Endüstriyel Siber Güvenlik
Genel olarak, her yerde insanlar, birbirine bağlı sistemleri içeren etkileşimlerin kişisel ve finansal güvenliklerini nasıl etkileyebileceğinin daha fazla farkına varıyorlar. Ancak, kritik endüstriyel işleme ve kamu hizmetleri altyapısıyla ilişkili güvenlik sorunlarının bizi nasıl kapsadığının daha az farkında olma eğilimindeyiz.
Bu kritik altyapı sektörleri şunları içerir:
■ Endüstriyel işleme
■ İmalat
■ Kimyasal işleme
■ Tarım Hizmetleri hizmetleri
■ Su
■ Elektrik
■ Atıksu
■ Petrol ve gaz
■ Ulaşım
Bu iki sektörde belirtilen alanları göz önünde bulundurun ve bu kritik altyapı sektörlerinden herhangi birinin bir güvenlik olayı nedeniyle ciddi şekilde hasar görmesi veya devre dışı kalması durumunda hayatınızın ne kadarının etkileneceğini düşünün. Ardından, her iki altyapı sektöründeki katılımcıların çoğunun, operasyonlarını daha otomatik, verimli ve üretken hale getirmek için siber teknoloji kullanımlarını artırdığını düşünün. Bunu yaparken, operasyonlarını kişisel ve kurumsal ağlarla ilişkili aynı tür siber güvenlik tehditlerine maruz bıraktılar.
Endüstriyel ve kamu hizmeti kuruluşları için siber güvenlik politikaları ve uygulamaları, kurumsal ağ güvenliği ile ilişkili olanlara benzer görünse de, uygulamada oldukça farklıdırlar. Kurumsal ağ güvenliği konusunda eğitimli personel, bir endüstriyel veya kamu hizmeti ağı ortamıyla tanışmışlarsa, aşina oldukları ağlarla yalnızca geçici bir benzerlik görebilirler.
BT ağları ve endüstriyel/yardımcı ağ ortamları arasında aktarılabilir hiçbir beceri ve bilgi seti yokmuş gibi değil. Aslında, siz bu kitabı okurken, temel kurumsal BT ağ bilgilerini, ihtiyaç duyacağınız yeni bilgilerle harmanlayacağız.
Temel Proses Kontrol Sistemleri
Tüm endüstriyel üretim ve kamu hizmetleri operasyonlarının temeli, otomatikleştirilmiş proses kontrol sistemlerinin uygulanmasıdır. Herhangi bir endüstriyel proses kontrol sistemi ile ilgili temel unsurları inceleyerek başlayalım. Blok diyagram formatında genel bir otomatik süreci gösterir.
"Süreç" etiketli blok içinde sıcaklık, basınç, akış hızı, seviye, dönüş hızı veya düzenlenmesi gereken konum gibi bazı değişkenler vardır. Kendiliğinden veya dış etkilerden değişebilen herhangi bir fiziksel parametre dinamik bir değişkendir. Denetleyici bloğu tarafından kontrol edilen bir dinamik değişken, daha spesifik olarak proses değişkeni (PV) olarak adlandırılır.
Proses kontrolünün genel amacı, PV'nin ayar noktası (SP) olarak adlandırılan önceden belirlenmiş belirli bir değerde kalmasını sağlamaktır. SP, bir direğe monte edilmiş basit bir sıvı seviye sensörü gibi sabit bir referans olabilir veya kullanıcının muhafaza edilecek istenen bir sıcaklığı ayarlayabildiği ortak bir termostat gibi ayarlanabilir bir referans olabilir.
PV dinamik olduğundan, genel kontrol sistemi sürekli olarak değişkenin durumunu örneklemeli, bunu ayar noktasıyla karşılaştırmalı ve PV'yi istenen SP'de tutmak için gereken düzeltici eylemleri uygulamalıdır. Sistem hakkında bilgi toplayan cihazlar topluca giriş dönüştürücüleri veya sensörler olarak adlandırılır.
