Leica AS LMD
Leica AS LMD, PCR, RT-PCR ve proteomik için hazırlık olarak hücrelerin veya hücre gruplarının hassas lazer mikrodiseksiyonunu sunan başka bir sistemdir. Bu sistem “üçüncü nesil” bir mikrodiseksiyon platformudur. Otomatik dik mikroskop mimarisi, diseksiyon yapan lazer ışınının ve diseke edilen alanın üç boyutlu optik kontrolü, temassız doku örneklemesi ve motorlu diseksiyon sonrası kullanımı birleştiren geliştirilmiştir.
LCM, enstrümantasyon ve temel fonksiyonun bilgisayar kontrolünde ilerlemeler ile bir teknik olarak gelişmeye ve genişlemeye devam ediyor. Daha kesin tek hücreli teknikler ortaya çıkıyor ve aşağı akış uygulamalarının tedarikçileri tarafından protokoller veya ekstraksiyon kitleri ile birleştiriliyor.
Nispeten kısa bir zaman diliminde, LCM biyolojik materyalden saf hücre popülasyonları elde etmek için paha biçilmez bir araç olarak kendini sağlamlaştırdı ve fonksiyonel genomik, proteomik ve genomik alanlarında doku bazlı protokollerin paha biçilmez bir bileşenidir.
Gerçek Zamanlı PCR Gen Analizi
Gerçek zamanlı kantitatif polimeraz zincir reaksiyonu analizi (PCR), polimeraz zincir reaksiyonunun her döngüsü sırasında üretilen ürünlerin güvenilir bir şekilde saptanmasını ve ölçülmesini içeren orijinal PCR tekniğinin bir modifikasyonudur.
Teknik, PCR ürününün hedef dizisi içinde hibritleşmek üzere tasarlanmış floresan etiketli bir probun kullanımına dayalı olarak spesifik PCR ürünlerinin saptanmasına dayanır. PCR döngüsü sırasında, artan floresan sinyalinin tespiti, amplifikasyon ürünlerinin birikmesiyle orantılıdır.
Bu nedenle, belirli bir numunedeki floresan ölçümü, spesifik olarak amplifiye edilen hedefle bağlantılı ve kantitatif olarak PCR ürününün miktarıyla ilgili bir sinyal sağlar.
Gerçek zamanlı PCR, 50 nükleaz tahlili, saç tokası primerleri, akrep probları, ara boyalar, örn. SYBR green ve FRET (serbest rezonans enerji transfer teknolojisi) ve çift problu hibridizasyon sistemleri (moleküler işaretler) kullanılıyor. Bu bölümde, TaqMan1 PCR olarak bilinen 50 nükleaz tahlilini ve patoloji laboratuvarlarında kullanım için uygulamalarını tartışacağız.
Qrt-PCR Nedir
TaqMan prob yöntemi
Real time PCR
İnternal kontrol Nedir
Real-Time PCR Cihazı çalışma prensibi
Real-time PCR Makale
real-time pcr grafik yorumlama
Real-time PCR sonuç değerlendirme
Gerçek zamanlı PCR kimyaları
DNA bağlayıcı boyalar----SyBR yeşili
Spesifik olmayan dizi saptama yöntemlerinin temeli, SYBR yeşili veya etidyum bromür gibi ara boyaların kullanılmasıdır. Bağlanmamış boya, çözelti içinde çok az floresan sergiler, ancak PCR'nin uzatma aşaması sırasında, artan miktarlarda araya giren boya, yeni oluşan çift sarmallı DNA'ya bağlanır.
SYBR green'in bir PCR reaksiyonuna dahil edilmesi, floresan emisyonundaki artışı gerçek zamanlı olarak izleyerek ürün birikiminin tespit edilmesini sağlar. Bu, hedefe özel floresan problara olan ihtiyacı ortadan kaldırarak daha fazla esneklik sağlar; bununla birlikte, kullanılan primerlerin reaksiyonun genel özgüllüğünü belirlediğine dikkat etmek önemlidir.
Ek olarak, herhangi bir çift sarmallı DNA'nın mevcudiyeti floresan üretebildiğinden, tahlil özgüllüğü geleneksel PCR'ye benzerdir ve boyanın spesifik olmayan amplifikasyona ve primer dimerlerine bağlanmasıyla ilgili problemlerle karşılaşılabilir. Spesifik olmayan amplifikasyonu tespit etmek için bir disosiasyon eğrisi oluşturularak spesifiklik geliştirilebilir.
