Akımı Hesaplamak
Akımı Hesaplamak Bir metal-yalıtkan-metal birleşiminden geçen akımı hesaplamak için bu yöntemin ilk kez türetildiği makale, teori öğrencileri ve deneyciler için oldukça zor olduğunu kanıtlıyor. Aslında, temel adım, çok-cisim teorisi çerçevesinde, parçalar halinde akıllı bir entegrasyona dayanmaktadır. Bu, yoğunluk fonksiyonel teorisi içinde hesaplanan dalga fonksiyonları ile açık ilişkisini oldukça belirsiz hale getirir. Bu nedenle zamana bağlı pertürbasyon teorisine dayalı türevi bu noktada ekliyoruz. Türetme iki açık varsayıma dayanmaktadır: 1. Tünel açma kavşağının iki ucu arasında herhangi bir etkileşim veya akım akışı olmadan, tüm sistem, uygun bir şekilde yüzeyde bulunan özdurumlara (ψμ) ve uçta bulunan özdurumlara (χν) ayrılan ayrı bir ortogonal özdurumlar kümesi içerir. Bu koşul altında, alt sistemlerin iki Hamiltoniyeni yalnızca potansiyelleri bakımından farklılık gösterir. 2. Tünel açma koşulu altındaki toplam potansiyel, iki potansiyelin toplamıdır: biri yüzey için, US ve biri uç için, UT. Bu potansiyellerin her ikisi de vakum aralığında üstel olarak azaldığından, bu iki engel arasındaki vakum aralığındaki bir yüzeyde üst üste binmeleri çok küçük olacaktır ve ihmal edilebilir. Bardeen benzeri bir forma yeniden yazılabilir. İntegral yalnızca ucun bölgesini kapsar, çünkü potansiyel UT dışarıda sıfırdır. Uç durumları için Schrödinger denklemiyle yazabiliriz. Delta fonksiyonelliği nedeniyle Eμ ve Eν enerjileri eşit olmalıdır; bu nedenle matris elemanı aşağıdaki biçimde de yazılabilir (entegrasyon bölgesinde yüzey potansiyelinin sıfır olduğuna dikkat edin). Ve Gauss teoreminin yardımıyla, kinetik enerjinin operatörü bir gradyan olurken, integral S ayırma yüzeyi üzerinde bir yüzey integraline dönüştürülür. Matris elemanı enerji boyutuna sahiptir. Uç ve numunenin tüm durumlarını, işgal olasılıklarını, tünel açma akımını dikkate alarak entegre etmek gerekir. Buradaf(E)=[1+exp(E−EF)/kBT]−1, Fermidistribution işlevidir, ρS (EF ), örneğin durum yoğunluğudur (DOS) ve ρT (EF ), ucun DOS'udur. Sonuç, esas olarak Tersoff ve Hamann tarafından hesaplamalarının temeli olarak kullanılan sonuçtur. Küresel Simetrinin Uç Durumları Sorunu daha da azaltan uç durumları χν hakkında makul bir varsayımla sonucu basitleştirmek cazip gelebilir, ideal olarak uç sisteminin teorik modele açıkça dahil edilmesi gerekmeyecek şekilde. Bunun nasıl yapılabileceği önce Tersoff ve Hamann tarafından, sonra da gösterildi. Temel adım, Green'in vakum Schrodinger denkleminin fonksiyonları olan uç durumlarını dikkate almaktır. Bu işlevler açıklanmıştır. Burada nμ(R), STM uç tepesinin merkezindeki μ durumlarının elektron yoğunluğudur. Bu, Tersoff ve Hamann'ın biraz farklı bir yolla elde ettikleri sonuçtur. Devrede akım hesaplama Akım hesaplama Ohm hesaplama makinesi Akım Hesaplama formülü Devre akımı hesaplama programı Gerilim hesaplama programı Watt akım hesaplama Monofaze akım hesabı Manyetik Tünel Kavşakları Manyetik sistemlerde elektronların taşıma özellikleri sadece dalga fonksiyonlarına ve özdeğerlerine değil, aynı zamanda spin durumlarına da bağlıdır. Bir manyetik sistemdeki elektron yayılımının açık bir hesabı için, gerçek uzayda bir kristal yüzey ile bir STM ucu arasındaki bir tünel bağlantısındaki durumu ele alalım. Bir