Düşük İletkenlikler
Gelişmiş Fonksiyonlar Uçların öz-enerji terimlerini içeren arayüzün Hamiltoniyeni oluşturulduktan sonra, arayüzün geciktirilmiş ve gelişmiş fonksiyonlarını matris ters çevirme ile hesaplayabiliriz. Bu durumda, sonsuz küçük karmaşık sabit η'nin sayısal olarak uygun değerini belirlemek için acil bir çözüm yoktur; bu parametrenin, metal uçların konumlarında şarj sürekliliği koşulu kullanılarak bir kendi kendine tutarlılık döngüsünün sonunda güncellenmesi gerekir. Arayüzdeki ω frekanslı bir fonon modu için elektron-fonon eşleşmesi dahil edildiğinde, arayüzün kendi enerjisi aşağıdaki denklemin çözümüdür. Σ>(E) için özdeş bir denklem vardır; bu durumda f(μ0, E), 1−f(μ0,E) ile değiştirilmelidir. Bu denklem yinelemeli olarak çözülmelidir, çünkü aynı terim, öz-enerji, sol ve sağ taraflarda görünür. Yinelemeli bir çözüm için olağan prosedür, verilen sıfır yaklaşımıyla başlamaktır. İterasyonun tekrarlanması ve elde edilen sonucun yakınsaması kontrol edildiğinde, arayüzün gerçek öz enerjisi, yeterli sayıda iterasyondan sonra bulunacaktır. Dengesiz Arayüzünün İşlevleri Sistemin kendi enerjileri ve Green fonksiyonları bilindikten sonra, denge dışı fonksiyonlar matris çarpımı ile elde edilebilir. G)(E) arayüzünün fonksiyonlarının hesaplanması, arayüz içindeki toplam yükün ve uçlardaki yerel yükün hesaplanmasına izin verir. Sistemin yük yoğunluğunun bir bölümünün enerji entegrasyonu iki bileşene ayrılmalıdır: ilk bileşen yalnızca geciktirilmiş ve gelişmiş Green fonksiyonlarına dayanır GR(E) ve GA(E), n1 değerini verecektir. Burada E1, (μ0 − eV /2, μ0 + eV /2)'nin minimum değeridir. Ara aralıkta sistem içindeki yük, dengesizlik fonksiyonundan belirlenmelidir. GR gerçek eksenin altında analitik olmadığı ve GA yukarıda analitik olmadığı için, G< için enerji üzerinden entegrasyon gerçek eksen boyunca gerçekleştirilmelidir. Burada E2, (μ0 − eV /2, μ0 + eV /2)'nin maksimum değeridir. Arayüzdeki toplam yük artık sabit olarak ayarlanabilir, böylece n1 + n2 = Nint olur. Arayüzdeki elektronların sayısı bilindiği için, entegrasyonda elde edilen sonuçtan η'nin sayısal değerini tahmin edebiliriz. Ek olarak, elektrotlardaki orbitaller üzerindeki izdüşüm erişilebilir olduğundan, yük yoğunluğu yerel olarak hesaplanabilir. Bu, hesaplamada elde edilen tutarlılık düzeyinin tahmin edilmesini sağlar. Sistem tamamen yakınsanmışsa, uçlardaki yük yoğunluğunun ayrı hesaplamadan elde edilen yük yoğunluğuyla eşleşmesi gerekir. İki yük yoğunluğunun yeterli derecede eşleşmemesi durumunda, tüm döngü tekrarlanır. Dengesiz Taşıma Özelliklerinin Hesaplanması Hesaplama yeterince yakınsadığında, herhangi bir fiziksel özelliği, dengesiz Green fonksiyonlarının yardımıyla hesaplayabiliriz. Bununla birlikte, genellikle yalnızca gerçek taşıma miktarlarıyla ilgilenilmektedir. Uçlardan geçen akım verilir. Bir süper hücre geometrisindeki sistem, A, B uçlarındaki denge koşullarına dayandığından, tüm sistem boyunca akımı hesaplayamayız, çünkü akım kaybolacaktır. Bu, μA = μB = μ0 koşulu altında belirtilen Landauer-Buttiker denkleminden doğrudan görülebilir. Bununla birlikte, uygulanan Hartree potansiyeli nedeniyle kurşun arayüzlerinin her ikisi de denge dışıdır. Bu nedenle, dengesizlik formülasyonunu kullanarak akımı doğrudan kurşun arayüzlerinden hesaplamak gerekir. Kendi kendine tutarlılık döngüsünün, A, B uçlarının kendilerinin dengede olmasını sağladığı göz önüne alındığında, arayüz yoluyla yük aktarımının tek kaynağı kurşun arayüzlerinde bulunmalıdır. Öncü arayüzler