Sıralı Devreler
Doğru sıralama için çalışması saat sinyalleri tarafından kontrol edilen durum tutma cihazları gördük ve bir dizi mantıksal ifadeyi uygulamak için bir yöntem olarak kullanılan PLA'ları gördük. Bu bölümde, iki gücü birleştirerek sıralı bir devre, belirli işlemlerin sırayla gerçekleştirildiği bir devre oluşturmasına izin vereceğiz.
Geçmişte tartıştığımız sıralı şeylerin ilginç bir kaynağı gramerdir. Dilbilgisi, sembol dizileri olan dizelerden oluşan dilleri tanımlar. Kendimize aşağıdaki görevi belirledik.
Düzenli bir dil verildiğinde (uygulanabilirlik adına düzenli), girişi olarak, cihazın her dock tıklaması için bir sembol alacağı ve çıkışı olarak, cihazın her saat tıklaması için bir boolean değeri üreteceği bir devre tasarlayabilir miyiz?
Boole değeri, şu ana kadar alınan girdi dizisi dilin bir öğesi olduğunda doğrudur. Geçiş grafikleri, normal ifadeler ve sağ doğrusal gramerler arasında nasıl dönüşüm yapacağımızı biliyoruz, dolayısıyla bunlardan herhangi birini seçebiliriz. Bir geçiş grafiği seçiyoruz; her kenarın tam olarak bir sembolle etiketlendiğini, yani E-kenarları olmadığını ve iki veya daha fazla sembol etiketli kenarları olmadığını varsayıyoruz. Bununla birlikte, istediğiniz kadar belirsiz olabilir. Şekil 5.16'da bir örnek vardır.
Grafikten devreye nasıl geçilir? İlk düğümden etiketi dizeye karşılık gelen son düğüme giden bir yol varsa, bir dizenin dilde olduğunu unutmayın. Genel olarak, bir dize verildiğinde, ilk düğümden birçok düğüme ulaşılabilir.
Ayrıca, erişilebilir düğümler verildiğinde, dize bazı sembollerle genişletilirse erişilebilir düğümlerin ne olacağını anlamak kolaydır: eski kümedeki her düğüm için, ondan bir yol aracılığıyla ulaşılabilen düğümler kümesini hesaplayın. etiketlemesi orijinal dizeye eklenen suf'a karşılık gelir. Bu yeni kümelerin birleşimi, tüm dizi kullanılarak ilk düğümden erişilebilen düğümler kümesidir.
Ulaşılabilir düğümler kümesini kaydetmek için düğüm başına bir boole tanımlıyoruz. Örnek durumunda, etiketlemesi şimdiye kadar alınan sembollerin dizisi olan bir yol boyunca ilk düğümden erişilebilir olduğunu kaydetmek için boolean qi'ye sahibiz. Determinizm nedeniyle, bu boolean'lardan birden fazlası zamanın herhangi bir noktasında doğru olabilir.
Başlangıçta, flo doğrudur ve diğerleri yanlıştır. Bizim ilgilendiğimiz çıktı q4'tür, çünkü bu son durumdur; diğerleri yalnızca hesaplamak için kullanılır. İşte q 'ları yeni değerlerine ayarlayan ifade. Boolean a'nın, giriş a sembolü olduğunda doğru olduğu varsayılır; benzer şekilde, girişler ve semboller b ve c için. (Bu, kablo sayısını sayarken girişin en verimli kodlaması olmayabilir, ancak bu örnek için işe yarayacaktır.)
qi'ye bir değer atayan ifadede, qi düğümüne gelen kenar başına bir ayrık var. Her ayrık, kenarın kaynak düğümü ile kenarın etiketinin (yani onlara karşılık gelen booleanların) birleşimidir. Bu, yalnızca her kenar tam olarak bir sembolle etiketlenmişse, boolan değişkenlerini uygun değerlerine ayarlar.
Bu ifadedeki boolean ifadelerin tümü ayırıcı normal formdadır, yani bir PLA tarafından değerlendirilmeye uygun bir formdadırlar. flo'nun değişmez bir şekilde doğru olduğuna dikkat edin: başlangıçta doğrudur ve her adımda a, b ve c'den biri doğru olduğu için hiçbir zaman değişmez. Bu nedenle, onu düşüncelerimizden çıkarabilir ve diğer ifadeleri basitleştirebiliriz.
Daha fazla uzatmadan, bu Şekil 5.17'deki devreye dönüşür. Parmak arası terlikler bir şekilde ¢1 ve ¢2 bölümleri arasında bölünmüştür. Devrenin sol yarısı, ¢1 sırasındaki girişi karşılık gelen eviricilere kopyalar.
