Deneysel olarak belirlenen parametrenin değerinin nihai test sonucunu oluşturduğu çalışmalar vardır. Bu kategoriye, çalışmanın sonucu olarak mutlak değerlerin gerekli olduğu fiziko-kimyasal parametrelerin belirlenmesi dahildir.
Erime noktasının belirlenmesinde çalışmanın amacı, erime sıcaklığının “gerçek” değeridir ve bu nedenle bu durumda, ölçümün güvenilirliğini mümkün kılarak yargılayabilmek önemli olmalıdır. termometrenin kalibrasyonunu kabul edilmiş bir standarda geri götürmek gerekir.
Ancak bu gerekliliğin ilk bakışta göründüğü kadar katı bir şekilde yorumlanması gerekmeyebilir ve bazı durumlarda oldukça kolay bir şekilde yerine getirilebilir. İlgili terazinin üreticisi tarafından sağlanan kalibrasyon ağırlıklarını kullanırken, test tesisi, bunları ulusal standarda göre kalibre eden üreticinin sertifikasına güvenebilir.
Sıcaklık belirlemeleri için, ilgili termometreler veya ölçüm cihazları, aralıklarla, test tesisinde standart bir termometre ile kontrol edilebilir ve bu da ulusal standarda göre arada bir kalibre edilebilir.
Uluslararası bir ölçüm standardına göre yukarıda bahsedilen kalibrasyonlar, ölçüm hassasiyeti spektrumunun bir ucunu temsil ediyorsa, kalibre edilmesi çok zor olan başka ölçüm cihazları olabilir. Bir cihazı herhangi bir standarda göre kalibre etmenin zorluğunun en açık örneklerinden biri, saha çalışması ekipmanının püskürtme nozullarında ve genel olarak saha çalışmalarında test öğesinin uygulanmasında görülebilir.
Püskürtücüden çalışırken temsili bir numune almanın açık teknik zorluklarının yanı sıra, bu tür ekipmanın kalibrasyonunu kesin bilimden daha az yapan bazı başka fiziksel / kimyasal belirleyiciler de vardır. Püskürtme ekipmanı tarafından hazırlanan preparat çıktısı, nozülün iç çapının yanı sıra uygulanan basınç ve test öğesi preparasyonunun viskozitesi ile belirlenir.
Test öğesi preparatını içeren tankta elde edilen basınç yalnızca yaklaşık bir değere ayarlanabilir, müstahzarın viskozitesi dış sıcaklıkla değişebilir ve nozülün deliği daha iri parçacıklar tarafından kısmen tıkanabilir.
Bilgisayarlı Sistem Validasyonu Nedir
Bu olaylardan herhangi biri, bu nedenle, cihazın çıktısını belirsiz bir şekilde değiştirme eğiliminde olacaktır. Ayrıca, bir herbisit "alan başına aktif bileşen ağırlığı" cinsinden dozlanacaksa, bu "dozun" tam olarak uygulanması sadece püskürtme cihazının çıktısına bağlı olmayacaktır ("başına verilen hacim veya ağırlık bakımından" zaman birimi ”) ve aynı zamanda alandaki cihazın tam hareket hızına da bağlıdır.
Bu koşullar altında, kesin kalibrasyonlar mümkün değildir ve bu tür ekipmanların GLP uyumlu karakterizasyonu başka yöntemler içermelidir. Saha çalışmaları için kullanılan bir test öğesinin konsantrasyonunu, homojenliğini ve stabilitesini belirleme olasılığına benzer şekilde, gerçek tank karışımının da analiz edilmesine gerek yoktur, ancak bu parametrelerin bir laboratuvar deneyinde belirlenebileceği durumlarda, Örneğin püskürtme ekipmanının kalibrasyonu, standart basınç, sıcaklık, viskozite vb. koşulları kullanılarak laboratuvarda ayrı bir deney olarak da gerçekleştirilebilir.
Bir çalışmanın sonuçlarına yalnızca çalışmanın kendisi kadar güvenilebilir, düzgün bir şekilde yürütülüyor, ancak aynı zamanda yalnızca koşullar çalışmayı çevreleyen bu güvenin destekleyici olduğu anlaşılabilir. Aparatların, materyallerin ve reaktiflerin uygunluğu, bu nedenle bu karardaki kilit noktalardan biridir.