kristaldeki manyetik anizotropi, elektron spinlerinin dönme simetrisini bozar. Bu durumda spin durumları bir kristalin manyetik eksenine yansıtılır. Aşağıda, bu simetri kırılmasının tünel bağlantımızı oluşturan iki ayrı sistemde meydana geldiğini varsayıyoruz. Manyetik eksenlerin yönüne bağlı olarak, iki sınırlayıcı durum ayırt edilmelidir. Numunenin ve ucun manyetik ekseni paralel veya antiparaleldir. İlk durumda, numunenin spin-up durumlarından (n↑S) ucun spin-up durumlarına (n↑T) tünel yapan tüm elektronları, ikinci durumda spin-up durumlarından tünel oluşturan elektronları özetlemeliyiz.  İki vektörün rastgele bir φM açısı çevrelediği genel durumda, tünelleme akımının simetrisini farklı dönüş yönelimlerine göre analiz ederiz. Pertürbasyon yaklaşımı içinde tünelleme akımı, tünelleme matris elemanı Mμv'nin karesiyle orantılıdır. İntegral, numune ve ucun ayırma yüzeyi boyunca uzanır; numunenin spin polarize dalga fonksiyonları ψμσ ile verilir; ucun dalga fonksiyonları χνσ ile gösterilir; toplam, döndürme durumları üzerinde uzanır. Yoğunluk fonksiyonel teorisinde (DFT), sabit bir geçiş matrisi elemanı için ve bir pertürbasyon içindeki akım tarif edilebilir. φM, MS ve MT arasındaki açıdır. Denklem, ρS ve ρT olmak üzere iki yoğunluk matrisinin bir çarpımının izi aracılığıyla yapılan ölçümlerin açıklamasından kaynaklanır. Bu matrisler, iki alt sistemin elektron yoğunluğunu resmileştirir. İki durumdaki örnek sistemin elektronlarının yoğunluğu ↑ ve ↓ verilir. Akım, bu iki matrisin çarpımıyla orantılıdır. Genel olarak, numunenin ve ucun yukarı ve aşağı dönüş durumları için uzaydaki yönler farklıdır. Bu nedenle, ucun yoğunluk matrisi, numune durumlarına göre φM açısı kadar döndürülmelidir. Ucun yoğunluk matrisini φM kadar, örneğin x ekseni etrafında döndürerek, Ux(φM ) döndürme operatörünü elde ederiz. Orantı sabiti, paramanyetik tünelleme akımı I0'dır. Denklem böylece, bu akımı numunenin ve ucun spin-polarize durumları için ölçmemiz ve spin durumlarının iki yarım sistemde uzayda iki farklı yöne yansıtılması durumunda tünel açma akımını tanımlar. Numune ve ucun polarizasyonu PS(T) daha sonra tanımlanır. Bu doğrudan takip eder. Polarizasyon, integral bir miktardır, örneğin, farklı spin durumlarındaki elektronların sayısı arasındaki farkın toplam elektron sayısına bölümü. Tünel bağlantısı boyunca |Mμν|2 geçiş olasılığını göz ardı edersek ve her iki taraftaki spin-up veya spin-down durumlarındaki elektronların sayısına odaklanırsak, paramanyetik akım I0 için aşağıdaki ifadeyi yazabiliriz. 1/2 faktörü, spin-up veya spin-down durumlarına tünelleme olasılığından kaynaklanır. Toplamlar, IF (ferromanyetik) ve IA (antiferromanyetik) akımlarının verildiği ferromanyetik ve antiferromanyetik yük geçişlerine ayrıştırılabilir. Keyfi tünelleme matris elemanları Mμν için akım, Bardeen'in tünelleme akımı formülasyonu içinde sayısal olarak hesaplanabilir. Tünelleme elektronlarının enerjisi çok düşük olduğundan ve numune ve uç dalga fonksiyonlarının üst üste binmesi yüzey atomlarının çekirdek bölgesinin çok dışında hesaplandığından, teorik işlemde spin-yörünge eşleşmesi genellikle ihmal edilebilir. Ferromanyetik ve antiferromanyetik akım IF ve IA, basitçe aynı dönüşe (IF ) veya zıt dönüşe (IA ) sahip özdurumlar için geçişlerdir.

