Lenfosit ve Plazma – Laboratuvar Tanı Bilimi – Laboratuvar Ödevleri – Lab Ödevleri – Kimya Mühendisliği – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri
Lenfosit ve Plazma Hücre Dizisini Etkileyen yaygın bozukluklar Akut lenfoblastik lösemi (ALL) Bu, lenfositlerin lenfoblastik öncülerinden kaynaklanan monoklonal neoplastik bir hastalıktır. 16 yaşın altındaki tüm akut lösemilerin yaklaşık %85'ini oluşturur. Periferik kanda anemi ve düşük trombosit sayısı ile ilişkili anormal lenfoblastlar sıklıkla bulunur. Kemik iliği, tipik bir miyeloblasttan daha yüksek nükleer sitoplazmik orana sahip lenfoblastlarla anormal infiltrasyon gösterir. FAB grubu, akut lenfoblastik lösemiyi üç morfolojik alt tipte sınıflandırmıştır (bkz. Tablo 26.6). Bazı durumlarda bir lenfoblast ile farklılaşmamış bir miyeloblast arasında saf bir morfolojik ayrım yapmak zor olabilir. Akış sitometrisi ve özel boyalar bu durumda çok faydalıdır. Kronik lenfositik lösemi (KLL) Hastalık orta yaştan önce nadir görülür ve insidansı yaşla birlikte artar. Tipik olarak periferik lenfositoz, lenfadenopati ve hepatosplenomegali ile kendini gösterir. Periferik kan ve kemik iliği, birçok monomorfik küçük olgun görünümlü lenfositin varlığını gösterir. Smear hücreleri bu bozuklukta karakteristik olarak bulunur. KLL hücreleri ayrıca kendine özgü bir immünofenotipik profile sahiptir. Miyelomlar Bu, plazma hücrelerinin klonal, neoplastik büyümesi ile karakterize bir hastalıktır. Hastalar paraprotein, hiperkalsemi, litik kemik lezyonları, anemi ve böbrek yetmezliği ile başvururlar. Tanısal olan kemik iliği büyük oranda (>%30) anormal plazma hücrelerinin varlığını gösterir. Lenfomalar Lenfomalar, ağırlıklı olarak lenf düğümlerinden kaynaklanan, ancak aynı zamanda periferik kan veya kemik iliğini de tutabilen karmaşık, heterojen bir klonal neoplastik hastalıklar grubudur. Lenfoma birçok alt tipi olan bir hastalıktır. Neoplastik hücreler küçük olabilir ve küçük lenfositlere (düşük dereceli lenfoma) benzeyebilir. Öte yandan, bazı lenfoma hücreleri çok olgunlaşmamış, büyük, patlama benzeri morfolojiye sahiptir (yüksek dereceli lenfoma). Bir lenfoma türü olarak sınıflandırılan Hodgkin hastalığı (HD), Reed-Sternberg hücrelerinin varlığı ile karakterizedir. B lenfosit nerede olgunlaşır B lenfosit immünoglobülin B lenfosit humoral T lenfosit nasıl arttırılır T ve B lenfositleri arasındaki farklar Lenfositler nerede üretilir B lenfosit fagositoz yapar mı Hafıza hücreleri nedir Kanda ve kemik iliğinde hemopoietik olmayan hücreler ve parazitler Kemik iliği aspiratı ve trepan, özellikle lökoeritroblastik kan tablosu varlığında metastatik karsinom hücrelerini saptamak için yararlı bir testtir. Sıtma parazitleri en iyi periferik kan filminde tespit edilir. Nadiren, mikrofilarya da bulunabilir. Hücre morfolojisinde uzmanlık ve güven pratikle birlikte gelir. Otomatik kan hücresi sayaçlarının ilkeleri Tam kan sayımı (FBC), periferik kandaki hemoglobin ve hücresel bileşenlerin bir ölçümü olmaktan çok uzun bir yol kat etti. Farklı teknolojilerin geliştirilmesi ve uyarlanması, bazıları çok yararlı ve bazıları henüz değerlerini kanıtlamamış olan çok çeşitli farklı hücresel parametreler üretti. Ölçüm teknolojisine paralel olarak, kapalı tüp örnekleme kullanarak çok az miktarda kan örneği