Parazitler
ICP–MS, matris bileşenlerinden ve plazma gazından oluşan farklı elementler veya iyonlardan oluşan örtüşen izotopların neden olduğu birçok spektral girişime maruz kalır. Klinik analizler için önemli örnekler 40Ca üzerinde 40Arş, 63Cu üzerinde 31P16O+2, 75As üzerinde 40Arş35Cl+ ve 80Se üzerinde 40Arş2'dir. Sektör alanı ICP–MS, yüksek çözünürlük kullanıldığında hassasiyet kaybı görülmesine rağmen, bu etkileşimlerin çoğuna maruz kalmaz.
Bu, bazı uygulamalarda sorunlara yol açabilir. Dört kutuplu cihazlarda nispeten yeni bir gelişme, odaklama ünitesine gazla dolu bir hücrenin dahil edildiği çarpışma hücrelerinin kullanılmasıdır. Çok atomlu iyonlar ve dolgu gazı arasındaki çarpışmalar, birincisinin ayrışmasına neden olur ve spektral girişimler büyük ölçüde azalır.
Diğer bir yaklaşım, analit iyonlarının çok atomlu türlerin oluşumunda rol oynayanlardan ayrılmasını içerir. Ayırma, örneğin buharlaştırılmasıyla sağlanabilir, örn. hidrit üretimi veya elektrotermal buharlaştırma ile veya ön analitik olarak kromatografi veya benzeri bir teknikle.
Seyrelticiye taşıyıcı gaz veya organik çözücüye nitrojen, helyum veya metan eklenmesinin argon bazlı müdahalelerin bazılarını azalttığı bulunmuştur.
Numune girişi, plazma dalgalanmaları vb. ile ilişkili spektral olmayan parazitler, dahili bir standart kullanılarak etkin bir şekilde ortadan kaldırılır.
Bu, orijinal numunede bulunmayan, spektral etkileşimlere maruz kalmayan ve analit(ler)inkine yakın bir kütle ve iyonlaşma enerjisine sahip bir element olmalıdır. Biyolojik numuneler için sıklıkla kullanılanlar, 80 atomik birime (amu) kadar olan kütleler için skandiyumdur; 80-150 amu için indiyum; ve iridyum, 150 amu üzerindeki kütleler içindir.
Parazit çeşitleri ve Özellikleri
Vücuttaki parazit nasıl temizlenir
Deri parazitleri
Parazitler
Protozoon parazitler
Kandaki parazitler
Kan parazitleri nelerdir
Hayvansal parazitler
Uygulamalar
Minerallerin ve eser elementlerin ölçümleri birçok farklı klinik araştırma için gereklidir (Taylor, 1996). Bazı gruplar, temel elementlerin yetersiz besin alımına sahip olabilir, örn. yaşlılar, yoksun çocuklar ve hamilelik sırasında kadınlar ve demir, çinko ve selenyum eksiklikleri bu gruplarda nadir değildir.
Toplam parenteral beslenme sırasında da temel eser element eksikliği ortaya çıkabilir ve genellikle hastaların düzenli izlenmesi için protokoller önerilir. Diğer durumlarda, iyatrojenik zehirlenme meydana gelebilir.
Serum alüminyum konsantrasyonları, oral alüminyum içeren fosfat bağlayıcı ajanların kullanımı ve ayrıca diyaliz sıvılarının olası kontaminasyonu nedeniyle kronik böbrek yetmezliği olan hastalarda düzenli olarak ölçülür.
Diyaliz sıvıları diğer elementlerle kontamine olabilir ve bakır ve çinko ile ilişkili toksik olaylar bildirilmiştir. İz element metabolizmasının doğuştan gelen hatalarının teşhisi ve izlenmesi genellikle ilgili elementin ölçümlerini gerektirir.
Minerallere ve eser elementlere artan maruziyet morbiditeye neden olabilir ve bazıları kanserojendir. Birçok organın işlevi metal birikimi ile bozulabilirken, böbrek, karaciğer, sinir, bağırsak ve hemopoietik sistemlerin dahil olma olasılığı daha yüksektir.
Bu bölgeleri içeren belirti ve semptomlar göz önüne alındığında, eser elementlere kazara (hatta kasıtlı olarak intihar veya cinayet amaçlı) maruz kalma, ayırıcı tanıda yer alır. Gereksiz maruziyet, çevredeki veya evdeki, hobilerle ilgili kaynaklar veya olağandışı kozmetik ve ilaçlardan kaynaklanabilir.