yalnızca birkaç (tipik olarak yaklaşık üç) katmandan oluştuğu için izin değerlendirilmesi kolaydır. Üç katmanlı bir arayüz için olacaktır. Elektriksel iletkenlik Direnç özdirenç formülü Yarı iletkenlerin özellikleri İletkenlik formülü Özdirenç iletkenlik ilişkisi İletkenlik Nedir iletkenlik birimi ms/cm Özdirenç nedir Şu anda, arayüzlerin denge dışı taşıma özelliklerinin hesaplamalarının, birkaç istisna dışında, atomik yörünge benzeri temel kümeler ve atomik çekirdekler için psödopotansiyel yaklaşımlarla yapıldığına dikkat edilmelidir. Bu yöntemlerin, örneğin çok katmanlı manyetik taşıma özelliklerinin hesaplanmasında o kadar da güvenilir olmadığı göz önüne alındığında, bu bölümde çizilen yaklaşımın daha fazlası için bir plan sağlayabileceği görülüyor. Bu bölümde, tünel açma problemlerine yapılan uygulamalar açısından elektron taşıma teorisinin mevcut durumuna bir giriş yaptık. Açık sistemlerin işlevlerine dayanan teorik çerçevenin, dengesiz ortamlara pertürbatif uzantısı yoluyla, atomik ölçekte ilgili tüm fiziksel süreçleri, esasen ilk prensiplerden itibaren ele almak için uyarlanabilir olduğu gösterildi. Mevcut uygulamalar, sıkı bağlayıcı şemalara veya yerel yörünge geometrisine dayanmaktadır; bu sınırlar dahilinde teori, elektron elektron veya elektron-fonon etkileşimlerinden kaynaklanan sonlu önyargı potansiyelleri ve esnek olmayan etkilerle başa çıkabilir. Çerçevenin, düzlem-dalga ve tam potansiyel yöntemlerini de kapsayacak şekilde genişletildiğinde, yüksek doğruluğun belirleyici olduğu her durumda, atomik ölçekte taşınım simülasyonlarının belkemiğini sağlayacağı öngörülebilir. Düşük İletkenlikler Pratik amaçlar için, son bölümde tanıtılan çerçeve, özellikle deneysel ortamın kendisi, taramalı sonda aletlerinde olduğu gibi, belirli süreçlerin olasılığını sınırlıyorsa, genellikle çok geniş bir referans çerçevesidir. Orada, elektronların taşınmasındaki ana sınırlama, yüzey ile prob ucu arasındaki vakum bariyeridir. Bu durumda, elektron etkileşimlerinden dolayı tünelleme bariyeri boyunca iletkenlikteki değişiklikler küçük olarak kabul edilebilir ve pertürbasyon modellerinde rahatlıkla işlenebilir. Daha sonra ana görev, iki elektrotun fiziksel özelliklerine dayalı olarak elektronların bariyer boyunca taşınmasını tanımlamaya ve yüksek çözünürlüklü taramalarda kimyasal bağlanmanın başlangıcı veya geçiş sırasında elektron-fonon uyarımları gibi ek etkileri dahil etmeye indirgenir. Bu etkiler, sistemlerin manyetik özelliklerinden dolayı tünelleme akımındaki değişimlerle birlikte, deneylerdeki gözlemlerin büyük bir kısmını oluşturur. Şu anda, taramalı tünel açma deneylerinin neredeyse tüm simülasyonlarında dört teorik model kullanılmaktadır. Artan teorik zorluk sırasına göre, bu modeller aşağıdaki gibidir: • Sabit akım konturlarının yalnızca yüzeyin elektronik yapısından modellendiği Tersoff–Hamann yaklaşımı. Yaklaşım pertürbasyon teorisine ve ucun elektron durumları hakkında belirleyici bir varsayıma dayanmaktadır. • Uç elektronik yapısının açıkça hesaplamaya dahil edildiği transfer Hamiltoniyeni veya yaklaşımı. Bu orijinal pertürbasyon modelidir; her elektron için iki kurşun arasındaki geçişinde yalnızca çok az yolun bulunduğunu varsayar. • Saçılma veya Landauer–Bütiker yaklaşımı, elektronları ilk kristal durumlarından son kristal durumlarına tünellemenin çoklu yollarını içerir. Bunun dışında önceki yönteme eşdeğerdir. • Elektron elektron ve elektron fonon saçılması gibi esnek olmayan etkileri de içeren veya dengesiz fonksiyon yaklaşımı.

