Döküntüye grip benzeri veya menenjit benzeri semptomlar eşlik edebilir ve tedavi edilmezse birçok hastada artrit, kronik deri lezyonları ve birkaç hafta veya hatta yıllar sonra sinir sistemi anormallikleri gelişir.
Belirti ve semptomlar diğer enfeksiyonların belirtilerini taklit ettiğinden, genellikle doğru teşhisten şüphelenilmez. Şu anda, teşhis en iyi şekilde hastanın serumunda spirokete karşı antikorların saptanmasıyla konulmaktadır, ancak kene ısırması öyküsü önemli bir ipucu sağlar.
Leptospira. Bu cins, yalnızca bir türe sahip olarak sınıflandırılmıştır, Leptospira interrogans, ancak moleküler çalışmalar, bu gruba birkaç türün dahil olduğunu göstermektedir.
Birkaç farklı serolojik suş, hayvanlar (köpekler, kemirgenler) için patojeniktir ve bunlardan biri, ikterohemoraji veya daha basitçe leptospirosis adı verilen bir insan hastalığı ile bağlantılıdır. (Bazen Weil hastalığı olarak da adlandırılır.)
Spiroketler karaciğeri ve böbreği enfekte ederek lokal kanama ve sarılığa, dolayısıyla klinik terim olan ikterohemorajiye neden olur. Ayrıca menenjite neden olabilir.
Leptospirozun laboratuar tanısı bazen organizmayı kan veya idrar örneklerinin karanlık alan preparasyonlarında göstererek yapılabilir (bu spiroket çok sıkı sarılır, uçları karakteristik olarak bağlanır ve hızlı, bağlama hareketliliğine sahiptir).
Serum ortamında (Fletcher’s) veya hayvan aşılamasında bu tür örneklerin kültürü spiroketin geri kazanılmasına da yol açabilir. Serolojik tanı, hastanın serumunu leptospiral antikorlar için test ederek yapılabilir.
Bu deneyde, hazırlanan slaytlarda ve gösteri materyalinde bazı spiroketlerin morfolojisini göreceksiniz.
Sorular
1.Gramstain ile N.Gonorrhoeae ve N.meningitidis arasındaki fark nedir?
2. Hücre içi gram-negatif diplokoklar nelerdir?
3. Seçici besiyeri neden dişi ürogenital sisteminden alınan örneklerin birincil kültürü için kullanılıyor?
4. Muhtemel tıbbi-yasal vakalarda bel soğukluğunun teşhisinde neden standart yöntem kültürdür?
5. Patojenik Neisseria nasıl tanımlanır?
6. Bakteriyel menenjitin iki yaygın nedenini adlandırın.
7. Menenjitin laboratuar tanısı için omurilik sıvısı toplandığında nasıl taşınmalıdır?
8. Neisseria normal flora olarak nerede bulunur? Treponema nedir?
9. Sifiliz, leptospiroz ve Lyme hastalığının etiyolojik ajanlarını adlandırın.
10. T. pallidum Gram boyama ile gösterilebilir mi? Değilse, bu organizmayı mikroskobik olarak görmek için hangi tekniği kullanırsınız?
11. Frengi ve bel soğukluğunun laboratuar tanısının önemi nedir?
Anaerobik bakteri Nedir
Anaerob bakteriler
Anaerob bakteriler örnek
Anaerob bakteriler nelerdir
Zorunlu anaerob bakteriler örnek
Aerob bakteriler
Anaerob bakteri enfeksiyonu tedavisi
Fakültatif anaerob bakteriler
Özel Laboratuvar Teknikleri Gerektiren Mikrobiyal Patojenler;
Hastaların Antikorlarının Serolojik Tanımlanması
Bölüm VIII’den X’e kadar, aerobik veya fakültatif anaerobik bakterileri izole etmek ve tanımlamak için mikrobiyolojik teknikleri inceledik. Bu bölümde anaerobik bakterilerin nasıl yetiştirildiğini göreceğiz.
Mikobakterileri ve diğer türlerdeki mikrobiyal patojenleri (mantarlar, virüsler, hayvan parazitleri) tanımlamaya yönelik genel teknikler de bu alıştırmalarda açıklanmaktadır. Bazı enfeksiyonlarda, şüpheli patojene karşı spesifik antikorlar için hastanın serumunun incelenmesiyle nedensel mikroorganizmanın kanıtı elde edilir.
Bu genellikle mikroorganizmaların rutin yöntemlerle yetiştirilmesi zor olduğunda veya organizmanın hasta örneklerinden kültürde artık geri kazanılamayacağı kadar yeterli zaman geçtiğinde yapılır.
Bu tekniklerin oldukça çeşitli olduğunu unutmamalısınız. Bu nedenle, mikrobiyal hastalığın laboratuvar tanısı için numuneler sipariş edildiğinde, şüpheli klinik tanının, uygun laboratuar prosedürlerinin derhal başlatılabilmesi için talep belgesinde veya bilgisayarda belirtilmesi gerektiğini hatırlamak önemlidir.
Anaerobik Bakteri
Zorunlu (katı) anaerobik bakteriler, oksijen varlığında çoğalamaz; bu nedenle, laboratuvarda, indirgeyici maddeler içeren ortam anaerobları yetiştirmek için kullanılır. Sodyum tiyoglikolat ve sistin gibi ajanlar, sıvı ortamda bulunan serbest oksijenin çoğunu uzaklaştırır.
Pişirilmiş et suyu mükemmel bir besiyeridir çünkü birçok indirgeyici ajan ve besleyici içerir. Oksijenin kültür ortamından tamamen uzaklaştırılmasını sağlamak için kültürler “anaerobik kavanoz” içinde inkübe edilir.
İki tür anaerobik kavanoz vardır. Bir tip, havanın bir vakum pompası ile tahliye edilebildiği ve oksijensiz bir gazla değiştirilebildiği bir çıkışa sahip bir kapağa sahiptir. Kapaktaki bir katalizör, kalabilecek herhangi bir oksijen izinin azaltılmasını ve kimyasal olarak uzaklaştırılmasını katalize eder.
Diğer tip ayrıca kavanozda bir katalizör kullanımını gerektirir. Hidrojen ve CO2 oluşturan maddeleri içeren bir folyo zarf kültürlerle birlikte kavanozun içine yerleştirilir. