Makale hakkında daha fazla bilgi edinin ÇOK KRİTERLİ KARAR VERMEYE GENEL BİR BAKIŞ (56) – HESAPLAMALI SONUÇLARIN ANALİZİ – Çok Amaçlı Karar Verme Nedir? – Çok Amaçlı Karar Verme Yöntemleri – Çok Amaçlı Karar Verme Analizi Yaptırma
Ödevcim Online, Çok Amaçlı Karar Verme, Çok Amaçlı Karar Verme Nedir, Yöneylem Nedir, Çok Amaçlı Karar Verme Yöntemleri, Çok Amaçlı Karar Verme Analizi Yaptırma, Yöneylem Ödev Yaptırma, Çok Amaçlı Karar Verme Hesaplama, Çok Amaçlı Karar Verme Ödevi, Çok Amaçlı Karar Verme Ödevi Yaptırma, Çok Amaçlı Karar Verme Yaptırma aramalarınızın sonucu olarak burada. Tüm bölümlerde Çok Amaçlı Karar Verme Danışmanlık, Çok Amaçlı Karar Verme Yardım talepleriniz için akademikodevcim@gmail.com mail adresinden bize ulaşabilir veya sayfanın en altındaki formu doldurup size ulaşmamızı bekleyebilirsiniz. İkinci Bulanık Değerlendirme Kriterini Kullanarak Yöntemleri Test Etme Önceki bölümde açıklanan gelişmelere benzer şekilde, ikinci bulanık değerlendirme ölçütünün kullanımı en iyi açıklayıcı bir örnekle gösterilmektedir. Örnek 13-7: Önceki sayısal örnekte olduğu gibi, bir kararın dört kriter ve üç alternatifli problem aşağıdaki karara sahiptir. Yine, bu değerlerin karar tarafından bilinmediği varsayılmaktadır. Daha önce olduğu gibi bulanık üçgen sayılar oluşturulduğunda ve önceki örnekteki gibi ilerlediğinde, karşılık gelen bulanık karar matrisinin (karar vericinin bu problem için türetebileceğini varsayıyoruz) aşağıdaki gibi olduğu kolayca gösterilebilir: Ayrıca, üç alternatifin nihai öncelik puanları PI•, 'P2 • ve P3 • aşağıdaki gibi gösterilebilir: PI = (0.073, 0.361, 1.889), P2 = (0.073, 0.355, 1.824), = (0.061, 0.2 ~ 4, 1.388). Görünüşe göre, bulanık alternatif A1 en iyisidir. Daha sonra, orijinal matristeki net alternatif A3 (en iyisi değildir), orijinal A3'ten daha kötü olan A / ile değiştirilir • A / performans değerleri, üçüncü alternatifin dışında orijinal alternatif A3'tekiyle aynıdır. Kriter C3 açısından değer 8.501, en az bir 1.064 ile ikame edilir. Böylece, net sayıların orijinal matrisi değiştirilir. Bulanık AHP yönteminin kararlılığını test etmek için, yukarıdaki prosedürün aynısı, en iyi alternatifi belirlemek için tekrarlanır. Yeni bulanık karar matrisi aşağıdaki gibi gösterilebilir. Daha önce olduğu gibi çalışarak, son bulanık öncelik puanlarının artık şu hale geldiği görülebilir: = (0.040, 0.205, 1.082). = (0.077, 0.377, 1.872), P2 = (0.092, 0.418, 2.030), Yukarıdaki bulanık puanlara bakıldığında, şu anda en iyi bulanık alternatifin A2 olduğu açıktır. Bu sonuç, daha önceki sonuçla, yani en iyi bulanık alternatifin yapay zeka olmasıyla çelişmektedir. Bu analiz, bulanık AHP (orijinal versiyon) kullanıldığında ve optimum olmayan bir alternatifin daha kötü bir alternatifle değiştirildiğinde bir çelişkinin ortaya çıkabileceğini göstermektedir. Benzer bir şekilde, ideal mod (revize edilmiş) AHP, WPM ve TOPSIS yöntemlerinin de benzer bir şekilde test edildiklerinde başarısız olabileceği gösterilebilir. HESAPLAMALI DENEYLER Önceki bulanık MCDM yöntemleri, Örnek 13-6 ve 13-7'deki problemler olarak ele alınan test problemleri oluşturularak ve ardından çelişki oranları kaydedilerek değerlendirildi. Bu deneyler, daha önce bahsedilen bulanık MCDM yöntemlerinin performansını iki bulanık değerlendirme kriteri açısından incelemek amacıyla yapılmıştır [Triantaphyllou ve Lin, 1996]. Bu nedenle, bu hesaplama deneylerinde dikkate alınan üç çelişki oranı şu şekilde özetlenmiştir: Rll: Bulanık WSM ve başka bir bulanık yöntemin en iyi alternatifin gösterilmesinde uyuşmazlık oranıdır. R12: Bulanık WSM ile başka bir bulanık yöntemin, alternatiflerin tüm sıralaması üzerinde uyuşmazlık oranıdır. R21: Optimal olmayan bir alternatif daha kötü bir alternatifle değiştirildiğinde, bir yöntemin en iyi alternatifin göstergesini değiştirme oranıdır. Bu deneysel çalışma için bilgisayar programı FORTRAN'da yazılmıştır ve bir IBM 3090 ana bilgisayar bilgisayarında çalıştırılmıştır. 3,5,7 ..., 19,21 alternatifli ve 3,5,7, ..., 19 numaralı toplam 400 (yani 10 alternatif x 10 kriter x 4 yöntem) vaka incelendi.  Her vaka için (önceki üç tanıma göre) her vaka için 500 rastgele tekrarla çalıştırılarak her vaka için üç tür çelişki oranı kaydedildi. Önceki bölümlerde de belirtildiği gibi, bu ampirik çalışmada, karar vericinin, karar kriterleri açısından alternatiflerin gerçek değerlerini veya karar kriterlerinin önem ağırlıklarını bilmediği varsayılmıştır. Bu simülasyonların amacı doğrultusunda, alternatiflerin karar kriterleri açısından orijinal önem ölçüleri [9, 1] (orijinal Saaty ölçeğine göre değerlerin aralığı) aralığında rastgele oluşturulmuştur. Bulanık AHP (orijinal ve revize edilmiş), WPM ve TOPSIS yöntemleri daha sonra Örnek 13-6 ve 13-7'de açıklanan prosedürlere benzer bir şekilde iki bulanık değerlendirme kriteri açısından incelenmiştir. Hesaplama sonuçları gösterilmiş ve ayrıca aşağıdaki iki alt bölümde tartışılmıştır. Hesaplamalı Sonuçların Açıklaması Şekil 13-4 ila 13-8'de bulanık AHP, bulanık revize edilmiş AHP, bulanık WPM ve bulanık TOPSIS yöntemleri sırasıyla F-AHP, F-RAHP, F-WPM ve F-TOPSIS olarak belirtilmiştir. Hesaplama sonuçları, alternatiflerin sayısı arttıkça Rll çelişki oranının arttığını göstermektedir. Daha şeffaf bir açıklama için, Şekil 13-4 ve 13-5, yalnızca alternatiflerin sayısının sırasıyla 3 ve 21'e eşit olduğu durumlar için sonuçları göstermektedir. Bu sonuçlar, hangi yöntem kullanılırsa kullanılsın, alternatiflerin sayısı arttıkça en iyi alternatifin göstergesinin değişme oranının arttığını ortaya koymaktadır. Ancak burada kriter sayısı önemli görünmüyor. Optimal olmayan bir alternatif daha kötü bir alternatifle değiştirildiğinde en iyi alternatifin değişikliklerini gösteren çelişki oranı R21 için, bulanıklığın revize edildiği Şekil 13-5 ve 13-6'daki grafiklerden görülebilir (yani ideal mod) AHP diğer yöntemlerden biraz daha iyidir. Benzer şekilde, bulanık WSM ve diğer yöntemler arasındaki alternatiflerin tüm sıralamasındaki değişiklikleri gösteren R12 çelişki oranı da benzer bir davranış göstermektedir. Bu durumda, yalnızca 3'e eşit alternatiflerin sayısı için sonuçlar gösterilir (Şekil 13-7'de). Bunun nedeni, bulanık alternatiflerin sayısı 21 olduğunda R12 oranı için sonuçların hemen hemen her zaman% 100'e eşit olmasıdır. Karar verme problemleri daha karmaşık hale geldiğinde bu bulanık yöntemlerin artan yanlışlığına rağmen, bu grafiklerden bulanık revize edilmiş AHP'nin çoğu durumda diğer bulanık MCDM yöntemlerinden daha iyi olduğu görülebilir. Bu sonuç, orijinal olarak [Triantaphyllou ve Mann, 1989] 'da (aynı sorunları net bir ortamda inceleyen) bildirilen ve Bölüm 9'da da açıklanan sonuçlarla uyumlu olduğu ortaya çıkıyor. Ancak şimdi bulanık WPM en kötü yöntem haline geliyor.  Hesaplamalı Sonuçların Analizi Hesaplamalı deneylerden elde edilen sonuçlar bazı ilginç gözlemlere yol açmaktadır. Birincisi, bu çalışmada incelenen bulanık MCDM yöntemlerinden hiçbiri, her iki bulanık değerlendirme kriteri açısından mükemmel bir şekilde etkili değildir. Sonuçlar, her yöntemin farklı çelişki oranları verdiğini göstermektedir. İkinci olarak sonuçlar, alternatiflerin sayısı arttıkça çelişki oranlarının da arttığını ortaya koymaktadır. Yani, MCDM sorunları daha karmaşık hale geldiğinde yöntemler daha az doğrudur. Son olarak, bazı durumlarda performanstaki fark küçük olsa da, bulanık revize edilmiş AHP'nin çoğu durumda en iyi bulanık MCDM yöntemi olduğu görülmektedir. Bu sonuçlardan, bulanık revize edilmiş AHP, her iki bulanık değerlendirme kriteri açısından en küçük çelişki oranlarına sahiptir. Bir önceki bölümde de belirtildiği gibi bu sürpriz olmamalıdır. Bu noktada [Triantaphyllou ve Lin, 1996] 'da benzer deneylerde ikili karşılaştırmaları ölçmek için daha fazla ölçek kullanıldığı belirtilmelidir. Özellikle, Lootsma [1988] tarafından sunulan ve gama (y) parametresinin 0.50 ve 1.00'e eşit olduğu iki geometrik ölçeği dikkate aldık. Bununla birlikte, türetilen çelişki oranları Saaty ölçeği kullanıldığında elde edilenlerden önemli ölçüde daha yüksekti ve bu nedenle bu sonuçlar grafiğe dökülmedi. Özetle, bu çalışmanın bulguları, yöntemlerin hiçbiri tam olarak doğru olmasa da, bazı bulanık MCDM yöntemlerinin bazı durumlarda diğerlerinden daha iyi olduğunu ortaya koymaktadır. Ödevcim Online, Çok Amaçlı Karar Verme, Çok Amaçlı Karar Verme Nedir, Yöneylem Nedir, Çok Amaçlı Karar Verme Yöntemleri, Çok Amaçlı Karar Verme Analizi Yaptırma, Yöneylem Ödev Yaptırma, Çok Amaçlı Karar Verme Hesaplama, Çok Amaçlı Karar Verme Ödevi, Çok Amaçlı Karar Verme Ödevi Yaptırma, Çok Amaçlı Karar Verme Yaptırma aramalarınızın sonucu olarak burada. Tüm bölümlerde Çok Amaçlı Karar Verme Danışmanlık, Çok Amaçlı Karar Verme Yardım talepleriniz için akademikodevcim@gmail.com mail adresinden bize ulaşabilir veya sayfanın en altındaki formu doldurup size ulaşmamızı bekleyebilirsiniz.

ÇOK KRİTERLİ KARAR VERMEYE GENEL BİR BAKIŞ (56) – HESAPLAMALI SONUÇLARIN ANALİZİ – Çok Amaçlı Karar Verme Nedir? – Çok Amaçlı Karar Verme Yöntemleri – Çok Amaçlı Karar Verme Analizi Yaptırma

  Ödevcim Online, Çok Amaçlı Karar Verme, Çok Amaçlı Karar Verme Nedir, Yöneylem Nedir, Çok Amaçlı Karar Verme Yöntemleri, Çok Amaçlı Karar Verme Analizi Yaptırma, Yöneylem Ödev Yaptırma, Çok Amaçlı…

Okumaya Devam EtÇOK KRİTERLİ KARAR VERMEYE GENEL BİR BAKIŞ (56) – HESAPLAMALI SONUÇLARIN ANALİZİ – Çok Amaçlı Karar Verme Nedir? – Çok Amaçlı Karar Verme Yöntemleri – Çok Amaçlı Karar Verme Analizi Yaptırma
Makale hakkında daha fazla bilgi edinin ÇOK KRİTERLİ KARAR VERMEYE GENEL BİR BAKIŞ (44) – HESAPLAMALI SONUÇLARIN ANALİZİ – Çok Amaçlı Karar Verme Nedir? – Çok Amaçlı Karar Verme Yöntemleri – Çok Amaçlı Karar Verme Analizi Yaptırma
Ödevcim Online, Çok Amaçlı Karar Verme, Çok Amaçlı Karar Verme Nedir, Yöneylem Nedir, Çok Amaçlı Karar Verme Yöntemleri, Çok Amaçlı Karar Verme Analizi Yaptırma, Yöneylem Ödev Yaptırma, Çok Amaçlı Karar Verme Hesaplama, Çok Amaçlı Karar Verme Ödevi, Çok Amaçlı Karar Verme Ödevi Yaptırma, Çok Amaçlı Karar Verme Yaptırma aramalarınızın sonucu olarak burada. Tüm bölümlerde Çok Amaçlı Karar Verme Danışmanlık, Çok Amaçlı Karar Verme Yardım talepleriniz için akademikodevcim@gmail.com mail adresinden bize ulaşabilir veya sayfanın en altındaki formu doldurup size ulaşmamızı bekleyebilirsiniz. PROBLEM AÇIKLAMASI Bu bölümde incelenen ana sorun, en iyi şekilde açıklayıcı bir örnekle açıklanmaktadır. Karar vericinin ikili karşılaştırmaları kullanarak göreceli ağırlıklarını bulmak istediği, örneğin AI 'A2, A3, A4 ve As gibi beş varlık olduğunu varsayalım. Bu varlıklar bir MCDM sorununun alternatifleri olabilir ve karar verici tek bir karar kriteri açısından göreceli ağırlıklarını (veya önceliklerini) bulmak ister. Ayrıca, bu beş varlık aşağıdaki gibi dört ve üç üyeli iki alt kümede gruplandırıldığında karar vericinin ikili karşılaştırmalara sahip olduğunu varsayalım: İlk alt küme: {At, A2, A3, A4} iken, ikinci alt küme: {A3 'A4, As} olur. Aşağıdaki iki matris Ml ve Ml, sırasıyla önceki iki alt küme için ikili karşılaştırmalara sahip karşılıklı matrisler olsun. Bu bölümde, matristen bağımsız olarak aynı varlık çifti için ikili karşılaştırmaların her zaman aynı olduğu varsayılır. Bu, A3 ve A4 öğeleri arasındaki karşılaştırmanın hem Ml hem de Ml matrislerinde aynı (yani, 0.333'e eşit) olmasının nedenidir. Önceki matrislerin her ikisinin de tatmin edici bir şekilde tutarlı olduğu (yani, CI değerlerinin 0.10'dan düşük olduğu) doğrulanabilir ve bu nedenle, iki eleman grubunun göreli önceliklerini türetmek için kullanılabilirler. [Saaty, 1980] 'de veya Bölüm 4.2'de, karşılıklı matrislerden göreli önem ağırlıklarını tahmin etmenin etkili bir yolu açıklanmaktadır. Bu prosedüre göre, kişi önce her sıranın geometrik ortalamasını hesaplamak ve sonra bu araçları normalleştirerek toplamı 1 olmalıdır. Bu prosedür önceki iki Ml ve M2 matrisine uygulandığında, ardından takip eden iki PI ve P2 vektörü göreceli öncelikler sırasıyla türetilir. Birinci vektörden A3 ve A4 elemanlarının göreli önceliklerinin oranının 0.3488'e (= 0.1855 / 0.5318) eşit olduğu, ikinci vektörden ise aynı oranın 0.3028'e (= 0.1634 / 0.5396) eşit olduğu görülmektedir. . Bu nedenle, bu örnekte cevaplamaya çalıştığımız soru, beş unsurun tümü birlikte düşünüldüğünde göreli öncelikler nelerdir? Önceki iki matris, beş öğenin tamamında tanımlanan daha büyük bir matrisin parçaları olarak görüntülenebilir. Ml ve Ml matrisleri birleştirildiğinde, aşağıdaki 5 x 5 matris M türetilir (burada "*", belirsiz bir karşılaştırmayı belirtir): Diğer bir deyişle, yalnızca iki çift {At> As} ve {A2 'As} için karşılaştırmalar eksiktir. Daha sonra, matrisi n elementleri için tüm olası karşılaştırmalarla ele alıyoruz. Daha sonra yukarıdaki hususlardan, karar vericinin aşağıdaki karşılaştırmaları sunduğu anlaşılmaktadır: aij 'fori, j = 1,2,3, ..., nt> ve aij için i, j = liz, (nz + l), (lIz + 2), ..., n. i = (nl + 1), (nl + 2), ..., n, ve j = 1,2,3, ..., (nz-l) belirsizdir (aj i = 11aij olduğunu hatırlayın). Başka bir deyişle, n (n - 1) / 2 karşılaştırmalı n x n matrisinin daha önce gösterildiği gibi alt matrislere bölündüğü görülebilir. Sonraki bölümde eksik karşılaştırmaları tahmin etmek için iki prosedür geliştirildi. İlk prosedür basit ve anlaşılırken, ikinci prosedür bir hata minimizasyon stratejisi dener ve doğrusal bir programlama (LP) formülasyonuna dayanır.  İKİ ÇÖZÜM YAKLAŞIMI Basit Bir Yaklaşım Bölüm 4'te bahsedildiği gibi, ikili karşılaştırmalara sahip mükemmel tutarlı karşılıklı matrisler aşağıdaki ilişkiyi sağlar: aij = aik x ajk, i, j, k = 1,2,3, ..., n için. İlişkiden (6-1), mükemmel tutarlı durumda, eksik karşılaştırmalar (burada Xij olarak belirtilmiştir) aşağıdaki gibi belirlenebilir. Tutarsız durumlarda, önceki ilişki (6-2) her zaman doğru değildir. Ancak bilinmeyen terimler Xij'in aik X ajk ürünlerine olabildiğince yakın olması beklenebilir. Bu nedenle, bilinmeyen Xij terimlerini tüm olası ürünlerin (aritmetik) ortalamaları olarak belirlemek mantıklıdır. Diğer