Sensörün çıkışı, doğrudan kontrolör bloğuna beslenebilir veya bu, “verici” başlıklı isteğe bağlı bir blok ile gerçekleştirilebilir. Sensör kontrolörden belirli bir mesafede bulunuyorsa veya çıkışı kontrolörün girişi ile uyumsuzsa, dönüştürücünün çıkış sinyalini iletim için daha uygun veya kontrol ile uyumlu bir sinyale dönüştürmek için bir arayüz cihazı kullanılmalıdır.
siber güvenlik nedir, ne iş yapar
Siber Güvenlik pdf
Siber Güvenlik
Siber Güvenlik Makale
Siber güvenlik Kavramları
Türkiye siber güvenlik şirketleri
Siber Güvenlik Konuları
Siber Güvenlik Uzmanı
Herhangi bir proses kontrol sisteminin kalbi, “kontrolör” olarak işaretlenmiş bloktur. Kontrolör, girdi bilgisini almaktan, bu bilgiyi önceden belirlenmiş bir koşul veya referansla karşılaştırmaktan, hangi eylemin yapılması gerektiğine dair kararlar vermekten ve son olarak manipüle edilen değişkeni ayarlayan son elemana düzeltici hata sinyalleri göndermekten sorumludur. Endüstriyel kontrol üniteleri, manyetik rölelerden, dijital entegre devrelerin bir koleksiyonundan, analog elektronik devrelerden, pnömatik cihazlardan, mikroişlemcilerden veya bu cihazların bazı kombinasyonlarından oluşabilir.
Operatör ayarları ve sistem durumu bilgileri “Giriş/Çıkış” veya “G/Ç” başlıklı bloktan girilir ve alınır. G/Ç bloğu, denetleyicinin ayrılmaz bir parçası olabilir veya uzak bir yerde bulunabilir. G/Ç bloğunun bir kısmı, bir insan operatörün kontrol sistemi ile etkileşime girmesini sağlayan ekranlara ve kontrol mekanizmalarına tahsis edilebilir.
Kontrolörden verilen düzeltme sinyali, doğrudan aktüatör bloğuna veya kontrolörün çıkış sinyalini aktüatörle uyumlu hale getirmek için kullanılan isteğe bağlı bir çıkış sinyali dönüştürücüsüne uygulanabilir. Aktüatörün görevi, proses değişkenini belirlenen ayar noktasına düzenlemek için gerekli düzeltici eylemi uygulamaktır. Tipik endüstriyel kontrol aktüatörleri, elektrik motoru yol vericileri ve pnömatik veya solenoidle etkinleştirilen valfler gibi cihazlardır.
Proses kontrolünü sağlamak üzere bu unsurların birlikte nasıl çalıştığını anlamak için, gösterilen basit sıcaklık kontrol sistemini düşünün. Bu örnek, sıvı dolu bir algılama cihazı, basit bir elektrik anahtar kontağı seti ve elektrikle çalışan bir solenoid gaz valfi kullanan bir kontrol sistemini tasvir etmektedir.
İçindeki örnekte, PV (sıvı sıcaklığı), sızdırmaz haznedeki ve kılcal borudaki sıvı tarafından sürekli olarak izlenir. Muhafazada sıcaklık arttıkça, sıvı ampul ve boru içinde genleşerek borunun ucundaki bir diyaframa baskı yapmasına neden olur. Diyaframın hareketi sırayla bir çift elektrik anahtarı kontağına doğru iterek diğer kontağa daha yakın hareket etmesine neden olur.
Muhafazadaki sıcaklık, sensör sıvısının genleşme katsayısı ve anahtar kontakları arasındaki mesafe tarafından belirlenen önceden belirlenmiş bir seviyeye ulaştığında, kontaklar kapanacak ve bir solenoid kontrol valfini etkinleştiren bir elektrik devresi oluşturacaktır. Valfteki elektromıknatıs, valf gövdesini yukarı doğru çeken bir elektromanyetik alan yaratır ve gazın (manipüle edilen değişken) muhafaza içindeki ısıtma elemanına (nihai eleman) akışını kapatır.
Isı kaynağının çıkarılması, ampul büzülüp diyaframı anahtar kontaklarından uzağa çekene kadar muhafaza içindeki sıcaklığın düşmesine neden olacaktır. Bu meydana geldiğinde, kontaklar açılacak ve solenoide elektrik akışını kesecektir. Valf açılacak ve gaz bir kez daha ısıtma elemanına akacak ve sıcaklığın tekrar artmasına neden olacaktır.
