Fizibilite Değerlendirmeleri – Laboratuvar Ödevleri – Lab Ödevleri – Kimya Mühendisliği – Elektrik Mühendisliği Ödev Yaptırma – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri
Geleneksel floresan detektörü aşağıdaki bileşenlerden oluşur: (1) Bir ışık kaynağı, ksenon veya cıva arkı veya kuvars halojen. (2) Bir filtre veya monokromatör kullanan bir dalga boyu seçici 254 nm ve 520 nm (eksitasyon) ve 420 nm ve 680 nm (emisyon) arasında bir dizi filtre mevcuttur. Işık, numuneden her yönde yayılır, ancak genellikle eksitasyon radyasyonuna dik açılarda izlenir. Bu, daha az ışık görüldüğü için daha düşük bir hassasiyetin elde edildiği anlamına gelebilir; bununla birlikte, küvet bölmesinin içine bir parabolik reflektör yerleştirilirse, daha fazla ışık toplanabilir. (3) Bir fotoçoğaltıcı; bu, geniş bir dalga boyu aralığında iyi hassasiyet sağlar. (4) Boyutu 1 ila 40 µl arasında değişebilen bir numune hücredir. Diğer yenilikler, geleneksel ışık kaynaklarından daha monokromatik olan ve bu nedenle yabancı ışıktan etkilenmeyen bir lazer ışık kaynağının piyasaya sürülmesidir. Floresan detektörlerinin artan hassasiyeti, mobil fazda kirletici materyalin varlığının büyük bir problem haline gelebileceği anlamına gelir. Bunu engellemenin bir yöntemi, çözücüleri kullanımdan önce bir flüoresan reaktif üzerinde damıtmaktır. Kırılma İndisi (RI) Algılama Kırılma indisi tespiti, HPLC'de kullanılan en popüler ikinci tahribatsız yöntemdir. RI tespiti, farklı matrislerden geçerken bir ışık demetinin yönündeki değişiklik ilkesini kullanır. Bu değişikliği izlemek için farklı yöntemler kullanılmıştır. Fresnel prizması Bu yöntem, bir cam prizmanın yüzeyinden ve hareketli fazdan iletilen ışık miktarındaki değişikliği ölçer. İki paralel ışık demeti prizmadan geçerek detektöre odaklanır. Arayüzden iletilen ışık dağıtılır ve yansıyan ışığı bir fotosel üzerine odaklamak için bir toplama merceği kullanılır. Çözünen madde numune hücresinden geçtiğinde, ışık huzmesi farklı bir şekilde kırılır. Işık kaynağı olarak bir tungsten lamba kullanılır. Bu tür cihaz, Laboratuvar Veri Kontrolü tarafından sağlanır. Maddelerin kırılma indisi değerleri Camın kırılma indisi Kırılma indisi formülü Dalga boyu kırılma indisi ilişkisi Havanın kırılma indisi Işığın kırılma indisi formülü Kırılma indisi Soruları Renklerin kırılma indisi Sapma refraktometresi Bu yöntem, paralel bir ışık demetinin iki ortamın ara yüzünü geçerken kırılmasını ölçer. Bir tungsten lambadan gelen bir ışık huzmesi akış hücrelerinden geçirilir ve geri yansıtılır ve bir fotosel üzerine odaklanır. Akış hücrelerinden biri referans hücre, diğeri ise örnektir. Çözünen madde numune hücresine girdiğinde ışık saptırılır. Bu tür bir alet Su tarafından sağlanır. İnterferometrik refraktometre Bu yöntem, hücrelerden geçtikten sonra iki ışının girişimiyle örnek ve referans arasındaki iki ışık ışınının geçiş hızındaki farkı ölçer. Işık huzmeleri akış hücrelerinden geçer ve yeniden birleştirilir ve bir fotoçoğaltıcıda toplanır. Örnek ve referans arasındaki bağıl ışık hızı değiştikçe, ışınlar asenkron hale gelir, iki ışının paraziti yıkıcı hale gelir ve fotoçoğaltıcıya ulaşan enerji azalır (Optilabs). Bu kategorilere yapılan son eklemeler, hem Fresnel optiği hem de saptırma refraktometresinin (LKB) bazı özelliklerini içermektedir. Düzenleme gösterilmiştir. Kırılma indisi monitörlerinin, gradyan kromatografisi ile kullanılamaması gibi büyük bir dezavantajı vardır. Ek olarak, sıcaklık ve basınç değişikliklerinden kaynaklanan taban çizgisi kayması da bir sorundur; bununla birlikte, izokratik ayırmalar için (özellikle boyut dışlama kromatografisinde) yöntem basittir ve genellikle sorunsuzdur. Ancak hassasiyet mikrogram aralığındadır. Radyoaktivite Monitörleri Radyo-etiketli bileşikler sıklıkla metabolik yolları, ilaç farmakokinetiğini ve farmakodinamiği analiz etmek için kullanılır ve ayrıca ekstraksiyon etkinliklerini ölçmek için dahili standartlar olarak kullanılır. Son on yıla kadar, bu radyo-etiketli bileşikler, zahmetli ve zaman alan kantifikasyon tekniklerinden önce ince tabaka kromatografisi, kağıt kromatografisi veya kolon kromatografisi ile rutin olarak ayrıldı, ör. kazıma, elüsyon vb. HPLC'nin gelişi, radyo-etiketli bileşiklerin hızlı bir şekilde ayrılmasını sağladı, ancak daha sonra bir fraksiyon toplayıcı ile numune alikotlarının toplanmasını ve ardından bir sintilasyon spektrometresinin sayılmasını gerektirdi; analiz edilecek. Daha sonra, sürekli akışlı radyoaktivite monitörleri geliştirilmiştir. Çoğu radyoaktivite monitörü, yüksek sürekli verimlilik sağlamak için genellikle özel reflektörlere sahip iki fotoçoğaltıcı tüp arasında konumlandırılan farklı tiplerdeki akış hücrelerini kullanır. Foto çoğaltıcılardan gelen sinyal darbeleri, gürültü ve kemilüminesanstan gelen katkıları bastırmak için tesadüfen ölçülür. Fotoçoğaltıcı tüplerden gelen sinyaller güçlendirilir ve ardından genellikle çeşitli veri azaltma işlemlerine tabi tutulur. Akış hücreleri üç şekilde mevcuttur: Heterojen. Akış hücreleri, elüentin tam olarak UV detektörünün akış hücresinden geçtiği şekilde geçtiği katı sintilatör granülleri içerir. Radyoaktivite detektörü, bu akış hücresi ile kullanıldığında bir UV detektöründen önce ya da sonra konumlandırılabilir. Homojen. Eluat, akış hücresinden geçmeden önce sıvı sintilant ile karıştırılır. Numune sayıldıktan sonra atığa verilir. Yüksek enerji. Elüent, sintilatör materyalinden izole edilir, ancak akış hücresi, granüler veya sıvı sintilatör ile çevrilidir. Faydalı seçenekler sağlayabilecek, farklı üreticilerin ekipmanlarıyla ilişkili çeşitli özellikler vardır. Birkaç üretici, bir kolondaki elüatın bir kısmının bölünmesine ve bir fraksiyon toplayıcıya götürülmesine izin veren bir ayırıcı-karıştırıcı tesisi sunar. Kolondan kalan eluatın geri kalanı daha sonra akış hücresinden geçmeden önce ölçülü bir sintilatör hacmi ile otomatik olarak karıştırılır. Bazı makinelerin bir sınırlaması, gradyan HPLC sistemlerinde mobil fazın değişen söndürme özellikleriyle başa çıkamamalarıdır. Bazı radyoaktivite detektörleri, bir gradyan kromatografik çalışmada doğru tepe belirlemeleri vererek, DPM değerlerinin otomatik olarak hesaplanmasına izin veren standart bir eğrinin depolanmasına izin vererek bunu telafi eder. Benzer şekilde, bu tesis, daha düşük enerjili izotopun sayma penceresine daha yüksek enerji izotopunun dökülmesini belirleyerek karma izotop izlemeye izin verir. Artık birçok üretici, ayrıntılı veri toplama ve işlemeye izin veren mikrobilgisayarlarla bağlantılı makineleri pazarlamaktadır. Bu tesisler, çok sayıda düşük enerji zirvesine sahip olabilen bilinmeyen numuneleri izlerken son derece faydalıdır. Radyoaktivite monitörlerinin sayım verimliliği ve algılama hassasiyeti, makineye, akış hücresinin türüne ve izotopa göre değişir. Bununla birlikte, iyi bir makinenin tipik özellikleri de gösterilmektedir.