Mesleki bir ortamda, bilinen toksik potansiyeli olan malzemelere maruz kalma artabilir. Uygun numunelerdeki konsantrasyonların belirlenmesi kurşun için yasal bir gerekliliktir ve Birleşik Krallık Sağlığa Zararlı Maddelerin Kontrolü (COSHH) Düzenlemelerinin uygulanmasında biyolojik izleme de önemlidir.
Analiz için olağan örnekler vücut sıvılarıdır - kan, serum ve idrar. Aşırı maruz kalma durumlarını araştırmak için bazen saç ve tırnaklar alınır.
Dokuların analiz edilmesinin en muhtemel olduğu klinik durumlar Wilson hastalığı ve hemokromatozdur; karaciğerde sırasıyla bakır ve demir konsantrasyonları biyopsi örneklerinin bile incelenebileceği şekildedir. Ameliyat sırasında veya otopsi sırasında çıkarılan daha büyük doku örnekleri, özel araştırmalar için analiz edilebilir.
Birçok klinik araştırma, bir numunedeki sadece bir veya iki elementin ölçümüyle ilgilidir; ya semptomlar o elementi düşündürür ya da bu elemente maruz kalmanın bilinen bir rahatsızlığı vardır. Bu durumlarda, hassas ve doğru teknikler olmaları nedeniyle AAS ve AFS idealdir.
Çok elemanlı analizlerin yardımcı olacağı senaryolar artık daha yaygın hale geliyor. AES genellikle biyolojik sıvıların analizi için uygun değildir, ancak konsantrasyonların daha yüksek olduğu dokular ve gıdalar gibi örnekler için çok elemanlı analiz sağlar.
Çok elementli kan ve/veya idrar analizi gerektiren çalışmalar için, örn. olası beslenme yetersizliği, protez implantlardan salınım ve tanımlanamayan zehirlenmeler için ICP-MS en basit, en uygun maliyetli ve çoğu zaman en hassas tekniği sağlar.
Sonuçlar, numunedeki toplam konsantrasyon yerine elementin spesifik proteinlerdeki veya başka bir kompleks veya moleküldeki konsantrasyonları olarak sunulduğunda daha bilgilendirici olabilir. Türleşme için birkaç teknik tarif edilmiştir ve bazıları analiz için tandem bir düzenlemede doğrudan spektrometreye bağlanabilir. Tespit için genellikle atomik floresan, ICP–AES ve ICP–MS kullanılır.
Bireysel stabil izotopları belirlemek için ICP-MS'nin ek özelliği, bağırsak absorpsiyon ölçümleri gibi metabolik çalışmalar için kullanılır. Zenginleştirilmiş bir izotop içeriğine sahip izleyici dozları, bu tür işler için radyoizotoplar kullanıldığında olduğu gibi, denekleri potansiyel olarak zararlı radyoaktiviteye maruz bırakmadan uygulanabilir.
İzotopları kısmen diğer elementlerin radyoaktif bozunmasıyla oluşturulan kurşun ve stronsiyum gibi elementler için, izotoplar arasındaki oranlar farklı coğrafi konumlar için karakteristiktir. Biyolojik ve çevresel materyallerdeki izotop oranlarının ölçümünden maruz kalma kaynakları belirlenebilir.
XRF'nin klinik araştırmalarda eser element ölçümlerinde önemli bir rolü yoktur ancak son gelişmeler bazı ilginç olasılıklar açmıştır. Dizdeki kemikler, parmaklar ve kafatası gibi vücudun yüzeysel yüzeylerine yakın dokuları analiz etmek için kullanılmak üzere uygun aletler tasarlanmıştır.
Öncü işçilerde kümülatif maruziyetleri değerlendirmek ve hamilelik sırasında kemik depolarından dolaşıma geçişini araştırmak için kurşunun in vivo ölçümleri yapılmıştır.
Kalite Güvencesi
Gerçek analiz dışında, tesadüfi kontaminasyon, sonuçların kalitesi üzerinde en büyük etkiye sahip olan faktördür. Numunelerin toplanması ve saklanması, hazırlama prosedürü ve spektrometrik ölçüm sırasında kontaminasyon meydana gelebilir.
