Referans 88’de, optimizasyondan gelen yanıt yüzeyleri, yöntemin sağlamlığı ve daha sonraki bir sağlamlık testinde incelenecek faktörlerin aralığı hakkında bir ilk fikir elde etmek için kullanılmıştır. İkincisi, regresyon analizi uygulandı ve her yanıt için verilere tam bir ikinci dereceden model uyduruldu. İstatistiksel olarak anlamlı katsayılar oluşmadığından, yöntem nicel yönüyle ilgili olarak sağlam kabul edildi.
Bununla birlikte, kalitatif yanıtlar için, örneğin çözünürlük, önemli faktörler bulundu ve sonuçlar ayrıca sistem uygunluk değerlerini hesaplamak için kullanıldı. Referans 89’da, ilk olarak ikinci dereceden bir polinom modeli verilere uydurulmuş ve doğrulanmıştır. Daha sonra her yanıt için yanıt yüzeyleri çizildi ve yanıtları eşzamanlı olarak optimize etmek için Derringer’ın arzu edilebilirlik fonksiyonları kullanıldı.
Optimal koşullar etrafında düz bir yüzey gözlemlendiğinden, yöntemin sağlam olduğu düşünülmüştür, bu da yanıtların yöntem koşullarındaki değişikliklerden etkilenmediği anlamına gelir. Referans 90’da, verilere ikinci dereceden bir polinom modeli yerleştirildi. Derringer’ın arzu edilirlik fonksiyonları ve faktörlerin her bir yanıt üzerindeki etkilerini açıklayan “ayırma gösterge panosu” (etki grafikleri), yanıtları eşzamanlı olarak optimize etmek için kullanıldı.
Referans 91’de, bir PLS2 modeli aynı anda birkaç incelenen tepkiyi modellemek için kullanıldı. Regresyon katsayılarının çubuk grafikleri ve önemli faktörlerin bir fonksiyonu olarak yanıtların yanıt yüzey grafikleri çizilmiştir. 87-92 numaralı referanslardaki yöntem sağlamlığı hakkındaki sonuçlar, esas olarak nominal koşullar etrafındaki yanıt yüzeyi grafiklerinin değerlendirilmesinden çıkarılmıştır.
Referans 20’de, tipik bir sağlamlık testi yapılmaz, ancak sonuç üzerinde tepe ölçüm parametrelerinin etkisi üzerine bir çalışma rapor edilir. Çalışma, deneysel çalışmalardaki hiçbir fizikokimyasal parametrenin değiştirilmemesi, sadece veri ölçümü ve tedaviyle ilgili parametrelerin değiştirilmemesi açısından özeldir.
Bu parametreler, daha önce gösterildiği gibi, bildirilen sonuçları büyük ölçüde etkileyebilir ve bu anlamda yöntemin sağlamlığını etkilerler. Farklı parametreler (yukarıya bakın) ilk olarak iki seviyeli D-optimal tasarımında (10 deneyde 9 faktör) tarandı. En önemlileri daha sonra yüz merkezli bir CCD’de incelendi ve yanıt yüzeyleri grafiklerinden sonuçlar çıkarıldı.
Analitik yöntem VALİDASYONU
Analitik yöntem örnekleri
Sentetik Yöntem
Analitik yöntemler Nelerdir
validasyon/verifikasyon nedir
Analitik metot Seçimi
Dedüktif yöntem
Validasyon Nedir
ÖZET VE SONUÇLAR
Bu bölümde, bir sağlamlık testinin kurulum ve sonuçlarını işleme olanakları gözden geçirilmiştir (Bölüm I-VIII). Sağlamlık genellikle FF ve PB tasarımları gibi iki seviyeli tarama tasarımları kullanılarak doğrulanır. Bu tasarımlar, analitik yöntemin nicel ve / veya nitel yönlerini tanımlayarak, karışımla ilgili, nicel ve nitel faktörlerin bir veya birkaç yanıt üzerindeki etkilerinin incelenmesine izin verir.
Çoğu zaman, tasarım sonuçları veya daha spesifik olarak faktör etkileri, yöntemin sağlamlığına karar vermek için grafiksel ve / veya istatistiksel olarak analiz edilir. Nicel yönleri açıklayan yanıtlarda önemli bir etki bulunmadığında bir yöntem sağlam kabul edilir. Nicel yanıtlar üzerinde önemli etkiler bulunduğunda, sağlam bir yanıt elde etmek için önemli nicel faktörler için önemsiz aralıklar tanımlanabilir. Ancak, CE’de bu tür aralıkların gerçekten belirlendiği hiçbir vaka çalışması bulunamamıştır.
Yöntem, nicel yönüyle ilgili olarak sağlam olabilir, ancak bir veya daha fazla nitel yön açısından sağlam olmayabilir, yani yanıtlar üzerinde çözüm gibi önemli etkiler bulunur. Daha sonra SST sınırları, sağlamlık testinin sonuçlarına göre matematiksel veya deneysel olarak türetilebilir. Bu SST sınırları, niceliksel olarak sağlam bir yöntem elde etmek için nitel bir yanıtın değişmesine izin verilen aralığa karşılık gelir.
