Temel E-Ticaret Mevzuatı ve Düzenlemesi
E-Ticaret faaliyetleri yapan şirketler, düzenlenmemiş bir dünyada faaliyet göstermiyorlar. Yeni dijital ortamda eski kurallar hala geçerli. Ve dijital ihlalleri hedefleyen yeni tüzük ve düzenlemeler hızla ortaya çıkıyor. Bununla birlikte, düzenlemeler söz konusu olduğunda, cehalet mutluluk değildir.
Reklam, çekilişler, istenmeyen ticari e-posta (Spam), ticaret düzenlemelerine uygunluk, menkul kıymetler yasaları, vergi düzenlemelerine uygunluk ve diğer düzenleyici konuların tümü E-Ticaret için önemli zorluklar oluşturabilir. E-Ticaret faaliyetlerini sınırsız bir ortamda yapmak, birçok yargı yetkisinin E-Ticaret, e-ticaret, e-imzalar vb. düzenleyen tutarsız yasalara sahip olduğu göz önüne alındığında, özel zorluklar doğurur.
Tüm E-Ticaret faaliyetlerinin özünde temel soru şudur: “Yasal mı?” Ve bu sorunun cevabı, hangi yasanın geçerli olduğuna ve çevrimiçi faaliyetlerin nasıl yapılandırıldığına bağlı olacaktır. Yine de, esasen sınırsız bir ortamda işlemler yürütüldüğünde, hangi yasanın geçerli olduğunu belirlemek yapmaktan daha kolaydır. Aynı zamanda, İnternet, bu ticari faaliyetler için geçerli olan yasaları da derinden değiştirmektedir.
Altı ay önce işlemlerimizi yöneten yasa, bugün işlemlerimizi yöneten yasa olmayabilir veya önceki yasa hala geçerli olsa bile, aradaki yasal gelişmeler nedeniyle hiç düşünmediğimiz şekillerde uygulanabilir.
Birçok ülke, E-Ticaret faaliyetlerinin bazı yönleriyle ilgili çok sayıda yasa ve düzenlemeyi halihazırda yürürlüğe koymuştur. Bazı durumlarda, bu yasalar henüz ortaya çıkmamış sorunları öngörmek ve çözmek için tasarlanmış bir deneyi temsil eder ve diğer durumlarda bu yasalar, ortak bir dizi soruna önemli ölçüde çelişen yaklaşımları temsil eder.
Dijital ekonomideki en dıştaki düzenleme ve mevzuat alanlarından bazıları birkaç temel konuyu kapsar:
• Elektronik İşlemler ve Sözleşmeler (e-ticaret): Elektronik reklam, sözleşme ve ödemenin yanı sıra belgelerin elektronik olarak iletilmesi, açıkça e-ticaretin geleceğidir. Şirketler maliyetleri azaltmak, işlemleri kolaylaştırmak ve satışları artırmak için e-ticareti benimsemiştir.
Bununla birlikte, çevrimiçi ortamda gerçekten yüksek değerli anlaşmalar yapmak için, şirketlerin bugün girdikleri işlemlerin yasal olarak uygulanabilir ve yarın bağlayıcı olacağından emin olmaları gerekir. Kâğıt tabanlı dünyada, şirketin antetli kağıdına bir sözleşme koymak ve mürekkepli imza kullanmak bu güvenceyi sağlamaya yardımcı olur. Bunun dijital dünyada ne anlama geldiğine dair endişe, ulusal ve uluslararası düzeyde bir mevzuat patlamasına neden oldu.
• Elektronik Finans (hizmetler, Vergi ve Gümrük): Bir işlemin vergi amaçları için uygun şekilde karakterize edilmesi, e-ticaretin vergilendirilmesinde muhtemelen en zor konudur. Bununla birlikte, karakterizasyon, bir e-ticaret işleminin gelir vergisi ve tüketim vergisi (KDV) açısından nasıl ele alınacağını belirlemek için kritik öneme sahiptir.
Yerel, ulusal ve uluslararası vergi otoriteleri ve kuruluşları bu kavramlarla mücadele etmekte ve yeni mevzuata ihtiyaç olup olmayacağına veya mevcut kuralların yeni kavramlara uygulanıp uygulanmayacağına karar vermeye çalışmaktadır.