Malzemelerin uygunluğu basitçe özelliklerine göre belirlenebilir. Öte yandan, aparat ve aletlerin uygunluğu, çalışma ile ilgili bir bağlamda ele alınması gerekebilecek gerekli kalibrasyonlar yoluyla bunların düzgün işleyişinin gösterilmesini içermelidir. Reaktiflerin uygunluğunun belirlenmesi için bir başka husus önemlidir.
Amaçlanan amaca uygun olması için, bir reaktifin doğru şekilde çalışması gerekir; bu, geriye dönük olarak tespit edilmesinin mümkün olmayabileceği bir parametredir. Bu nedenle, reaktiflerin geçmişte uygun şekilde kullanılması için en azından dolaylı güvence sağlamak için, GLP bunların gerçek ve tam etiketlerinde ısrar eder.
Bilgisayarlı Sistemler
Bilgisayarlı sistemler, günlük hayatımızın çeşitli alanlarında, ancak özellikle güvenlikle ilgili, GLP gerektiren çalışmalar ve test tesislerinde, farklı görevlerin giderek artan bir bölümünü üstlenmiştir: Planlama sırasında kullanılırlar, Otomatikleştirilmiş araçlardan doğrudan veya dolaylı veri yakalama, verilerin kaydedilmesi, işlenmesi, raporlanması, genel yönetimi ve depolanması ve ayrıca birçok alanda kontrol ve yönlendirme işlevleri dahil olmak üzere çeşitli amaçlarla çalışmaların yürütülmesi ve raporlanması ekipman çeşitleridir.
Bu farklı faaliyetler için, bilgisayarlı sistemler, basit, mikroçip kontrollü bir cihazdan, kişisel bir bilgisayardaki bir uygulamadan, programlanabilir bir analitik aparattan, çok işlevli karmaşık bir laboratuar bilgi yönetim sistemine (LIMS) kadar değişen karmaşıklıklara sahip olabilir.
Ancak, bilgisayar katılımının ölçeği ne olursa olsun, GLP İlkelerinin takip edilmesi gerektiği mantıklıdır. Bununla birlikte, bilgisayarlı sistemlerin GLP kurallarına uygunluğunu sağlamak için GLP İlkelerinin doğru uygulanması, en azından kısmen GLP'nin kökenlerinden kaynaklandığı düşünülebilecek bazı problemler ortaya çıkarabilir.
GLP'nin ilke ve düzenlemelerinin ilk formüle edildiği dönemde, veri toplama esas olarak verilerin manuel olarak kaydedilmesiyle gerçekleştiriliyordu. Bu nedenle, çeşitli reçeteler, kurallar ve prosedürler öncelikle manuel veri kaydetme sürecine uyarlandı ve bu nedenle elektronik veri toplama ve yönetiminin artan kullanımı, bu kuralların bilgisayarlı sistemlere uygulanabilirliği açısından yorumlanmasına yeni bir bakış gerektirdi.
Zorluklar ve problemlerle karşılaşıldı çünkü "bilgisayarlı sistem" terimi, çok çeşitli çok farklı ekipman ve çeşitli karmaşıklıktaki uygulamaları içerebiliyor olabilir. Bilgisayar katılımının ölçeğine bakılmaksızın, GLP İlkelerini bilgisayarlı sistemlere uygulama gerekliliği nedeniyle, bu sorun, ilklerden biri olarak GLP'nin bilgisayarlı sistemlere uygulanması için İngiltere yönergeleri ile 1980'lerde zaten çalışılmıştır. bu alanla ilgili belgelerdir (Birleşik Krallık, 1989).
ABD EPA, İyi Otomatik Laboratuar Uygulamalarının (GALP'ler; EPA, 1995) yayınlanmasıyla aynı şeyi takip etti ve OECD GLP İlkeleri bağlamında kullanımlarının belirli sorunları, bir OECD Konsensüs Belgesinde de (OECD No. 10, 1995). Son zamanlarda, ABD FDA ayrıca “Elektronik Kayıtlar; Federal Sicilde Elektronik İmzalar ”.
OECD İyi Laboratuvar Uygulamaları İlkeleri, bilgisayarlı sistemlerin GLP uyumluluğunun nasıl tespit edileceğini ve sürdürüleceğini ayrıntılı olarak açıklamadıklarından, bilgisayarlı sistemlerin GLP uyumluluğunu sağlamak için uygulanmaları gereken yollarla özellikle ilgilenmezler. lekeli. “Bilgisayarlı sistem” terimi altında ne tür bir ekipmanın dikkate alınacağına dair bir tanım bile yapmadılar.
Dağılım Katsayılarının Belirlenmesi (log P Değerleri)
Dağılım katsayıları, klasik olarak, bir ilacın dağılımının, ilgili sulu ve organik fazdaki her bir konsantrasyonun belirlenmesiyle ölçüldüğü “sallama şişesi” yöntemi ile belirlenir. Bununla birlikte, klasik prosedür oldukça yavaştır ve madde ve çözücü tüketir. Analiz hızını artırmak ve örnek miktarlarını düşürmek için kromatografi temelli yöntemler iyi bir alternatiftir.
En yaygın CE yöntemi, bir çözünen maddenin elektroforetik hareketliliğinin hidrofobikliği ile ilişkili olduğu MEKC ve mikroemülsiyon elektrokinetik kapiler kromatografi (MEEKC) ilkelerine dayanmaktadır. Hareketlilik daha sonra bilinen hidrofobikliğe16218 sahip bir dizi standartla ilişkilendirilir ve iyi korelasyonlar bulunur (Tablo 5). Molekülün yüklenmesini önlemek için çözünen maddenin çözelti içinde boşaltılması gerekir.
Bu nedenle, normalde yüksek pH’ta zayıf bazlar ve düşük pH’ta zayıf asitler için iki farklı sistem gereklidir. Güncel gelişmeler, sistemin hidrofobiklik aralığını genişletmek için taşıyıcılar olarak sentezlenmiş veziküllerin kullanılması ve 96 kapiler aletle yüksek verimli analizdir.
Farmasötik Karşıt iyonların ve Fonksiyonel Yardımcı Maddelerin Analizi
Farmasötik endüstrisinde katı hal özelliklerini ve çözünürlüğü iyileştirmek için bir ilaç maddesinin tuz formlarını üretmek yaygın bir uygulamadır. CE, güvenilir organik asitleri (doğrudan, dolaylı algılama) ve alkali / toprak alkali metalleri ve bazik amino asitleri analiz etme yeteneğini kanıtlamıştır. Bazik ilaçlar için, toksik olmayan bir organik asit veya inorganik asit, karşı iyon olarak seçilir.
Asidik ilaç maddeleri genellikle alkali ve toprak alkali metal hidroksitler veya bazik amino asitler tarafından protondan arındırılacaktır. Bir tuz oluşumu, bir ilaç maddesinin geçirgenliği, çözünürlüğü ve stabilite özellikleri üzerinde yüksek bir etkiye sahip olduğundan, klinik öncesi aşamada, avantajlı bir tuz formuyla devam etme olasılıklarını değerlendiren bir tuz taraması gerçekleştirilir. Kristalli bir tuz formunun keşfi üzerine, tuz formunun kimliği ve stokiyometri değerlendirilmelidir.
CE, mikrotitrasyon yöntemleri ve iyon kromatografisi ile rekabet etmektedir. Bununla birlikte, nanolitre aralığındaki numune miktarları, ucuz analiz, kısa şartlandırma süreleri ve ayırma sistemlerinin esnekliği ile bu alanda CE avantajlıdır. Özellikle dinamik kaplamalar kullanan ticari olarak temin edilebilen yeni kitlerin geliştirilmesi, tekrarlanabilirliği önemli ölçüde artırdı. Şekil 2, organik ve inorganik anyonlar için ticari olarak temin edilebilen bir kit kullanılarak birkaç tuz oluşturucu maddenin ayrılmasını gösterir.
Prensip olarak, aynı ayırma sistemleri, küçük organik asitler veya aminler gibi işlevsel eksipiyanları belirlemek için kullanılabilir.
CZE’nin yanı sıra, tuz oluşturucu ajanların belirlenmesi için ITP’de de son gelişmeler sağlanmıştır.
Partisyon katsayısı Nedir
Partisyon katsayısı nasıl hesaplanır
Log P değeri nedir
Log P nedir
lipit-su partisyon katsayısı
Partition coefficient
Oktanol/su dağılım katsayısı
Log Kow nedir
Klinik Geliştirme Sırasında Faaliyetler
Potansiyel bir ilaç maddesi adayı ve ilgili farmasötik formülasyonun seçilmesinden sonra, olası bir klinik deney için hazırlıklar başlayacaktır. Bunlar, in vitro ve in vivo toksikolojik çalışmaları ve ilaç maddesi sentezinin modifikasyonunu içerir. İlaç maddesi ve ilaç ürünü üzerinde ölçek büyütme, pilot serilerin üretimi ve salım ve stabilite testleri gerçekleştirilir. Ek olarak, potansiyel safsızlıklar sentezlenecek, analiz edilecek ve toksikolojik olarak nitelendirilecektir.
Geliştirme faaliyetlerini desteklemek için doğru ve hassas analitik yöntemler gereklidir. Geliştirme sürecindeki ilerlemeyle, artan yöntem doğrulama çalışmaları gerçekleştirilir ve ilaç kalitesi ve test yöntemi hassasiyeti için kabul kriterleri sıkılaştırılır.
Analitik testleri gerçekleştirmenin yolu ve bir uyuşturucunun beşeri kullanım için gereksinimleri, Kuzey Amerika, Avrupa ve Japonya tarafından ICH kılavuzlarında, iyi üretim uygulamaları (GMP) ilkelerini takip ederek, uyumlu bir şekilde sıkı bir şekilde düzenlenmiştir.
Tablo 6, ilaç maddesi ve ilaç ürünü geliştirmeyle doğrudan ilgili ana kılavuzları özetlemektedir. Genel olarak CE ile ilgili diğer rehber belgeler Bölüm 7’de verilmektedir. Ayrıca ülkeye özgü farmakopeler, kimyasalların karakterizasyonu için kullanılacak test yöntemlerini ve prosedürlerini ayrıntılı olarak açıklamaktadır.
CE bir teknik olarak bulunabilir:
USP 31’de Genel Bölüm
Avrupa Farmakopesinde Genel Bölümler
Japon farmakopesi henüz CE’nin genel bir yöntem açıklamasını içermemiştir.
1. Özellik Ayarı
Kalite sisteminin bir parçası olarak, kaliteli kimyasal sentez ara ürününü, hammaddeyi, ilaç maddesini ve ilaç ürününü tanımlayan spesifikasyonlar belirlenir. Üretilen her malzeme partisi, belirlenen test kriterleri ile karşılaştırılacaktır.
Sonuçlar belirtilen aralığı veya sınırı aşarsa, üretilen parti, kapsamlı bir kalite araştırması, düzeltici eylemler (örn. Yeniden işleme) ve önleyici eylemler (spesifikasyon uyumsuzluğunun nedenlerinin ortadan kaldırılması) öncesinde insan kullanımı veya daha fazla üretim için serbest bırakılmayacaktır. gelecek). Yöntemler, açıklama, özdeşlik, deney (aktif bileşiğin içerik testi) ve katışkılar için testler halinde gruplandırılabilir. Tanımlama testlerinin yanı sıra, CE ikinci gruplara da uygulanabilir.
2. Tanımlama Testleri
Tanımlama taraması için CE kullanımının avantajı, sistemin yüksek tepe kapasitesine ve madde karışımlarını tanımlama ayırma yeteneğine dayanmaktadır. Elektroozmotik akıştaki varyasyonlardan dolayı, CE’deki göç süreleri, bir HPLC sisteminde olduğu gibi daha az kararlıdır. Bu nedenle, CE’deki tanımlama testleri, etkili elektroforetik hareketlilik meff’inin görünür mobilite haritasından ve aracın hareketliliğinden hesaplanması ilkesine dayanmaktadır.
Tanımlamanın kesinliği, düzeltme24,25 standartlarının ve EOF stabilize edici kaplamaların kullanılmasıyla daha da geliştirilebilir. Tanımlama yöntemi, küçük iyonlar için CZE’den proteinlere ve küçük sentetik peptitlere kadar tüm CE teknolojilerinde geniş çapta uygulanabilir.
Uygulama alanları bu nedenle CE teknolojilerinin yelpazesi kadar geniştir. Bazı örnekler, ele geçirilen ilaçların, sahte ilaçların tanımlanması ve sınıflandırılması ve temizlik doğrulamasıdır. Bununla birlikte, CE tanımlama yöntemlerinin en yaygın kullanımı, küçük peptidler ve oligonükleotidler ve karbonhidratlar gibi biyobenzer sentetik ilaçlara yönelik çok sayıda uygulamada kalır.
Benzer göreceli tanımlama yöntemlerine gelince, hareketliliğe dayalı tanımlama tek başına yeterli olmayabilir ve diyot dizisi saptama ve kütle spektrometresi ile daha fazla spektral kanıt gerekli olabilir. ICH Yönergesi Q6A, “örneğin, yalnızca tek bir kromatografik alıkonma süresiyle tanımlama, spesifik olarak kabul edilmez” diyor.