P değeri yorumlama

Üst Düzey Yöneticiler IBM'in 2015 yılına ait daha yakın tarihli bir araştırmasında, ankete katılan üst düzey yöneticilerin beşte dördü, sık sık yeni veya alternatif iş modelleri denediklerini belirtti. Yöneticilerin büyük bir kısmı, iş modeli inovasyonunun bir şirketin başarısı için ürün inovasyonlarından daha alakalı olduğunu düşünüyor. Yukarıda bahsedilen IBM çalışmasında, iş modeli inovasyonunun olağanüstü bir örneği olarak Uber şirketi verildi. 2009 yılında kurulan Uber'in piyasa değeri, şimdiden tüm kiralık araç şirketlerinin toplam piyasa değeri toplamını aşıyor. Ankete katılan CEO'lardan biri, bu bağlamda iş modeli inovasyonunu “tamamen farklı bir iş modeline sahip bir rakibin sektörünüze girip sizi dümdüz ettiği” bir duruma atıfta bulunan “Uber Sendromu” olarak değerlendirdi. 2008 yılı araştırması çoğunlukla iş modeli inovasyonunun pazardaki diğer şirketlerle rekabet edebilmek için gelecek vaat eden bir farklılaşma fırsatı olduğu algısını sunarken, bu arada görüş de değişti. Günümüzde iş modeli inovasyonu, yerleşik iş modelleri için gerçek bir tehdit olarak algılanıyor. Değişen rekabet ortamlarında, günümüzde birçok sektör yeni iş modelleriyle karşı karşıya kalabilir. Bu arka plana karşı, iş modelleri sürdürülebilir bir iş başarısı için çok önemli bir rol oynamaktadır. Ayrıca, potansiyel aktörler genellikle yerleşik rakipler değil, dijital start-up'lar gibi pazarlara yeni girenler olduğundan, yeni ortam kendi iş modeline yönelik potansiyel tehditleri izlemeyi zorlaştırıyor. Ankete katılan pek çok CEO da bu oldukça yeni olgunun kendi sektörlerinde daha sık meydana geldiğini belirtiyor. Yeni iş modelleriyle birleşen yeni teknolojiler, bugün yerleşik şirketlerin günlük işlerinin bir parçası. Akademik literatür de bu olguyu doğrulamaktadır. Chesbrough ve Rosenbloom gibi önceki makalelerden bazıları, genellikle hala yenilik literatürü ile ilişkilendirilir veya kavramı yalnızca ilk aşamalarında görür. Hamel (2000) dışında, daha sonraki bir aşamada iş modelinin inovasyonunu kilit bir rol olarak ele alan yaklaşımlar geliştirilmiştir. İş modeli inovasyonu bağlamındaki araştırmalar, yalnızca Amazon, Google veya Facebook gibi e-iş sektöründeki başarılı şirketlerle sınırlı kalmamış, aynı zamanda köklü şirketlerin iş modeli inovasyonu konusundaki başarılarını veya kayıp fırsatlarını da ele almıştır. Ürün ve hizmet inovasyonu veya stratejik yeniden yönlendirme gibi mevcut kavramlarla olan ilişki de değerlendirildi ve böylece iş modeli inovasyonu daha da belirlendi. Literatürde iş modeli inovasyonunun şirketlerin başarısıyla ilişkisini doğrulayan çok sayıda çalışma da bulunabilir. Başarıyla ilgili bu ilişkinin her tür şirkete ve çok çeşitli endüstrilere uygulanabileceği görüşü geçtiğimiz birkaç yılda yerleşmiştir. Özellikle, bir iş modeli yenilikçisinin tüm bir endüstri üzerinde kalıcı bir etkiye sahip olma ve tamamen yeni bir pazar yaratma yeteneği, birçok makalede baskın bir rol oynamaktadır. Örneğin, şunları buldu: "Bütün firmaların iş modelleri vardır, ancak endüstri yapılarını şekillendiren efsanevi firmalar -Google ve Apple Computer gibi- kendilerini ve müşteriler ve tedarikçilerle olan etkileşimlerini organize eden iş modeli yenilikçileridir.  