Piyasa Karmaşıklığı – Dijital İş Modelleri – Ödev Hazırlatma – Tez Yazdırma – Proje Yaptırma Fiyatları – Ödev Örnekleri – Ücretli Proje Yaptırma – Tez Yaptırma Ücretleri
Piyasa Karmaşıklığı Üçüncü güç, piyasa karmaşıklığıdır. Bunun temel itici güçleri artan piyasa şeffaflığı, artan piyasa parçalanması, azalan piyasaya giriş ve geçiş engelleri (özellikle e-hizmet sektörü ile ilgili olarak) ve aracısızlaştırmadır. Geleneksel ekonomide, piyasalar genellikle düşük ila orta düzeyde piyasa şeffaflığı ile karakterize edilir ve genellikle alıcılar ve satıcılar arasında bir bilgi asimetrisi vardır. Pazardaki üstün konumları nedeniyle satıcılar, fiyat farklılaştırması yoluyla çoğunlukla müşterilerin fazlalıklarını sıyırarak bilgi avantajlarından yararlanabilirler. İnternet ekonomisinde bu durum, büyük ölçüde serbest bilgi akışı nedeniyle temelden değişti. Sonuç olarak, ticareti yapılan ürünler daha yönetilebilir olduğu için dijital iş ortamında piyasa şeffaflığı artmaktadır. Bilgiye kolay erişim sağlayan bu pazarlar, geleneksel pazarlara göre daha iyi ürün ve hizmet karşılaştırılabilirliğini beraberinde getirmektedir. Bilgisayar ağlarının özellikleri, müşterilerin herhangi bir yerden herhangi bir zamanda herhangi bir bilgiye ulaşmasını sağlayan yüksek piyasa şeffaflığının arkasındaki itici güçtür. Bu, pazara girmenin daha kolay ve özellikle daha az pahalı ve zaman alıcı olduğu anlamına gelir. Piyasa katılımcılarının piyasayı gözlemlemek ve analiz etmek için araştırma maliyetleri bu nedenle çok düşüktür. Ürüne dayalı bilgilerin satıcının danışmanlığına dayandığı geleneksel ekonominin aksine, elektronik pazarlar, müşterilerin, örneğin fiyat karşılaştırmalarını, dijital toplulukları veya çevrimiçi ürünlerin test raporlarını kullanarak fazla çaba harcamadan bilgi toplamasına olanak tanır. Müşteriler, bilgi düzeylerini satıcınınkine göre ayarlayabilir ve artık filtrelenmiş bilgilere bağımlı değildir. Bu fenomen ters piyasalar olarak bilinir. Bununla birlikte, piyasa şeffaflığı, müşterilerin yönetmesi ve yapılandırması zor olan büyük miktarda bilgi ile de sonuçlanır. Bu sözde bilgi yüklemesi, şeffaflığın avantajlarını kısmen baltalıyor. Ürün bilgilerinin yanı sıra, müşteriler elektronik ağlarda fiyat bilgilerini de kolayca arayabilirler, böylece fiyat karşılaştırmaları sürdürülebilir bir şekilde kolaylaştırılır. Alışveriş robotları veya mağaza robotları bu gelişmeyi hızlandırır. Bunlar internette fiyat araştırması ve karşılaştırma konusunda uzmanlaşmış şirketlerdir. Kullanıcı, aramayı çeşitli açık artırma web sitelerine genişletebilir. Birkaç saniye sonra kullanıcı, ürünü ve ilgili fiyatları sunan çevrimiçi mağazaları içeren bir liste alır. Piyasaların parçalanması, özellikle İnternet ekonomisinin ortaya çıkması ve gelişmesinden bu yana gerçekleşen piyasa katılımcılarının ve onların tüketim tercihlerinin bireyselleştirilmesini ifade eder. Tüketici davranışı, müşterilerin ve kullanıcıların benzersiz olarak algıladıkları veya bireysel tercihlerine göre uyarlanmış ürünleri talep etme etkisine göre giderek daha fazla bireyselleşiyor. Şirketlerde bireyselleşmeye yönelik bu eğilimlerin pazarlama, ürün geliştirme ve tasarım için geniş kapsamlı etkileri vardır. Piyasa başarısızlığı örnekleri Piyasa başarısızlığı Nedir Ekonomik karmaşıklık endeksi Piyasa başarısızlığı nedenleri economic complexity index Asimetrik bilgi Nedir Fon havuzlama nedir Dışsallık nedir Müşteri bireyselleştirme açısından önemli bir pazarlama aracı bire bir pazarlamadır. Müşteri gruplarına veya müşteri kitlelerine hitap etmek yerine, burada müşteriyle bireysel ilişki, pazarlama faaliyetlerinin