Aracılık ve Koordinasyon
Alınan teori, aracılığı bir piyasanın yapısı olarak sunar. Bir piyasanın mikro yapısı, işlemlerin, ilişkilerin, beklentilerin ve zamanın dinamiklerini ifade eder. Aracılar, bir piyasanın mikro yapılarının en temel işlevine hizmet etti. Yapısal teorisyene göre, bir mal veya hizmetin üreticisi ile tüketicisi arasında bunları enterpolasyon yapan ekonomik ajanlar aracıdır.
Bu yapısal vurgunun bir sonucu olarak, bir aracının varlığı ve uygunluğu, işlem maliyetleri açısından analiz edilebilir. Dağınık bir aracılık mikro yapısı, ancak işlem maliyetleri dikey olarak entegre veya çok bölümlü firmaların oluşumunu desteklemediği sürece işlerliğini sürdürebilir.
Bu, piyasanın statik bir görünümü gibi görünüyor. Bu yaklaşım statiktir, çünkü bir yapının tek başına alternatif bir yapı ile yer değiştirmesini gösterebilir ve yapıların diğer işlevlerini göstermede başarısız olur.
Aracılığın mikro yapısının önemli bir işlev gördüğünü iddia edebiliriz. Bu işlev, üretim ve tüketim arasındaki süreyi uzatan koordinasyondur. Bu dönemin uzatılması, sermayenin oluşumu için kesinlikle gereklidir, çünkü sermaye, tüketimin ertelenmesinden başka bir şey değildir.
Statik koordinasyon bu uzamayı sınırlı bir anlamda sağlarken, dinamik durumların koordinasyonu bu süreyi önemli ölçüde artırır. Aracılığın mikro yapısına ilişkin statik yapısal açıklama, ekonomik düşüncede merkezi bir tema olan koordinasyonun bu kilit yönünü yakalamakta başarısız olur, çünkü yokluğunda rekabet ve yenilik başarısız olur.
Bir piyasadaki aktörler arasındaki koordinasyon, piyasanın dönüşüm yoluyla hayatta kaldığı ve aktörlerin yaşamak için değişikliklere uğradığı bulmacasının anahtarıdır. Ecom, piyasa aracılıklarındaki ve dolayısıyla mikro yapıdaki yapısal değişiklikleri ifade eder.
Anarşiye veya aksamaya indirgenmesin diye bu tür değişiklikler koordinasyona, daha doğrusu beklentilerin koordinasyonuna bağlı kalmalıdır. Denge veya daha özel olarak dinamik bir denge, koordinasyonun müdahalesi olmadan elde edilemez veya sürdürülemez.
Arabuluculuk olmadan koordinasyon mümkün değildir. İki koordinasyon modu alacağız. Aracılar iki grup arasında koordinasyon sağlamak için oradadır: ilki birkaç üretici arasında mevcut, potansiyel ve tamamlayıcı, ikincisi ise mevcut ve potansiyel üreticiler ve müşteriler arasındadır.
İlki, rekabetin birlikte çalışabilirlik ve birbirine bağımlı yeniliklerle ilgili yönlerini ifade eder. İkincisi, belirsizlikler bağlamında talep yaratma ve yönetme yönlerine atıfta bulunur. Bu iki yönü bu bölümde çok kısaca müşterilerle koordinasyon ve sonraki bölümde üreticiler arasındaki koordinasyon hakkında tartışıyoruz.
Ecom, fiyat miktarı ve en önemlisi üreticinin ürün (inovasyon) kararları ile müşterilerin fayda beklentileri arasında aracılık eder. Yeniliğin olmadığı veya Chamberlin (1933) tekelinden yararlanan tek bir homojen ürün koşulları altında, üretici ve müşteri arasında koordinasyona gerek yoktur.
Bununla birlikte, Richardson’ın (1996) argümanını takiben, bir pazar, üründe sürekli yenilikler olduğunda (Chamberlin’in bir arada var olan tekelciler resminin aksine) birbirini izleyen tekeller arasında sıralı bir rekabet yaşar.
Bu ardışık rekabet, mevcut bir ürün ile gelecekteki bir ürün arasındadır (ve Chamberlin’in önerdiği gibi iki neredeyse aynı mevcut ürün arasında değildir). Chamberlin’in analizinde bir ürün ikame edilebilir, ancak tamamen ancak ürünün yaşam döngüsünün tamamlanmasından sonradır.
