Mikroskopi Türleri – Laboratuvar Tanı Bilimi – Laboratuvar Ödevleri – Lab Ödevleri – Kimya Mühendisliği – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri
Mikroskopi Türleri Optimum görüntü kalitesi, mikroskobun düzenli olarak ayarlanmasını gerektirir. Ne yazık ki, objektif lensleri değiştirirken mikro kapsamı yeniden ayarlama ihtiyacına duyulan göz ardı edildiğinden ve gerekli tekniğin genel bilgisizliğinden dolayı pek çok alet tam potansiyeliyle kullanılmıyor. Ko ̈hler aydınlatmasında, son görüntüye iki grup ışık ışını katkıda bulunur; bunlardan biri "aydınlatıcı ışınlar" ve diğeri "görüntü oluşturan ışınlar" olarak adlandırılır. Her ikisi de akkor lamba filamentinden türetilmiştir (pratikte, daha eşit bir aydınlatıcı ışın kaynağı sağlamak için genellikle lamba filamentinin önüne bir buzlu cam filtre sabitlenir). Şekil 6.2, Ko ̈hler aydınlatması için doğru şekilde kurulmuş bir mikro kapsamda aydınlatma ışınları ve görüntü oluşturan ışınların takip ettiği ayrı yolları göstermektedir. En önemlisi: 1. İstenilen geniş aydınlatma alanını sağlamak için aydınlatma ışınları numune düzleminde paraleldir. 2. Aydınlatıcı ışınlar, retina üzerinde geniş bir aydınlatma alanı sağlamak için ayrılmadan önce nihayet göz merceğine odaklanır. 3. Görüntü oluşturan ışınlar numune düzleminde birleşir ve mercek altındaki birincil görüntü düzleminde numunenin büyütülmüş ancak ters çevrilmiş bir görüntüsüyle sonuçlanır. 4. Göz merceği lensleri, numuneyi oluşturan ışınları göze girmeden önce ters çevirir ve numunenin bir görüntüsünü oluşturmak için retinaya odaklanır. Bu şekilde Ko ̈hler aydınlatması, numunenin odaklanmış ve büyütülmüş görüntüsü ile birlikte gözlemcinin retinasında geniş, eşit şekilde aydınlatılmış bir görüş alanı sağlar. Floresan mikroskobu, daha kısa dalga boyuna sahip gelen ışık tarafından uyarıldığında belirli bir dalga boyundaki ışığı yaymak için florokrom adı verilen moleküllerin özelliğinden yararlanır. Bu florokromlar, çalışılan numuneye özgü olabilir, ancak daha yaygın olarak numune, doğrudan veya dolaylı olarak flüoresan boyalarla işlenir. Örneğin, DNA'ya özgü 40, 6-diamidino-2-fenilindol (DAPI), sıklıkla hücre kültürlerini kirleten DNA içeren mikoplazmanın hücre dışı varlığını ortaya çıkarmak için doğrudan kullanılabilir. Hücresel bileşenler, ör. hücre iskeleti, floresein izosiyanat gibi florokromların monoklonal antikorlarla konjuge edilmesiyle oluşturulan oldukça spesifik problar kullanılarak dolaylı olarak boyanabilir. Floresan mikroskobu, geleneksel ışık mikroskobunun nispeten basit bir şekilde yükseltilmesini gerektirir. Yüksek basınçlı cıva ark lambaları, spektrumun ultraviyole (UV) bölgesinde yoğun aydınlatma sağlamak için yaygın olarak kullanılır ve bu, birçok önemli florokromda flüoresanı uyarır. UV kullanımı ayrıca UV iletimi yapabilen özel objektif lenslerin kullanılmasını gerektirir. Bunun nedeni, tipik floresan mikroskobu konfigürasyonunda objektif lenslerin aydınlatıcı ışınları numuneye odaklamaya da hizmet etmesidir. Mikroskop çeşitleri ve kullanım alanları İşık mikroskobu nedir Hangi mikroskop almalı Işık mikroskobu Çeşitleri Elektron mikroskobu Histolojide kullanılan mikroskop türleri Mikroskop türleri Faz kontrast mikroskobu Aydınlatıcı ışınlar objektifin içinden geçtiği ve numunenin üzerine düştüğü için (alttan iletilmek yerine) bu teknik epi-aydınlatma olarak bilinir. Kullanılan florokromların her biri için uygun bir uyarma filtresi, kromatik ışın ayırıcı ve bariyer filtresi kombinasyonu kullanılmalıdır. Uyarma filtresi cıva lambasının