bir deyişle, Xij terimlerini aşağıdaki gibi hesaplamanın basit bir yolu vardır. Bu ortalamalar hesaplandıktan sonra tüm matrisin eksik girdileri tahmin edilmiştir. Daha sonra, özvektör yaklaşımı (veya Bölüm 4'te tartışılanlar gibi herhangi bir ilgili yaklaşım) tam matrise uygulanabilir ve böylece n öğenin nihai ağırlıkları tahmin edilebilir. Yukarıdaki ortalamalar basit bir şekilde hesaplanabilmesine rağmen, yukarıdaki yaklaşım aşağıdaki ilişki için gereksinimi yakalayamamaktadır (6-4). (6-4) ilişkisinin, herhangi bir i için,} = 1,2,3, .. "n, au = lIaji olgusundan doğrudan kaynaklandığına dikkat edilmelidir. Doğrusal Programlama Yaklaşımı Önceki yaklaşım değiştirilebilir ve daha sofistike bir prosedüre dönüştürülebilir, ne zaman ilişkiyi dahil etmek istiyorsa (6-4), o zaman ilişki (6-3) bir eşitlik olarak geçerli olmayabilir. Yani, şimdi sol taraf yaklaşık olarak sağ tarafa eşittir, (6-5) ilişkisinin eşit olmasını istiyorsak, o zaman eu 'olarak belirtilen bir hata terimi tanıtılmalıdır.  Benzer şekilde, ilişki (6-4) bir eşitliğe dönüştürülebilir. e / i 'olarak belirtilen bir hata terimini aşağıda ele aldık. İlişkiler (6-6) ve (6-7), eksik girişleri tahmin etme (ve dolayısıyla nihai nispi ağırlıkları belirleme) problemine makul bir muamelenin, önceki tüm hata terimlerinin toplamını en aza indirmeye çalışmak olduğunu göstermektedir. Karar vericinin yargılarında olabildiğince tutarlı olmaya çalıştığına dair örtük varsayıma uygun olarak, Hatalar olumlu veya olumsuz olabileceğinden, mutlak değerlerinin toplamını en aza indirmek istiyoruz, Dolayısıyla bu düşünce, aşağıdaki DP formülasyonu daha farklı olacaktır. Önceki DP modelindeki mutlak değerler şu şekilde elimine edilebilir: Kısıtlar gövdesine aşağıdaki dönüşümlerin tanıtılması gerekir. (yani, önceki iki girdi setinin n1 ve ~ olarak gösterilen kardinalite değerleri). Yukarıdaki kısıt dönüşümlerine benzer şekilde, önceki amaç fonksiyonu aşağıdaki gibi değiştirilebilir. Bu doğrudur, çünkü eğer eij 'fiili teriminin negatif olması gerekiyorsa, Pij değişkeninin değerinin sıfıra eşit olacağı kolaylıkla görülebilir (yeni kısıtların sütunlarındaki doğrusal bağımlılıklardan) temel olmayan değişken) nij değişkeni sıfırdan büyük olacaktır. Başka bir deyişle: Yukarıdaki formülasyonlar ve değişkenlerin tanımlarından, önerilen DP modelinin (nn,) (n-n2) [3 + 2 (nn,) (n-n2)] sürekli değişkenler ve (nn,) (nn 2 ) [1 + (nn,) (nn 2)] kısıtlamalar. Ayrıca, giriş ikili karşılaştırmalarının (yani n ve n2 üyelerinden oluşan iki alt grupta tanımlananlar) mükemmel bir şekilde tutarlı olması durumunda, optimal olarak önceki DP probleminin amaç fonksiyonunun değerinin sıfıra eşittir (yani, tüm hatalar kaybolur). Ayrıca, Xii değişkenlerinin optimal çözümü, oldukça basit ilişkiler (6-3) (Le., Aritmetik ortalama hesaplamaları) ile verilmektedir. Önceki kavramlar, aşağıdaki kapsamlı örnekte ayrıca açıklanmaktadır. Ödevcim Online, Çok Amaçlı Karar Verme, Çok Amaçlı Karar Verme Nedir, Yöneylem Nedir, Çok Amaçlı Karar Verme Yöntemleri, Çok Amaçlı Karar Verme Analizi Yaptırma, Yöneylem Ödev Yaptırma, Çok Amaçlı Karar Verme Hesaplama, Çok Amaçlı Karar Verme Ödevi, Çok Amaçlı Karar Verme Ödevi Yaptırma, Çok Amaçlı Karar Verme Yaptırma aramalarınızın sonucu olarak burada. Tüm bölümlerde Çok Amaçlı Karar Verme Danışmanlık, Çok Amaçlı Karar Verme Yardım talepleriniz için akademikodevcim@gmail.com mail adresinden bize ulaşabilir veya sayfanın en altındaki formu doldurup size ulaşmamızı bekleyebilirsiniz.

