilgisayarlı sistemlerin amaçlanan amaçlarına uygun olmasını ve doğrulanmasını, çalıştırılmasını sağlamak için prosedürler oluşturma görevidir. ve bu İyi Laboratuvar Uygulamaları İlkelerine uygun olarak sürdürülür ”.
Cihazın genel olarak “uygun tasarıma ve yeterli kapasiteye” sahip olması istenirken, bu da amaçlarına uygun olmaları gerekliliğini içerirken, özellikle bilgisayarlı sistemler için tasarım, doğrulama ve işletimden doğrudan yönetim sorumlu tutulur.
Sorumluluğun yönetim seviyesine tahsisi, bir şirketin tamamını veya en azından bütün bir test tesisini bağlayan ve hizmet veren büyük (ağ) sistemler için kesinlikle açık bir yol olarak kabul edilebilir. Bu gibi durumlarda, her halükarda – özellikle ilgili maliyetlerle ilgili olarak – bilgisayarlaşmaya geçip böyle bir sistemi satın alıp almama veya mevcut sistemi daha yeni bir sürümle değiştirme kararı yönetimin kararıdır.
Ancak yönetimin sorumluluğu bundan daha da öteye uzanır. Basit elektronik terazi veya bilgisayar kontrollü HPLC sisteminden başlayarak en karmaşık bilgi teknolojisi ağına veya test tesisinin LIMS’ine (Laboratuvar Bilgi Yönetim Sistemi) kadar herhangi bir bilgisayarlı sistemin GLP uyumluluğundaki en önemli nokta ve konunun kalbi ve en önemli noktası bu tür sistemlerin geçerliliğinin kapsamı ve derinliği sorunudur.
Elektronik kontrol ve veri işlemeyi kullanan bu geniş alet, cihaz ve sistem çeşitliliği nedeniyle, bilgisayarlı herhangi bir sistemle bağlantılı tüm sorunların üstesinden gelmek için ortak prosedürler belirleyen genel bir politika ve genel kılavuzlar olması çok önemlidir. Bu sistemin ne kadar küçük veya büyük olacağına dair bir kanıttır.
Bu nedenle, ilgili (teknik) SÇP’lerin yazılmasının teknik sorumluluğu elbette bilgisayar uzmanlarına ait olsa da, bu politika kararlarının alınması gereken ve dolayısıyla tesis için nihai sorumluluğun nerede olduğu yönetim düzeyindedir. – gerekli genel prosedürlerin yeri belirlenmelidir.
Bir şirketi yönetmek, bir dizi sorumluluk gerektirir. Şirketin faaliyet göstereceği iş alan (lar) ını belirlemek, onu işletmek için gerekli mali araçları sağlamak ve günümüzde diğer işletmeleri satın almak içindir.
GLP’nin doğru uygulanmasını sağlamak için yönetimin bu konuda üstlenmesi gereken sorumlulukların farkında olması son derece önemlidir. Bu sorumlulukları sıralarken, GLP İlkeleri, bir test tesisi yönetiminin uyması gereken ve aktif bir rolden kaçınamayacağı önemli noktalara değinir.
Test tesisi yönetiminin sorumluluk üstlenmesi gereken konuların sıralanması, aynı zamanda, GLP’deki yönetimin ve diğer yandan GLP’deki diğer oyuncularınki arasındaki sınırları ele almaya hizmet eder, böylece görevlerin net bir şekilde dağıtılmasını sağlar.
Çalışma Direktörü
Çalışma Direktörünün sorumlulukları, Çalışma Direktörünün “çalışma kontrolünün tek noktasını” temsil ettiği ve “çalışmanın genel işleyişinden ve nihai raporundan” sorumlu olduğu GLP İlkelerinin aksiyomatik yaklaşımından kaynaklanmaktadır.
Çalışma kontrolünün tek bir kişinin elindeki bu yoğunlaşması, yalnızca bu belirli insan faaliyet alanından daha fazlasında, sorumluluk tek bir kişiye verilmedikçe, bir potansiyelin olduğunu gösteren deneyimden kaynaklanmaktadır. Çelişkili görüşler ve talimatlar için, ünlü askeri “düzen – karşı düzen – düzensizlik” özdeyişinde gösterildiği gibidir.
Bir güvenlik çalışması durumunda, bu tür çatışmalar çeşitli eksikliklere neden olabilir, örn. çalışma planının kötü uygulanmasında. Bu nedenle, GLP İlkeleri, herhangi bir zamanda bir çalışma için yalnızca bir Çalışma Direktörü olabileceğini ve çalışma aşamalarına veya yer veya yapılan iş türlerine göre ayrılmış bölümlere bakılmaksızın, kesin bir şekilde savunmuştur.