Bankacılık Hizmetlerinin Sunumu – Ekonomi Ödevleri – Ekonomi Ödev Hazırlatma – Ekonomi Alanında Tez Yazdırma – Ekonomi Ödev Yaptırma Fiyatları – Ekonomi Ödev Örnekleri – Ücretli Ekonomi Ödevi Yaptırma

Mülkiyet Avantajları

Mülkiyet avantajları da çok uluslu firmaların ev ortamından kaynaklanmaktadır. Güney Afrika bankaları için bu ortam, etkin düzenleyici ve yasal yapılar, üstün bir telekomünikasyon altyapısı ve teknolojik olarak ilerici bir ortam dahil olmak üzere iyi gelişmiş bir bankacılık sistemini içermektedir.

Bu ortam, Güney Afrika bankalarına diğer Afrika ülkelerinin bankalarında bulunmayan avantajlar sağlıyor. Güney Afrika bankacılık sektörünün gücü, büyüklüğü ve olgunluğu, sektörün kendi iç piyasalarındaki tarihsel gelişiminden kaynaklanan bir mülkiyet avantajı gibi görünmektedir.

Güney Afrika bankaları kendi iç pazarlarında daha sonra diğer Afrika pazarlarına sunabilecekleri üstün finansal hizmetler geliştirebilmektedir. Bu tür hizmetler, hizmet kalitesini ve tedarik verimliliğini artıran ileri teknolojilerin geliştirilmesini ve kullanılmasını içerir.

Ek olarak, Güney Afrika bankalarının Afrika’da faaliyet gösterme bilgi ve deneyimine sahip olmaları, Afrika dışı bankalara kıyasla onlara önemli bir avantaj sağlıyor. Bir anlamda, Güney Afrika bankaları, diğer Afrika pazarlarında bankacılık hizmetlerinin sunumunda ilk harekete geçenler olma fırsatına sahiptir.

Yukarıda özetlenen Güney Afrika bankalarının uluslararasılaşmasını yönlendiren güçler, uluslararasılaşmanın doğasının büyük ölçüde pazar odaklı olduğunu göstermektedir. Ayrıca, psişik mesafe, Güney Afrika bankalarının yer seçimini etkileyen bir faktördür.

Güney Afrika bankaları, diğer Afrika ülkelerine yatırım yaparak, sosyal, kültürel, politik ve ekonomik gelişmelerinin bankaların iç piyasasıyla benzerlikler taşıması bakımından psikolojik olarak yakın pazarlara giriyorlar.

Afrika ülkelerinde mevcut olan zayıf teknolojik altyapılar birçok zorluk yaratsa da, Güney Afrika bankalarına teknolojik uzmanlıklarından yararlanma fırsatı veren bir konum avantajı da sağlıyor.

Çok uluslu bankalar genellikle, tamamına veya çoğunluğuna sahip olunan yan kuruluşlar aracılığıyla denizaşırı genişlemeyi tercih ederler. Bu genişleme biçimi, bankaların mülkiyet avantajlarını firma sınırları içinde içselleştirerek kontrol etmelerini sağlar. Güney Afrika bankaları, uluslararası genişlemeyi sağlamak için iki strateji benimsemiştir.

Birincisi, Afrika bankalarındaki kontrol hisselerini satın almak. İkincisi, kârlılığı artıran ve işi merkeze geri yönlendiren bir azınlık hissesi almaktır. Afrika bankaları, özellikle istikrarsız ortamlarda önemli olan kontrolü sürdürmek için, mümkün olduğunda, mülkiyete özgü avantajları içselleştirmeyi seçmektedir.

Tamamına veya çoğunluğuna sahip olunan yan kuruluşların kurulması, resmi sözleşmeler ve fikri mülkiyet hakları yoluyla tam olarak korunamayan maddi olmayan duran varlıkların kontrolünü kolaylaştırır. Bu, birçok Afrika ülkesinde olduğu gibi, özellikle düzenleyici ve yasal sistemlerin yetersiz gelişmiş olduğu yerlerde önemlidir.

Ayrıca, bankacılık firmalarının sahiplik avantajlarının bilgi yoğun doğası, bu tür varlıkların piyasada değiş tokuşunu caydırmaktadır. Piyasa değişimi yoluyla bilgi aktarımı, bilgi ekonomisini inceleyen araştırmacılar tarafından keşfedilenler de dahil olmak üzere bir takım zorluklar sunar.

Maddi olmayan duran varlıklar üzerindeki kontrol, ortak bilgi sistemlerinin kullanılmasıyla sağlanan bağımsız ortakların yoğun bir şekilde izlenmesi yoluyla giderek daha kolay hale getirilebilmektedir. Birçok sektörde, bu tür gelişmeler ağ bağlantılı işletmelerin evrimine yol açmaktadır.

Açıkça, uluslararası düzeyde aktif bankalar, uluslararası bilgi sistemlerinin izleme kapasitelerinden yararlanmaktadır. Bununla birlikte, mülkiyet yoluyla kontrol bu sektörde önemini korumaktadır.