Eviricilerin kapısında sıkışan şarj, ¢1 düştüğünde orada kalır; özellikle PLA, çıkışında invertörlere kopyalanan kararlı bir değer üretmesi gerektiğinde ¢2 sırasında kararlıdır. Bu invertörler, sırasıyla, sol yarının girişinin gerçekten kararlı olması gerektiğinde ¢1 sırasında kararlıdır.
Bileşik Mantık Devreleri nedir
Temel mantık devreleri pdf
Sıralı mantık devreleri
Ardışıl devreler
Temel mantık devreleri kurmak
Varyasyonlar
Programlarımız için kullandığımız notasyonda düzenli ifadeler de yazabiliriz. Örneğin geçiş grafiğine karşılık gelen ifade aşağıdaki gibi yazılabilir.
Şu ana kadar okunan giriş dizgisinin hem a'nın çiftsayısına hem de b'nin çiftsayısına sahip olduğunu gösteren çıktı st=0'dır. Her iki sayının da tek olduğunu gösteren ikinci bir çıktı eklemek istiyorsak, st = 3 ekleyebiliriz. Karşılık gelen devre farklı olmasına rağmen, aşağıdaki program tarafından aynı sonuçlar üretilir.
Bu arada, durum kodlaması nedeniyle ikinci program birinciden daha kısadır. İyi bir kodlama bulmaya durum atama problemi denir; herkesin bildiği gibi zorlu bir sorundur.
Başka bir örnek, her altıncı saat tıklamasında yavaş olarak adlandırılan bir çıkış sinyali, her üçüncü saat tıklamasında bir orta olarak adlandırılan bir çıkış sinyali ve her ikinci saat tıklamasında hızlı olarak adlandırılan bir çıkış sinyali üreten bir saat devresidir. Bir kısaltma daha kullanıyoruz: bir atamanın sağ tarafı doğruysa, atlanır; yanlışsa, hem sol hem de sağ taraf atlanır.
Bu gösterimi daha sonraki bir bölümde tekrar kullanacağız. Neyin girdi ve neyin çıktı olduğunu doğru bir şekilde anlayarak, düzenli bir ifade biçiminde, insan yazmaya cazip gelebilir.
Özyinelemeli İniş Ayrıştırma
Gramerlerle birkaç kez karşılaştık. Hesaplamanın ne olduğu konusundaki tartışmamıza gramerlere bakarak başladık. Dilleri tanımlamak için gramerler geliştirerek tanımladık. Doğru lineer dilbilgilerini geçiş grafiklerine ve ardından VLSI devrelerine çevirdik.
Bu bölümde, girdi dizilerini ayrıştırmak için programları, yani belirli bir girdi dizisinin belirli bir gramerden türetilip türetilemeyeceğini belirleyen programları inceleyeceğiz. Sağ doğrusal gramerler söz konusu olduğunda, dilbilgisi üzerinde ciddi bir kısıtlamamız vardı: her kuralın sol tarafında tam olarak bir uçsuz-tarafı ve sağ tarafında sıfır veya daha fazla uçbirimin ardından en fazla bir uçsuz-tarafı vardır.
Bu kısıtlama, sonlu makinelere karşılık gelir. Bu bölümde, kısıtlama daha az şiddetlidir. Sol taraf hala bir uçsuz bucakla sınırlandırılmıştır, ancak sağ taraf sınırlandırılmamıştır. Bu gramer sınıfı, bağlamdan bağımsız gramer sınıfı olarak adlandırılır. Daha sonra, verimli ayrıştırma algoritmalarını kabul etmek için daha fazla kısıtlama getirmemiz gerekiyor; aslında, yalnızca bir ayrıştırma stratejisini tartışıyoruz.
Bu stratejiye yukarıdan aşağıya ayrıştırma denir. Bir dizi özyinelemeli prosedür biçiminde bir uygulama veriyoruz ve ardından ayrıştırma yöntemine bazen özyinelemeli iniş yoluyla ayrıştırma denir. Bu yöntem, daha sonra tartışılacak olan LL(l) koşulunu sağlayan gramerlerle sınırlıdır.
Ayrıştırma yöntemini domino oyunu bağlamında tartışarak başlıyoruz ve bunun bir dizi özyinelemeli prosedür biçiminde uygulanmasına bir göz atıyoruz. Teorik sınırlamaları araştırıyoruz ve bu yöntemin pratik fizibilitesini geliştirmenin yollarını tartışıyoruz.
