Vaka çalışması 3: Diyet Sodyumunun Azaltılmasının Kan Basıncı Üzerindeki Etkisi
Diyette tuz alımının kısıtlanması, hem hipertansiflerde hem de normal kan basıncına sahip kişilerde kan basıncını düşürmenin bir yöntemi olarak önerilmiştir. Kontrole kıyasla diyetteki sodyum kısıtlamalarına ilişkin randomize çalışmaların sistematik bir incelemesi, tuz düşürücü diyetleri kontrol diyetleriyle karşılaştıran 56 çalışmayı içeriyordu.
Yalnızca sodyum atılımının ölçülmesi yoluyla tuz azaltımını değerlendiren denemeler dahil edilmiştir. Çalışmaların 28’i hipertansif katılımcıları ve 28’i normotansif katılımcıları aldı; 41 çalışmada çapraz tasarım kullanılırken, 15 çalışmada paralel grup tasarımı kullanılmıştır.
Bu deneylerdeki ilgi odağı, tuzu azaltan diyet ile kontrol diyeti arasındaki ortalama kan basıncındaki (hem diyastolik hem de sistolik) farktır. Tüm ölçümler aynı birimlerde (mmHg) olduğundan, ortalamalardaki fark, meta-analizde doğrudan bir özet istatistik olarak kullanılabilir.
Denemeler, ortalama kan basıncındaki bu farkı dört farklı şekilde hesapladı:
(i) paralel grup denemesinde, tuz azaltıcı diyet ve kontrol diyeti alanlar arasındaki ortalama nihai kan basıncı farkı olarak
(ii) kandaki ortalama değişiklikteki fark olarak paralel grup denemesinde
Diyetler sırasında, tuzu azaltan diyette olanlar ve kontrol diyetindekiler arasında baskı
(iii) çapraz geçişli bir denemede, tuzu azaltan diyetin sonunda ve kontrol diyetinin sonundaki nihai kan basıncı arasındaki ortalama kişi içi fark olarak
(iv) bir çapraz denemede, kontrol diyetine kıyasla tuz azaltıcı diyet sırasında kan basıncındaki değişiklikteki ortalama kişi içi fark olarak.
Bu dört farklı tasarımdan elde edilen sonuçların tümü aynı özet ölçüyü tahmin etmektedir. Bununla birlikte, kişi içi değişiklikleri kullanan denemelerin, nihai değerleri kullananlardan daha verimli olması ve çapraz tasarımları kullananların, paralel grupları kullananlardan daha verimli olması muhtemeldir.
Bu farklar, bu denemelerin analizinde değişiklik puanları ve çapraz denemeler için verilerin kişi içi eşleştirilmesine uygun şekilde dikkat edilmesi koşuluyla, iki diyet arasındaki ortalama kan basıncındaki farklılıklardaki tahminlerin standart hataları içinde özetlenir.
Denemeleri birleştirmeye yönelik standart ters varyans yaklaşımı, bu standart hataların karesiyle ters orantılı ağırlıklar kullandığından, bu farklı formatlardaki verilerle doğal olarak baş eder, böylece denemelere tasarımlarının göreceli verimliliğine göre uygun ağırlıklar verilir.
İncelemenin yazarları, orijinal raporlarda her zaman bulunmadıkları için bu standart hataları tahmin etmek için çeşitli teknikler kullanmak zorunda kaldıklarını bildirdiler. Gerekirse standart sapmalar, standart sapmalardan, güven aralıklarından, t değerlerinden ve kesin P değerlerinden doğrudan türetilebilir.
Bununla birlikte, eşleştirilmiş veriler (hem değişiklik puanları hem de çapraz denemeler için) kullanıldığında, sunulan analiz yanlışlıkla eşleşmeleri görmezden gelirse, iki zaman noktası arasındaki katılımcı içi korelasyon hakkında bir varsayımda bulunmak bazen gereklidir.
Doküman analizi aşamaları
Doküman analizi yöntemi kullanılan bir çalışma
Doküman analizi örneği
Döküman analizi nasıl yapılır
Doküman analizi ve içerik analizi arasındaki fark
Doküman analizi pdf
Doküman analizi nedir
Doküman analizi tez
Benzer şekilde, sonuçlar basitçe ya önemli ya da önemsiz olarak rapor edildiğinde, standart hataların türetilebileceği belirli P değerleri varsayılmalıdır. Bu tür sorunlar, yayınlanmış araştırma raporlarında yaygın olarak karşılaşılan uygunsuz analizlerin kullanımı ve zayıf sunum standardı nedeniyle sürekli verilerin meta-analizlerinde yaygındır.
Normotansif ve hipertansif gruplardaki denemeler ile sistolik ve diyastolik kan basıncı için ayrı ayrı meta-analizler yapıldı. Analiz, hipertansif katılımcılarda sistolik kan basıncında yaklaşık 5-6 mmHg’lik istatistiksel olarak anlamlı azalmalar ve diyastolik kan basıncında daha küçük bir azalma olduğunu göstermektedir.
