Sorular
1. Laboratuvar testleri sırasında, dezenfektanlar mikrobiyal kültürlere taşınırsa sonuçlar etkilenebilir mi? Açıklayın.
2. Dezenfeksiyonu tanımlayın.
3. Bakterisidal ne demektir? Bakteriyostatik? Virüsidal? Fungistatik mi?
4. Dezenfektanların değerlendirilmesinde kontrol kültürleri neden gereklidir?
5. Bir dezenfektanın aktivitesini hangi faktörler etkileyebilir?
6. Mikroorganizmaların dezenfektanlara tepkileri neden farklıdır?
7. Dezenfektanlara en çok hangi mikroorganizmalar duyarlıdır?
8. Dezenfektanlara en dirençli mikrobiyal formlar hangileridir?
9. Bakteriyostatik ve bakterisidal dezenfektanlar nasıl ayırt edilebilir?
10. İyodofor nedir? Değeri nedir?
11. Test ettiğiniz gargarayı, bu alıştırmada yer alan diğer dezenfektanlar kadar etkili buldunuz mu? Gözlemlediğiniz herhangi bir farkı açıklayın.
12. Bakteriyel endosporlar hastane ortamında neden bir problemdir?
13. Hasta bakımı ile ilgili olarak dezenfeksiyonu kısaca tartışın.
Antimikrobiyal Ajan Duyarlılık Testi ve Direnci
Tanısal mikrobiyoloji laboratuvarının önemli bir işlevi, enfeksiyon hastalıklarının spesifik tedavisi için doktorun etkili antimikrobiyal ajanları seçmesine yardımcı olmaktır.
Hastadan klinik olarak önemli bir mikroorganizma izole edildiğinde, genellikle hastaya uygun ilacın verilebilmesi için tıbbi olarak yararlı antimikrobiyal ajanlara in vitro olarak nasıl yanıt verdiğini belirlemek gerekir. İzole edilmiş patojenin antimikrobiyal duyarlılık testi, hangi ilaçların in vivo olarak onu inhibe etme veya yok etme olasılığının en yüksek olduğunu gösterir.
Duyarlılık testleri, bakterilerin çok çeşitli antimikrobiyal maddelere karşı giderek daha dirençli hale geldiğini göstermiştir. İlaç üreticileri tarafından yeni antibiyotikler geliştirilmeye devam etse de, mikroplar etkilerinden kaçınmanın yollarını çabucak buluyor gibi görünüyor.
Birden fazla antimikrobiyal maddeye direnç geliştiren iki önemli bakteri Staphylococcus aureus suşları, özellikle metisilin ve akrabalarına dirençli olanlar ve Enterococcus spp. vankomisine dirençlidir.
Bu organizmalar, sırasıyla metisiline dirençli S. aureus (MRSA) ve vankomisine dirençli enterokok (VRE) olarak adlandırılır. Stafilokokları ve enterokokları belirleme yöntemleri, Egzersiz 20 ve 21’de ayrıntılı olarak anlatılmıştır, ancak her iki organizmanın antibiyotiğe dirençli suşları, hastanede yatan hastaların kaptığı enfeksiyonlarda önemli roller oynamaktadır.
Laboratuvar, dirençli bakterilerin hastalar arasında transferini önlemek için özel önlemlerin hızlı bir şekilde alınabilmesi için bu direnci tespit etmek için yöntemler kullanmalıdır.
Antibiyotik duyarlılık testi Mikrobiyoloji
Antibiyotik duyarlılık testi sonucu
Antibiyotik duyarlılık testi megep
antibiyotik duyarlılık testi p. ne demek
Kültür ve antibiyotik duyarlılık testi nedir
Antimikrobiyal duyarlılık testleri
Antibiyotik duyarlılık test çeşitleri
Antibiyotik duyarlılık testi ne için yapılır
DENEY : Agar Disk Difüzyon Yöntemi
En sık kullanılan test yöntemi, NCCLS (Ulusal Klinik Laboratuvar Standartları Komitesi) veya Kirby-Bauer yöntemi olarak da bilinen standartlaştırılmış filtre kağıdı diskli agar difüzyon yöntemidir.
Bu testte, her biri belirli bir konsantrasyonda antimikrobiyal ajan emdirilmiş, her biri tek tip boyutta (6 mm) birkaç küçük, steril filtre kağıdı diski, önceden standart bir miktar ile aşılanmış bir agar plakasının yüzeyine yerleştirilir.
Plak, mikrobiyal büyümenin birleşik olmasını ve tüm plaka yüzeyi boyunca eşit bir şekilde dağılmasını sağlamak için tekdüze, yakın çizgilerle aşılanır. Agar besiyeri, test edilen organizmanın büyümesini desteklemek için uygun şekilde zenginleştirilmelidir. Bir disk dağıtıcı veya steril forseps kullanarak, diskler, birbirinden iyi aralıklarla, plaka üzerinde eşit bir sıraya yerleştirilir.
Diskler agar ile sıkı bir şekilde temas ettiğinde, antimikrobiyal ajanlar çevreleyen ortama yayılır ve çoğalan organizmalarla temas eder. Plakalar, 35 ° C’de 18 ila 24 saat süreyle inkübe edilir.
