Üretim Kapasitesi
Genelde gördüğümüz enerji maliyeti karşılaştırmaları bu kadar karmaşık değil. Kural olarak, üretim kapasitesinin kWh başına ortalama maliyeti temelinde yatırımın birim sermaye maliyetini karşılaştırırlar.
PV ve rüzgar söz konusu olduğunda, karşılaştırma, güneş ışığının ve rüzgarın kesintili mevcudiyeti nedeniyle kurulu tesisin sürekli olarak çalışamaması ve dolayısıyla etkin ortalama yıllık çıktının geleneksel bir elektrik santralininkinden daha düşük olması koşuluna tabidir.
Sonuç olarak, PV ve rüzgar santralinden elde edilen enerji çıktısının gerçek maliyeti, sermaye maliyetinin basit bir karşılaştırmasının ortaya koyacağından daha yüksektir. Bunun gibi hesaplamalar yeterince adildir; sadece konvansiyonel elektrik üretim santrali karşılaştırmalarında yapılan çalışmalarda ve yayınlarda bulunan kesintili çalışma ödenekleri, sanki tüm konvansiyonel santraller sürekli çalışıyormuş gibi yokluklarıyla dikkat çekiyor ki, tabii ki durum böyle değildir.
Yenilenebilir enerji santralinin fiili yıllık üretimi, belirli bir yerdeki ortalama güneşlenme ve rüzgar gücü rakamları temel alınarak hesaplanabilirken, bireysel konvansiyonel enerji tesislerinin yıllık çalışma süreleri bilinmemekte ve gizli tutulmaktadır.
Rakamların gizlenebildiği durumlarda, yayınlanan maliyetler uyacak şekilde karıştırılabilir. Bu tek başına, yalnızca sermaye maliyetlerinin karşılaştırılmasına dayalı olarak hesaplanan karlılık rakamlarının sorgulanmasına neden olur. Bir ürünün maliyeti, nasıl ve ne amaçla kullanıldığına bağlıdır.
Bununla birlikte, karlılığın standart karşılaştırmalı değerlendirmesini sorgulayan başka birçok faktör vardır. Bir güneş enerjisi tesisinin karlılığını değerlendirmenin ilk adımı her zaman yatırımın amacını belirlemektir: klasik enerji tedarikçisi mi yoksa özel işletmeci mi?
Bir enerji tedarikçisi, enerjiyi tüm maliyetlerini ve kar beklentilerini dikkate alan bir fiyata müşterilere satar. Bir tedarikçi aynı zamanda bir üretici olabilir, ancak enerji üretmenin maliyeti her zaman tedarik etme maliyetinden daha düşüktür, çünkü buna nakliye ve dağıtım, pazarlama ve faturalama maliyetleri de dahildir.
Terimi daha kesin olarak tanımlayan tedarikçi, son kullanıcıya satış yapan aracıdır. Elektrik sektöründe bu rol genellikle dağıtım şirketleri tarafından yerine getirilmektedir; yakıt söz konusu olduğunda garajlardır; ısıtma yağı için yağ tüccarıdır.
Bununla birlikte, yenilenebilir enerji söz konusu olduğunda, bir yanda enerji tedarikçisi ile diğer yanda enerji tüketicisi arasındaki rollerin ayrılması ya geçerli değildir ya da açıklanan olasılıklar göz önüne alındığında giderek bulanıklaşabilir.
Elektrik üretimi alanında, yenilenebilir enerji üretim tesisi işletmecileri şunları yapabilir:
• sadece bir perakende tedarikçisine elektrik satan bir üretici olarak hareket ederek genel elektrik tedarik sisteminin ayrılmaz bir parçası olmak;
• üretici olmanın yanı sıra perakende tedarikçi rolünü üstlenmek ve elektriğini son kullanıcılara satmak;
• kendi ihtiyaçlarını karşılamak için tesisi kullandıklarından, kendi kendilerine yeterli olmaları
kendi ihtiyaçlarını karşılar ve enerjiden bağımsız hale gelir;
• kendi kendine yeterli olmak ve aynı zamanda bir perakende tedarikçisi için elektrik üretmek, fazla enerjiyi kendi
kendi ihtiyaçları; ve/veya
• hem kendilerinin hem de diğer son kullanıcıların aynı anda tedarik etmesi.
