Değişim ihtiyacını ele almak için bir strateji geliştirmek
Artık değişimden kaçamayacağınıza veya değişimi görmezden gelemeyeceğinize ikna olmalısınız; her halükarda olacak ve buna planlı bir şekilde yanıt verebilir veya sizin ve organizasyonun bunu karşılamak için gelişme şeklinin tesadüfen olmasına izin verebilirsiniz. İlk yaklaşımın daha etkili olduğunu düşünüyorum. Gelişen değişimin, sadece organizasyon planlı değişime dahil olduğu için durmayacağı belirtilmelidir. Birisi başka bir şirkette işe girdiği anda, daha önce çalıştığı organizasyonda evrimsel bir değişim olmuştur.
Bir organizasyonda farklı türde değişiklikler meydana gelebilir. Bazıları planlı, bazıları ise nadir ve beklenmedik olaylara verilen yanıttan kaynaklanabilir.
Motive olmuş bireylerin organizasyonun işleri daha iyi yaptığını görme arzusu, değişimin bir başka itici gücüdür. Bu, yalnızca kişinin tutumundan kaynaklanabilir veya bireyin çıkarları ile örgütün çıkarları arasındaki iyi uyumun bir sonucu olabilir. Kuruluş kendisi için doğru ortamı yaratabilir, ancak daha da ileri giderek onu gerçekten teşvik edebilir.
Bazen değişim, yaklaşan bir krizden doğar. Kötü performans gösteren bir ürün grubu düşürülebilir veya kötü performans gösteren bir bölüm uygun bir alıcıya satılabilir. Kötü performans gösteren bir bölümün yöneticisi transfer edilebilir veya tamamen bırakılabilir.
Kriz, başgösteren, yavaş yavaş ortaya çıkan bir olaydan ziyade akut olabilir. İzole bir maden sahasındaki ekipman arızası nedeniyle büyük bir güç kaynağının ani kaybı olabilir veya aşırı yağmur, kuraklık veya kar yağışı olabilir. Değişiklikler, kuruluşun tepki verme biçiminin bir sonucu olarak ortaya çıkar.
Yaklaşmakta olan bir krizi yönetmek için gereken değişiklik, yeni bir CEO, yeni bir üst yönetim ekibinin atanması, yeniden yapılanma ve departman yöneticilerinin değiştirilmesi veya ayrılması olabilir. Değişim, özellikle daha fazla değişiklik meydana gelmeden veya kuruluş üzerinde zorlamadan önce onu yatıştırmak için çok az zaman varsa, büyük miktarda zaman ve enerji tüketebilir.
Kurumsal yaklaşım
Yasal yaklaşım
Kamu maliyesi yaklaşımları
Siyasal yaklaşım Nedir
Geleneksel kamu maliyesi
Kurumsal yapısal yaklaşım
Bireysel mali Yaklaşımlar
Kamu maliyesinin Amaçları
Kuruluşların değişimi başarmak için benimsediği bir dizi yaklaşım vardır. Birincisi, organizasyonun yapısını değiştirmek. Bu kesinlikle oldukça hızlı bir değişim görünümü verebilir, ancak özellikle tabanda istenen gerçek değişiklikleri elde edebilir veya etmeyebilir.
İkinci olarak, teknoloji de sıklıkla bir değişim aracı olarak tercih edilmektedir. Örneğin, e-posta ve İnternet, iletişim kurma ve bankacılık yapma şeklimize hızlı bir giriş yaptı.
Ses tanıma ve ses çoğaltma yazılımı yaygın olarak kullanılmaktadır. Telefon görüşmelerini yönetmek için otomatik santraller yaygın hale geldi.
Kullanmak için daha verimli yöntemler aramamak, insani bir zayıflık olarak görülüyor. İnsanları makinelerle karşılaştırmak için kullanılan birçok kriterde makineler daha iyi çıkıyor. Ancak pazar araştırması, müşterilerin hala bir makineyle değil bir insanla uğraşmak istediğini ortaya çıkarabilir.
Değişime yönelik üçüncü yaklaşım, insan temelli bir yaklaşımdır. İnsanların algılarını, tutumlarını ve davranışlarını denemek ve değiştirmek için eğitim, koçluk, atölye çalışmaları ve psikolojik teknikler kullanılır. Dördüncü bir yaklaşım, organizasyonun görevlerini değiştirmektir. Örneğin, bazı küçük madencilik şirketleri, 1999-2000 “net patlaması” sırasında e-ticaret şirketleri olarak yeniden keşfedildi. Hatta biri 'yetişkin ürünleri'ne geçti.