Son olarak, CE yöntemlerinin sağlamlık testinin bir incelemesi yapıldı ve testler eleştirel bir şekilde tartışıldı (Bölüm IX). Bazı araştırmacılar, birçok nedenden dolayı daha az uygun görünen OVAT prosedürünü kullanır. Bazıları, bu bağlamda daha az tercih edilen yanıt yüzeyi tasarımlarını kullanır. Vaka çalışmalarından elde edilen bir başka dikkat çekici gözlem, sağlamlık testlerini önermenin ilk fikri olmasına rağmen, sadece bir azınlıkta yöntemin nicel yönünün incelenen yanıtlarda dikkate alındığıdır.
CE metotları için enstrümantal transfer problemleri göz önüne alındığında, bir sağlamlık testi, metot farklı cihazlarda veya farklı laboratuvarlarda uygulanacaksa, metodun geliştirildiği enstrümanın yanı sıra en az bir alternatif enstrüman içermelidir. Ancak, farklı enstrümanlar içeren bir testten sağlam kabul edilen analitik bir CE yönteminin elde edilmesi, üçüncü bir enstrümana başarılı bir aktarımı veya laboratuarlar arası bir çalışma sırasında sorun olmayacağını garanti etmez.
KAPİLLER ELEKTROFOREZ KULLANILARAK
ANALİTİK YÖNTEMLERİN DOĞRULANMASI
Bu bölüm, kapiler elektroforez (CE) yöntemlerinin doğrulanması ile ilgilidir. Resmi yönergelere göre doğruluk, kesinlik, özgüllük, saptama sınırı, nicelik sınırı, doğrusallık ve aralık gibi çeşitli doğrulama özelliklerini açıklar. Bu parametrelerin hesaplanması ile ilgili pratik hususlar ve CE analizinde bunları etkileyen faktörler de açıklanmıştır.
Doğrulama gereksinimleri, yöntemin amacına göre tanımlanmıştır. Bölüm, bu fikirleri açıklamak için çok sayıda tablo ve diyagram içerir. Ayrıca, araç kalifikasyonu, temdit ve yöntem transferi gibi diğer ilgili hususları da kapsar.
YÖNTEM GEÇERLİLİK
Analitik yöntemlerin doğrulanması, genel olarak kalite güvence sistemlerinin sarmalanmasının içsel bir parçası olarak kabul edilen bir görevdir. Analitik yöntemlerin kalite kontrolü için test performansının ve yeterlilik testinin gerçekleştirilmesi ve yorumlanması için çeşitli onaylanmış referanslar (öneriler ve kılavuzlar) vardır. Farmasötik yöntemler için, Amerika Birleşik Devletleri Farmakopesi (USP), Uluslararası Uyum Konferansı (ICH) ve Gıda ve İlaç Dairesi (FDA) tarafından belirlenen yönergeler, bu tür doğrulamaları gerçekleştirmek için bir çerçeve sağlar.
Bu nedenle, elektroforetik prosedürleri değerlendirirken, doğrulama, dünyanın her yerinde kabul edilebilmesi için bu mevcut kılavuzlarla sıkı bir şekilde uyumlu olmalıdır. Analitik bir tekniğin (yüksek performanslı sıvı kromatografisi (HPLC) veya gaz kromatografisi (GC) gibi) kullanımıyla ilgili güvenilir deneyimin olduğu durumlarda, doğrulama birkaç önemli parametreye ölçeklenebilir.
Olgun ancak daha genç bir teknik olan kapiler elektroforez (CE) için, doğrulama çalışmalarının daha güçlü kanıtlar sağlaması ve daha fazla parametrenin ayrıntılı olarak dikkate alınması gerekir.
Doğrulama, bir yöntemin amaçlanan amacı için kabul edilebilir olduğunu kanıtlama sürecidir. Doğrulanan sonuçlar değil yöntem olduğuna dikkat etmek önemlidir. Herhangi bir analitik yöntemin en önemli yönü, sonuçta ürettiği verilerin kalitesidir. Yeni bir analitik yöntemin geliştirilmesi ve doğrulanması bu nedenle yinelemeli bir süreç olabilir. Doğrulama çalışmalarının sonuçları, prosedürde bir değişikliğin gerekli olduğunu gösterebilir ve bu da daha sonra yeniden doğrulama gerektirebilir.
Bir yöntem rutin olarak kullanılmadan önce doğrulanması gerekir. Farklı performans özellikleri farklı doğrulama kriterleri gerektireceğinden, bir analitik yöntemi doğrulamak için bir dizi kriter vardır. Bu nedenle, CE yöntemlerinin geçerli kılınması durumunda genel tanımların ve şemaların ne anlama geldiğini anlamak gerekir.
CE’de doğrulama, referans 1 ve 2’de gözden geçirilmiştir. Genel olarak analitik ayırma teknikleri için kalibrasyonların doğrulanması, referans 3’te özetlenmiştir. CE yönteminin doğrulanmasına yönelik yaklaşım, HPLC yöntemleri için kullanılana benzerdir. Her bir doğrulama özelliği altında bireysel farklılıklar tartışılacaktır.