alabilen ve çok yüksek örnek hacimlerine sahip otomatik cihazlar geliştirilmiştir. Otomatik ve yarı otomatik aletler tarafından sağlanan birçok ölçüm, çoğunlukla orijinal manuel tekniklerin modifikasyonlarıdır, ancak yeni teknolojilerin birkaç heyecan verici uygulaması vardır. Bu aletler kesin ve doğrudur ve ölçümler tekrarlanabilir. Benzer teknolojileri ve ölçüm sistemlerini kullanan ve aynı parametreyi biraz farklı şekillerde ölçen birkaç alet üreticisi var. Tüm sistemler için avantajlar ve dezavantajlar vardır ve bir dizi problemin bir başkasıyla değiştirilebileceği iddia edilebilir. Bu bölümde farklı teknolojileri ve çalışma prensiplerini gözden geçirmeyi öneriyorum. Ana parametreler şunlardır: 1. Hemoglobin (Hb) ölçümü. 2. Kırmızı hücre (RBC) ölçümü. 3. Retikülosit ve çekirdekli RBC ölçümü. 4. Beyaz hücre (WBC) ölçümü. 5. Trombosit ölçümü. Hb ölçümü Hb ölçümü, belirli bir absorpsiyon bandında absorbe edilen ışık miktarı ile numunedeki absorpsiyon varlığının konsantrasyonu arasındaki doğrusal ilişkiye dayanır. Çoğu otomatik sayaç, 525 veya 540 nm dalga boylarında absorbansı okuyan bir siyanmethemoglobin yöntemi kullanır. Sysmex sistemleri, analizörden çıkan atıkta siyanür olmaması avantajıyla sodyum lauril sülfat kullanır. Kırmızı hücre ölçümleri Kırmızı hücreler, lazer LED veya tungsten veya iki teknolojinin bir kombinasyonu kullanılarak, açıklık empedansı, ışık saçılım teknikleri ile sayılabilir. Diyafram empedansı Bu, 1956'da Wallace Coulter tarafından patentlendi ve Coulter ilkesi olarak biliniyor. RBC'leri, WBC'leri ve trombositleri saymak için kullanılmıştır. Bilinen boyutlarda bir açıklıktan bir elektrik akımı akışı kurulur. Bir hücre veya parçacık açıklıktan geçtiğinde, hücre veya parçacık akım akışını engeller ve bir voltaj dalgalanmasına da neden olur. Önce belirli bir eşiğin üzerine çıkan ve ardından belirli bir eşiğin altına düşen voltaj, bir hücrenin veya parçacığın algılama bölgesinden geçtiğini gösterir. Hücreler ve partiküller, belirli bir ölçüm aralığı sırasında meydana gelen voltaj darbelerinin sayısı izlenerek de sayılır. Hücrenin hacmi, üretilen darbenin büyüklüğü ölçülerek belirlenebilir. Analizörün RBC darbelerini daha küçük trombosit darbelerinden, kalıntılardan ve elektriksel gürültüden ayırt etmesine olanak tanıyan eşikler veya elektronik kapılar da ayarlanır. Tesadüf Yanlışlık tesadüfen ortaya çıkabilir. Açıklık algılama bölgesine iki veya daha fazla hücre girerse, direnç değişikliği tek bir yüksek darbe veya çift tepeli bir darbe oluşturur. Bunu düzeltmek için analizör yazılımında istatistiksel düzeltmeler de uygulanır. Hücrelerin açıklık etrafında devridaimini önlemek için, sayı ve hacmin yanlış ölçümlerine neden olmak için, hücreler genellikle bir kılıf sıvısı akışının ortasındaki açıklık bölmesine enjekte edilir veya bir kez sayıldıktan sonra, bir süpürme sıvısı ile algılama bölgesinden de çıkarılır. Işık saçılım teknikleri Işık dağılımı, daha çok kesit çapının bir ölçümü olan ileri saçılıma dayalı olarak hücrenin göreli boyutunu tahmin eder. Saçılan ışığın miktarı, yüzey alanı ve dolayısıyla hücrenin hacmi ile orantılıdır. Lazerler, tungsten ışık kaynaklarına kıyasla üstün optik özelliklere sahiptir ve ileri, dar ve geniş açılı dağınık ışığı toplamak için de dedektörler yerleştirilebilir.