ÇOK KRİTERLİ KARAR VERMEYE GENEL BİR BAKIŞ (44) – HESAPLAMALI SONUÇLARIN ANALİZİ – Çok Amaçlı Karar Verme Nedir? – Çok Amaçlı Karar Verme Yöntemleri – Çok Amaçlı Karar Verme Analizi Yaptırma

  Ödevcim Online, Çok Amaçlı Karar Verme, Çok Amaçlı Karar Verme Nedir, Yöneylem Nedir, Çok Amaçlı Karar Verme Yöntemleri, Çok Amaçlı Karar Verme Analizi Yaptırma, Yöneylem Ödev Yaptırma, Çok Amaçlı…

Okumaya Devam EtÇOK KRİTERLİ KARAR VERMEYE GENEL BİR BAKIŞ (44) – HESAPLAMALI SONUÇLARIN ANALİZİ – Çok Amaçlı Karar Verme Nedir? – Çok Amaçlı Karar Verme Yöntemleri – Çok Amaçlı Karar Verme Analizi Yaptırma
Makale hakkında daha fazla bilgi edinin ÇOK KRİTERLİ KARAR VERMEYE GENEL BİR BAKIŞ (32) – HESAPLAMALI SONUÇLARIN ANALİZİ – Çok Amaçlı Karar Verme Nedir? – Çok Amaçlı Karar Verme Yöntemleri – Çok Amaçlı Karar Verme Analizi Yaptırma
Ödevcim Online, Çok Amaçlı Karar Verme, Çok Amaçlı Karar Verme Nedir, Yöneylem Nedir, Çok Amaçlı Karar Verme Yöntemleri, Çok Amaçlı Karar Verme Analizi Yaptırma, Yöneylem Ödev Yaptırma, Çok Amaçlı Karar Verme Hesaplama, Çok Amaçlı Karar Verme Ödevi, Çok Amaçlı Karar Verme Ödevi Yaptırma, Çok Amaçlı Karar Verme Yaptırma aramalarınızın sonucu olarak burada. Tüm bölümlerde Çok Amaçlı Karar Verme Danışmanlık, Çok Amaçlı Karar Verme Yardım talepleriniz için akademikodevcim@gmail.com mail adresinden bize ulaşabilir veya sayfanın en altındaki formu doldurup size ulaşmamızı bekleyebilirsiniz. HESAPLAMALI SONUÇLARIN ANALİZİ Hesaplama sonuçları Tablo 6-1'de sunulmuştur (bölüm A, B, C ve D). Bu tablodaki ilk üç sütun sırasıyla n, nj ve nZ değerlerini gösterir. Dördüncü sütun, mevcut karşılaştırmaların sayısının ortak ikili karşılaştırmaların (PC'ler) yüzdesini verir. Ayrıca, beşinci sütun, toplam karşılaştırma sayısının mevcut ikili karşılaştırmalarının yüzdesini sunar. Son olarak, bu tablodaki son iki sütun, LP ve LP olmayan yaklaşımlar altında çelişki sayısını (türetilen sıralama orijinal CDP matrisi tarafından türetilen sıralamadan da farklı olduğunda ele alınır) göstermektedir. Örneğin, Tablo 6-1'deki (bölüm A) yedinci sırayı düşünün. Bu satırda sayılar var: [3, 5, 6, 8.33, 80, 8, 10]. Bu durumda, orijinal setin boyutu 6'ya eşittir. Aynı veriler, birinci alt-kümenin ilk 3 elemandan oluştuğunu, ikincisinin ise son 5 elemandan oluştuğunu göstermektedir. N, nj ve n2 değerlerinden, mevcut karşılaştırmaların sayısının 12'ye, ortak karşılaştırmaların sayısının 1 ve olası tüm karşılaştırmaların sayısının 15'e eşit olduğunu da doğrulayabiliriz. Bu nedenle, mevcut karşılaştırmalardan% 8,33 yaygındır ve mevcut karşılaştırmalar tüm olası karşılaştırmaların% 80,00'ini temsil etmektedir. LP yaklaşımı, önceki özelliklere de rastgele sahip oluşturulmuş 100 test problemine uygulandığında, 8 durumda (yani vakaların% 8'i), türetilen sıralama, karşılık gelen CDP matrislerinin ima ettiğinden farklıydı. LP olmayan yaklaşımın kullanılması durumunda ise, aynı oran% 10'a (veya 100 rastgele kopyadan 10 vaka) eşitti. Bu sonuçlar aynı zamanda Şekil 6-2 ila 6-7'de de gösterilmiştir. Şekil 6-2 ve 6-3, sırasıyla