Kapalı Çevrim Kontrol Sistemleri
Bu basit sıcaklık kontrol sistemi, kapalı döngü kontrolü olarak adlandırılan bir tür proses kontrolüdür. Blok diyagramın gösterdiği gibi, prosesin çıkışından (muhafazanın sıcaklığı) kontrolöre (diyafram ve anahtar kontakları) geri besleme yapan ve daha sonra proses girişine (pnömatik) uygun düzeltici eylemi uygulayan bir geri besleme yolu vardır.
Gen Mutasyonu
Çözüm pratikte uygulanabilir olmayabilir ve bu nedenle GLP kayıtlarının tutulması için sabit bir zaman sınırı en çok tercih edilen çözümdür. Ancak, bu zaman sınırı gereksinimleri ülkeden ülkeye ve hatta ürün türünden ürün türüne önemli ölçüde değişebilir.
Bu durumun sonucu olarak, OECD GLP İlkeleri somut bir zaman sınırı sağlamaktan kaçınmalıydı ve bu nedenle, ulusal gerekliliklere ve mevzuata (“… uygun makamlarca belirlenen süre için”) atıfta bulunmalıdır. bu açıdan takip etti.
Ayrıca, saklama süresinin başlangıç noktasını tanımlayan açık soru, ulusal mevzuata da bağlı olduğu için kesin bir şekilde yanıtlanamaz, ancak genel olarak saklama süresi için başlangıç noktasının Çalışma Direktörünün altında imzalanan tarih olacağı varsayılabilir.
Ancak arşivleme için genel zaman sınırları, saklanması ve saklanması gereken her tür malzeme için uygun olmayabilir. En iyi saklama koşulları altında geri tutulamayan bazı malzemelerde bazı bozulmalar olacaktır. Örneğin, radyoaktif olarak etiketlenmiş biçimde test sistemine uygulanmış bir test öğesinin durumunu düşünün.
Bu çalışmadan türetilen bir numunenin veya numunenin dokümantasyon değeri daha sonra radyoaktivitesiyle ilgili olacaktır ve bu da fizik kanunlarına ve kullanılan izotopun yarı ömrüne göre acımasızca bozulur.
Bu, yaklaşık 5700 yıllık yarı ömre sahip 14C için önemli olmayacaktır, ancak etiket neredeyse on dört günlük bir yarılanma ömrüne sahip 32P olsaydı, on dört haftalık depolamadan sonra (yani bir süre sonra) beklenmelidir. Yedi yarı ömür, radyoaktiviteyi başlangıç değerinin% 1’inin altına düşürür) artık numune veya numune üzerinde yararlı ölçümler yapılamaz.
Gen mutasyonu Nedir
Nokta mutasyonu
Nokta mutasyonu nedir
Kromozom mutasyonları
Çerçeve kayması mutasyonu sonucu oluşan hastalıklar
Anlamsız mutasyon
Kalıtsal mutasyon örnekleri
mRNA mutasyon
Kimyasal bozunma başka bir olasılıktır, çok düşük sıcaklıklarda saklama koşulları altında bile, daha kısa veya daha uzun bir süreden sonra ilgili numuneleri veya numuneleri çalışma sonuçlarının doğrulanması için işe yaramaz hale getirebilir.
Bazen bu bozulma ve bozulma problemini aşmak mümkün olsa da – okuyucuya ışığa duyarlı baskıların kopyalanması hatırlatılır – materyallerin analiz için yararlılık sınırlarının üzerinde ve üzerinde depolanmasını gerektirmek mantıksız olarak kabul edilir. , değerlendirme ve doğrulama. Bu nedenle, GLP İlkeleri, bu durumlarda “test ve referans maddelerinin ve örneklerin numunelerinin, yalnızca hazırlığın kalitesi değerlendirmeye izin verdiği sürece saklanması gerektiğini” kabul eder.
Bununla birlikte, elden çıkarma konusundaki bu imtiyaz, çalışma materyallerini basitçe ve düşüncesizce imha etmek için izin olarak okunamaz. Aksine, bu durumda bile, GLP kurallarının yol gösterici ilkesi, bu malzemelerin nihai kaderinin belgelenmesini ve uygun olduğunda, erken bertaraf nedenlerinin sağlanması gerektiğini zorunlu kılar.
Arşivlerde bulunması gereken ve kaderi belgelenmeyen herhangi bir eksik materyal, test tesisinin GLP uyumluluğunu otomatik olarak tehlikeye atacaktır: Sorumlu kişinin çalışması da dahil olmak üzere arşiv organizasyonlarından herhangi birinin GLP uyumluluğuna ilişkin sorular arşivler için, hatta bu kaybın dokunduğu tüm çalışmanın GLP uyumu ortaya çıkacaktır.