Ayrışma eğrisi analizi, tamamlanmış bir PCR'den sonra gerçekleştirilir. Bu, sürekli olarak floresan verileri toplanırken PCR reaksiyonunun sıcaklığının 65°C'den 95°C'ye (amplikonun erime sıcaklığının üzerinde) yavaş yavaş yükseltilmesiyle elde edilir. Sıcaklık arttıkça, PCR ürünü denatüre olur ve amplikonun erime sıcaklığında karakteristik bir erime zirvesi yaratır; bu, daha düşük sıcaklıklarda eriyen amplifikasyon artefaktlarından ayırt edilebilir.
Moleküler işaretçiler ve hibridizasyon probları
Bu sistemde iki hibridizasyon probu kullanılır. Bir sonda, 30. ucunda bir flüoresan donör molekülü taşır; bu molekül, emisyon spektrumu, ikinci bir sondanın 50 ucundaki bir alıcı sonda ile örtüşür. Çözeltide, iki boya ayrıdır. Bununla birlikte, denatürasyon adımından sonra, tavlama sırasında hedef dizi ile hibritleşirler ve baştan sona bir konfigürasyon benimserler.
Bu, iki floresan molekülünü yakın bir konuma getirir ve floresan parçası enerjisini ikinciye aktarabilir. İkinci molekül tarafından yayılan ışık enerjisi daha sonra izlenebilir ve artan flüoresans seviyeleri, PCR reaksiyonu sırasında sentezlenen DNA miktarına karşılık gelir.
Bu sistemin ek bir avantajı, probların hidrolize olmaması ve erime eğrilerinin oluşturulmasına olanak tanımasıdır. Bunlar, amplifikasyon verimliliğini izlemek için kullanılabilir.
Hidroliz Probları
TaqMan1 testi, hedef amplikona bağlı bir hibridizasyon probunu hidrolize etmek için Taq veya rTth DNA polimerazın 50-30 eksonükleaz aktivitesini kullanır. Bu sistemde, hedefe bağlanmak için üç oligonükleotit gereklidir. İki şablona özgü primer, amplikonun uç noktalarını tanımlar ve bir birinci özgünlük seviyesi olarak hizmet eder.
Primerler tarafından tanımlanan noktalara dahili olarak bağlanan spesifik bir probun dahil edilmesiyle daha ileri bir spesifiklik seviyesi elde edilir. TaqMan1 probunun özellikleri, 50 uçta emisyonu 30 uçta ikinci bir molekül tarafından söndürülen bir floresan raportör molekülü içerir.
Muhabirin sağlam bir sondada söndürücüye uzamsal yakınlığı, net floresansın saptanmamasını sağlar. Floresan salınımı, yalnızca hedefe özel amplifikasyon meydana gelirse gerçekleşir ve amplifikasyonun ardından amplikonu doğrulama ihtiyacını ortadan kaldırır.
TaqMan PCR kimyası --- 50 nükleaz tahlili
TaqMan teknolojisi, ilk olarak Holland ve diğerleri tarafından açıklanan 50 nükleaz testine dayanan nicel bir gerçek zamanlı PCR tekniğidir. (1991). Teknik, hedef dizi içinde hibritleşmek ve PCR'nin tavlama/uzatma aşamasında, PCR'nin başlangıcından önceki şablon miktarıyla orantılı olarak PCR döngüsü sırasında biriken bir sinyal oluşturmak için tasarlanmış floresan probları kullanır.
Bu sistemin temeli, TaqMan probu adı verilen çift etiketli spesifik bir florojenik oligonükleotit probu kullanarak PCR ürünlerini birikirken sürekli olarak ölçmektir. TaqMan probu, iki farklı boya, 30 söndürücü boya ve 50 raportör boya ile etiketlenmiş kısa (20-25 $ baz) bir oligonükleotit ve PCR sırasında prob uzamasını önlemek için 30 bloke edici fosfattan oluşur.
Floresan haberci boya, ör. FAM (6-karboksi-florosein), VIC1 veya JOE (2,7-dimetil-4,5,-dikloro-6-karboksifloresein), oligonükleotit probunun 50 ucuna kovalent olarak bağlıdır. TET (tetrakloro-6-karboksi-florosein) ve HEX (heksakloro-6-karboksi-florosein) de bu sistemde floresan haberci boyalar olarak kullanılabilir.
Bu habercilerin her biri, bir LAN (bağlayıcı-kolla modifiye edilmiş nükleotit) tarafından 30 ucuna bağlanan floresan olmayan bir söndürücü olan TAMRA (6-karboksi-tetrametil-rodamin) (söndürücü boya) ile söndürülür. sonda. Prob, PCR uygulamaları sırasında probun uzamasını önleyen 30 ucunda kimyasal olarak fosforile edilmiştir.