FLAGELLA VE KAPSÜL LEKELERİ
Amaç
Çeşitli yöntemlerle boyanmış mikroorganizmaları, kamçı ve kapsüllerini göstermek için incelemek;
Malzemeler
Hazırlanan slaytlar ortaya çıkarmak için boya:
Bakteriyel kamçı (monotrichous, lophotrichous ve peritrichous veya diğer düzenleme modelleri)
Bakteriyel kapsüller (doğrudan veya negatif boyama)
Prosedürler
1. Hazırlanan slaytları inceleyin ve gözlemlerinizin çizimlerini yapın.
2. Atanan okumayı gözden geçirin ve bakterilerin morfolojik sınıflandırmasını tartışmaya hazır olun.
Sorular
1. Bakteriyel kapsülleri, kamçıyı ve endosporları görselleştirmek için neden özel lekeler kullanılmalıdır?
2. Bakteriyel hücrelerin kapsüller, flagella veya endosporlara sahip olup olmadığını bilmek neden önemlidir?
3. Endospor boyalarının Ziehl-Neelsen aside dirençli boyayla ortak yönü nedir?
4. Bakteriyel sporlaşma bir üreme süreci midir?
5. Endosporun bakteri hücresi içindeki yerini belirlemek neden önemlidir?
6. Endospor boyamayı hastanede veya diğer ortamlarda endospor sağkalımı ile ilişkilendirebilir misiniz?
7. Negatif leke nedir?
8. Bir flagella lekesini tanımlayın ve etki prensibini açıklayın.
9. Flagella lekesinin kullanışlılığını, asılı damla veya ıslak montaj preparatının kullanışlılığıyla karşılaştırın.
10. Söndürme reaksiyonu nedir? Belirli bakterileri doğrudan klinik örneklerde hızlı bir şekilde tanımlamak için nasıl kullanılabilir?
11. Bir mikroorganizma için kapsülün değeri nedir?
Flagella nedir
Bakteri kapsül görevi
Peptidoglikan nedir
Bakterilerde Flagella
Endospor nedir
Flagella yapısı
Fimbria
Pilus Nedir
Mikroorganizmaların Yetiştirilmesi
Kültür Ortamı
Klinik bir numunede bulunan bir mikroorganizmanın mikroskobik morfolojisi ve boyama özellikleri bilindiğinde, mikrobiyolog, nasıl yetiştirileceği ve tam olarak tanımlamak için hangi biyolojik özelliklerin gösterilmesi gerektiği konusunda uygun kararlar verebilir.
Öncelikle uygun bir kültür ortamı sağlanmalı ve incelenecek mikroorganizmanın büyümesi için gerekli besinleri içermelidir. Mikroorganizmaların ilk büyümesi ve izolasyonu için tasarlanan ortamların çoğu, hayvan etlerinden elde edilen protein bileşenleri bakımından zengindir.
Pek çok bakteri, proteinleri kullanılabilir formlara parçalayamaz ve ekstrakte edilmiş veya kısmen bozulmuş protein materyalleri (peptitler, proteozlar, peptonlar, amino asitler) ile sağlanmalıdır. Et özleri veya kısmen pişmiş etler, birçok kültür ortamının temel besin maddeleridir.
Bazı karbonhidrat ve mineral tuzları da eklenir. Bu tür bazal ortamlar daha sonra kan, serum, vitaminler, diğer karbonhidratlar ve mineral tuzları veya belirli amino asitler ile gerektiği veya endike olduğu şekilde desteklenebilir veya zenginleştirilebilir.
Bu alıştırmada, su dışında gerekli tüm bileşenleri içeren ticari olarak temin edilebilen susuz stok karışımlarından temel bir besiyer ortamı ve ayrıca bir besleyici agar hazırlayacağız. Besin suyu (veya agar) terimi, özellikle birkaç başka temel bileşenle birlikte et özlerinden hazırlanan, ancak özel zenginleştirme içermeyen bazal besiyerini ifade eder.
Sıvı ve agar ortamının kullanımdan önce sterilizasyon için şişelere, şişelere veya tüplere nasıl uygun şekilde dağıtıldığını ve daha sonra steril bir agar ortamının aseptik olarak petri kaplarına nasıl döküldüğünü de göreceğiz.
