ELEKTRİK
On dokuzuncu yüzyılın ortalarına kadar dünya yalnızca iki tür enerji sistemi görmüştü: canlı ve mekanik. Sonraki 100 yıl, gelecekteki bir olasılık olarak kuantum enerjisiyle elektronik ve atomik olmak üzere iki tane daha ekledi. Elektrik, herhangi bir mekanik güç kaynağından çok daha yüksek derecede esneklik sağlayan bir elektron akışı olarak enerji sağlar.
Bugün ekonomik, sosyal ve politik olarak yaptığımız şeylerin çoğunun elektriğe bağlı olduğu bir elektronik çağda yaşıyoruz. Örneğin, telgrafla başlayan ve radyo, televizyon, bilgisayar, uydu iletişimi, lazer ve internet aracılığıyla gelişen BİT devriminin arkasındaki güç kaynağıdır.
‘Geçen yüzyılın büyük inşaat projelerinden hiçbiri teknik, ekonomik ve bilimsel yönleriyle daha etkileyici olmamıştı, hiçbiri sosyal etkilerinde daha etkili olmamıştı ve hiçbiri yapıcı içgüdülerimizi ve yeteneklerimizi elektrikten daha fazla meşgul etmedi.
Dinamo 1867’de icat edildiğinde, buhar hala birçok üretken yörünge boyunca gelişiyordu, karada veya denizde yelkende su gücünün yerini henüz tam olarak alamamıştı. Böylece elektrik üretme teknolojisi, yerini aldığı teknolojilerde herhangi bir bariz enerji krizini karşılayacak şekilde ortaya çıkmadı.
On yedinci ve on sekizinci yüzyıllarda, elektrik temel olarak bilim adamları onun doğasını anlamak istedikleri için araştırılmış gibi görünüyor. 1800’de volta hücresinin icadıyla, doğru akım şeklindeki elektrik, sınırlı bir uygulama yelpazesinde faydalı hale geldi.
Bunların en önemlisi, tarihte ilk kez, insanların veya hayvanların taşıyabileceğinden daha hızlı bilgi iletmek için halka açık bir araç sağlayan telgraftı.
On dokuzuncu yüzyıl boyunca, elektrik birçok kişi tarafından muazzam ekonomik potansiyele sahip yeni bir mucize olarak lanse edildi, ancak dinamo icat edilene kadar bu potansiyelin çoğu gerçekleşmedi.
Yenilikler
Dinamo’nun icadıyla sonuçlanan bilimsel bilgi geliştirmenin uzun yörüngesini tartışıyoruz. Burada sadece, buhar gibi, elektriğin tarihinin her biri diğerini tamamlayan bir keşifler ve icatlar karışımı ortaya koyduğunu not ediyoruz. Elektriğin doğası keşfedilmeli ve onu üretme yöntemleri icat edilmeliydi.
Elektriği ilk benimseyenler, elektriği kaynaktan kullanıma taşımak için iki tür akım arasında bir seçimle karşı karşıya kaldı. Diğerlerinin yanı sıra Thomas Edison tarafından savunulan doğru akımın (DC), alternatif akıma (AC) göre birçok avantajı vardı.
Bir DC motorun hızı, bir AC motordan daha verimli bir şekilde düzenlenebilirdi, elektrik çarpması riski daha azdı ve elektroliz ve elektrokaplama dahil olmak üzere yalnızca DC ile yapılabilecek birkaç önemli uygulama vardı. En önemli dezavantaj, gücün yalnızca kısa mesafelerde verimli bir şekilde taşınabilmesiydi.
Belirsiz bir geleceğe el yordamıyla kullanarak kâr odaklı ama kâr maksimize etmeyen bir tarzda öğrenmenin açık bir durumunda, AC ve DC’nin göreceli avantaj ve dezavantajlarının deneyimle öğrenilmesi gerekiyordu. 1893’te ABD’deki Niagara projesinden güç üretmek ve dağıtmak için AC kullanılmasına karar verildi.
Bundan sonra, üretim ve iletim teknolojisi, modern biçimine yakın bir şeye dönüştü: evrensel elektrik tedarik hizmeti, geniş bir coğrafi alana yayılmış bir iletim ağı aracılığıyla dağıtım için büyük merkezi güç istasyonlarında alternatif akım üretimine dayanan bir sistemdir.