CEC’de Mobil Aşama – Ayırma Teknolojisi – FARMASÖTİK ANALİZ – Kimya Mühendisliği – Ayırma Teknolojisi Ödevleri – Kimya Mühendisliği Ödev Yaptırma – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri

CEC’de Mobil Aşama

Çoğu CEC ayırması, ağırlıklı olarak sulu tamponlar ve organik çözücülerin karışımları olan mobil fazlarla ters aşamalıdır. Mobil faz, elektrik iletmenin yanı sıra analitleri taşıma ve onlarla etkileşim kurma gibi ikili bir rol oynar.

EOF iyonize işlevsellikler tarafından oluşturulduğundan ve bunların akış hızı üzerindeki etkisinin kapsamı mobil fazın pH’ına bağlı olduğundan, optimum akış hızına ulaşmak için mobil faz istenen bir pH değerine tamponlanmalıdır. Kontrol edilmesi gereken mobil faz parametreleri arasında kritik olan, organik çözücünün yüzdesi, tampon çözeltisinin konsantrasyonu (iyonik güç), tampon çözeltisinin pH’ı ve mobil fazın sıcaklığıdır.

1. Organik Çözücü

Mobil fazın organik içeriğinin CEC ayırma üzerindeki etkisi, HPLC’ninkine çok benzer. Mobil fazdaki organik çözücünün tipi ve oranının, Denklem (3) ‘te geçirgenliğin viskoziteye, er / Z’ye oranı yoluyla EOF hareketliliğini etkileyeceği tahmin edilmektedir. Bir dizi nötr bileşiğin ayrılması için, organik yüzdede bir artış, tutma süresini azaltır (Şekil 4).

Bu, CEC deneylerinde gösterilmiştir (Şekil 4) ve HPLC yöntem geliştirmede kullanılan köklü teorilerin, CEC’deki ayırmalara eşit şekilde uygulanabilir olması gerektiğini gösterir.14 Bununla birlikte, artan organik içerik aynı zamanda seçiciliği azaltır ve EOF’yi etkiler.

2. Tampon Konsantrasyonu

CEC’deki elektroozmotik hız (meof) von Smoluchowski denkleminden tanımlanabilir. burada, ortamın dielektrik sabiti, e0, vakumun geçirgenliğidir, x, kılcal iç duvarın zeta potansiyelidir (duvar ile kayma yüzeyi arasındaki voltaj düşüşü), E, ​​aşağıdaki gibi tanımlanan elektrik alan kuvvetidir. V / L, burada V voltajdır ve L, kılcal kolonun toplam uzunluğudur ve Z, toplu çözeltinin viskozitesidir.

Elektroozmotik hız, tamponun tuz konsantrasyonunun karekökü ile azalır. Yüksek iyonik güçlerde, çift katmanın sıkıştırılması EOF’nin büyüklüğünde bir azalmaya neden olur. Bununla birlikte, elektrolit konsantrasyonundaki bir artış aynı zamanda mobil fazın iletkenliğini de artırarak akımda hızlı bir artışa neden olur. Yüksek akımlar daha fazla Joule ısısı üretir ve böylece kolon içindeki sıcaklığı artırır.

Çok düşük tampon konsantrasyonlarının yüksek elektroozmotik akış sağlamasına ve Joule ısıtmasını önlemesine rağmen, tamponlama kapasiteleri hızla tükenebilir. Bu nedenle, iyi CEC ayrımları elde etmek için 5-50 mM aralığında uygun konsantrasyonlara sahip tampon çözeltileri önerilmektedir. Bu nedenle zeta potansiyeli, elektriksel çift katmanın (d) kalınlığı ve yüzey yükü yoğunluğu (ları) tarafından yönetilir.

Mobil uygulama geliştirme aşamaları
Mobil uygulama Nasıl Yapılır
Mobil programlama Nedir Nasıl Yapılır
Mobil uygulama Geliştirme
Mobil programlama Nasıl Yapılır
Yapılması gereken mobil uygulamalar
Mobil uygulama örnekleri
Mobil uygulama yazılım

Elektriksel çift katman (d), mobil fazdaki elektrolit konsantrasyonunun kareköküyle ters orantılıdır. Yük yoğunluğu / yoğunlukları, serbest silanol gruplarının sayısı ve iyonlaşma derecesine ve sabit fazın etkili yüzey alanına bağlıdır. EOF’yi açıkça etkileyen silanol gruplarının ve diğer yüklenebilir ligandların sayısı, kullanılan mikro parçacıkların türüne ve doğasına bağlı olarak değişir.