Bu nedenle, GLP İlkeleri, “… herhangi bir çalışma materyalinin nihai düzenlemesinin belgelendirilmesi gerektiğini kesin bir şekilde şart koşmaktadır. Herhangi bir nedenle gerekli saklama süresi sona ermeden önce test ve referans maddelerinin ve numunelerinin numuneleri atıldığında, bu gerekçelendirilmeli ve belgelenmelidir ”.
Bu hükümle ilgili çözülmesi gereken büyük bir sorun var: Kimin bir numuneyi veya başka bir materyali yok etme kararını almasına izin verilebileceği sorusu. Arşivlerden sorumlu olan kişi, alana ihtiyaç duyduğunun gerekçesini kim verebilir? Yoksa test tesisinde GLP uyumluluğundan nihai olarak sorumlu olan yönetim mi olmalı?
Veya ilgili Çalışma Direktörü, test materyalinin değerlendirilebilirliğine hangi sınırlamaların uygulanabileceğini en iyi kim bilebilir? Materyalin daha fazla saklanmasının çalışma bütünlüğünün korunmasında geçerli bir amaca hizmet edip etmeyeceğini en iyi şekilde yargılayacak konumda olması gereken Kalite Güvencesi olabilir.
Bunun için hazır bir çözüm yoktur ve ek olarak, bu sorun yalnızca bir arşivde depolanan ve gerekli on veya otuz yıllık saklama süresi boyunca sürmeyen materyalleri içerecek şekilde genişletilebilir, aynı zamanda “geçici” numunelerin ele alınmasının gerekebileceği test durumlarında karşılaşıldı.
Bir örnek olarak, bir bakteriyel mutajenite testi vakasından bahsedilebilir, burada testin bir sonucu olarak bakteri kolonileri ile büyümüş yüzlerce petri kutusu vardır ve bunlar, birincil verilerin yanı sıra test sistemini oluşturduğu düşünülebilir.
İnkübasyon süresinin bitiminden sonra bu petri kapları çok uzun süre saklanamaz, çünkü ya bakteri (ve kirletici mikroplar) büyümeye devam edecek ya da agar büyüme ortamı tabakası kuruyacaktır ve her ikisi de bu olaylar, bir süre sonra plakaları daha fazla değerlendirme için kullanışsız hale getirecektir. Petri kaplarının bu nedenle deneyin bitiminden kısa bir süre sonra atılması gerekecektir.
Bununla birlikte, arşivlenecek çalışmanın gerçek ham verileri, ister manuel olarak belirlenmiş ister otomatik olarak kaydedilmiş olsun, bakteri koloni sayılarıdır. Bu nedenle, bakteri koloni sayımlarının kayıtlarının plakalar üzerindeki gerçek koloni sayılarını gerçekten yansıttığı doğrulanabilirse, petri kapları çalışmanın bütünlüğüne herhangi bir sonuç vermeden atılabilir.
Bununla birlikte, bu durum sınırda bir durum olarak kabul edilebilir, çünkü en fazla birkaç günden haftaya kadar çok özel koşullar altında saklanmadıkları sürece plakaların değerlendirme için artık kullanılamayacağı aşikar olacağı için (örn. Hava sıkı paketleme ve bir dondurucuda saklama), ancak bu tür test örneklerinin çok sayıda olması nedeniyle uygun olmayabilir.
Öte yandan, memeli hücre gen mutasyon testi gibi çok benzer bir test sistemi veya kolonilerin petri kaplarında da yetiştirildiği bir hücre dönüştürme testi, çok farklı şekilde tedavi edilebilir, çünkü bu durumların bazılarında hücrelerin petri kabı yüzeyinin kendisine yapışırsa, büyüme ortamı bir agar jel değil, bir sıvıdır ve hücre kolonileri deneyin sonunda sabitlenir, lekelenir ve inceleme için kurutulur.
Bu tür kurutulmuş tabaklar daha sonra numune olarak kabul edilebilir ve bu nedenle arşivlemeye ihtiyaç duyabilir, ancak bu durumlarda bile, bu numunelerin faydalı ömürleri sınırlı olabilir.