Sayfa Sıralaması – Bilgisayar Bilimleri Ödevleri – Bilgisayar Bilimleri Ödev Hazırlatma – Bilgisayar Bilimleri Alanında Tez Yazdırma – Bilgisayar Bilimleri Ödev Yaptırma Fiyatları

Dinamik Hesaplama

Sayfa öneminin hesaplanmasını hızlandırmak için çeşitli yaklaşımlar açıklanmıştır. Burada, aynı bilgilerin “anında” hesaplanmasına ve dinamik olarak değişen Web’de merkezilik değerlerini güncel tutma sorununa odaklanıyoruz.

Sürekli Güncellenen Yaklaşımlar

Sayfa öneminin hesaplanması için, ör. PageRank aracılığıyla, bağlantı matrisinin önceden bilinmesi gerekir. Genellikle, bu matris bir tarama işlemi tarafından oluşturulur.

Bu süreç oldukça fazla zaman aldığından, sayfa öneminin “anında” hesaplanmasına yönelik yaklaşımlar ilgi çekicidir. Yaklaşık bir PageRank hesaplaması yapan ve muhtemelen çok büyük bağlantı matrisini depolamayı gerektirmeyen “Çevrimiçi Sayfa Önemi Hesaplaması” (OPIC) algoritmasını tanımlayın.

Fikir, ‘nakit’ dağıtımına dayanmaktadır. Başlatma sırasında, her sayfa bir miktar nakit alır ve bu parayı yinelemeli hesaplama sırasında dağıtır. Tahmini PageRank, daha sonra, yaklaşım algoritması hala çalışırken bile doğrudan mevcut nakit dağılımından hesaplanabilir.

Algoritma 8, OPIC algoritmasını açıklar. c dizisi her sayfa için gerçek nakit dağılımını tutar ve h dizisi her sayfa için nakit geçmişini tutar. skaler g sadece ni=1 h[i] için bir kısayoldur.

i sayfasının PageRank tahmini cPRaprox(i) = h[i]+c[i] tarafından verilir. g+1’in algoritmanın doğru bir PageRank tahmini hesaplamasını garanti etmesi için köşelerin seçimi çok önemlidir.

Üç stratejiyi tartışın: rastgele, açgözlü ve döngüsel. “Rastgele bir sayfa seç” ve “tüm sayfaları dairesel olarak seç” stratejileri açıktır. Açgözlü en yüksek paraya sahip sayfayı seçer. Hesaplamanın yakınsaması için köşelerin seçimi adil olmalı ve bu tüm seçim stratejilerinde garanti edilmelidir.

Birkaç yinelemeden sonra algoritma, grafiğin komşuluk matrisinin en büyük özdeğeri için özvektör tarafından tanımlanan sayfa önem bilgisine doğru yakınsar. Hesaplamanın yakınsamasını garanti etmek için rastgele sörfçüye benzer kavramlar uygulanmalıdır.

Bunlar, örneğin, her sayfanın bağlantı verdiği bir “sanal sayfanın” dahil edilmesidir. Orijinal çalışma, bağlantı ekleme ve kaldırma işlemlerini ve bazı bölümlerde köşe ekleme ve kaldırma işlemlerini kapsayan uyarlamalı bir sürüm içerir. Bu modifiye uyarlanabilir OPIC algoritması burada ele alınmamıştır ve bulunabilir.

Sayfa Sıralamasını Dinamik Olarak Güncelleme

Sayfa öneminin hesaplanmasını hızlandırmak için ilginç bir yaklaşım, PageRank’in yalnızca ağın ‘değişen’ kısmı için yeniden hesaplanmasında yatmaktadır. Web söz konusu olduğunda, bu değişiklikler sayfa eklemeleri ve çıkarmaları ve bağlantı eklemeleri ve çıkarmalarıdır. Bu fikir için, bağlantı eklemeleri için bir yaklaşım açıklanmıştır.

Bu fikir, Web grafiği W için PageRan Markov zincirinin olasılık matrisi P’nin pertürbasyonuna ilişkin bir gözlem üzerine kuruludur. Bağlantı eklemelerinden kaynaklanan bu tedirginlik, P = P̃ + E ilişkisi ile modellenebilir, burada E bir hata matrisi ve P̃ tedirgin matristir.

Tek bir kenar ekleme1 için, E sadece bazı i satırlarındaki değişiklikleri içerir. Bu nedenle, P ̃ matrisi orijinal P matrisinden yalnızca bu satırda farklıdır. Chien ve ark. değiştirilmiş Web grafiği W’ için iyi bir yaklaşım elde etmek üzere pertürbasyon etrafındaki küçük bir alan için PageRank’in yeniden hesaplanmasının gerekli olduğunu gözlemledi.

