Elektronik Ticaretin Fiyatlara Etkisi
Elektronik ticaretin, azalan işlem ve arama maliyetleri, artan rekabet ve daha akıcı iş süreçleri nedeniyle verimliliği artırması bekleniyor. Daha düşük arama maliyetleri, İnternet tüketicilerinin fiyat değişikliklerine daha duyarlı olmasına da yol açabilir. Arama maliyetlerini azaltarak ve bilgi akışını artırarak, e-ticaret gücü etkin bir şekilde üreticilerden tüketicilere kaydırabilir ve firmaların daha yüksek fiyatları korumasını zorlaştırabilir.
Ancak, ampirik kanıtlar her durumda bu iddiayı desteklemez. Brynjolfsson ve Smith, belirli bir endüstride İnternet üzerinden satılan belirli ürünlerin ortalama fiyatlarının, geleneksel perakendeciler tarafından satın alınan eşdeğerlerinden daha düşük olduğunu buldu.
Ancak bazı durumlarda İnternet üzerinden satılan malların fiyatları geleneksel perakendecilerin fiyatlarından daha yüksekti. Brynjolfsson ve Smith, maliyetteki belirli düşüşlerin başka yerlerdeki yüksek genel giderlerle dengelendiğini öne sürerek bu fenomeni haklı çıkardılar. Ayrıca fiyatlardaki artış veya azalışların pazarın büyüklüğüne bağlı olduğunu da belirtirler.
KOBİ’lere yönelik tehdit
E-ticaret teknolojilerinin benimsenmesi, KOBİ’lerin devam eden hayatta kalması için önemlidir. İnternet, büyük şirketlerin rekabet avantajlarının çoğunu ortadan kaldırabilir ve daha küçük işletmeler için fırsatlar sağlayabilir. Ayrıca KOBİ’lerin işlerini pazarlamaları, yeni ürünler piyasaya sürmeleri, iletişim ve bilgileri geliştirmeleri ve potansiyel ortakları belirlemeleri için uygun maliyetli bir yol içerebilir.
Ancak KOBİ’ler, internet ve e-ticaretin şirket ve ürün bilgilerine 24 saat erişim ve bilgi taleplerine daha hızlı yanıt verme açısından daha yüksek beklentileri olan daha sofistike ve talepkar müşteriler yaratacağının da farkında olmalıdır.
Teorik bir perspektiften bakıldığında, küçük işletmeler ve kırsal işletmeler, daha fazla müşteriye (hatta küresel olarak) erişim sağladıklarından e-ticaretten büyük fayda sağlayabilirler ve e-ticaret bir “düzey oyun alanı” olduğundan büyük işletmelerle bile rekabet edebilirler. KOBİ’ler daha yüksek dahili verimlilikleriyle bilindiklerinden, büyük işletmelere göre bir avantaja sahip olabilirler.
Ancak, son araştırmalar, küçük işletmelerin (B2B ve/veya B2C ortamlarında alıcı veya tedarikçi olarak) e-ticareti benimsemesinin beklendiği kadar hızlı olmadığını göstermektedir. Bunun için belirtilen nedenler arasında maliyet, teknoloji engelleri ve uzmanlık eksikliği sayılabilir. E-ticaret, iş stratejilerinde, operasyonlarda ve teknolojilerde temel değişiklikler gerektirir.
Katılımcı birçok KOBİ, e-ticaret başarısının temelini oluşturan iş modelleri ve teknolojiler hakkında bilgiye sınırlı erişime sahip olduklarını belirtti. KOBİ’lerde bilgili personel eksikliği de e-ticaretin benimsenmemesinden sorumludur. Bu, KOBİ’lerin bir e-ticaret ortamında rekabetçi olmamasına neden olacaktır.
e-ticaret nedir
e-ticaret makale pdf
E-ticaret Nedir makale
e-ticaret makale örnekleri
E-ticaret Tez
e-ticaretin temelini oluşturan unsurlar
e-ticaretin yararları ve zararları
E-ticaretin zararları
Sonuçlar
Elektronik ticaret büyüdükçe önemli sosyo-ekonomik yan etkileri olacaktır. BT, uluslar arasındaki eşitsizlikleri azaltma potansiyeline sahip olsa da, toplumun farklı kesimlerinin faydalarına asimetrik erişiminin geniş kapsamlı sosyal ve ekonomik sonuçları olabilir.
Araştırmamız, e-ticaret teknolojilerinin kuruluşların, toplumların ve ulusların sosyo-ekonomik büyümelerini hızlandırmalarına ve işletmelerin büyümesi için daha fazla fırsat sağlamasına yardımcı olduğunu, ancak aynı zamanda toplumun çeşitli alanlarında birçok zorluk ve etki yarattığını ve politika yapıcılar için birçok zorluk teşkil etmektedir.
Bu bölümde, e-ticaretten etkilenen kapsamlı bir sosyo-ekonomik değişkenler seti belirledik. Farklı ülkelerde bu değişkenler için daha fazla ampirik doğrulama yapılabilir.