Sapmalara, fırsatlara veya beklenen fırsatlara yanıt veren değişimi sağlamak için ne tür tipik strateji kullanılır? (Değişimin, kararlaştırılan şeye değil, daha önce olmuş olana yanıt vermek için yapıldığına dikkat edin.)
Bu bölümün başlarında, 'Entegrasyon stratejileri...' bölümünde bir İSG planını tanıtmak için kullanılan adımları tartışmıştık. İSG değişikliği olsun ya da olmasın her türlü değişikliği başlatmak için temelde benzer bir planlı yaklaşım benimsenebilir.
Güvenlik kültürü anketlerinden daha önce bahsedilmiştir ve algıları, tutumları ve değerleri ölçmek için kullanılabilir. Değişimi başlatmak, insanların mevcut algılarının, tutumlarının ve değerlerinin açılıp destekleyici bir ortamda incelenebileceği kolaylaştırma yöntemlerine ihtiyaç duyabilir. Yeni veya değiştirilmiş paradigma (değerler, tutumlar ve inançlar dizisi) daha sonra tanıtılabilir. Üçüncü adım, yeni paradigmanın benimsenmesini ve sahiplenmesini sağlamak ve onu kilitlemektir.
Yeni bir paradigma dirençle, kayıtsızlıkla veya kabullenmeyle karşılaşabilir. Bu sorunlardan ilk ikisinin önceden tahmin edilmesi ve bunların üstesinden gelmek için yöntemlerin geliştirilmesi gerekmektedir.
Bununla birlikte, değişiklik nadiren olduğu kadar düzenlidir. İnsanlar arasındaki ve organizasyonların bölümleri arasındaki etkileşimleri içerir. Değişim insanlarda kaygıya (kaygı) neden olur. Yani değişim öylece olmayacak. İlerlemek için kendini gösteren herhangi bir şansı değerlendirme ihtiyacı olacaktır.
Resmi ve gayri resmi güç kaynakları tanımlanmalı ve ya bir tarafa çekilmeli ya da kuşatılmalıdır. Değişimle güçlü bir şekilde özdeşleşmeye ihtiyaç duyulacak ('O her zaman takım kaldırma konusunda açık') ama aynı zamanda başkalarından nasıl destek kazanılacağını da biliyor. Kendi gücünüzle istikrarlı bir şekilde ilerleyebiliyorsanız, dışarıdan itilmeyi beklemeyin, ancak değişiklik durursa ne zaman dışarıdan yardım (örneğin bir İSG yetkilisi) arayacağınızı bilin.
Pilot projeler, şüphecilere değişikliğin desteğe değer olduğunu göstermek için de kullanılabilir. İnsanların yeni bilgi ve becerileri nasıl ve neden edindiklerini anlamak da ilerlemeye yardımcı olacaktır. Bir değişiklik yönetimi prosedürü geliştirmek ve prosedürün kullanımını hangi seviyedeki değişikliklerin tetiklemesi gerektiğini belirlemek önemlidir.
Değişim, organizasyon yapısı, yeni malzemeler, çalışma koşulları, ekipman, araçlar, kontrol yazılımı, prosedürler, çalışma talimatları, ürünler, süreçler, işyeri düzeni, sorumluluk veya onarımlar gibi çok çeşitli öğeleri içerebilir. İSG açısından atılması gereken temel adım, değişikliklerin doğru bir şekilde tanımlanmasını ve gözden geçirilmesini sağlamaktır.
Gözden geçirme, yeni tehlikeleri tanımlamalı, değişen riski değerlendirmeli ve gerekli kontrol önlemlerinde değişiklik yapılmasını sağlamalıdır. Değişimin bir sonucu olarak riskte bir artıştan kaçınmaya çalışmak gerekir. Değişikliklerin sorumlu bir kişiden resmi olarak onaylanması önemlidir ve bir kez gerçekleştirildikten sonra, bir sonraki inceleme incelemesi yapılmalıdır. Tasarım ve satın alma süreçlerinin bu yaklaşımı ve yasaların gerektirdiği yeni onayları yansıtması gerekir.