merkezinde yer alır. Bununla birlikte, bire bir pazarlama sadece bireysel bir müşteriyi değil, aynı zamanda özellikle, görünüşte çelişkili anahtar kelime toplu özelleştirmesi altında bilinen bireyselleştirilmiş ürün geliştirme ve tasarımını da ifade eder. Şirketler, kitlesel özelleştirme yoluyla seri üretimin maliyet avantajlarından yararlanmaya çalışmakta ve ürünlerine bireysel bir karakter kazandırmaya çalışmaktadır. Toplu kişiselleştirmeye bir örnek, müşterilerin bireysel ve kişiselleştirilmiş spor ayakkabılarını yapılandırmasına olanak tanır. Pazar karmaşıklığının bir başka yönü, dijital iş şirketleri için pazara giriş engellerini azaltmaktır. Pazara giriş engellerinin azaltılması, rakip sayısının artmasına ve dolayısıyla rekabet yoğunluğunun artmasına neden olur. Uluslararası pazarlara erişim ve dünya çapında hizmet tedariki, şirketlerin internette kolayca aktif hale gelmelerini sağlar. Düşük giriş engelleri, yerleşik işletmeler için risk oluşturur. Ayrıca, tedarik zinciri daha az aracılık gerektirir. E-ticaret, şirketlerin müşterilere doğrudan satış yapmasına olanak tanıdığından, perakendeciler gibi diğer şirketlerin dahil edilmesi İnternet üzerinden atlanabilir. Pazara giriş engelleri, yeni rakipleri pazara girmekten caydırmaya veya en azından onların bunu yapmasını engellemeye uygun olma eğiliminde olan bir pazarın veya pazar bölümünün özellikleridir. Baumol, pazara giriş engelini “bir sektöre yeni girenin harcama yapmasını gerektiren ancak yerleşik bir işletmeciye eşdeğer bir maliyet getirmeyen herhangi bir şey” olarak tanımlamaktadır. Pazara giriş engelleri, potansiyel yeni gelenler için pazarın çekiciliğini kapsamlı bir şekilde azaltır. Pazar karmaşıklığının son yönü, değer zinciri kavramıyla açıklanabilen aracısızlaştırmadır. Değer zinciri, bir ürünün üreticiden son müşteriye kadar geçirdiği tüm adımları tanımlar ve üç adımdan oluşur: (1) taşeronluk (bileşenlerin üretimi), (2) üretim (parçaların pazarlanabilir bir ürüne birleştirilmesi) ve (3 ) perakendedir (ürünün müşterilere sağlanması). Perakendecilerin rolü, üreticiler ve müşteriler arasında aracı olarak hareket ettikleri için değer zincirinde çok önemlidir. Perakendeciler, üreticinin verimli bir şekilde yerine getiremediği dört temel dağıtım görevini, özellikle ürünlerin mekansal, zamansal, niceliksel ve niteliksel dönüşümünü gerçekleştirir. Mekansal dönüşüm bağlamında perakende şirketleri ürünleri talep noktasında sağlıyor, böylece üreticilerin kendi dağıtım zincirlerini kurmalarına gerek kalmıyor. Perakende şirketleri, müşterilere sürekli ürün sunabilmek için büyük miktarlarda depoladıkları için depoları açısından zamansal bir dönüşüm gerçekleştirmektedir. Kantitatif dönüşüm, ürünleri talep odaklı ve küçük miktarlarda müşterilere sağladığı için özellikle ilgili bir dağıtım görevidir. Son olarak, perakendeciler ürünleri paketlediğinden veya ayrıştırdığından ve farklı çeşitler oluşturduğundan, niteliksel dönüşüm müşterilere kolaylık sağlaması açısından önemlidir. Bu nedenle, perakendeciler müşteriye ürün tedarik edebilir ve tek bir işlem ortağı olarak hareket edebilir. Geleneksel olarak perakendeciler, üreticilerin müşterilerine erişimleri nedeniyle üreticiler üzerinde çok fazla güce sahiptir. Bu ilişki aracılık olarak bilinir. Ancak artan pazar şeffaflığı ve azalan pazara giriş engelleri nedeniyle İnternet ekonomisi perakendecilerin gücünü baltalamaktadır. Üreticiler, dağıtımı ve değer yaratma sürecini yürütmek için kendileri yeni fırsatlar yarattılar. Bu durumda aracılar ortadan kalktığı için, bu olguya aracısızlaştırma denilmektedir ki bu örnekte gösterilmiştir.