E-Ticaret Yoluyla Yeniden Aracılık ve Erteleme
Elektronik ticaretin (Ecom) aracılığı ve bir iş devresindeki zamanı azalttığına yaygın olarak inanılmaktadır. Bazı yazarlar, Ecom’un kullanımından kaynaklanan aracısızlaştırmanın ekonomik verimliliği artırdığını ve kaynakları daha iyi yeniden tahsis ettiğini savundu.
Alternatif olarak, işlem maliyeti ekonomisi (TCE) teorisyenleri, elektronik ticaretin, üreticiler ile müşteriler arasındaki mesafeyi azaltarak işlem maliyetini azalttığını öne sürerler. Elektronik ticarette aracıların ortadan kaldırılması yoluyla ekonomik verimliliğin artırılması savunucuları da TCE’yi kullanmıştır.
Aracılığın ortadan kaldırılması ve hızlandırılmış paranın bu verimlilik teorisine karşı Neo-Avusturya perspektifinden, bu verimlilik perspektifinin yalnızca teknolojik değişikliklerle sınırlı olduğunu savunuyoruz.
Ecom tamamen teknolojik olduğu sürece, teknolojik ilişkilerdeki değişikliklerden kaynaklanan ekonomik verimlilikte kazanımlar olacaktır. Bununla birlikte, piyasada arabuluculuk sadece sınırlı bir şekilde teknolojiktir. Arabuluculuk daha çok piyasa mikro yapısını ifade eder. Ayrıca Ecom, aracısızlaştırma dışında başka yollarla da verimliliği etkileyebilir.
Buna karşılık, verimliliğin kâr oranını veya yeniliklerin hızını ve yayılmasını artırmada başarısız olduğunu savunuyoruz. Bizim için aracılık, tipik bir SIC endüstriyel segmenti gibi yalnızca belirli bir değer zincirini ifade etmez. Aksine, aracılık bir pazar segmentinin ötesine geçerek iki modda koordinasyon sağlamak için pazar mikro yapısının derinliğine iner; birincisi, rakipler arasında (potansiyel rakipler ve tamamlayıcılar dahil) ve ikincisi, üretici ve tüketicileri arasındadır.
Verimlilik perspektifi, aracılığın aynı temel yapısının devam etmesini ifade eder, ancak birkaç aracı bağlantının ortadan kaldırılmasıyla vurgulanır ve hızlandırılır. Avusturya perspektifinden aksine, Ecom’un daha yüksek koordinasyon, daha yüksek sermaye ve artan kar oranı sağlamak için aracılık yapısını dönüştürdüğünü ve tüm bunları yeni bir aracılık piyasa mikro yapısı sayesinde tartışıyoruz.
Ecom, ticarette ve bir ekonomideki bağlantılarda bir yeniliktir ve önceki aracı temelli değer zincirini, birkaç değer zinciri boyunca ve özellikle kapsam boyutu boyunca yeni bir koordinasyonla ikame ettiğini iddia edebiliriz. Görünüşe göre bu ticaret, ekonomiyi yeni bir kurumsal demirlemeye yönlendiriyor. Bu yenilikçi koordinasyon, yeni ve özgün siber medyaların nesli tarafından sağlanmaktadır.
Ayrıca Ecom, sanallar ve toplayıcılar gibi çeşitli olası aracı katmanları getirir ve sonuç olarak işlemleri eksik tutma eğilimindedir. İşlemsel tamlıktan tamamlanmamışlığa bu önemli sapma, tüketimin ertelenmesini zorunlu kılar ve sonuç olarak sermayeyi ve üretim süresini artırır.
İşlemin tamamlanmasını süresiz olarak uzatır ve böylece Ecom, meşhur değer zinciri olan iş devresini kısaltmak yerine, böyle bir devreyi hem dikey hem de yatay boyutlarda süresiz olarak uzatır.
İş devrelerinin süresiz olarak genişletilmesi, yani iş işlemlerinin uzaması, üretim süresini etkin bir şekilde artırır. Uzatılmış devre veya üretim döneminin, basit değer zinciri aracılığı ile sağlanabilecek olandan zorunlu olarak daha yoğun bir işbirliği gerektirdiğini savunuyoruz.
Avusturya teorisinin sermayeyi zaman, yani üretim dönemi olarak kabul ettiğini fark ettiğimizde, Ecom’un sermayeyi, ilki süreyi uzatarak ve ikincisi koordinasyonu derinleştirerek iki kez arttırdığını görebiliriz.
Bu teori, daha uzun bir üretim döneminin potansiyel olarak daha yüksek bir kâr oranı ve sermayede bir artış anlamına geldiğini savunuyor. Bu teorik duruşa dayanarak, Ecom’un, üretim dönemi olarak da bilinen bir tüketim erteleme mekanizması aracılığıyla işlem devresini uzatarak sermayeyi artırdığını ve kâr oranını artırdığını savunuyoruz. Sürenin uzatılması, yeniden aracılık ve artan tüketim ertelemesi yoluyla olur.