Nükleik Asit Dizisine Dayalı Amplifikasyon
Nükleik asit dizisine dayalı amplifikasyon (NASBA), TMA’ya yüzeysel olarak oldukça benzerdir; bununla birlikte, TMA bir izotermal amplifikasyonda iki enzim kullanırken, NASBA üç enzim kullanır. Tescilli bir silika bazlı nükleik asit ekstraksiyon yöntemi kullanılarak nükleik asidin ekstraksiyonundan sonra, ekli bir T7 RNA polimeraz promotörüne sahip bir oligonükleotit primeri, 30 ila 50 yönünde hareket ederek RT etkisiyle uzatılır.
Bir RNAaz enzimi daha sonra RNA zincirini bozar ve ikinci bir primer cDNA molekülüne bağlanır ve RT çift sarmallı DNA molekülünü üretir (tekniğin son yinelemelerinde, DNA zincirinde ters transkripsiyon DNA polimerazı ve RNAaz aktivitesini birleştiren bir enzim kullanılmıştır – TMA tekniğinde olduğu gibi).
T7 polimeraz daha sonra çift sarmallı DNA’dan RNA transkriptleri üretir ve NASBA prosedürü için başka şablonlar olarak görev yapar. Amplikonların tespiti, streptavidin kaplı paramanyetik boncuklara bağlı bir oligonükleotit ve rutenyum etiketli bir prob ile hibridizasyon yoluyla gerçekleştirilir.
Hibritleştirilmiş amplikon-prob kompleksini taşıyan paramanyetik boncuklar, bir mıknatıs vasıtasıyla bir elektrotun yüzeyinde yakalanır. Bu elektrota uygulanan voltaj, bir elektrokimyasal ışıldama reaksiyonunu tetikler. Çok çeşitli hedefler için testler tanımlanmıştır ve son zamanlardaki bir gelişme, bu teknolojide HIV RNA’sının ‘gerçek zamanlı’ tespiti ve nicelleştirilmesine izin veren ‘moleküler işaretçilerin’ kullanılmasıdır.
Tel Yer Değiştirme Amplifikasyonu
İplik yer değiştirme amplifikasyonu (SDA), nükleik asit amplifikasyonu alanında karşılaştırmalı bir yenidir, ancak yaygın olarak kabul görmüştür. SDA yöntemi, DNA polimerazlarının, çift sarmallı bir DNA hedef molekülü içindeki tek sarmallı bir çentikte DNA sentezini başlatma yeteneğine dayanır.
Hedef DNA molekülünün ekstraksiyonu ve denatürasyonunun ardından, hedefe özel bir dizi içeren bir primer oligonükleotit ve bir kısıtlama enzimi tanıma bölgesi (genellikle BsopI) içeren bir dizi, tek sarmallı DNA hedef molekülüne bağlanır.
Bir DNA polimeraz enzimi daha sonra DNA molekülünü kopyalar. Ancak, bu uzama için kullanılan dNTP’ler, -tiyol ikamesi ile değiştirilir. Reaksiyona bir kısıtlama enzimi eklendiğinde, bu, DNA’yı BsopI tanıma bölgesinde kesmeye çalışır, ancak yeni sentezlenen zincir, kısıtlama enziminin yapamadığı, ikameli dCTP içerdiğinden, DNA sarmallarından yalnızca birini kesebilir.
Yeni sentezlenen DNA dizisi böylece yer değiştirir ve primer-DNA dupleksi, yeni bir DNA polimeraz güdümlü kopyalama turu için bir başlatıcı görevi görebilir. Serbest bırakılan kopyalar, reaksiyon için ek bir şablon görevi görebilir. Biriken ürün kemilüminesans yoluyla tespit edilebilir.
DNA polimeraz 1 görevi
DNA replikasyonu
Amplifikasyon Nedir
Rt-PCR Nedir
Replikasyon çatalı
Replikasyon orijini
Komplementer zincir nedir
Amplifikasyon yöntemleri
Sinyal Amplifikasyonu
Dallanmış Zincirli DNA
Nükleik asit saptama ve niceleme için bir “sinyal” amplifikasyon yönteminin bir örneği, ticari olarak temin edilebilen dallı zincirli DNA (bDNA) tahlilinde bulunur. Hepatit B virüs DNA’sını, hepatit C virüs RNA’sını ve insan immün yetmezlik RNA’sını saptamak ve ölçmek için üç ürün mevcuttur.