Kaza Maliyetleri – İş Sağlığı ve Güvenliği – İş Sağlığı ve Güvenliği Ödevleri – İş Sağlığı ve Güvenliği Tez Yaptırma – İSG – İş Sağlığı ve Güvenliği Tez Yaptırma Ücretleri

İş Kazalarının Doğrudan ve Dolaylı Maliyeti

Tüm bu çalışmalar, kaza maliyetlerine ayrıntılı bir bakışın gerekliliğini göstermeye hizmet ediyor. Hepsi farklı endüstrilerde, farklı teknolojiler ve bugün var olandan farklı sosyal koşullar altında gerçekleştirildi.

Bu çalışmalardan üretilen formüllerin çoğu diğer kuruluşlar için geçerli olmayacaktır. Bu nedenle, bireysel kuruluşlar içinde doğru bir kayıp deneyimi maliyetlendirmesi yapılmalıdır. Halihazırda çoğu kuruluş, işyeri kazaları ve yaralanmalarından kaynaklanan önemli kayıp faktörlerini belirlemek için uygun bir maliyet analizi tekniği kullanmamaktadır.

Sigortalı maliyetler, işverenin sigorta şirketi veya işçilerin tazminat kapsamını sağlamakla ilgili devlet makamı tarafından ödenir. Çalışanlar için işçi tazminatı genellikle zorunludur. Ancak, sigortasız maliyetler genellikle normal işletme giderlerinin bir parçası olarak gizlenir.

Çoğu kuruluş, çalışanlarının tazminat primine dikkat eder. Yıllık prim, ölçülebilir talep deneyimini yansıttığından, genellikle kurumsal performansın bir barometresi olarak kullanılır. Ancak bu ödeme, toplam kaza maliyetleri için doğru bir kılavuz değildir.

Genellikle, açıklanmayan maliyetler için çok az çaba harcanır. Bunlar sigortasız maliyetler olarak tanımlanabilir. Bu gizli maliyetler hakkındaki bilgiler, planlama stratejileri, karar verme ve kontrol teknikleri için kritik öneme sahiptir. Böyle bir girişimin lojistiği, bazı yöneticilerin zihninde, bunun uygulanabilir bir alıştırma olup olmayacağı konusunda bir dereceye kadar şüphe uyandırır.

Büyük ve çeşitli bir organizasyonda görevin anıtsal olacağı kabul edilse de, kaza maliyetleri belirlenene ve kayıp potansiyeli dikkate alınana kadar etkili kontrol stratejilerinin planlanması ve uygulanmasında büyük zorluklar olduğu görülüyor.

Kaza Maliyetlerine Daha Yakından Bir Bakış

Kazaların toplam maliyetlerinin değerlendirilmesi için ciddi bir çaba gösterilmesi durumunda, bu maliyetlerin iki ana başlık altında toplandığı kısa sürede anlaşılır:

1. Sigorta kapsamına girenler.
2. Sigorta kapsamına girmeyenler.

Sigorta kapsamındaki masraflar, işçi tazminatı, motorlu taşıt, mal, makine hasarı, yangın, kamu riski vb.

Tüm prim oranları, sigortanın temel ilkelerine dayanmaktadır:

• potansiyel kaybın riski ve kapsamı
• geçmiş deneyim.

Sigorta kapsamına girmeyen kazaların maliyeti yüksektir ve sigorta kapsamındaki kazaların maliyetinin birkaç katı olabilir. İş kazaları sonrasında düzenli süreçlerde aksama olur ve bu kesintilerin mutlaka ödenmesi gerekir. İlgili maliyetlerin bazılarını ele alalım.

İş kazası maliyet hesaplamasına görünen maliyetler
İs kazalarının görünen ve görünmeyen maliyetleri
İş kazası maliyet hesaplamasına görünen maliyetler arasında yer almaz
Görünmeyen maliyet nedir
İş kazasının işverene maliyeti
İş kazalarının görünmeyen maliyetleri nelerdir
İş kazası nedeniyle ortaya çıkan üretim kaybı işveren açısından
İş kazaları ve meslek hastalıklarının yol açtığı

Yaralanmayan kişiler tarafından kaybedilen zaman için ücretlerin maliyeti

Normalde yaralanma veya hasarla sonuçlanan bir kaza mahallinin yakınındaki çalışanlar kazayı izlemek, yardım etmek veya tartışmak için duracaktır. Yaralı işçinin veya hasarlı ekipmanın yardımı veya çıktısı olmadan devam edemeyebilirler.

Her çalışanın her saat organizasyon için belirli bir iş değeri üreteceğini varsaymak mantıklıdır. Bu, en az işçiye ödenen ücret kadar olacaktır; aksi takdirde çalışan orada olmazdı. Başka bir deyişle, kişinin 20,00 ABD Doları ödeme almadan önce (örneğin ABD para biriminde) 20,00 ABD Doları üretmesi gerekir. Açıkçası bu mutlak minimumdur.