önünde bulunur ve flüoresanı uyarmak için gereken dalga boyunu içeren dar bir dalga boyu aralığının iletilmesine izin verecek şekilde seçilir. Kromatik ışın ayırıcı, uyarıcı ışık dalga boylarını numuneye yansıtmalı ve göz merceklerine ulaşan yansıyan gelen ışığı durdurmalıdır. Bariyer filtresi, adından da anlaşılacağı gibi, yalnızca florokrom tarafından yayılan ışığın göz merceklerine ulaşmasını sağlar (UV ışığı gözlere ve korunmasız cilde zarar verebilir). Faz kontrast mikroskobu, üzerinde çalışılacak canlı örnekleri içeren çok az doğal kontrastla boyanmamış biyolojik numunelere izin verir. Teknik, biyolojik bir örnekten geçen ışık ile biyolojik materyallerde çevreleyen ortamdan kesintisiz geçen ışık arasında ortaya çıkan faz farklarından yararlanır, bu fark yaklaşık 1 / 4'tür. Faz kontrast mikroskobu, ön odak düzlemlerinde bir dizi halka açıklığı olan özel bir kondansatör ve arka odak düzlemlerinde faz halkaları ile uyumlu objektif lensler gerektirir. Bu düzenleme, 1/4 oranında bir başka göreceli faz kayması sağlar! numuneden zaten kırılan ışığa, toplam 1/2! arka plan ışığına göre faz gecikmesidir. Yıkıcı girişim, "pozitif faz kontrastı" olarak bilinen bir etki olan, kırılma örneği ayrıntılarının arka plandan daha koyu görünmesine neden oldu. Tersine, örnek ayrıntılarının arka plandan daha parlak göründüğü "negatif faz kontrastı", arka plan ışığını 1/4 geciktirerek yapıcı girişim üretildiğinde ortaya çıkar. Faz kontrast mikroskopları, kapalı, steril kaplarda kültürlenmiş hayvan hücreleri ve Petri kaplarında hareketli spermatozoa dahil olmak üzere, canlı örnekleri minimum rahatsızlıkla gözlemlemek için mükemmeldir. Karanlık alan mikroskobu, yapısal ayrıntıları karanlık bir arka plan üzerinde parlak nesneler olarak ortaya çıkarır. Eğik aydınlatma sağlamak için özel bir kondansatör kullanılır ve numune tarafından değiştirilmezse objektif lense giremez. Sadece numunenin ışığı objektif lense yönlendiren kısımları, göz merceklerinde bir görüntü sunar. İki tip kondansatör karanlık alan aydınlatmasını kolaylaştırır. Geleneksel bir kondansatör tarafından sağlanan aydınlatmanın merkezi bölümünü örtmek için basit bir "yama durdurma" kullanılabilir ve numuneye yalnızca eğik ışınlar gelir. Özel "ayna yoğunlaştırıcılar" en iyi görüntü kalitesini sağlar, ancak yalnızca karanlık alan aydınlatması için uygundur. Karanlık alan mikroskobu, numunenin tam olarak temsili bir görüntüsünü sağlamaz, birçok hücre içi yapı belirgin olmayabilir. Bununla birlikte, bu yöntem, kontrast eksikliğinden dolayı parlak alan aydınlatması kullanılarak gözlemlenmesi zor olan ince çizgili yapıların daha fazla detayını ortaya çıkarmak için kullanışlıdır. Dahası, boyama gereksiz olduğundan (faz kontrastı ve Nomarski mikroskobunda olduğu gibi), bu aydınlatma yöntemi canlı örnekleri gözlemlemek için kullanışlıdır - spermatozoa ve kamçılı protozoa, bu şekilde incelendiğinde büyüleyici görüntüler sunar. Polarize ışık mikroskobu, geleneksel ışık mikroskobunun başka bir modifikasyonunu temsil eder. Bir ışık kaynağından yayılan ışık, merkez eksen etrafında sonsuz sayıda düzlemden herhangi birinde salınan çok sayıda sinüs dalgası olarak düşünülebilir, yani polarize değildir. Polarizasyon mikroskobu iki polarize edici filtre içerir: birincisi, genellikle döndürülebilen "polarizör", lamba ve kondansatör arasında yer alır ve bu nedenle numuneye yalnızca bir düzlemde salınan aydınlatıcı ışınlar sağlar; ve ikincisi, genellikle sabit olan ve objektif lens ile göz merceği arasında yer alan "analizör" olarak adlandırılır.