Bakteriyolojide Mikroskopi – Laboratuvar Tanı Bilimi – Laboratuvar Ödevleri – Lab Ödevleri – Kimya Mühendisliği – Kimya Ödev Yaptırma Ücretleri

Bilgisayar destekli mikroskopi cihazları, sitologların eğitimine yardımcı olarak ve kalite kontrol verilerini kaydetmek için kullanılmıştır, ancak henüz çoğu laboratuvarda rutin olarak kullanılmaya başlanmıştır. Telepatoloji ve telekonferans, coğrafi olarak uzak birden çok kullanıcı arasındaki gerçek zamanlı bağlantılardan yararlanarak eğitim, meslektaş veya uzman incelemesi ve kalite değerlendirmesi için etkileşimli istişarelere olanak tanır.

Yardımcı Teknikler

Sitomorfolojik değerlendirme bazen oldukça öznel bir süreçtir ve bu nedenle gözlemci içi ve gözlemciler arası yeniden üretilebilirlikteki farklılıklara duyarlıdır. Bunu daha titiz bir şekilde rafine etme ve nicelendirme girişimleri, değişen derecelerde başarı ile gerçekleştirildi.

Akış sitometrisi, genellikle DNA analizi veya immünofenotipleme amaçları için süspansiyon içindeki hücrelerin otomatik olarak değerlendirilmesini içerir. Mikroflorimetri, etiketli çekirdeklerdeki floresan aktivite miktarını değerlendirmek için bir alandaki tek tek hücrelere odaklanmayı sağlar.

Sitogenetik analiz, bazıları belirli tümörlerin karakteristiği olan kromozomal anormallikleri tespit eder, örn. sinovyal sarkomda t (x: 18), Ewing tümöründe t (11). Bununla birlikte, neoplazmaların çoğu, bu tür tipik tutarlı translokasyonlar göstermez.

Gümüş lekeli nükleolar düzenleyici bölgeler (AgNOR’lar) çoğu malign çekirdekte artmıştır. Maalesef, iyi huylu ve kötü huylu koşullar arasındaki örtüşme genellikle büyüktür.

Tarama ve transmisyon elektron mikroskobu, ışık mikroskobu ile ayırt edilemeyen yararlı ultrastrüktürel detayları belirleyebilir, bu da hücre farklılaşmasının daha hassas bir şekilde sınıflandırılmasını sağlar, örn. yoğun çekirdek nörosekretor granülleri, sıkı bağlantılar, tonofilamentler, vb.

“In situ hibridizasyon teknikleri”, viral nükleer materyali tanımlamak ve tümörlerde onkojen aktivasyonunu saptamak için kullanılabilir. Konfokal lazer tarama mikroskobu, hücrelerin üç boyutlu mikrotopografisini yeniden yapılandırmak için daha fazla manipüle edilebilen dijital görüntüleri işler. Özellikle kalın preparatlar için uygundur ve floresan ürünler ölçülebilir.

Lazer tarama sitometrisi, akış sitometrisinin özelliklerini çok renkli florokromlarla etiketlenmiş hücrelerin statik görüntü analiziyle birleştiren hibrit bir tekniktir. Hem geleneksel hem de sıvı bazlı sitopreparasyonları kullanarak DNA ploidisini değerlendirebilir ve floresan in situ hibridizasyon (FISH) yöntemlerini birleştirebilir.

Lazer yakalama mikrodiseksiyon teknikleri, bir sitoloji veya histoloji slaydından seçilen hücrelerin nispeten saf bir alt popülasyonunun seçilmesini sağlar. Düşük enerjili bir kızılötesi lazer, özel bir plastik yapıştırıcıyı ilgilenilen seçilen hücrelere yaymak için kullanılır ve daha sonra daha fazla çalışma için nazikçe kaldırılır.

Mikroskop çeşitleri ve kullanım alanları
Mikrobiyoloji Ders Notları Tıp
Işık mikroskobu
Mikroskop Çeşitleri
Histolojide kullanılan mikroskop türleri
İşık mikroskobu nedir
Genel mikrobiyoloji nedir
Hangi mikroskop almalı

Teşhis Sitolojisinde Kalite Güvencesi

Bir kalite güvence programının amacı, uygulandığı gibi teşhis sürecini değerlendirmektir. İç kalite kontrolü, belirli bir laboratuvardaki bir dizi prosedürü gösterir. Bu, devam eden eğitimi, eğitimi, laboratuvar prosedürlerinin gözden geçirilmesini ve bunların uygulanmasını, yeniden taramayı, çift taramayı ve denetimi kapsar.

Dış kalite güvencesi, bölgesel veya ulusal olarak harici bir akran grubuna karşı performans değerlendirmesini gösterir ve bu, gönüllü veya zorunlu bir akreditasyon planının parçası olabilir.