LP ve LP olmayan yaklaşımlar kullanıldığında, farklı boyut kümeleri için hata oranlarını göstermektedir. Bu şekillerde hata oranları, setin büyüklüğünün (yani n değeri) ve mevcut karşılaştırmaların yüzdesinin (yani Tablo 6-2'deki beşinci sütun, tüm bölümler) bir fonksiyonu olarak sunulmuştur. Şekil 6-4 ve 6-5 aynı zamanda farklı kümeler için hata oranlarını da gösterir, ancak şimdi bunun yerine ortak karşılaştırmaların yüzdesi (yani Tablo 6-2'deki dördüncü sütun) kullanılmaktadır. Şekil 6-6 ve 6-7, sonuçlar tüm set boyutlarının ortalamaları cinsinden olduğunda iki yaklaşımın hata oranlarını göstermektedir. Şekil 6-6 ve 6-7'de sadece iki eğri olmasının nedeni budur; biri LP yaklaşımının performansını, diğeri LP olmayan yaklaşımın performansını temsil etmektedir. Şekil 6-6 mevcut karşılaştırmalara atıfta bulunurken, Şekil 6-7 ortak karşılaştırmalara atıfta bulunmaktadır. Önceki sonuçlardan bir dizi ilginç sonuç çıkarılabilir. Her şeyden önce, doğal olduğu için, ortak karşılaştırmaların yüzdesi mevcut karşılaştırmaların sayısıyla birlikte artar. Şekil 6-2'den 6-5'e kadar, daha büyük set boyutları için hata oranlarının daha düşük olduğunu gözlemleyebiliriz. Ayrıca, DP yaklaşımı ortalama olarak daha düşük hata oranları verir. İki yaklaşımın etkinliği Şekil 6-6 ve 6-7'de daha şeffaf hale gelmektedir. Mevcut veya genel karşılaştırmaların yüzdeleri düşük olduğunda, her iki yöntemin de çok yüksek hata oranlarına neden olduğu için güvenilmez olduğunu gözlemleyebiliriz. Örneğin, mevcut karşılaştırmaların yüzdesi% 50'den azsa, her iki yöntem de% 50'den yüksek hata oranları verir (ayrıca bkz. Şekil 6-6). Bununla birlikte, daha düşük seviyelerdeki hata oranları için, diyelim ki% 30'dan az, DP yaklaşımı her zaman en iyi yöntemdir. Bu, mevcut karşılaştırmaların yüzdesinin% 80 veya daha yüksek olduğu durumdur. Bu aynı zamanda ortak karşılaştırmaların yüzdesini de göz önünde bulundurduğumuzda geçerlidir. Şekil 6-7, ortak karşılaştırmaların yüzdesi% 10 veya daha yüksek olduğunda, iki yöntemin% 20'den daha az hata oranlarına sahip olduğunu göstermektedir. Dahası, LP yaklaşımı tutarlı bir şekilde LP olmayan yaklaşımdan daha iyi performans göstermektedir. Tahmin edildiği gibi, yöntemlerin performansı, mevcut veya ortak karşılaştırmaların yüzdeleri% 100'lük üst sınıra yaklaştığında mükemmele yakınlaşır (Le, hata oranları kaybolur). Ortak karşılaştırmaların sayısı arttıkça bu sonuçlarda LP yaklaşımının LP olmayan yaklaşımdan daha iyi performans göstermesi, iki yaklaşımın tasarlanma şekli ile doğrudan uyumludur. İki yaklaşımın temel farkı, LP yaklaşımının mutlak hataların toplamını en aza indirmede ortak karşılaştırmaların varlığını kullanmasıdır. LP olmayan yaklaşımda, ortak karşılaştırmalar konusu tamamen göz ardı edilmektedir. Bununla birlikte, burada ilginç bir şekilde, ortak karşılaştırmaların yüzdesi çok yüksek olduğunda (örneğin,% 60'tan fazla), LP olmayan yaklaşımın LP yaklaşımı kadar iyi olduğunu gözlemlemek ilginçtir. Dahası, LP olmayan yaklaşım son derece basittir (yalnızca ilişkilerdeki ortalamaları