Florada Streptokoklar – Laboratuvar Ödevleri –Tez danışmanlığı – Lab Ödevleri – Kimya Mühendisliği – Elektrik Mühendisliği Ödev Yaptırma – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri

Enterokoklar daha önce grup D streptokoklar olarak biliniyordu çünkü hücre duvarlarında grup D antikoru ile serolojik testlerde reaksiyona giren karakteristik bir antijene sahiplerdi.

Streptokoklardan farklı olarak, enterokoklar yüksek konsantrasyonlu bir tuz çorbasında (% 6,5 sodyum klorür içerir) büyüyebilir, safraya dirençlidir ve kompleks bir karbonhidrat olan eskülini hidrolize edebilir. Son iki özellik, safra eskülin agar adı verilen enterokoklar için seçici ve diferansiyel bir ortamda kullanılır.

Safra streptokokal büyümeyi inhibe eder ancak enterokok büyümesini inhibe etmez. Enterokoklar eskülini hidrolize ettiğinde, besiyerinde siyah bir pigment oluşur. Pigment, eskülin parçalanma ürünlerinin besiyerinde de bulunan bir demir tuzu ile reaksiyonundan kaynaklanır.

Bu test genellikle 4 saat içinde pozitif hale gelir, böylece hızlı bir tanımlama yapılabilir. Bir kültür plakasında büyüyen enterokok kolonileriyle gerçekleştirilen daha da hızlı bir test, PYR testidir. Bu test, enterokoklar tarafından üretilen ancak diğer gram pozitif kokların çoğunda olmayan bir enzim olan pirolidonilamidazı saptar (önemli bir istisna, aynı zamanda pirolidonilamidaz üreten ve PYR testinde pozitif olan grup A beta-hemolitik Streptokok’tur). Bu enzimin substratı disklere emprenye edilir ve hidrolizi basit bir disk yöntemi ile tespit edilir.

Amaç
Kültürde enterokokları tanımlamak için;

Materyaller
% 6,5 sodyum klorür sıvıları Safra-eskülin agar plakası
PYR diskleri ve geliştirici reaktifi
Enterococcus faecalis ve bir grup B Streptococcus’un kanlı agar plak kültürleri

Prosedürler

1. Enterococcus’un kanlı agar plak kültürünü inceleyin. Koloniler B grubu Streptococcus’unkilere benziyor mu? Organizmaların bir Gram boyasını yapın.
2. İki sodyum klorür et suyunu hafifçe inoküle edin, her biri her bir plakadan bir koloni porsiyonuyla birlikte. Onları aşıladıktan sonra et suyu bulanık olmamalıdır; aksi takdirde, inkübasyon sırasında organizmanın büyüyüp büyümediğini belirleyemezsiniz.
3. Et suyunu 35 ° C’de 24 saat inkübe edin.
4. İkiye bölmek için safra eskülin plakasının altını işaretleyin.
5. Enterococcus’u safra eskülin agar plağının bir yarısına ve diğer yarısına grup B Streptococcus’a sürme yöntemi ile ekin.
Plakayı 35 ° C’de inkübe edin ve laboratuvardan ayrılmadan hemen önce (yeniden inkübe etmeyi unutmayın) ve sonra tekrar inceleyin.
6. Forseps ile, PYR substratı (L-pirolidonil-beta-naftilamid) ile emprenye edilmiş bir filtre kağıdı diskini bir şişe diske ekleyin. Diski bir cam mikroskop lamı yüzeyine veya boş bir petri kabına yerleştirin. Diski su basmamaya dikkat ederek küçük bir damla musluk veya damıtılmış su ile diski nemlendirin.
7. Sterilize edilmiş inokülasyon özenizle, birkaç enterokok kolonisi alın ve bunları diskin yüzeyine sürün. Herhangi bir kan agarı kazmamaya dikkat edin. Aşılama döngüsünü yeniden sterilize edin.
8. İki dakika sonra, diskin yüzeyine geliştirici reaktifinden bir damla ekleyin. Bir dakika içinde kırmızı bir renk oluşuyor test pozitiftir.
9. Grup B Streptococcus kültürü ile 6’dan 8’e kadar olan adımları tekrarlayın.
10. 24 saat sonra, tuzlu suları gelişimin varlığı veya yokluğu (bulanıklık) açısından inceleyin. İnoküle edilmiş, inkübe edilmiş brothları inoküle edilmemiş broth tüpüyle karşılaştırın.
11. Safra-eskülin plağını inceleyin ve her iki yarıdaki besiyerinin rengini not edin.

Streptokok alt sınıflar
Beta hemolitik streptokoklar
Viridans streptokoklar
Streptococcus pneumoniae özellikleri
Alfa hemoliz
Streptococcus pyogenes
Streptokoklar pdf
Streptococcus pyogenes Hastalıkları

Sonuçlar

Her organizma için, laboratuar oturumunun sonunda ([] 4 saatten az veya buna eşit) ve 24 saatte eskülin hidroliz reaksiyonunun (siyah pigment oluşumu) sonuçlarını (veya) kaydedin.