İnkübasyondan sonra plakalar, antimikrobiyal disklerin etrafında bakteri büyümesinin inhibisyon bölgelerinin (şeffaf halkalar) varlığı açısından incelenir.
Herhangi bir inhibisyon yoksa, büyüme her tarafta disklerin kenarına kadar uzanır ve organizmanın o diskteki antimikrobiyal ajana dirençli (R) olduğu bildirilir. Bir inhibisyon bölgesi diski çevrelerse, organizmanın otomatik olarak test edilen ilaca duyarlı (S) olduğu kabul edilmez.
Bölgenin çapı önce ölçülmeli (milimetre cinsinden) ve boyut için standart bir çizelgede listelenen değerlerle karşılaştırılmalıdır. İnhibisyon bölgesinin boyutu, belirli bir ilacın besiyerindeki difüzyon hızı, organizmanın ilaca duyarlılık derecesi, plakta aşılanan organizma sayısı ve büyüme hızları farklıdır.
Bu nedenle, tablodan okunan değerlerin duyarlılık veya direncin doğru bir yorumunu sağlaması için testin tamamen standartlaştırılmış bir şekilde gerçekleştirilmesi önemlidir.
Bazı durumlarda, organizma duyarlı veya dirençli olarak sınıflandırılamaz, ancak belirli bir ilaca “orta” veya “belirsiz” (I) duyarlılık olarak yorumlanır.
Bu kategorinin klinik yorumu, test edilen organizmaların (1) hastaya daha yüksek dozlarda ilaç verilmesi veya (2) enfeksiyonun ilacın yoğunlaştığı vücut bölgesinde olması koşuluyla antimikrobiyal ajan tarafından inhibe edilebileceğidir. ; örneğin penisilinler vücuttan böbrekler tarafından atılır ve idrar yolunda kan dolaşımına veya dokulara göre daha yüksek konsantrasyonlara ulaşır.
I’in bir yorumu elde edildiğinde, doktor enfekte mikroorganizmanın tamamen duyarlı olduğu alternatif bir antimikrobiyal ajan seçmek isteyebilir veya organizmanın duyarlılığını daha kesin olarak değerlendirmek için ek testler gerekli olabilir.
Amaç
Antimikrobiyal duyarlılık testi için agar disk difüzyon tekniğini öğrenmek
Malzemeler
Besleyici agar plakaları (varsa Mueller-Hinton)
Steril besleyici et suyu veya salin tüpleri (her biri 5 ml)
Antimikrobiyal diskler (standart konsantrasyonlarda çeşitli ilaçlar)
Antimikrobiyal disk dağıtıcı (isteğe bağlı)
McFarland No. 0,5 bulanıklık standardı
Steril bezler
Forseps
Staphylococcus epidermidis ve Escherichia coli’nin 24 saatlik plak kültürleri
Prosedürler
1. Sterilize edilmiş ve soğutulmuş inokülasyon özenizle 4 ila 5 S. epidermidis kolonisine dokunun. Türbidite yaklaşık olarak McFarland No. 0.5 türbidite standardına eşdeğer olana kadar 5 ml steril broth veya salin içinde kolonileri emülsiyon haline getirin.
2. Bakteriyel süspansiyona bir eküvyon batırın, tüpün yan tarafındaki fazla sıvıyı ifade edin ve aşağıdaki şekilde bir agar plakasının yüzeyini inoküle edin: önce swab ile plakanın tüm yüzeyini yakın bir şekilde sürme yöntemi ile ekin; daha sonra plakayı 45 ° ‘lik bir açıyla döndürün ve tüm yüzeye tekrar çizgi çizin; son olarak plakayı 90 ° daha döndürün ve bir kez daha sürme yöntemi ile ekim yapın. Eküvyonu dezenfektanla atın.
3. E. colibrothkültürünün ikinci besin maddesiagarplate ile1ve2 adımlarını tekrarlayın.
4. Forsepsi Bunsen ocağı alevinde veya bakteri yakma fırınında ısıtın ve soğumaya bırakın.
5. Pens ile bir antimikrobiyal disk alın ve aşılanmış plaklardan birinin agar yüzeyine yerleştirin. Basın
cımbızın uçlarını kullanarak, agar ile nazikçe tam temasa geçirin.
6. Forsepsi tekrar ısıtın ve soğutun.
7. Bir plaka üzerinde eşit aralıklarla yerleştirilmiş yaklaşık sekiz farklı disk yerleştirilene kadar 5. ve 6. adımları yineleyin. (Eğer Bir antimikrobiyal disk dağıtıcı mevcuttur, tüm diskler aynı anda agar yüzeyine dağıtılabilir. Bastığınızdan emin olun forseps uçlarını kullanarak agar ile temasa geçerler.)
8. Aynı prosedürleri kullanarak diğer inoküle edilmiş plak üzerine her diskin bir kopyasını yerleştirin.
9. Plakları ters çevirin ve 35 ° C’de 18 ila 24 saat inkübe edin.
Sonuçlar
Her bir plaka kültüründe her antimikrobiyal disk etrafında üreme olup olmadığını gözlemleyin. Milimetre işaretli bir cetvel kullanarak, herhangi bir inhibisyon bölgesinin çapını ölçün ve bunları tabloya kaydedin. Organizma bir diskin kenarına kadar büyürse, 6 mm’lik bir bölge çapı (diskin çapı) kaydedin.