Amaç
Kültür ortamının mikrobiyoloji laboratuvarında kullanıma nasıl hazırlandığını öğrenmek;
Malzemeler
Susuz besleyici agar
Susuz besin suyu
Bir terazi ve tartım kağıtları
1 litrelik bir Erlenmeyer şişesi, pamuk tıkalı veya vidalı kapaklı 1 litrelik bir cam beher
1 litrelik dereceli silindir
Cam karıştırma çubukları (en az 10 cm uzunluğunda)
10 ml pipetler (pamuk tıkalı)
Test tüpleri (vidalı kapaklı veya pamuk tıkalı)
Petri kapları
Pipetleme için aspirasyon cihazı
Prosedürler
1. Bir şişe susuz besleyici agar üzerindeki etiketi okuyun. 1 litre (1.000 ml) ortam yapmak için gereken kurutulmuş toz miktarını belirtir. 1/2 litre için gereken miktarı hesaplayın ve bu miktarı tartın.
2. 500 ml distile suyu bir Erlenmeyer şişesine koyun. Topaklanmayı önlemek için bir cam çubukla karıştırırken tartılmış, susuz agarı ekleyin.
3. Şişeyi bir asbest matının üzerindeki bir tripoda yerleştirin. Bunsen alevi kullanarak rehidrate agarı yavaşça kaynatın. Sık sık karıştırın. Bunsen ocağı yerine elektrikli bir sıcak plaka kullanılabilir.
4. Agar karışımı tamamen çözüldüğünde, şişeyi alev veya sıcak plakadan çıkarın, pamuklu tıpa veya kapakla kapatın ve otoklavda sterilize edilmesi için eğitmene verin.
5. Agar şişesi sterilize edilirken, 500 ml besleyici et suyu hazırlayın, tartılmış dehidre edilmiş tozu sulandırmak ve çözündürmek için bir beher içindeki suya ekleyin.
6. Oluşturulmuş brotoaboili yavaşça getirin. Tamamen çözüldüğünde alevli elektrikli brülörü çıkarın ve biraz soğumaya bırakın.
7. Eğitmen pipetleme cihazının kullanımını gösterecektir. Ağızla pipetleme yapmayın. Bir pipet kullanarak, et suyunun 5 ml’lik kısımlarını test tüplerine dağıtın (tıkalı veya kapaklı). Eğitmen tüpleri toplayacak ve sterilize edecektir.
8. Sterilize edilmiş agar şişesi size iade edildiğinde, yaklaşık 50 ° C’ye kadar soğumasını bekleyin (agar ılık ve erimiş olmalı, ancak kendi şişesi içinde tutulamayacak kadar sıcak olmamalıdır). Sağ elinizin küçük parmağıyla tıpayı veya kapağı çıkarın ve şişeye geri döndürülmesi gerekmeyeceğinden emin olana kadar tutmaya devam edin. Eritilmiş, steril agarı hızla bir dizi petri kabına dökün. Petri kapları sol el ile kaldırılır ve alt kısımlar erimiş agar ile yaklaşık üçte bir kapasiteye kadar doldurulur. Tabak dökülürken her bir petri kabının üstünü değiştirin. Plakalar soğuduğunda (agar katılaştığında), yoğunlaşan nemin agar yüzeylerinde birikmesini önlemek için bunları ters çevirin.
9. Ters çevrilmiş agar plakalarını ve sterilize edilmiş besleyici broth tüplerini (size döndükten sonra soğutulmuş) 35 ° C’lik inkübatör içine yerleştirin. Kullanmadan önce steril olduklarından (kontamine edici bakteri içermediğinden) emin olmak için en az 24 saat inkübe edilmelidirler.
Sorular
- 1. Bir kültür ortamı tanımlayın.
- 2. Bir kültür ortamının bileşiminde ve hazırlanmasında yer alan bazı fiziksel ve kimyasal faktörleri tartışın.
- 3. Agar hangi sıcaklıkta katılaşır?
- 4. Çok sıcak olan agar ile dökülen tabaklara ne olur?
- 5. Çok soğuk olan agar ile dökülen tabaklara ne olur?
- 6. Kültür ortamı neden kullanılmadan önce sterilize edilir?
- 7. Karışık kültürlerden bakterileri izole etmede et suyu ve agar besiyerinin göreli değerini tartışın.
- 8. Hazırladığınız besleyici brothlar ve agarlar, insanlar için patojen olan tüm mikroorganizmaların büyümesini desteklemek için uygun mu?