Oligonükleotid prob dizisi, PCR ürününde bulunan bir dahili bölgeye homologdur. Prob sağlam (doğrusallaştırılmış) olduğunda, iki flüorofor arasında Fo rster tipinde enerji transferi meydana gelir ve raportör flüoresansının bastırılmasıyla sonuçlanır.
Enzime Bağlı İmmünosorbent Tahlilleri (ELISA)
Bu, şu anda kullanımda olan en popüler serolojik testtir. Metodolojide birçok varyasyon vardır, ancak hepsi antijenin genellikle bir polistiren veya polivinil plaka veya boncuk olan katı bir faza bağlanmasını içerir. Hastanın serumu eklenir ve antikorun katı fazda antijene bağlanmasına izin vermek için uygun bir süre sonra, spesifik olmayan bağlanmış materyal ve fazla serum yıkanarak çıkarılır.
Daha sonra bir enzimle (konjugat) konjugasyonla etiketlenmiş bir anti-insan immünoglobulin eklenir. Konjugat, antijen-antikor kompleksindeki antikora bağlanır. Fazla konjugat daha sonra yıkanır ve bağlı etiketli anti-insan immünoglobulinin varlığı, etiketleme enzimi için uygun bir substratın eklenmesiyle saptanır.
Uygun reaksiyonlar meydana gelirse, substrat ışığı emen bir ürüne dönüştürülür ve renkli görünür. Antikor yokluğunda renk üretilmez. Rengin yoğunluğu doğrudan antijene bağlanan antikor miktarı ile ilgilidir.
Renk değişimi çıplak gözle ölçülebilir veya bir spektrofotometre ile okunarak reaksiyonun tam gücünü verir. Yaygın olarak kullanılan enzim substrat sistemleri yaban turpu peroksidaz (HRP) O-fenilen diamin (OPD) ve alkalin fosfataz ve p-nitrofenil fosfatazdır.
Testi antijenin saptanmasına uyarlamak için katı faz, saptanacak antijene özgü antikorla kaplanır. Daha sonra katı fazın yüzeyindeki herhangi bir antikor-antijen kompleksini tespit etmek için ikinci bir etiketli antikor eklenir. Reaksiyon sırasına bağlı olarak, ELISA’lar doğrudan, dolaylı, yakalama veya rekabetçi testlere ayrılır.
Şekil 20.4, bu testler arasındaki bazı farklılıkları açıklamaktadır. Testler, ikinci antikor olarak anti-insan IgM veya IgG immünoglobulinin kullanılıp kullanılmadığına bağlı olarak IgM veya IgG için spesifiktir. Ayrıntılı bir inceleme için okuyucu, Booth, 1983’e başvurur.
ELISA çok hassas bir tekniktir çünkü az miktarda enzim büyük miktarda substratı işleyebilir. Katı fazda antijen için rekabet eden yüksek seviyelerde spesifik IgG varlığında hatalı negatif IgM sonuçları meydana gelebilir. Bu, numunenin test edilmesinden önce IgG’nin çıkarılmasıyla önlenebilir.
IgM testinde spesifik olmayan reaksiyonlar, romatoid faktör (RF) varlığı nedeniyle de meydana gelebilir. IgM sınıfının RF faktörü, katı fazda antijene bağlandığında spesifik IgG molekülünün Fc bölgesindeki konfigürasyonel değişiklikler nedeniyle maruz kalan yeni antijenlere bağlanır.
Elisa testi
ELISA test
ELISA yöntemi
Serolojik testler
ELISA Çeşitleri
Seroloji testi nerede yapılır
Elisa testi nasıl yapılır
Seroloji Laboratuvarı
IgM RF, virüse özgü IgM’den ayırt edilemez, ancak RF, IgM için test edilmeden önce kümelenmiş IgG ile emilerek uzaklaştırılabilir. Hastanın serumundaki RF veya spesifik IgG’den etkilenmedikleri için IgM yakalama testleri tercih edilir. ELISA’lar objektif olma avantajına sahiptir, kolayca otomatikleştirilebilir ve büyük teknik uzmanlık gerektirmez.
Hızlı testlerdir ve çoğu test 2-3 saat içinde tamamlanabilir. Mikrobiyoloji laboratuvarlarının tümü olmasa da çoğu, HIV, viral hepatit, kızamıkçık, sitomegalovirüs, Epstein Barr virüsü, suçiçeği zoster virüsü, kızamık, kabakulak, toksoplazma, Chlamydia’nın taranması ve serolojik teşhisi için yaygın olarak kullanılan ELISA’ları gerçekleştirmek için donatılmıştır.