2. Gözlemlerinizi aşağıdaki tabloya kaydedin.

Normal Florada Streptokoklar

Amaç
Boğazın normal florasını incelemek için

Malzemeler
Koyun kanlı agar plakası Steril eküvyon

Steril dil bastırıcı Opsiyonel:
Şüpheli “strep” boğaz hastasından simüle edilmiş swab boğaz sürüntüsünden A grubu streptokokal antijenin tespiti ve doğrulanması için kit yer alır.

Prosedürler

1. Şekil 21.4, bir boğaz kültürü toplamak için doğru yöntemi göstermektedir. Dilin dışarıda tutulduğuna ve boğaz swabının farinksin arka duvarına hafifçe dokunduğuna dikkat edin.
2. Eğitmen yöntemi gösterecektir. Dikkatlice gözlemleyin.
3. Şimdi, iş arkadaşınızdan boğaz kültürünü alın. “Hasta”, boğazın arkasını ve takarken swabın konumunu görebileceğiniz şekilde konumlandırılmış ışıklandırmalıdır. Eküvyonu takarken veya çıkarırken başka dokulara dokunmamaya dikkat ederek boğazın arka zarlarını nazikçe ve hızlı bir şekilde silin.
4. Eküvyonu bir kenara yakın küçük bir alan üzerinde yuvarlayarak kanlı agar plağını inoküle edin. İzole koloniler elde etmek için plağı inokülasyon özesi ile sürme yöntemi ile ekin.
5. Eküvyon ve dil bastırıcısını bir dezenfektan kabına atın.
6. Sterilize edilmiş özenizle, swabın yuvarlandığı alanda agarda birkaç bıçak yapın. Plakayı 35 ° C’de 24 saat inkübe edin.
7. Grup mevcutsa, “hastanızdan” birkaç saniye bekleyin (adım 3). Üreticinin talimatlarını dikkatle izleyerek “hasta” swabınızı ve “strep” boğaz hastasından simüle edilmiş swabı test edin.

Sonuçlar

1. Streptococcal antijen saptama testi gerçekleştirildiyse sonuçları kaydedin. “Strep” boğaz hastası (veya) kullandığınız test bir ÇED testiyse aşağıdakileri tamamlayın.

  • Pozitif testin rengi
    Negatif testin rengi

2. İnkübe edilmiş kültür plakasını dikkatlice inceleyin. Kaç farklı türden koloni ayırt edebilirsiniz? Aşağıdaki tabloda her bir koloni tipini açıklayın.
3. Plakayı iyi bir ışığa karşı tutun. Hemolitik koloni görüyor musunuz? Tabloda kaydedilen her koloni tarafından gösterilen hemoliz türünü belirtin.
4. Her türden bir koloniden bir Gram boyama yapın ve sonuçları tabloya kaydedin.
5. Tabloya her bir koloninin kesin tanımlamasını ve tanımlamayı tamamlamak için gereken ek testleri girin.
6. “Hastanızın boğazı kültürü, karantina testi sonucunu doğruladı mı?

Sorular

1. Streptococci ve pneumococci’nin mikroskobik morfolojisini Gram boyama ile görüldüğü gibi ayırt edin.
2. S. pneumoniae tarafından hangi tür hemoliz üretilir?
3. Pnömoni, diğer streptokoklardan, buemolitik özellikleriyle ayırt edildi mi?
4. Söndürme reaksiyonu nedir?
5. Bakteriyel bir kapsül enfeksiyonda nasıl bir rol oynar?
6. Streptococci yetiştirmek için ne tür kültür ortamı, atmosferik koşullar ve inkübasyon koşulları en iyisidir?
7. Kanlı agar neden farklı bir besiyeri olarak kabul edilir?
8. Bir mum kavanozunun işlevi nedir?
9. Alfa hemolitik, beta hemolitik ve hemolitik olmayan streptokokların ürettiği hemolizi tanımlayın.
10. İnsanlar için en patojenik olan streptokoklar tarafından hangi tip hemoliz gösterilir?
11. Lateks aglütinasyon testinin prensibini açıklayın.
12. Boğazın normal florasında bulunan en az üç bakteri türünü adlandırın.
13. Üst solunum yolunun normal florası insan konakçı için zararlı mı? Açıklamak.
14. Normal flora konakçıya faydalı mı? Açıklayın.
15. Bir boğaz kültürü toplarken, eküvyonun ağızdaki diğer yüzeylere dokunmaması neden önemlidir?
16. Bakteriyel pnömoninin laboratuar teşhisinde hangi numuneler değerlidir? Neden? Tükürük ve balgam arasındaki farkı açıklayın.
17. Bir balgam örneğinin doğrudan Gram boyaması, pnömonili bir hasta için tedavi seçiminde doktor için herhangi bir acil değer taşır mı? 
18. Antimikrobiyal tedavinin vücudun normal florası üzerinde herhangi bir etkisi var mı? 
19. VRE’nin önemi nedir?

Bir yanıt yazın