Elektrik Teknolojisi nedir
elektronik teknolojisi (2 yıllık)
Elektronik Teknolojisi Ne iş Yapar
Elektrik Teknolojisi Ne iş Yapar
Elektrik-Elektronik Teknolojisi nedir
Elektronik Teknolojisi mezunu Ne iş Yapar
Elektrik Teknolojisi Dersleri
Elektronik Teknolojisi DGS
G-D Kategorileri Üzerindeki Etkiler
Elektriğin ortaya çıktığı her yerde derin etkileri oldu. Kapsamlı gibi davranamayacağımız için, bu durumda esas olarak ABD’deki etkilere odaklanıyoruz.
Teknoloji
Dinamonun icadından sonra elektriğin kaba ve dar bir şekilde uygulanan bir teknolojiden tamamen yerleşik bir dönüşüme geçmesi yaklaşık elli yıl aldı.
Tüm ekonomiyi etkileyen GPT. Elektriğin ilk kullanımları esas olarak sokak aydınlatması ve sokak demiryollarıyla sınırlıydı. Thomas Edison’un Menlo Park laboratuvarı, Ar-Ge’nin kurumsallaştırıldığı ve ticari amaçlara yönlendirildiği ilk ticari araştırma kuruluşlarından biriydi.
Yavaş yavaş, teknik sorunlar çözüldükçe, kullanım sayısı genişledi, üretim teknikleri ve yerleri değişti ve bir dizi yeni ürün ve endüstri ortaya çıktı. Örneğin, çamaşır makineleri, bulaşık makineleri, elektrikli süpürgeler, ütüler, buzdolapları, derin dondurucular ve elektrikli sobalar dahil olmak üzere elektrikle çalışan çeşitli ev makineleri, ev işlerini dönüştürdü ve evdeki angaryaların çoğunu ortadan kaldırdı.
Bir güç dağıtım sistemi olarak elektrik, birçok tamamlayıcı yeniliği gerektiriyordu. Daha yaygın olarak kullanılmaya başlandıkça, orijinal üretim yöntemlerine artan talepler geldi ve aktif olarak yeni yöntemler arandı.
Enerji üretimindeki en önemli yeniliklerden biri, türbinleri döndürmek için hızlı akan suyun kullanıldığı, eski su çarkı ilkesinin modern bir uygulaması olan büyük hidroelektrik barajların inşasıydı.
Teslimat teknolojilerinin de geliştirilmesi gerekiyordu. Modern elektrik şebekesi, bir dinamo aracılığıyla güç üreten (kendisi atomları parçalamak, kömür yakmak veya türbinlerden su akıtmak gibi çeşitli yöntemlerle güç üreten), bazen bu gücü depolayan (çeşitli tipte piller aracılığıyla), naklederek güç üreten karmaşık bir teknolojik sistemdir. son kullanım yerine elektron akar ve daha sonra bu elektron akışını hedefinde faydalı enerjiye dönüştürür. Hiçbir öğe, diğerleri olmadan pek bir işe yaramaz.
Kolaylaştırıcı Yapı
Elektrifikasyon, onu üreten, dağıtan ve kullanan birçok sermaye malına büyük yatırımlar gerektiriyordu. Firmanın hem yönetimsel hem de fiziksel organizasyonları elektrikle temelden değiştirildi. Hareket ettirici güç su olduğunda, fabrikanın ölçeği büyük ölçüde hem oldukça katı bir minimum hem de maksimum verimli boyut uygulayan mevcut su gücü kaynağı tarafından belirlendi.
Su ve buhar kullanımı, çoğu üretim makinesinin doğrudan güç kaynaklarına bağlanmasını gerektiriyordu. Bir fabrika, gücün bir dizi kasnak ve kayış aracılığıyla dağıtıldığı büyük bir şaft tarafından destekleniyordu.
Kayış iletimindeki ağır sürtünme kaybı nedeniyle, en fazla güce ihtiyaç duyan makineler, tahrik miline en yakın yerleştirildi ve alt katın tavanına yakın olan mile daha fazla makine almak için fabrikalar iki katlı olarak inşa edildi. Fabrikanın herhangi bir parçası kullanımdaysa tüm sistem çalışmak zorundayken, herhangi bir parça onarım için kapalıysa, tüm fabrika kapatılmak zorundaydı.