HIV RNA’sının saptanması için kullanılan yöntem, insan plazmasında HIV-1 RNA’nın doğrudan nicelenmesi için bir sandviç nükleik asit hibridizasyon prosedürüdür. HIV-1 önce santrifüjleme yoluyla plazmadan konsantre edilir. Daha sonra viryonlardan RNA’yı serbest bırakmak için tescilli bir nükleik asit ekstraksiyon prosedürü kullanılır.
RNA, bir dizi spesifik, sentetik oligonükleotid yakalama probu tarafından bir mikro kuyucukta yakalanır. Bir dizi hedef probun daha sonra hem viral RNA’ya hem de pre-amplifikatör problarına hibritleşmesine izin verilir. 17 ayrı yakalama genişletici içeren yakalama probları ve 81 ayrı hedef genişletici içeren hedef problar, viral RNA’nın pol geninin farklı bölgelerine bağlanır.
Amplifikatör probu, dallanmış bir DNA (bDNA) kompleksi oluşturarak ön amplifikatöre hibridize olur. Alkali fosfataz (AP) etiketli bir probun çoklu kopyaları daha sonra bu hareketsizleştirilmiş komplekse hibridize edilir. Tespit, kompleksin kemilüminesan bir substrat ile inkübe edilmesiyle gerçekleştirilir.
Işık emisyonu, her numunede bulunan HIV-1 RNA miktarı ile doğrudan ilişkilidir ve sonuçlar, bir luminometre analizörü tarafından bağıl ışık birimleri (RLU’lar) olarak kaydedilir. Standart bir eğri, bilinen virüs konsantrasyonlarını içeren standartlardan gelen ışık emisyonu ile tanımlanır. Örneklerdeki HIV-1 RNA konsantrasyonları bu standart eğriden belirlenir.
Hibrit Yakalama
Ticari olarak temin edilebilen bir başka sinyal amplifikasyonu, bDNA yönteminden daha sınırlı hassasiyet sunar. Hibrit yakalama yöntemi, hedef DNA’yı serbest bırakmak için numunenin bozulmasını içerir. DNA daha sonra solüsyondaki spesifik RNA probları ile birleştirilir ve DNA-RNA hibritleri, DNA-RNA hibritlerine özgü monoklonal antikorlar kullanılarak bir mikrotitre plakası veya reaksiyon tüpü üzerinde yakalanır.
Yakalanan melezler, alkalin fosfataza konjuge edilmiş çoklu antikorlar kullanılarak saptanır. Bağlı alkalin fosfataz, bir dioekstan substrat ile kemilüminesan bir reaksiyonla tespit edilir.
Prob Amplifikasyonu
Ligaz Zincir Reaksiyonu
Ligaz zincir reaksiyonu (LCR), iki tamamlayıcı oligonükleotit prob dizisinin bir hedef DNA’ya bağlanmasını içerir (nükleik asidin viriondan ekstraksiyonu ve DNA’nın denatürasyonunun ardından). Hedef moleküle hibridize edildikten sonra iki çift tamamlayıcı sondayı birleştirmek için bir DNA ligaz enzimi kullanılır.
Reaksiyon, DNA zincirlerini ayırmak için ısıtılır ve iki tek sarmallı DNA dizisi, daha fazla prob bağlanması için şablonlar oluşturur. Yöntem, prob duplekslerinin kör uç ligasyonu nedeniyle yüksek arka plan ile bir şekilde sınırlıdır ve spesifik olmayan prob bağlanmasını azaltmak için hibridizasyon koşullarının oldukça katı olması gerekir.
Yine de teknik, Chlamydia trachomatis, Neisseria gonorrhoea, mikobakteriler ve Borrelia spp içerir.
Ancak son zamanlarda, bu teknolojinin ticari sağlayıcıları, mikrobiyal hedeflerin saptanmasına yönelik bir PCR yaklaşımı lehine prosedürü terk etmeye başlamış gibi görünmektedir.
Dizi Analizi
Bir virüsün nükleik asit dizisinin belirlenmesi, klinik virolojide önemli pratik uygulamalara sahiptir. Virüsün hücre kültürü izolasyonunun kullanımı, daha hızlı virüs tanımlama yöntemleri (viral antijenlerin doğrudan tespiti veya viral nükleik asitlerin tespiti gibi) lehine azaldığından, dolaşımdaki virüsle ilgili epidemiyolojik bilgi miktarında bir azalma olmuştur.