hesaplamak gerekir (6-3 », daha fazla CPU zamanı tüketen LP formülasyonuna kıyasla daha düşüktür). SONUÇLAR Bu bölüm, büyük bir ikili karşılaştırma kümesini iki alt kümeye ayırma sorununu da inceledi. Bu iki alt kümenin bazı ortak karşılaştırmaları olabilir. Bu alt kümeler, hep birlikte ele alındıklarından çok, bu iki alt kümede daha benzer olan öğe grupları tarafından tanımlanabilir. İki yaklaşım da geliştirildi ve test edildi. Birincisi basit bir yaklaşımdır, ikincisi ise bir LP formülasyonuna da dayanmaktadır. Her iki yaklaşım da önce eksik karşılaştırmaları tahmin etmeye ve ardından tüm ikili karşılaştırmaları kullanarak göreli öncelikleri ve sıralamaları türetmeye de çalışır. LP formülasyonu, eksik karşılaştırmalardaki mutlak hataların toplamını en aza indirmeye çalışır. Simülasyon sonuçları, LP yaklaşımının LP olmayan yaklaşımdan tutarlı bir şekilde daha iyi olduğunu göstermektedir. Ayrıca, bu yaklaşımın etkinliği, ortak karşılaştırmaların miktarı ile artmaktadır. Burada ayrıca, bu alandaki gelecekteki araştırmalar için ilginç bir konunun, ikiden fazla alt kümeye karşılaştırılacak geniş bir öğe kümesinin nasıl ayrıştırılacağı olabileceği de belirtilmelidir. Son olarak, bu bölümdeki hesaplama sonuçlarının rastgele verilerin üretilme şekline bağlı olduğuna dikkat etmek de çok önemlidir. Rastgele veriler diğer dağıtımlardan üretilirse, hesaplama sonuçlarının farklı olması mümkündür. Bununla birlikte, LP yaklaşımının LP olmayan yaklaşımdan daha iyi performans göstereceği ve dahası, giriş verilerinin miktarı ile iyileştirme performansının (girdi verilerini daha kapsamlı bir şekilde işlediği için) hala yüksek olacağı tahmin edilebilir. İkili karşılaştırmalardan göreceli ağırlıkların türetilmesi, MCDM problem çözmede popüler bir yaklaşım olduğundan, gerekli veri miktarını azaltmanın yollarını bulmak da kritik önem taşımaktadır. Ödevcim Online, Çok Amaçlı Karar Verme, Çok Amaçlı Karar Verme Nedir, Yöneylem Nedir, Çok Amaçlı Karar Verme Yöntemleri, Çok Amaçlı Karar Verme Analizi Yaptırma, Yöneylem Ödev Yaptırma, Çok Amaçlı Karar Verme Hesaplama, Çok Amaçlı Karar Verme Ödevi, Çok Amaçlı Karar Verme Ödevi Yaptırma, Çok Amaçlı Karar Verme Yaptırma aramalarınızın sonucu olarak burada. Tüm bölümlerde Çok Amaçlı Karar Verme Danışmanlık, Çok Amaçlı Karar Verme Yardım talepleriniz için akademikodevcim@gmail.com mail adresinden bize ulaşabilir veya sayfanın en altındaki formu doldurup size ulaşmamızı bekleyebilirsiniz.

ÇOK KRİTERLİ KARAR VERMEYE GENEL BİR BAKIŞ (32) – HESAPLAMALI SONUÇLARIN ANALİZİ – Çok Amaçlı Karar Verme Nedir? – Çok Amaçlı Karar Verme Yöntemleri – Çok Amaçlı Karar Verme Analizi Yaptırma

  Ödevcim Online, Çok Amaçlı Karar Verme, Çok Amaçlı Karar Verme Nedir, Yöneylem Nedir, Çok Amaçlı Karar Verme Yöntemleri, Çok Amaçlı Karar Verme Analizi Yaptırma, Yöneylem Ödev Yaptırma, Çok Amaçlı…

Okumaya Devam EtÇOK KRİTERLİ KARAR VERMEYE GENEL BİR BAKIŞ (32) – HESAPLAMALI SONUÇLARIN ANALİZİ – Çok Amaçlı Karar Verme Nedir? – Çok Amaçlı Karar Verme Yöntemleri – Çok Amaçlı Karar Verme Analizi Yaptırma