• Fikri Mülkiyet Yasaları (ticari markalar, telif hakları ve patentler): Şirketler, hem dünya çapında fikri mülkiyetlerini korumada hem de başka birinin fikri mülkiyet haklarını ihlal etme olasılığını en aza indirmede eşi görülmemiş zorluklarla karşı karşıyadır.
e-ticaret mevzuatı 2022
E-ticaret Kanunu yeni
E-ticaret düzenlemesi
ticaret bakanlığı e-ticaret
e-ticaret kanunu yönetmeliği 2022
e-ticaret kanunu 2021
e-ticaret kanunu yönetmeliği 2020
E-ticaret kanun teklifi
• Gizlilik ve Kişisel Verilerin Korunması: Bilgi-iletişim sistemleri sayesinde kişisel olarak tanımlanabilir bilgileri toplamak, çoğaltmak, yaymak ve derlemek hiç bu kadar kolay olmamıştı. Kurumlar, giderek vazgeçilmez hale gelen bilgilerle ilgili bu kadar göz korkutucu gizlilik sorunlarıyla hiç karşılaşmamıştı ve E-İşletmeler, yasal sorumluluktan kaçınmak için mevcut gizlilik sorunlarını ele almalıdır.
Mevcut medya ve yasal ortam ve elektronik iletişim ve teknoloji izleme yeteneklerinin yalnızca gelecekte artacağı gerçeği göz önüne alındığında, elektronik iletişimin gizliliğine ilişkin endişeler birçok ülkede kabul edilmektedir ve gizlilikle ilgili birçok fatura şu anda her iki ülkede de beklemededir. ulusal ve uluslararası sahne.
• Bilgi Güvenliği (Siber Güvenlik, Siber Suç): Yeni bilgi ve iletişim teknolojileri, bunların kötüye kullanılması için yeni fırsatlar doğurmakta ve bu da yasal kısıtlamalara yol açmaktadır. Bu düşünce, çeşitli yeni suistimaller ve sahtekarlıklara veya yeni yollarla işlenen eski sahtekarlıklara karşı yasama ihtiyacını ortaya çıkarmaktadır.
Siber suçlar ciddi mali hasara neden olabilir ve bilgisayarla ilgili suçlar genellikle ekonomik kayıptan fazlasını içerir. Hasar, zaman kaybı veya mahremiyet ve güvenlik kaybı olabilir. Siber suçların neden olduğu en önemli zarar ve tehlike, siber uzayda güvenilirliğin ve güvenin kaybolması tehdididir.
E-Ticaret ortamında zararlı ve tehlikeli faaliyetlerin başka bir yönü daha vardır. Ne tür içeriklerin yasaklanması gerektiği veya nasıl ele alınabileceği konusunda henüz bir fikir birliği yok.
• Tüketicinin Korunması: Bu tür sorunların işlevselliği ve uygulanabilirliği göz önüne alındığında, tüm bu ayrı konuları düzenlenmiş tek bir sahnede birbirine bağlayan, genel şekilli, kilit bir kategori bulmaya değer. Bir imzanın kağıt tabanlı iş dünyasının fiziksel dünyasındaki hemen hemen her şey anlamına geldiği açıktır, E-Ticaret’in güvenliğini, güvenini ve işlevselliğini sağlayabilecek bir tür enstrümanın tanıtılması gerektiği açıktır.
Bu konu, dijital ekonomideki herhangi bir ulusal ve uluslararası düzenlemenin temel kategorisi olarak kabul edilir, cevap, ne tür bilgi teknolojisi kullanılıyor olursa olsun, elle yazılmış bir imza ile elektronik imza eşdeğerinin getirilmesinde yatmaktadır.
Her türlü E-İş’in (özel veya kamu sektörü) büyümesi için işletmelerin elektronik imza kullanımını doğru ve yasal olarak uygulaması gerekmektedir. Elektronik imzaların ortaya çıkmasıyla birlikte E-Ticaret, belgeleri imzalama ve saklama şeklimizi değiştiriyor.
Bu nedenle, dijital ekonomide başarılı olmak isteyen herhangi bir işletme elektronik imzalarla uğraşmak zorundadır. Bir yasa veya başka bir düzenleme bir kişinin imzasını gerektirdiğinde, günlük bir faaliyet olarak kabul edilir. Kişiyi (imzalayanı) tanımlamak, kişinin iletilen bilgileri onayladığını belirtmek ve hukuken geçerli olabilmesi için bir kimlik doğrulama aracı olarak imzaya ihtiyaç vardır.