İnce Film Güneş Paneli
İdeal koşullar altında %21'e varan dönüştürme verimlilikleriyle ince kristal silisyumun verimlilik potansiyelini gösteren dünya çapında geniş bir araştırma faaliyetleri yelpazesi vardır. Çoğunlukla amaç, ilgili konsepti kanıtlamak ve en önemli elektriksel ve optik parametrelerin etkisini incelemektir.
Genel olarak, gerçekleştirilen hücrelerin çoğunun hala substrat olarak Si gofretler üzerinde yapıldığına dikkat edilmelidir. Bu tür test yapıları, konsepti kanıtlamayı ve farklı sınır koşullarının hücre performansı üzerindeki etkisini incelemeyi amaçlayan, mevcut en iyi anlaşılan malzemeler kullanılarak ideal koşullar altında yapılmıştır.
Bu ideal sistemlerden elde edilen içgörüler artık uygun maliyetli katman sistemlerine ve işleme teknolojilerine aktarılmak üzeredir. Kristal Si ince film güneş pili, son on yılda muazzam bir gelişme gördü, ancak yalnızca Astropower bu çabayı ticari olarak bulunabilen bir ürüne aktardı.
Çok sayıda farklı yaklaşım kabaca üç kategoride sınıflandırılabilir: i) doğrudan cam üzerine uygulanan Si katmanları; ii) yüksek sıcaklığa dayanıklı alt tabakalar üzerindeki Si katmanları; ve iii) cama aktarılan Si gofretlerinden yarı işlenmiş monokristal Si katmanları. Bu sınıflandırma kapsamında elde edilen bazı olağanüstü sonuçlar aşağıdaki bölümlerde tartışılacaktır.
Katmanlar
Cam yüzeylerle uyumlu tüm yaklaşımların doğal sınırlaması, camın 600◦C mertebesinde olan erime noktasıdır. Bu, hem Si birikiminin hem de güneş pili işlemenin daha uzun bir süre boyunca bu sıcaklık sınırının ötesine geçmesine izin verilmediği anlamına gelir.
Si tabakasının kristalleştirilmesi ya lazerle ya da katı fazda kristalleştirmeyle yapılabilir. Örneğin Kaneka Corp., yüksek oranda katkılı bir temas tabakasının lazerle kristalleştirilmesini ve ardından içsel bir mikro kristalli soğurucu filmin biriktirilmesini kullanır.
Bu “STAR” yapısının can alıcı özelliği (Yüzey Dokusu ve Arka Reflektörle Geliştirilmiş Absorpsiyon), pürüzlü bir yansıtıcı arka tabaka nedeniyle mükemmel bir optik sınırlama ile birleştirilmiş 5 μm'den daha az bir Si-tabakası kalınlığıdır. a-Si:H/mikrokristalin-Si/mikrokristalin Si'nin üçlü hücre yığını, %11.5'lik kararlı bir verimlilik elde etti.
Fotovoltaik Cihazlar Merkezi değişen p- ve n-doping seviyelerine sahip çok sayıda katmanın biriktirilmesini uygulayarak çok bağlantılı güneş pili konseptini araştırıyor.
Temel fikir, bu katmanlarda çok kısa azınlık taşıyıcı difüzyon uzunluklarının tolere edilebilmesi ve dolayısıyla çok saf olmayan materyallerin kullanılabilmesidir. Bu faydanın iyi bir hücre performansına dönüştürülmesi, büyük ölçüde aynı polariteye sahip katmanların elektriksel bağlantısına ve uzay yükü bölgesindeki rekombinasyona bağlıdır.
Konsepti kanıtlamak için yüksek oranda katkılı bir Cz gofreti üzerine epitaksiyel olarak uygulanan altı katmanlı bir sistemle %17,6'ya varan verimlilik elde edildi, ancak düşük maliyetli bir sistemle ilgili hiçbir sonuç bildirilmedi. Bununla birlikte, Pacific Solar, ürün geliştirmesi için cam üzerine basit bir tek katmanlı silikon sistem seçti.
Dokulu cam üzerine kaplanmış çok kristalli bir Si filminden oluşur. Film sadece 2μ'den daha kalındır. Bu film, hızlı bir düşük sıcaklıkta biriktirme ve ardından gelişmiş elektronik özellikler için daha yüksek bir sıcaklık işlemi ile üretilir. Sürecin detayları bilinmiyor.