Tuz Konsantrasyonu
Farklı katmanların tuz konsantrasyonu, artan derinlikle birlikte artmalıdır. Birinci aşamada, bu, kararlı su katmanlaşmasını sağlar. Üstteki neredeyse tuzsuz katman, havuzun dibindeki soğutma ve ısıyı depolayan daha derin katmanlar için yalnızca şeffaf, ısı yalıtımlı bir örtü görevi görür.
Bir güneş havuzunun istikrarlı tabakalaşmasını sağlamak için, artan derinlikle birlikte sıcaklık artışı yoğunluk artışını (yani tuz içeriği) aşmamalıdır. Bu nedenle, uygun önlemlerin (örn. ısı geri çekilmesi, tuz temini) zamanında alınması için ilgili tüm parametrelerin sürekli olarak izlenmesi gerekir.
En yüksek kollektör verimini elde etmek için, güneş radyasyonunun yüksek bir kısmının absorpsiyon bölgesine ulaşması gerekir. Ancak bu, ancak üst katmanların yeterli iletim kabiliyetine sahip olması durumunda gerçekleştirilebilir. Bir güneş havuzunun işletimi sırasında geçirgenlik, tuz içeriği ve sıcaklık düzenli olarak izlenmelidir.
Havuzdan çekilebilecek ısı miktarını belirlemek veya ilgili gerekli tuz konsantrasyonunu ve su kalitesini korumak için önlemleri belirlemek için bu parametrelerin zamanında akışı su yüzeyinden zemine ölçülmelidir (önleme) Partikül madde, alg veya bakteri nedeniyle bulanıklıktır.
Difüzyon, yüzeye yakın rüzgar nedeniyle dalga hareketi ile yoğunlaşan bir güneş havuzundaki tuz konsantrasyonunun kalıcı olarak eşitlenmesini sağlar. Bu nedenle tuzun yüzey sularından çekilmesi ve daha derin katmanlara eklenmesi gerekir. Bu amaçla yüzey suyu ayrı düz havuzlarda (tuzlu hatlar) buharlaştırılır. Daha sonra, çıkarılan tuz daha derin bölgelere eklenir.
Isı Eşanjörleri
Temel olarak, bir güneş havuzundan ısıyı çekmenin iki yöntemi vardır. Termik motorun çalışma sıvısı, güneş enerjisi havuzunun depolama bölgesine yerleştirilmiş boru demetli ısı eşanjörlerinden akar ve bu şekilde ısıtılır.
Sıcak tuzlu su aynı zamanda bir emme difüzörü vasıtasıyla depolama bölgesinden pompalanabilir, daha sonra termik motorun çalışma sıvısına iletilebilir ve sonunda tuzlu su soğuduktan sonra başka bir difüzör tarafından havuzun daha derinlerine yeniden beslenebilir.
Teknik yaklaşım, giriş difüzörünün konumunun en yüksek sıcaklığın derinliğine ayarlanmasına izin verir. İkinci olarak, soğutulan su havuza dibe yakın bir yerde geri döndürüldüğünden, havuz tabanından ısı kayıpları azalır.
Prensip olarak, yeterince boyutlandırılmış bir ısı eşanjör ünitesi, bir güneş havuzunun başarılı bir şekilde işletilmesi için vazgeçilmezdir. Özellikle yüksek radyasyon zamanlarında (yani öğlen), faz değişikliklerini önlemek ve/veya tabakalaşmayı kararsız hale getirmek için ısının havuzdan güvenli bir şekilde çekilebilmesi sağlanmalıdır.
Termal Motor
Güneş ısıl enerjisini mekanik ve sonrasında elektrik enerjisine dönüştürmek için genellikle ORC prosesleri uygulanmaktadır. Bunlar temel olarak düşük kaynama noktalı, genellikle organik bir döngü sıvısı kullanan buhar döngüleridir. Bu tür işlemler, düşük faydalı sıcaklık farklarında da elektrik enerjisi sağlamaya izin verir.
Bir güneş havuzu enerji üretim tesisinin genel yapısını gösterir. Bu grafiğe göre, su, geleneksel bir güneş kollektörünün soğurucusuna benzer şekilde, gelen doğrudan ve dağınık radyasyonu soğurur ve ısınır. Teknik olarak ayarlanan tuz konsantrasyonu, doğal konveksiyonu ve bunun sonucunda buharlaşma, konveksiyon ve radyasyon nedeniyle yüzeyde meydana gelen ısı kaybını önler.