Bu küçük alan, grafik yapısı tarafından tanımlanır ve orijinal Web grafiği W’den çıkarılabilir. Çıkarma, i ve j arasındaki yeni kenarı ve ayrıca yeniye “yakın” olan her tepe noktasını ve kenarı içeren bir G grafiği verir. kenar. Ek olarak, G grafiği, W grafiğinden G’de olmayan tüm köşeleri modelleyen bir “süper tepe noktası” içerir. G grafiği için bir T geçiş matrisi oluşturulur ve durağan dağılımı τ hesaplanır.

G grafiğinin tüm köşeleri için (süper köşe hariç), bu nedenle, tedirgin matris P ̃’nin durağan dağılımı π ̃, matris T’nin durağan dağılımı τ ile yaklaşık olarak tahmin edilebilir.

W’de G tarafından kapsanmayan köşeler için, P ̃’nin durağan dağılımı π ̃, P matrisinin durağan dağılımı π ile basit bir şekilde yaklaşık olarak tahmin edilir. Birkaç deney, bu yaklaşımın değiştirilmiş W’ Web grafiği için iyi bir yaklaşım verdiğini gösterdi. ve P̃ yerine daha küçük T matrisinin durağan dağılımının hesaplanması nedeniyle hesaplama süresinin azaldığını da düşünmek gerekir.


Alexa site sıralaması
Site sıralaması sorgulama
Google sıra bulucu
Alexa site sıralama sorgulama
Web site sıralaması
Sitem kaçıncı sırada
Alexa sıralamasında en popüler 100 site
SEO sıra bulucu


Gelişmiş Merkezilik Kavramları

Literatürde tanıtılan çok sayıda farklı merkezilik indeksi, hatta sadece göz korkutucudur. Sıklıkla, yeni bir tanım, yeni bir uygulamada bir tepe noktasının merkeziliği kavramını yakalayamayan öncekiler tarafından motive edilir. Bu bölümde merkeziyetlerin bağlantılarını, benzerliklerini ve farklılıklarını tartışacağız.

Bu bölümün amacı, bu tür bağlantılara genel bir bakış sunarak mevcut merkezilik endekslerinin bir tür haritasını sağlamaktır. Bunun için tüm ağlar için geçerli olan resmi açıklamalara odaklanıyoruz. Ancak, bu yaklaşımın sınırları vardır.

Genellikle bu tür yaklaşımlar, ağın somut bir uygulama için bilinebilecek özel yapısını dikkate almaz ve belirli tanımların sezgisel çekiciliğini somut bir uygulamada aktaramayabilir.

Bununla birlikte, farklı merkezilik endekslerinin soyut tanımlarını araştırmak için böyle bir yaklaşımı uygun buluyoruz. Bu, küçük örnek grafikler üzerinde bir merkezilik indeksinin yeni bir tanımını yalnızca sezgisel olarak haklı çıkaran bazı literatürle belirli bir tezat içindedir.

Farklı tanımlar arasındaki bu tür bağlantı, genellikle matematiksel bir ortamda olmasa da, daha önce incelenmiştir. Tipik bir örnek iştir. Simüle edilmiş bir parçacık atlama ağının bir aradalık merkeziliği ve tıkanıklık bağlantısını göz önünde bulundurur.

Parçacıklar en kısa yollar boyunca yönlendirilir, ancak iki parçacığın aynı tepe noktasını işgal etmesine izin verilmez. Bu gereksinimle başa çıkmanın iki politikasını araştırıyor, yani bir parçacığın bir sonraki programlanmış tepe noktası işgal edildiğinde beklemesi ve böylece kilitlenme olasılığı yaratması gerekir.

Alternatif olarak, parçacıkların yolculuklarına dolambaçlı bir yoldan devam etmelerine izin verilebilir. Böyle bir tahminin ancak ağdaki toplam parçacık sayısı küçükse mümkün olduğunu bulur. Bu nedenle, parçacık sekmeli modelin uygulanması için en kısa yol arasındakilik, tıkanıklığı tahmin etmekte başarısız olduğu için yanlış bir seçimdir.

Geriye dönüp bakıldığında, bu gerçekten şaşırtıcı değil çünkü aradalığın tanımı, bir yolun başka bir yol tarafından engellenmesini hesaba katmaz, dolayısıyla parçacıkların birbiriyle girişim yapmadığını varsayar. Özellikle, aşırı kalabalık köşe noktalarının bir sonucu olarak geri taşma olasılığı, karayolu ağlarındaki araç trafiği akışı için iyi bilinmektedir, örneğin sunulan trafik simülasyonunda ele alındığı gibi, trafik hususlarına daha genel bir genel bakış sağlar.

Bir yanıt yazın