Normotansif katılımcılarda gözlenen azalmaların boyutu çok daha küçüktü, hipertansif ve normotansif alt gruplar arasındaki farklar hem sistolik (z = 4·12: P < 0,0001) hem de diyastolik (z = 5·61: P) için istatistiksel olarak anlamlıydı. < 0,00011) ölçümler. Tüm azalmalar için DerSimonian ve Laird rastgele etki analizlerinin güven aralıkları, tüm analizlerde tespit edilen önemli heterojenliği yansıtacak şekilde, ters varyans sabit etki analizlerininkinden çok daha geniştir.
Yazarlar bunu meta-regresyon yöntemlerini kullanarak daha fazla araştırdılar ve denemeler arasındaki heterojenliğin, kısmen her denemede elde edilen kan basıncındaki azalma ile tuz alımındaki azalma arasındaki bir ilişki ile açıklanabileceğini gösterdiler. Bu regresyon analizi ve olası yanlılığın varlığı tartışılmaktadır.
Bu analizlere dayanarak, yazarlar, evrensel diyette tuzun azaltılmasına yönelik mevcut önerilerin aksine, tuzu azaltan diyetlerin hipertansif kişilerde kan basıncı üzerinde değerli bir etkiye sahip olabileceği, ancak normotansif kişiler için geçerli olmadığı sonucuna varmıştır.
Tartışma
Sistematik bir incelemede birkaç çalışmadan elde edilen sonuçları birleştirmek için çeşitli yöntemleri özetledik. Belirli bir meta-analiz için doğru yöntemi seçmenin üç yönü vardır: aşağıda özetlendiği gibi veri türünü (ikili, sürekli, olaya kadar geçen süre) belirleme, uygun bir özet istatistik seçme ve çalışmaları birleştirmek için bir ağırlıklandırma yöntemi seçer.
Özet bir istatistikten açıkça istenen, tedavinin uygulanacağı popülasyonun meta-analiz ve alt bölümlerindeki denemeler üzerinde mümkün olduğu kadar kararlı olmasıdır. Ne kadar tutarlı olursa, tedavinin etkisini tek bir özet numarasıyla ifade etme gerekçesi o kadar büyük olur. İkinci bir düşünce, özet istatistiğin, incelemeyi kullananlar tarafından kolayca anlaşılması ve uygulanması gerektiğidir. İkili veriler için seçim kolay değildir ve hiçbir önlem her koşulda en iyisi değildir. Bu konular değerlendirilir.
Sürekli veriler için özet istatistiklerin seçimi, temel olarak, denemelerin hepsinin aynı ölçeği kullanarak sonucu rapor edip etmediğine göre belirlenir. Durum böyle değilse, ağırlıklı ortalama fark yönteminin kullanılması hatalı olacaktır. Ancak, standartlaştırılmış ortalama fark yöntemi her iki durumda da kullanılabilir.
Bu iki yöntem arasındaki sonuçlardaki farklılıklar, hem her çalışma için hesaplanan tedavi etkilerindeki hem de çalışma ağırlıklarındaki farklılıkları yansıtabilir. Ağırlıklı ortalama farkın yorumlanması, standart sapmalardan ziyade doğal ölçüm birimlerinde ifade edildiğinden, standartlaştırılmış ortalama farktan daha kolaydır.
Tüm sonuç türleri için, ağırlıklandırma şeması seçimi, rastgele ve sabit etki modelleri arasında ve ikili sonuç ölçülerinin sabit etki analizleri için ters varyans, Mantel-Haenszel ve Peto yöntemleri arasında karar vermeyi içerir. Rastgele etkiler sonucu genellikle daha muhafazakar olduğunda, yalnızca heterojenliğin varlığında farklılık gösterseler de, sabit veya rastgele etkiler modellerinin seçimi konusunda bir fikir birliği yoktur.
Aralarında karar verirken Mantel-Haenszel, ters varyans ve Peto yöntemlerinin hatalı sonuçlar verdiği durumların farkında olmak önemlidir. Denemeler küçük olduğunda ters varyans yöntemleri zayıftır ve Mantel-Haenszel yöntemlerine nadiren tercih edilir.
Olay oranları çok düşük olduğunda hem Mantel-Haenszel hem de ters varyans yöntemleri zayıftır ve tedavi etkileri büyük olduğunda ve denemelerin bazılarında veya tümünde tedavi ve kontrol gruplarında ciddi şekilde eşit olmayan sayıda katılımcı olduğunda Peto’nun yöntemi yanıltıcı olabilir. Bu noktalardan bazıları yukarıda tartışılan örnek olay incelemelerinde gösterilmiştir.
Açıklanan analizlerin hiçbirinin herhangi bir yayın yanlılığını telafi edemeyeceğini ve kötü deneme tasarımı ve yürütmesinden kaynaklanan yanlılığı açıklayamayacağını belirtmek önemlidir.