Bilimsel Yayınlar
Bilimsel yayınlar, insan eylemlerinin (çoğunlukla yararlı) sonucu, gerçekliğin bir tür sakatlanması (bilseydik ne olabilirdi, ne olamazdı) üzerinde anlaşmaya varılmış bir yazı biçiminde, mantıksal bir izlenim veren somut sonuçlar verir.
Bu nedenle, yayınlar da dahil olmak üzere resmi temsiller ile rapor edilmeyen (ve dolayısıyla unutulan) “perde arkası” çalışmaları arasındaki tutarsızlıkların boyutunu takdir etmek zordur. Bununla birlikte, sınır nesnelerinin gelişimi, bir bütün olarak grup için görünmez bir çalışma biçimi olarak ve belki de oldukça belirsiz ve yararlı olan ortak bir temsilin oluşturulma biçiminde yerel uyarlamayı gerektirir.
Bununla birlikte, bir amaç için çıkarların bu karşılıklılaşmasının önemine bir örnek verilmektedir:
Dağ bisikletlerindeki iyileştirmeler, boş zamanlarında tutkulu bir kişi tarafından yapıldı: aerodinamik konusunda uzmanlaşmış bir havacılık mühendisi olarak becerileri sayesinde bisikletlerin daha yükseğe zıplamasına izin verdi.
Von Hippel’in akıl yürütmesinin özgünlüğü, bir “uyumsuzluğun” küresel sonuçları başlangıç noktasının ötesine yayarak bir yeniliğe yol açmasının yeterli olabileceğini gösteriyor. Bunun nedeni, inovasyondan önce onunla hiçbir bağlantısı yokmuş gibi görünen kullanım ve uzmanlık arasındaki tesadüfi karşılaştırma olabilir.
Yazar tarafından yeniden oluşturulan bu örnek, birkaç nedenden dolayı yararlıdır:
– sürecin başında, ütopyanın yıkıcı işlevi ve fikrin gücü, belirli bir dizi olasılığı keşfetmeyi mümkün kılar; simülasyonlar burada büyük ilgi görüyor; gerçeklik ve mümkün olanın bilgisine ilişkin kısıtlamalar daha sonra ortaya çıkar;
– hedef temelli araştırma, bilimsel bilgiye erişim yollarını ve 3D baskı durumunda, üretim ve/veya üretim yollarını dönüştürmek için kasıtlı bir eyleme dayanır.
– o zaman gerçek projeler çerçevesinde mevcut teknik cihazlara gerçek bir alternatif inşa edilir. “Önceki aşamada bir model, bir ideale ulaşmak için gerilim anlamına gelirken, gerçekleştirilecek bir tekniğin, yaratılması gereken projenin resmileştirilmiş diyagramı haline gelir”.
– geleneksel meslekler için disiplin alanlarının sınırında yer alan entelektüel, teknolojik ve mesleki fırsatlara çapraz bir şekilde gönüllü olarak güvenerek, gerçek ve olası olanı dikkate alırken, bilginin basit yan yana getirilmesinin ötesinde hareket etmenin yollarını bulmak gerekir. yeni uzmanlık üretmek için dar uzmanlıktan ortaya çıkmak; bu istikrarsız bağlamda, sorumluluk alanı geniş olmalıdır (risk alma), ancak aynı zamanda, hiyerarşi yapıcı ihlal alanlarını destekliyorsa, özgürlük alanı güçlendirilmeli ve değer verilmelidir.
– örnek, dinamiklere engel teşkil etme riskiyle birlikte, hazırlıksız veya eylemin kendisinden nispeten kopuk zihinlerin eylemindeki mevcudiyetin önemini göstermektedir; katma değerleri muhtemelen analoji yoluyla akıl yürütmeyi kullanma yeteneğinde yatmaktadır; Bir proje grubu tarafından kesintiler, yeni zamansallıklar, tersinmezlik, yaratıcı düzensizlik veya etkileşim kavramlarının değerlendirilmesi, onları aydınlanmış gözlemcilere, sayıları az olan “bulanık düşünen” yıkıcı aktörlere danışmaya yönlendirmelidir.
– zorluk, mevcut eylemle birlikte operasyona katkıda bulunabilecek doğru bozucuları bulmaktır; görünüşe göre çok fazla kural yok;
– bilgi kaynakları, inovasyonun karmaşıklığının derecesinin bilginin heterojenliğinin kapsamını belirlediği birçok aktör arasında dağıtılır.
– farklı bilgi ve farklı akademik, teknolojik ve seküler bilgi biçimlerine yönelik iştah açısından ayrık popülasyonlar bağlamında, halihazırda bilinenlere dayanan ve örneğin bulanık bilgiden yararlanabilecek buluşsal yaklaşımları dikkate alan tartışmalara yer olmalıdır. karar verme ilkeleri.
Çeşitli kaynaklardan gelen bilgileri entegre etmenin mümkün olduğunu göstererek, farklı çözümler önermek ve özellikle ortaya çıkan durumlarda (akademik araştırma olarak adlandırılan durumda) araştırmanın amacını gerçeğe dönüştürmeye yardımcı olmak mümkün olabilir;
– misyon, ortak inşaat bağlamında hedefi en iyi şekilde karşılayan makul, optimal bir inşaat elde etmektir; teknolojik engel daha sonra operasyonu yapılandırır;
– araştırma çevrelerinde, genellikle “kişinin yakın çevresi içindeki eylemi” ile veya hatta ilgili disiplinlerden zaten bilinen meslektaşları ile bağlantılı olan kusurlu kriterleri kabul etmek gerekir.
Bu kısıtlamalar durumu, doğal olarak, değişen uygulamalara uyarlanmış esnek organizasyonel seçimler sorusunu gündeme getirir, ancak aynı zamanda, aracın araştırmanın dinamikleri ve özgünlüğünde önemli bir yere sahip olduğu orijinal etkileşimlerde bulunan personelin bilimsel ve teknolojik kültürlerindeki bir değişikliğe de yol açar. ;
– herhangi bir net organizasyon çerçevesinin dışındaki profesyonellerin koordinasyonu ve motivasyonu kilit unsurlardır; Katılımcı yaklaşımlar, mümkün olduğu kadar çok insanı içermeleri gerektiği ve paydaşlar arasında tartışma için sorumlu temeller gerektirdiği için henüz oluşturulmamıştır;
– eylemin kalbi olan toplu eğitimin varlığı, potansiyel kullanıcılarla güçlü ilişkiler kurulmasını sağlar.
Yakınsama Sorunu
“Siyasi ve ekonomik gücün bu kadar az insan etrafında yoğunlaşması, yalnızca bilim adamının dışında maddi bağımlılığa yol açmakla kalmaz, aynı zamanda onların derin varlığını tehdit eder. Gerçekten de entelektüel ve ahlaki baskıyı yönlendirmek için sofistike teknikler geliştirerek, değerli ama bağımsız yeni nesillerin ortaya çıkmasını engeller”.
Bu görüş, Quake’in (2009) açıklamasıyla desteklenmektedir: “Üniversite profesörleri, çoğu zaman kendi yaratıcılıkları ve arzu edilen araştırma yönelimleri pahasına çeşitli fon kuruluşlarının kurumsal önceliklerine karşı çok hassas hale geliyorlar”. Ayrıca Yeni Kamu Yönetimi içinde hızlı hareket etmeliyiz. O halde nasıl daha karmaşık bir geleceğe yol açacak disiplinlerarası eylemlere girişebilir ve finansal bağımlılık yollarından kurtulmaya çalışabiliriz? Bu bölümde düşünülen budur.
Endüstri 4.0 için operasyonel teknolojiler alanında, bilgi inşası, doğal (ya da sadece karmaşık) fenomenlerin kontrolünün incelenmesinde genellikle eksik olan bir taktik avantaja sahiptir, çünkü çok makul varsayımlarla (yaklaşık olarak) yapay ürünlerin nasıl olduğunu biliyoruz. disiplin bilgisi) tasarlanmıştır.
Endüstri 4.0’ın keşif çerçevesi de kuşkusuz burada tam yerini almış ve anlaşılırlık ve özgün uygulamalar üreterek almaya devam etmektedir. Disiplin nedeninden yola çıkarak multidisipliner “karmaşık”a kolayca ulaşırız.
Fakat aynı şey, örneğin insanların sistemde yer aldığı uygulama alanlarına sahip canlı organizmalar ile ilgili her şey için geçerli olacak mı? Bilimsel olarak, mühendislik bilimlerinde biyolojiye ve insan ve sosyal bilimlere (HSS) karmaşıklık yoluyla yaklaşım, canlının (sert ve yumuşak) istisnai ve sorunlu doğasını tanıyan bir bozulmadır.
Burada, karmaşıklığı ve onun çalışmasını, belirsizliğin gerekli kabulünü ve örneğin sağlık ve endüstrileri ile ilgili “karmaşık” sorunları anlamada sezgisel yaklaşımı çağırmak, göstermek yararlı olabilir. Tek bir kişi (ve bir popülasyon değil), böylece nicel olandan ziyade nitel, hassas, buluşsal olana daha fazla değer verir.