Farklı ELISA Formatları
(a) Dolaylı ELISA:
1. Katı fazı viral antijenle kaplayın.
2. Hastanın serumu ile inkübe edin. Spesifik antikor mevcut
katı faza bağlı antijene bağlanır.
3. Enzim etiketli anti-IgG veya -IgM ekleyin.
4. Substrat ekleyin; reaksiyon pozitifse renk değişimi.
(b) ELISA’yı Yakala:
1. Katı fazı anti-IgG veya IgM ile kaplayın.
2. Hastanın serumu ile inkübe edin. Mevcut tüm IgG veya IgM
katı fazda yakalanır.
3. Antijen ekleyin; bu, yakalanan herhangi bir spesifik antikora bağlanacaktır.
4. Enzim etiketli antiviral IgG ekleyin.
5. Alt tabaka ekleyin; reaksiyon pozitifse renk değişimi. (c) Rekabetçi ELISA:
1. Katı fazı antijenle kaplayın.
2. Hastanın serumunu ve enzim etiketli spesifik antikoru ekleyin. Spesifik antikor, katı faza bağlanmak için konjugat ile rekabet eder.
3. Alt tabaka ekleyin. Pozitif reaksiyon, renksiz olarak gösterilmez.
(a), konjugat spesifik antikor tarafından bloke edildiğinden. Enzim etiketli antikor bloke edilmediğinden negatif reaksiyon (b) ‘de renkle gösterilir.
İmmünofloresan (IF)
Antikor tespiti için indirekt IF’de, viral olarak enfekte olmuş hücreler veya bakteriyel antijen, Teflon kaplı cam slaytlar üzerindeki kuyucuklara sabitlenir, hastanın serumu eklenir ve anti-insan immünoglobülin ile etiketlenmiş antijen-antikor reaksiyonu tespit edilir. (floresein boyası – floresein izotiyonat).
Reaksiyon bir floresan ışık mikroskobu altında okunur, pozitif reaksiyonlar tipik elma yeşili floresan ile gösterilir. Sitomegalovirüs, Epstein – Barr ve varicella zoster virüslerine karşı IgM ve IgG antikorlarının tespiti için Dolaylı IF testleri yıllardır kullanılmaktadır.
IgM sınıfı virüse özgü olmayan antikorun bağlanabileceği, enfekte hücreler üzerindeki reseptörlerin ekspresyonuna bağlı yanlış pozitif reaksiyonlar bir sorundur. IF testleri ayrıca floresan mikroskobu gibi özel ekipman gerektirir ve okumada operatörün önyargısına tabidir. Bu nedenle, antikor tespiti için çoğunlukla ELISA’lar ile değiştirilmişlerdir.
Öte yandan, çeşitli viral antijenlere karşı kaliteli monoklonallerin mevcudiyeti, doğrudan IF’yi çeşitli dokularda ve örneklerde antijenin saptanması için tercih edilen yöntem haline getirmiştir. Enfekte olan materyal, aseton veya alkol yardımıyla bir cam slayta sabitlenir ve test edilen antijene yönelik floresein etiketli monoklonal antikor ile boyanır.
Direct IF, solunum sinsitik virüsü, influenza A ve B virüsleri, parainfluenza 1, 2 ve 3 virüsleri ve adenovirüsler için nazofarengeal aspiratlardan epitel hücrelerinin test edilmesiyle solunum virüslerinin hızlı teşhisi için yaygın olarak kullanılmaktadır.
Radyoimmunoassayler (RIA)
Bunlar ELISA’larla aynı ilkelere sahiptir. RIA testleri, enzim etiketi yerine radyoizotop etiketi kullanır. Radyo-etiketin kısa raf ömrü ve özel radyo-aktivite imha gereksinimleri nedeniyle, bunların yerini ELISA’lar almıştır.
Western blot (WB) veya line immunoassay (LIA)
Bu, mikroorganizmalara karşı antikorları nitroselüloz membranlara yapıştırılmış antijenlere bağlanmaları sayesinde saptamak ve karakterize etmek için oldukça spesifik ve hassas bir araç sağlar.
WB için, yarı saflaştırılmış viral veya bakteriyel proteinler, bir poliakrilamid jel üzerinde elektroforez ile ayrılır ve daha sonra elektroforik olarak bir nitroselüloz membrana aktarılır. LIA’da rekombinant moleküler tekniklerle üretilen veya yapay olarak sentezlenen (sentetik peptidler) viral antijenler doğrudan nitroselüloz membrana eklenir.