Dijital Teknolojiler ve Bankacılık Hizmetlerinin Sunumu

Dijital teknolojilerin finansal hizmetlerin üretimine ve sunumuna uygulanması, bankacılık sektörünü temelden etkilemiştir. Dicken’ın belirttiği gibi, “bilgi, finansal hizmetlerin hem süreci hem de ürünüdür” (orijinal vurgu).

Tüm finansal işlemlerin birincil özü, bilginin toplanması, analizi ve yayılmasıdır. Bu nedenle bankacılık sektörü, BİT’in benimsenmesiyle birlikte önemli bir organizasyonel değişim yaşamıştır.

Bankacılık hizmetlerinin bilgi yoğunluğu göz önüne alındığında, çok uluslu bankacılık kuruluşları tarafından bilgi sistemlerinin etkin kullanımı önemli bir rekabet avantajı kaynağı olabilir.

Ulusal ve uluslararası bankalararası işlemler büyük ölçüde bilgi akışını içerir. Sonuç olarak, BİT’teki gelişmeler, bu tür işlemlerin gerçekleştirilme hızını ve verimliliğini değiştirmiştir. Örneğin, 1977’den önce, bankalar arasındaki uluslararası hesap mutabakatı, büyük ölçüde, her bankanın kendi prosedürlerine sahip olduğu posta veya teleks yoluyla gerçekleştiriliyordu.

Bu işlemlerin hızını artırmak için banka grupları, SWIFT (Worldwide Interbank Financial Telecommunications) gibi standart telekomünikasyon ağları oluşturmak için bir araya geldi. SWIFT, 1970’lerde finansal hizmet firmaları tarafından geliştirilen bir dizi özel veri ağından biriydi.

1990’larda İnternetin yükselişi, veri ağları ve elektronik ödeme sistemleri için yeni fırsatlar sundu. Açık bir ağ altyapısı olarak İnternet, ağı özel altyapıdan ayırır.

Ayrıca, şifreleme teknolojisi ile genel ağlarda son derece güvenli ortamlar oluşturulabilir. Bu nedenle, bankalar, bir dizi yeni elektronik finansal hizmetin sağlanmasında küresel erişim geliştirmek için dahili tescilli veri ağlarını ve mevcut bankalararası ağlarını desteklemek için İnternet’ten yararlanabilirler.

Örneğin internet bankacılığı, bir dizi perakende ve toptan bankacılık hizmetini içerir. Hem bireysel hem de kurumsal müşterileri kapsayan, banka havaleleri, ödemeler ve takaslar, belgesel tahsilatlar ve krediler, kurumsal ve hane halkı kredileri, kart işi ve diğer faaliyetleri içerir.

UNCT AD’ye göre Sahra Altı Afrika, Güney Afrika dışında internet bankacılığında en ciddi geri kalmış bölgedir. Afrika kıtasının, dünyanın diğer bölgeleriyle karşılaştırıldığında, zayıf gelişmiş bir BİT altyapısına sahip olduğu düşünülürse, bu şaşırtıcı değildir.

Gelişmekte olan ülkelerde İnternet bankacılığının ve e-ticaretin benimsenmesi için büyük bir sorun, evrensel erişimin olmamasıdır. Gelişmiş ve gelişmekte olan ülke grupları arasında iletişime erişimi karşılaştırır.

Erişimdeki bu eşitsizlik, hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ülkelerde sıklıkla tekrarlanan bir bölünme olan küresel dijital bölünme olarak adlandırılır. Polikanov ve Abramova’nın (2003) Afrika ve BİT incelemelerinde belirttiği gibi, telekomünikasyona ve internete erişimi genişletmek için RASCOM ve Africa One dahil olmak üzere bir dizi girişim vardır.

Telekomünikasyon alanında, RASCOM projesi Afrika’ya bölgesel bir uydu iletişim sistemi sağlamayı amaçlıyor. 1992 yılında başlatılmış olmasına rağmen, bu proje henüz önemli bir ilerleme kaydetmemiştir.

Africa One, kıtayı çevreleyen, Afrika devletlerini birbirine ve küresel İnternet omurgasına bağlayacak bir denizaltı fiber optik kablo inşa etmeyi amaçlıyor. 2002 yılında, Batı Afrika’yı Güney Afrika üzerinden Asya’ya bağlayan Africa One’ın ilk aşaması açıldı.

Bu tür girişimlere rağmen Afrika, İnternet kullanıcı sayısında Ortadoğu dışında dünyanın diğer bölgelerinin ciddi şekilde gerisinde kalmaktadır.

NUA çevrimiçi anketlerine göre, Eylül 2002’de dünya çapında yaklaşık 605.60 milyon İnternet kullanıcısı vardı ve bunlar şu şekilde dağıtıldı: Kuzey Amerika %30.16; Avrupa %31.52; Asya/Pasifik %30.92; Latin Amerika %5,51; Orta Doğu %0,85; ve Afrika % 1.04, çoğu kullanıcı Güney Afrika’dadır.