Esnek Güneş Paneli
Thin-film solar panel
Saydam güneş paneli
Polikristal güneş paneli avantajları
Saydam güneş paneli nedir
İnce film güneş Paneli fiyatları
Monokristal Polikristal güneş paneli Farkları
Monokristal Güneş Paneli
Filmin yapısı ve modül yapısı gösterilmektedir. İnce n+pp+ silikon film, bir cam üst tabaka üzerinde biriktirilir, bu da şekilde ışığın aşağıdan geldiği anlamına gelir. Silikon önce bir yalıtkan reçine ile kaplanır, ardından metal temas yapısı gelir. P- ve n-tipi kontaklar, gösterilen ustaca bir şema ile yapılır.
Derin kraterler ve daha sığ çukurlar, lazer ateşlemeyle oluşturulur ve metal uçlara bağlanır. Tekli hücreler lazer yiv açma ile ayrılır ve hücreler metal uçlarla seri olarak bağlanır. Bu şekilde monolitik seri bağlı modüller, sonraki bölümde açıklanacak olan diğer malzemelerden ince film modüllerine benzer şekilde üretilir.
Pasifik güneş filmleri, filmin kendisinin iyi elektriksel iletkenlik sergilemesi gibi ilginç bir özelliğe sahiptir, bu da yüzeydeki iletken oksitleri gereksiz kılar.
Şu anda en iyi modüllerin verimliliği %7,25'tir; ortalama pilot üretim verimliliği %6,5'tir. Yakın gelecekte %8 ve iki yıl içinde %10 verimlilik beklenmektedir. Modüllerin mükemmel dayanıklılığı da kanıtlanmıştır.
Mevcut üretim maliyeti 1,95 ABD Doları/W olup, daha büyük hacimle birlikte bunun daha büyük üretim seferleri için 1 ABD Doları/W'a düşeceği beklentisiyle. Bu ürün şu anda pilot üretim aşamasındadır. Daha fazla gelişme, büyük ölçekli üretim için gerekli sermaye yatırımının bulunmasına bağlıdır.
Yüksek Isıya Dayanıklı Yüzeyler
Yüksek sıcaklık yaklaşımları, 1000◦C'nin üzerindeki sıcaklıklarda yüksek Si biriktirme hızlarına (∼= 5 μm/dak) ve sıvı faz (Tmelt,Si ∼ 1420◦C) yoluyla Si-yeniden kristalleştirme tekniklerine dayanır. Bu teknolojiler ile yüksek verim, sürekli hat içi işleme, büyük taneler ve dolayısıyla yüksek verimlilik elde edilebilir.
Bununla birlikte, düşük fiyata ideal teknik özelliklere sahip bir alt tabaka malzemesi henüz bulunamıyor. Genel bir kural olarak, ucuz malzemeler genellikle yüksek sıcaklıklarda, bu safsızlıkların substratlardan aktif Si tabakasına geçmesine neden olan yüksek düzeyde safsızlıklar içerir.
Ayrıca, katman hazırlama ve güneş pili işleme için işlem adımlarının karmaşıklığı, özellikle yalıtkan alt tabakalar üzerinde, kritik tarafa doğru sayılır.
Güneş Enerjisi Sistemleri Enstitüsü (ISE) üç farklı yüksek sıcaklık yaklaşımını araştırıyor:
– Yüksek katkılı silikon şerit ön tabakaları, hızlı bir termal kimyasal buhar biriktirme (RT-CVD) reaktöründe aktif Si tabakasının müteakip doğrudan epitaksiyel büyümesi için substratlar olarak kullanılır.
Güneş pilleri için katman sisteminin ısıl işlemi, safsızlıkların aktif Si tabakasına göç ettiğini hesaba katmalı ve böylece alt tabakada izin verilen maksimum kirlilik seviyesi belirlenmelidir.
– Daha sonra geçiş delikleri olan bir SiO2 tabakası ile kaplanan, alt tabaka olarak düşük kaliteli, oldukça katkılı bir Si tabakası. Deliklerin toplam alan kaplaması %0,5'tir; bu, arka elektrotla yeterli bir elektrik teması sağlamak için yeterlidir, ancak yine de safsızlıkların alt tabakadan difüzyonunu önemli ölçüde bastırır.
CVD biriktirilmiş Si tabakasının tepesi, tane boyutunu büyütmek için geniş alanlı bir yeniden kristalleştirme adımına maruz bırakılır ve geçiş deliklerinin altında bulunan Si kristalleri aracılığıyla tohumlama gerçekleşir.
– Seramik veya grafit gibi kapsüllenmiş yabancı alt tabakalar kullanılır ve ince taneli Si tabakasının yükseltilmesi, bir bölge eritme yeniden kristalleştirme adımıyla gerçekleşir.
Solar Termal Isı Kullanımı
Güneş radyasyon enerjisinin bir kısmı soğurucular (örn. güneş kollektörleri) kullanılarak ısıya dönüştürülebilir. Soğurucular, diğer gerekli bileşenlerle birlikte güneş sistemidir.
Güneş enerjisi sistemleri, yüzme havuzlarını ısıtmak, kullanım sıcak suyu üretmek, alan ısıtma talebini karşılamak veya diğer ısı tüketicilerini sağlamak için güneş ışınımını ısıya dönüştüren tesislerdir. Aşağıda, güneş termal ısı kullanımının bu biçimleri için enerji dönüşümünün fiziksel ilkeleri açıklanmaktadır.
Emilim, emisyon ve iletim
Güneş termal kullanımının temel prensibi, kısa dalga güneş radyasyonunun ısıya dönüştürülmesidir. Bu enerji dönüştürme işlemi foto-termal dönüştürme olarak da tanımlanabilir. Radyasyon malzeme üzerine gelirse, radyasyonun belirli bir kısmı emilir.
Bir vücudun radyasyonu soğurma kapasitesine soğurma kapasitesi veya absorpsiyon α denir; burada α, soğurulan radyasyonun madde üzerindeki tüm radyasyonun bir parçası olarak payını yansıtır. İdeal bir siyah cisim, her dalga boyundaki radyasyonu soğurur ve bu nedenle bire eşit bir soğurma katsayısına sahiptir.
Emisyon ε, bir cisim tarafından yayılan gücü temsil eder. Absorpsiyon α ve emisyon ε arasındaki ilişki “Kirchhoff yasası ile tanımlanır.
Belirli bir sıcaklıkta tüm cisimler için özgül radyasyon oranı ve absorpsiyon katsayısı sabittir ve miktarı bakımından bu sıcaklıktaki kara cismin özgül radyasyonuna eşittir. Bu oran, yalnızca sıcaklık ve dalga boyunun bir işlevselliğidir. Belirli bir dalga aralığında yüksek soğurma kapasitesine sahip olan madde, aynı dalga aralığında da yüksek bir emisyon kapasitesine sahiptir.
Absorpsiyon ve emisyona ek olarak, yansıma ve iletim de rol oynar. Yansıma katsayısı ρ, yansıyan radyasyonun gelen radyasyona oranını tanımlar. İletim katsayısı τ, belirli bir malzemeden iletilen radyasyonun tüm radyasyon olayına oranını tanımlar. Böylece absorpsiyon, yansıma ve iletimin toplamı birdir.
Absorberlerin Optik Özellikleri
Emiciler radyasyonu emmeli ve kısmen ısıya dönüştürmelidir. Soğurucu, diğer şeylerin yanı sıra, ifade edildiği gibi radyasyona karşı opak (τ = 0) olmasıyla karakterize edilir; soğurucu alandaki soğurma α ve yansıma ρ toplamı birdir.
İdeal bir soğurucu herhangi bir kısa dalga radyasyonunu yansıtmaz (ρ = 0) ve bu nedenle Denklem ile uyumlu olarak güneş radyasyonunu bu dalga aralığında (α = 1) tamamen soğurur. Belirli bir sınır dalga boyunun üzerindeki uzun dalga radyasyonu için durum tam tersidir. İdeal bir soğurucu verildiğinde, tüm radyasyonu yansıtır ve hiçbirini soğurmaz.
Buna göre, bu dalga aralığındaki emisyonun sıfır olması, ideal bir soğurucu durumunda soğurma ve yansıma katsayısının dalga boyuna bağlılığını gösterir.
İdeal senaryolar gerçek hayatta tamamen yeniden yaratılamaz. Sözde seçici yüzeyler (veya seçici kaplamalar), optimum emici özelliklere yakındır. Güneş ışınımı spektrumunda, yansıma katsayısı ρreal sıfıra yakındır, kızılötesi spektrumda (> 3 μm) bire yakındır. Absorpsiyon katsayısı αreal tam tersini gösterir.