Sabit fazları için üreticiler, saflık, yüzey alanı ve gözenek boyutu gibi özelliklere göre farklılık gösteren farklı özelliklere sahip çeşitli silika türlerini kullanırlar. Ek olarak, bağlanmak için farklı kimyasal işlemler kullanılır; örneğin silis için alkil grupları ve muhtemelen uç başlık ve / veya baz devre dışı kalır. Yüzey kimyasının modifikasyon olasılığı ile silisten polimer bazlı olana kadar CEC için çok sayıda sabit faz kapiler kolon mevcuttur.

3. Tamponun pH’ı

Tamponun pH’ı, durağan fazın yüzeyindeki yüklenebilir grupların iyonlaşmasını etkilediği için analitlerin ayrılması üzerinde karmaşık etkilere sahiptir. Bu, özellikle zayıf asidik silanol gruplarının EOF için tek itici güç olduğu sabit fazlar için önemlidir. Tampon pH’ı arttıkça, kılcal damarın iç yüzeyinde (Si􏰎OH) ‘nın (Si􏰎O􏰎)’ ya ayrışması artmaktadır ve zeta potansiyeli yüzey yükü ile orantılı olduğundan, pH’daki bir artış iyonizasyonunu arttırır. silanol grubu daha büyük bir zeta potansiyeli ve dolayısıyla EOF’de bir artış üretir.

Bu nedenle, genel olarak, nötr bileşiklerin ayrılması, asidik silanol gruplarının daha az iyonize olduğu ve daha düşük bir EOF ürettiği bir asidik pH’a (2–3) kıyasla daha yüksek pH değerlerine (pHW8) sahip bir tamponda önemli ölçüde hızlandırılır. Ancak bu, güçlü iyon değiştirme işlevlerine sahip kapiler kolonlar için geçerli değildir.

Örneğin, 2–10 aralığındaki pH değişiklikleri, güçlü asidik sülfonik asit işlevselliğine sahip monolitlerle mobil fazdaki genel iyonik hareketliliği önemli ölçüde etkilemez, çünkü sülfonik asit grubu bu aralıkta ayrışmış ve akım neredeyse sabit kalır. Bu, Smith ve Evans tarafından gösterilmiştir. pH’ın EOF, dimetilektadesilklorosilan (ODS) (Spherisorb ODS-1) ve Spherisorb karışık modlu paket kolonlar (3 mm) üzerindeki etkisinin araştırılmasında.

Karışık mod, bağlı C6 ve sülfonik asit grupları içerir. ODS sütunu pH’daki artışlarla EOF’de bir artış gösterirken, C6 / güçlü katyonik değiştiriciler (SCX) karışık mod fazındaki EOF, güçlü asitler olan –SO3H gruplarının varlığı nedeniyle pH’a çok daha az bağımlıdır. ve bu nedenle daima iyonlaşmıştır.

Mobil fazın pH’ı ayrıca asidik ve bazik analitlerin iyonizasyonunu ve dolayısıyla bunların elektromigrasyonunu etkiler. Bu yer değiştirme elektroozmotik akışın tersi olabileceğinden, ayırmayı hem iyileştirebilir hem de bozabilir. Bu etki, bir dizi iyonlaşabilir işlevsellik içeren proteinlerin ve peptitlerin ayrılmasında özellikle önemlidir. Ericson ve Hjerten18, EOF ve elektromigrasyonun kapsamını kontrol etmek için monolitik sütunların türetilmesini kullandı.

4. Sıcaklığın Etkisi

Sıcaklık, tüm kromatografi modlarında önemli bir değişkendir çünkü mobil faz viskozitesini, ayrıca çözünen bölümlemeyi, çözünen difüziviteyi, tamponların iyonlaşma derecesini ve tampon pH’ını etkiler. Artan sıcaklık (T), üstel ilişki ile tanımlandığı gibi mobil faz viskozitesini azaltır.

Sıcaklıktaki bir artış viskoziteyi düşürür ve dolayısıyla EOF’yi artırır. Böylece, belirli bir voltaj için daha hızlı analiz mümkündür. Sıcaklık ayrıca hareketli ve sabit fazlar arasındaki çözünen maddenin bölünmesini ve dolayısıyla kromatografik tutmayı da etkiler. Çözünen maddenin hareketli ve sabit fazlar arasında dağılımı, sıvı fazdaki çözünürlüğünün ve katı sabit fazdaki adsorpsiyonunun bir fonksiyonudur.