Üst düzey yönetici unvanları Üst düzey yöneticiler Kimlerdir CFO Maaşları Ceo nun üstü kimdir CFO açılımı Şirket yönetici unvanları Ceo Nedir Orta düzey yönetici nedir Kavramın başarısı ve önemi ile ilgili geniş bir fikir birliği olmasına rağmen, literatürde iş modeli inovasyonu ile ilgili çeşitli araştırma akışları tanımlanabilir. Yaklaşımlar, iş modeli inovasyonunun dönüştürücü bir karaktere sahip olduğu ve dolayısıyla daha önce ele alınan statik yaklaşımların karşılığı olduğu varsayımına dayanmaktadır. Literatürde gösterilen yaklaşımlar iki boyut temelinde farklılaştırılabilir. İlk boyut, iş modeli inovasyonu için bileşenlerin yapısal çerçevesinin tanımına atıfta bulunur. Bir soru, iş modeli inovasyonundan önce yapısal bir bileşen çerçevesinin (ex ante) var olup olmadığı veya inovasyondan sonra yeni model aracılığıyla mı yoksa yapısal bir çerçeve tanımının tamamen terk edilip edilmediğidir. İnovasyon çabaları hakkında bir açıklama, ancak mevcut bir yapısal çerçeve hakkında bilgi varsa, iş modeli inovasyonundan önce yapılabilir. Literatürde var olan yaklaşımların sınıflandırılmasında daha önemli olan ikinci boyut, iş modeli inovasyonunun yapılanma derecesini ifade etmektedir. Burada iş modeli inovasyonunun bir şirket yönetimi tarafından gerçekleştirilen yapılandırılmış bir plana göre mi yapıldığı yoksa iş modeli inovasyonunun daha deneysel olarak mı gerçekleştirildiği farklılaştırılmaktadır. Tanıtılan boyutlara göre literatürdeki yaklaşımları sınıflandırır. Aşağıda bireysel kadranlar ve bunların en önemli temsilcileri gösterilmektedir. İlk kadran, önceden somut bir eylem kapsamı tanımlamadan, iş modeli inovasyonu için deneysel bir prosedür öngören yaklaşımları temsil eder. Bu yaklaşımlar, iş modeli yeniliği için maksimum serbestlik dereceleri ile karakterize edilirken, iş modeli yönetimi için en az yapılandırma yardımını sunar. Bu bakış açısının temsilcileri, örneğin, iş modeli inovasyonu için bir deneme-yanılma yöntemi öneren kişilerdir. Casadesus-Masanell ve Ricart'ın (2010) tümevarım yaklaşımı da bu kategoriye atanabilir. Demil ve Lecocq (2010), bileşenlerin ex ante tanımının, yeni modelle ilgili olarak iş modeli inovasyonunu çok fazla sınırladığını belirtmektedir. Yazarlar I ve III arasında bir orta yol seçiyor ve sadece birkaç temel bileşen tanımlıyor. İkinci çeyrek, iş modeli literatürünün sınıflandırılması için sadece küçük bir rol oynamaktadır. Yapılandırılmış ve metodik iş modeli inovasyonunu (temel) bileşenlerin tanımı olmadan hayal etmek zordur. Üçüncü ve dördüncü çeyrekler daha önemlidir ve iş modellerinin yapısal çerçevesinin önceden belirlenmiş bir tanımını öne sürer. Bunlar aynı zamanda burada sunulan iş modelinin son yıllarda literatürde hakim olan bileşenle ilgili görünümüyle de örtüşmektedir. Bu bağlamda, iş modeli inovasyonunun ne şekilde bir deneyin veya bir yönetim planının sonucu olduğunun daha da farklılaştırılması gerekmektedir. Bu iki yaklaşım, günümüzde literatürde iş modeli inovasyonu için baskın olarak tanımlanmaktadır. Üçüncü çeyreğin önemli bir temsilcisi, iş modeli inovasyonunun önde gelen iki biçiminden birini şekillendiren Chesbrough'dur. Chesbrough'un iş modeli yeniliği konusundaki çalışmaları 2002 yılına kadar izlenebilir. İş modeli yönetimi bağlamındaki diğer yazarlar gibi, Chesbrough da ilk çalışmalarında esas olarak yenilik yönetimine odaklandı. Önemli Ar-Ge yatırımlarına ve son teknoloji araştırma tesislerine rağmen şirketleri iş ortamından yeni bulgular kullanmaktan alıkoyan şeyin ne olduğunu inceledi. Chesbrough, bu şirketler için inovasyon sürecinin açılmasının temel olduğu ve başarının ancak yeni inovasyon anlayışının uygun, açık bir iş modeline yerleştirilmesinden sonra geleceği yaklaşımını geliştirdi. Konsept iş modeli inovasyonuna bakışı burada da belirginleşiyor.