Çeşitli farklı malzemeler için soğurma katsayısını ve güneş ışınımı ve güneş ışınımı spektrumunun kızılötesi aralığı için iletim ve yansıma katsayılarını gösterir. Seçici olmayan soğurucu ile karşılaştırıldığında, seçici soğurucu yüzeyler yüksek derecede αs/εI gösterir.
αS, güneş ışınımı spektrumundaki absorpsiyon katsayısıdır, εI, kızılötesi radyasyon spektrumundaki emisyon katsayısıdır. Bu tür yüzeyler bu nedenle α/ε-yüzeyleri olarak da adlandırılır. Tarif edilen seçici emiciler için as/eI oranları 9 ile 19 arasındadır. Örneğin 19’lu titanyum oksit özellikle yüksek bir as/eI oranı gösterir.
Kapakların Optik Özellikleri
Absorberin çevreye olan konvektif ısı kayıplarını azaltmak için, güneş enerjisi sistemlerinde kullanılan absorberlerin çoğu durumda şeffaf bir kapağı vardır. İdeal örtüler, güneş radyasyonu aralığında bir iletim katsayısına sahipken, bu spektrumda yansıma ve soğurma katsayısı sıfıra eşittir.
Gerçek hayatta bu tür koşullar elde edilemez. Farklı kaplama malzemelerinin özelliklerini gösterir. Bu tabloya göre cam, ışık spektrumu içinde gerekli optik özellikleri çok iyi karşılamaktadır. Bununla birlikte, toplayıcı tarafından yayılan kızılötesi ışık geçemez ve esas olarak emilir.
Kirchhoff yasasına göre absorpsiyon derecesi yüksekse, cam kapağın sıcaklığı yükselir ve buna bağlı olarak çevreye olan radyasyon kayıpları da yüksektir. Bu kayıplar, kızılötesi ışığı yansıtan katmanların vakumla kaplanmasıyla azaltılabilir.
Genel Enerji Dengesi
Radyasyonu emen ve ısıya dönüştüren bir ortamın genel enerji dengesini tanımlar.
Solar termik sistemlerde soğurucu normalde bir kollektörün parçasıdır. Kollektörün diğer bileşenleri çerçeve, kapak ve izolasyondur. Bu koşullar göz önüne alındığında, enerji dengesi aşağıda daha ayrıntılı olarak tartışılacaktır.
Bir kollektör, kollektörden akan bir ısı transfer ortamı ile kullanılabilir ısıyı uzaklaştırır. Isı transfer ortamının girişindeki ve çıkışındaki enerji arasındaki fark, Q transfer ortamı tarafından uzaklaştırılan ısıl akıştır.
Burada c özgül ısı kapasitesidir, m. transfer ortamının yararlı p kütle akışıdır ve θin ve θout, toplayıcıya giren veya çıkan transfer ortamının giriş ve çıkış sıcaklıklarıdır.
Soğurucu Q’nun yansıma kayıpları, soğurucu üzerindeki radyasyon refl,abs ve yansıma derecesi ile hesaplanabilir. Soğurucu tarafından yansıtılan radyasyonun küçük bir kısmının yine kapak tarafından soğurucuya doğru yansıtıldığı ihmal edilmektedir. τcov, örtünün iletim katsayısı ve soğurucunun yansıma katsayısı ρabs’dir.
Soğurucunun konvektif termal kayıpları başlangıçta kapak plakasına aktarılır. Kararlı bir durumda (yani, kapak plakasının sıcaklık değişiklikleri konvektif termal akışın Q. yaklaşık olarak doğrusal olduğu varsayılabilir.
Conv,abs, soğurucu sıcaklığı θabs ile ortam hava sıcaklığı θe arasındaki farka bağlıdır ve ilk yaklaşımda sabit olan ısı transfer katsayısı U*col kullanılarak açıklanabilir (yani sıcaklıktan bağımsız ısı transfer katsayısı).
Denklem dikkate alındığında, Denklemin ilk iki terimi birleştirilebilir. Ayrıca, soğurucu normalde düşük emisyon derecelerine sahiptir. Soğurucu ile ortam arasındaki sıcaklık farkı düşük tutulursa Denklemin son terimi birçok durumda ihmal edilebilir.
Tüm ısı ve radyasyon kayıpları, tüm termal kayıpları hesaba katan sıcaklığa doğrusal olarak bağlı olarak, bir ısı transfer katsayısı Ucoll kullanan bir yaklaşımla tanımlanabilir. Bu varsayımlar Denklem ile sonuçlanır.