Bilgi ekonomisi
Bilgi ekonomisi nedir
Bilgi ekonomisi özellikleri
YEREL EKONOMİK KALKINMA dersi
Bilgi ekonomisi ve Türkiye
Bilginin ekonomik değeri Nedir
Bilgi ekonomisini ortaya çıkaran faktörler
Bilgi Ekonomisi Ders Notları
Sıralı rekabette, Richardson’ın önerdiği gibi, tüm ürünler, yaşam döngülerini yalnızca kısmen tamamlayarak ikame edilir ve sonuç olarak firmalar, ürünlerin versiyonlarını sunma stratejisini izler.
Pazar yapma anlayışımız, ürünlerin bu tür versiyonlarını veya dizilerini ifade eder. İnovasyon yoluyla ortaya çıkan belirli bir ürün, zorunlu olarak daha kısa miktarlarda üretilebilir. Alınabilecek fiyatlar sadece normaldir ve bir tekelcinin kârını desteklemez.
Bir ürün versiyonu veya bir dizi, gelecekteki fayda konusunda müşteri beklentilerini uyandırarak mutlaka bir pazar oluşturmalıdır. Bu nedenle, bir dizi hizmet, müşterinin algılarındaki veya kamu hizmetleri beklentilerindeki değişikliklerin, üreticilerin algıları veya beklentileri ile uyumlu olarak gerçekleştiğini ima eder.
Başka bir deyişle, üretici ve müşteri, iki tarafın ortak bir fayda topluluğu sınırına bağlı kalmasını mümkün kılan dolayımlı ilişkilere sahip olmalıdır. Statik ardışık olmayan rekabette arabuluculuğun rolü çok sınırlı kalır.
Ardışık rekabette, arabuluculuk olmadığında ürünlerdeki yenilikler başarısız olacaktır. Diğer bir deyişle, inovasyonun öncülüğünde artan getirisi olan bu tür pazarlarda ardışık rekabete dayalı arabuluculuk artmalıdır. Ecom tabanlı arabuluculuk, tam da bu artan arabuluculuk işlevine hizmet eder.
Ayrıca, ürünlerde sıfıra yakın yeniliklere sahip önceki pazarlar, ortalama maliyet, marjinal maliyet ve marjinal getiri gibi fiyatlar ve miktarlar üzerinde hesaplamalar yapmayı göze alabilirdi. Ardışık rekabette hiçbir ürün yaşam döngüsünü tamamlayamaz ve bu nedenle miktar ve fiyat hesaplamaları artık dışsal kalmaz.
Fiyat-miktar değişkenleri artık müzakere edilmiş içsel yerleşimlerin tarayıcısı altına giriyor. Mevcut ürün pazarı ile sıradaki ürün pazarı arasındaki potansiyel ürün ve bilgi asimetrileri hakkındaki belirsizlikler, piyasada kimin riski üstlenebileceği, kimin sigorta yapabileceği veya stokta tutabileceği mikro yapıları zorunlu olarak içerir. ilerleme ve her şeyden önce mevcut ürünün dayanıklılığını kim hesaplayabilir.
Bu nedenle, ardışık rekabete geçiş, tekelci fiyat-miktar değişkenlerini önemsiz duruma sokar ve bunların yerine, sıralı olarak farklılaştırılmış fiyatlar olan yeni içsel ve pazarlıklı değişkenler koyar. Arabuluculuğun mikro yapısı mutlak gereklilik haline gelir. Ecom bu nedenle aracısızlaştırma yerine yeni piyasa mikroyapıları aracılığıyla güçlü aracılık talep eder.
Son olarak, gelecekteki bir ürün ve varışının yanı sıra müşterinin beklentilerini karşılama gücü, o potansiyel ürünün tüketimini ertelemelidir. Gelecekteki ürünün gelmesi beklentisiyle mevcut ürünün tüketiminden vazgeçilir. Erteleme böylece hem tüketim hem de üretim düzeyinde iki kez gerçekleşir.
Ecom ve onun aracı bazlı koordinasyonu bu nedenle, fiyat bazlı aracılık zincirlerini uzatarak tüketimi değiştiriyor. Bu genellikle birkaç çeşit limit emri veya limit fiyatlandırması veya diğer müzakere edilmiş ve sigortalı vardiya modları yoluyla olur.
Fiyatların dağılımı, ancak aracılık, şokları absorbe etmek için tamponları yükseltmek için ilerlediğinde gerçekleşebilir. Ecom’da fiyat dağılımı, yeterli aracılı tamponlar yerleştirildiği için karşılanabilir. Müşteri-üretici koordinasyonuna ilişkin yukarıdaki bu kısa açıklama bize Ecom’da aracılık ve ertelemenin nasıl arttığını gösteriyor. Hatırlamak gerekirse, bu erteleme, beklentilerin müşteri-üretici koordinasyonundan kaynaklanan ilk türdendir. Şimdi ikinci tür ertelemeye bakıyoruz.