Bakteriyolojide Mikroskopi: Uygulama ve Numune Hazırlama

On yedinci yüzyılın sonlarında, Hollandalı draper ve amatör bilim adamı Antonie van Leeuwenhoek, olağanüstü kalitede küçük lensler öğüttü ve ilk kez mikroorganizmaları görselleştirdi. O zamandan beri mikroskopi klinik bakteriyolojide temel bir rol oynamaya devam etti.

Klinik bir örneğin mikroskobik incelemesi, numunelerin yeterliliğini değerlendirmeye yardımcı olabilir (aşağıdaki Balgamla ilgili bölüme bakın) ve tek başına, beyin omurilik sıvısı (BOS) gibi normalde steril olan bölgelerde bakteriyel patojenin olası doğasını hemen gösterebilir veya kan kültürleri. Tanı amaçlı bir klinik laboratuvardaki yöntemler arasında hem ışık hem de floresan mikroskopisi; Uygulamaya bağlı olarak numuneler lekesiz veya lekeli olabilir.

Işık Mikroskobu

Işık mikroskobu, üç şekilde normal iletilen ışık (parlak alan), karanlık alan ve faz kontrast mikroskobu ile kullanılabilir; bunlardan ilki açık ara en yaygın kullanılanıdır. Modern bir mikroskop, 1000 kat büyütme ve yaklaşık 0,2 mm’lik bir çözme gücü elde edebilir.

Çoğu mikroskop, gözlemcinin uygun bir açıyla eğimli göz merceklerinden, görüntülenecek nesnenin bulunduğu sahneye bakması için tasarlanmıştır. Alternatif bir düzenleme (ters çevrilmiş plak mikroskobu), konuyu aşağıdan incelemek için tasarlanmıştır. Karanlık alan aydınlatması, ışık mikroskobunun çözme gücünü etkili bir şekilde 0,2 mm’nin altına yükseltir.

Örnekler dolaylı olarak aydınlatılır, ışığı dağıtır ve karanlık bir arka plana karşı parlak görünür. Bu teknik kullanılarak, yaklaşık 0.1 mm çapa sahip spiroketler gibi bakteriler görselleştirilebilir. Faz kontrast mikroskobu, canlı lekesiz bakteri ve dokuların ince iç yapısının, çeşitli gri tonlarında görünen farklı yapıların incelenmesine izin verir.

Floresan Mikroskobu

Floresans, bir moleküle belirli bir dalga boyundaki ışık çarptığında ve daha uzun bir dalga boyunda ışık yaydığında meydana gelir. Florokromlar (floresan boyalar) görünmeyen UV ışığını emer ve görünür ışık yayar.

Bir flüoresan mikroskop, yüksek yoğunluklu ultraviyole ışık (uyarma ışığı) yayan bir cıva buharlı lambası kullanır ve bir ayna, bunu yukarıdan örneğe yönlendirir. Florokromla boyanan bakteriler bu kısa dalga boyundaki ışığı emer, daha uzun dalga boylu ışık yayar ve koyu bir arka plana karşı parlak sarı veya yeşil nesneler olarak görünür.

Floresan mikroskobu, daha düşük güç hedeflerinin kullanılmasına izin verir ve bu nedenle çok daha geniş bir numune alanı hızla taranabilir. Bu, örneğin çok yetersiz olabilecekleri bir örnekte mikobakteriler ararken önemlidir.

Mikroskopi İçin Örnekler

Bunlar iki ana tiptedir: (1) sıvı örnekleri veya swabların veya bakteri kültürlerinin kurutulmuş lekeleri, 1–2 cm çapında bir alana yayılmış standart 3 1 cam lamlar üzerine yayılır ve ısı ile sabitlenir (‘filmler’) ; ve (2) lamel altında veya özel bölmelerde incelenen sıvıların “ıslak müstahzarları”dır.

Taşıma besiyerinde bulunan swablar nemlidir ve doğrudan bir slaydın yüzeyine sürülebilirken, irin, aspiratlar, CSF, vb. gibi sıvı numunelerinin filmleri, bir öze dolusu alıp bunu ince bir şekilde yayarak yapılır. Doku örnekleri, baskı oluşturmak için slaytların yüzeyine bastırılır veya küçük hacimde pepton su içinde öğütülebilir.

Katı ortamda büyüyen bakteri kolonileri, koloniye bir öze ile dokunarak ve bunu slayt üzerinde bir damla salin içinde emülsifiye ederek incelenir, böylece tek tek hücrelerin net bir şekilde ayırt edilebilmesi için çok hafif bir süspansiyon hedeflenir.

Bir yanıt yazın