Bu durumların her biri farklı bir maliyet/fayda ilişkisi gösterir. Kârlılık hesaplamaları da, kurulumun hangi amaca yönelik olduğu veya yapılabileceğine bağlı olarak, maliyet düşürme için mevcut esneklikteki farklılıklarla birlikte farklı olacaktır.
Türkiye elektrik üretimi kaynakları
Türkiye elektrik üretimi yüzde kaçını üretiyor
Türkiye elektrik üretimi dağılımı
Türkiye elektrik üretimi ve tüketimi
türkiye’de elektrik üretiminde en çok kullanılan kaynaklar
Dünya elektrik üretimi sıralaması
türkiye’de enerji kaynakları sıralaması
Almanya elektrik üretimi
Kısmen fosil enerji tedariki için gerekenlerin ötesine geçen her tedarikçi veya tüketici kurulumu için yapılması gereken özel hesaplamalar vardır. Güneş enerjisi teknolojisinin çok işlevli uygulamaları, yalnızca enerji maliyetlerine dayalı hesaplamalara girmeyen daha fazla maliyet düşüşüne de izin verir.
Bununla birlikte, güneş enerjisi tesislerinin işletmecileri şimdiye kadar kendilerini çoğunlukla kendi ihtiyaçlarını karşılama açısından faydayı hesaplamakla sınırladılar. Enerji piyasaları rekabete açılmadan önce bağımsız işletmecilerin diğer kullanıcılara enerji sağlaması engellendi.
Ayrıca, elektrikte uygun maliyetli kendi kendine yeterliliği mümkün kılacak uygun fiyatlı depolama teknolojileri henüz piyasada görünmedi. Sonuç olarak, şu anda güneş kaynaklarından elektrik üretiminin iki yönü vardır: bir yandan operatörün ihtiyaçlarının karşılanması ve diğer yandan fazla enerjinin şebekeye beslenmesi gerekir.
Zaten bu, aynı tesis için iki kWh hesaplaması içeriyor. Şebeke tarafından ödenen fiyat (Almanya’da garantili asgari ödemeler sistemi tarafından düzenlenir), operatöre şebekeden aldığı miktarı azaltmak için elektriği kullanmaktan daha düşük bir getiri sağlar. Bir operatör kendi ihtiyaçlarını ne kadar çok karşılayabilirse, maliyetleri o kadar düşük olur.
Bu örneğin gösterdiği gibi, bir güneş enerjisi kurulumunun karlılığının hesaplanmasında en önemli faktör maliyetten kaçınmaktır. Yenilenebilir enerji, geleneksel enerji kullanıcıları için mevcut olmayan, maliyetlerden kaçınmak için bir dizi fırsat sunar.
Yenilenebilir enerjinin maliyetlerden kaçınmak için nasıl kullanılabileceği, yenilenebilir enerjinin yaygın kullanımı için can alıcı sorudur. Bu, herkesin kendine sorması gereken bir sorudur: ürünlerinin pazarlanabilirliğini artırmak için güneş enerjisi teknolojisi üreticilerinin geliştiricileri; yatırım alanlarını genişletmek ve ekonomik faydalarını en üst düzeye çıkarmak için güneş santrali işletmecileri; ürünlerini geliştirmek ve yeni pazarlar bulmak için elektrikli ev aletleri üreticileri, mimarlar ve mülk geliştiriciler vb.
Biyokütle yakma dışında tüm güneş enerjisi kurulumlarında kaçınılan bir maliyet vardır: işletme maliyeti yoktur. Bu iyi bilinen bir gerçektir, ancak karlılık hesaplamaları, özellikle enerji faturalarındaki tasarrufların uzun vadeli hesaplanması yoluyla, her zaman gereken önemi vermemektedir.
Bu tasarruflar, tıpkı mülk satın almak veya inşa etmek için ipotek durumunda olduğu gibi, güneş enerjisi tesisleri için verilen kredileri değerlendirirken hesaba katılmalıdır. Normal bir işletme kredisinden farklı olarak, ipoteklerin geri ödeme süreleri daha uzundur ve kira tasarrufları veya kira gelirleri finansman hesaplamalarına dahil edilir.
İnşaat kooperatifleri ve emlak finansman şirketleri bu amaçla kurulmuştur: bankaların uzman departmanları vardır ve bunlar, hesaplamalarına herhangi bir devlet fonunu da dahil eder. Yenilenebilir enerji yatırımlarını değerlendirirken bu tür faktörler şimdiye kadar nadiren dikkate alınmıştır.