Ek olarak, genel giderler, güç, alan, yönetim ve benzerleri için ödenek ayrılmalıdır. Yakından inceleme, bu miktarın genellikle kâr üzerinden bir başlangıç ​​yapılmadan önce ödenen ücret miktarının iki ila iki buçuk katı olacağını gösterecektir; yani, saatte 40,00$–50,00$.

Mülkiyet hasarını onarma veya değiştirme maliyetleri

Bunlar, sigortalanmamış, yetersiz sigortalanmış veya ikame değeri için sigortalanmamış makinelerin, hammaddelerin, devam eden işlerin ve malların onarım veya değiştirme maliyetleri ile ilgilidir.

Kazayla yok edilen eski bir makinenin gerçek değerini tahmin etmede zorluklar vardır. Bugün kullanılmakta olan, orijinal fiyatının tamamının veya hemen hemen tamamının amortisman olarak düşüldüğü birçok makine var. Bu, bu tür makinelerin imhasının kuruluş için hiçbir kayıp olmadığı anlamına gelmez.

On yıl önce 10 000 dolara bir makine satın alındıysa ve imha tarihinde defter değeri sıfır olmasına rağmen hala iyi çalışır durumdaysa, tesisi aynı işletme verimliliğine getirmek için yedek bir makinenin satın alınması şimdi maliyetli olabilir. 16 000$. Zarar 16 000$ ve amortisman gibi herhangi bir ek vergi avantajından, herhangi bir kurtarma değerinin telafisi ve sigorta ödemeleri düşüldükten sonra olacaktır.

Yaralı işçi tarafından üretim kaybı

Yaralanmayan kişilerde olduğu gibi, yaralanan kişinin kaybedilen zaman içindeki iş değeri, en az o kişinin işvereni için işçinin çalıştığı süre için ödenen ücret kadar değerde sayılmalıdır. Kayıp, aynı zamanda, çalışan, dönem için ödenen fiili ücretlerin ek maliyetiyle birlikte, küçük yaralanmalar nedeniyle tedavi edilmekte olan işten uzakta olduğunda da meydana gelir.

Süpervizörün zaman maliyeti

Süpervizörün zamanı, kazalardan sonra, ayarlamalar yapmak, yaralı işçiler için yardım ayarlamak, kaza raporlarını hazırlamak, yedek işçileri eğitmek ve personel ve iş yüklerini yeniden düzenlemek için alınır. Organizasyon, bir kaza sonrası “temizlik” döneminde süpervizörün yapacağı işin değerini kaybeder.

Süpervizörler, kendilerini faydalı kılmak için öylece oturup bir kazanın olmasını beklemezler. İşi zamanında bitirmenin yanı sıra planlamadan, işçilere talimat vermekten, yöntemleri geliştirmekten, darboğazları ortadan kaldırmaktan ve benzerlerinden sorumludurlar. Denetçilerin yeterli zamanı varsa, o zaman denetçilerin işçilere oranı azaltılabilir.

Geri dönen yaralı işçinin çıktısının azalması

Genellikle işçiler, yaralandıktan sonra işe döndüklerinde tam olarak iyileşemezler ve normal ücretlerinde çalışmazlar. Çıktıdaki yüzde azalmaya karşılık gelen ödeme yüzdesi bir kayıptır.

Kuruluş tarafından karşılanan sigortasız tıbbi masraflar

Bu maliyet, sağlanan hizmetler ve bir ilk yardım ünitesinin bakımında kullanılan ekipman içindir. Bandajlar, ilaçlar, araçlar ve binalar ile ilk yardım merkezi ve görevlilerinin bakım masraflarının ödenmesi gerekir.

Kıdemli personel tarafından harcanan zamanın maliyeti

Kazalar, özellikle ciddi yaralanma veya hasar içerenler araştırılmalıdır. Sonuç olarak toplantılar, incelemeler, takipler ve diğer tartışmalar gibi faaliyetler ortaya çıkar. Bunlar genellikle kıdemli personeli içerir. Bu, üretken iş değerinde bir kaybı temsil eder.

Diğer maliyetler

Yukarıda belirtilen maliyetler, kaza maliyetlerinin geçerli unsurlarından sadece birkaçını temsil etmektedir. Diğer maliyetler, yedek personel ve/veya ekipmanın işe alınması, ürünün aşırı bozulması, hasarlı küçük ekipman, devlet daireleri ve sigorta şirketleri için rapor hazırlama maliyeti ve daha fazlasını içerir. Örneğin, inşaat şirketlerinin proje ihalesi yapması durumunda, ciddi kazalar gelecekteki sözleşmelerin kaybedilmesine neden olabilir.

Bir yanıt yazın