Böylece su, alttaki depolama bölgesinden yaklaşık 80 ila 90 °C sıcaklıkta çekilebilir. Bu ısı daha sonra bir ORC işlemi ile güç üretimi için kullanılabilir.
Diğer ülkeler arasında İsrail, ABD (Teksas), Avustralya ve Hindistan’da birkaç on kW’tan birkaç MW’a kadar elektrik kapasiteli güneş havuzu santralleri inşa edildi.
Yaklaşık yüzde bir ile güneş ısıl verimleri düşüktür; ortalama özgül kapasiteler radyasyona, tuz içeriğine ve maksimum sıcaklığa bağlı olarak 5 ila 10 W/m2 arasında değişir. Kısa dönem için daha yüksek kapasiteler de geri çekilebilir; ancak böyle bir durumda güneş havuzu çok daha hızlı soğur.
Isı eşanjörleri Ders Notları
ISI DEĞİŞTİRİCİLER pdf
Isı DEĞİŞTİRİCİ türleri
Isı DEĞİŞTİRİCİ tasarımı
Borulu ısı DEĞİŞTİRİCİLER
Eşanjör giriş çıkış sıcaklıkları
Isı Eşanjör Nedir
Isı DEĞİŞTİRİCİLER konu anlatımı
Ekonomik ve Çevresel Analiz
Aşağıdaki açıklamalar güneş havuzlu santrallerin ekonomik ve çevresel parametrelere göre değerlendirilmesine yöneliktir.
Ekonomik analiz. Bir önceki değerlendirme yöntemine uygun olarak, aşağıda güneş havuzlu elektrik santralleri için elektrik üretim maliyetleri hesaplanmıştır.
Buna göre, yapım ve işletme maliyetleri belirlenmekte ve yıllık ödemeler şeklinde değerlendirilmektedir. Bu bazda ve üretilen elektrik enerjisi, elektrik üretim maliyetleri hesaplanmaktadır. Bu amaçla 25 yıllık teknik ömür ve %4,5 faiz oranı varsayılmıştır.
Bu tür tesisler yalnızca yüksek güneş radyasyonu payına sahip alanlara kurulduğundan, yatay eksende 2.300 kWh/m2’lik yıllık toplam küresel radyasyon ile karakterize edilen bir referans saha varsayılmıştır.
Değerlendirilen güneş havuzunun ana parametrelerini ana hatlarıyla belirtir. Burada incelenen güneş havuzlu elektrik santrali 5 MW kapasiteye sahiptir.
Yatırım maliyetleri. Hepsi benzersiz olan yalnızca birkaç güneş havuzu olduğundan, bu analizlere temel teşkil edebilecek neredeyse hiçbir piyasa fiyatı yoktur.
Bu nedenle aşağıdaki maliyet tahminleri literatür değerlerine dayanmaktadır. Bu amaçla, gölet yüzeyinin 40 €/m2’lik özel yatırım maliyeti varsayılmıştır.
Literatür değerleri, inşaat mühendisliği işleri ve jeomembranlar için maliyet tahminlerine dayanmaktadır; diğer kaynaklar 15 ile 75 ABD$/m2 /5-37/ arasında değerler belirtmektedir. Tesisin tamamı için toplamda, yaklaşık 2.000 €/kW’lık özel yatırım maliyetleri varsayılmıştır.
Operasyon maliyetleri
Bu amaçla, işletme maliyetleri, yatırım maliyetlerinin götürü tutarı olarak %1 olarak tahmin edilmektedir. Isı eşanjörlerinin ve ORC tesisinin bakımının yanı sıra, dipten yüzeye yayılan tuzun geri alınması gerektiğinden daha fazla önlem alınması gerekir. Bu nedenle, geleneksel buhar santrallerine kıyasla gerekli su miktarı kat kat fazladır.
Elektrik üretim maliyetleri
Buna göre, 250.000 m2’lik bir güneş havuzu için elektrik üretim maliyeti ve yaklaşık 100.000 € yıllık işletme maliyeti yaklaşık 0,14 €/kWh’dir. Bununla birlikte, sahada tuzlu su veya uygun tuzun ücretsiz olarak bulunduğu ve bu nedenle sadece nakliye önlemlerinin alınması gerektiği varsayılmıştır.
İşletme optimizasyonu kapsamında bir ekonomik değerlendirme için, elektrik kapasitesinin günün her saatinde mevcut olması gerektiği de göz önünde bulundurulmalıdır. Güneş havuzları bu nedenle genel olarak tepe yük elektrik santralleri olarak da hizmet edebilir.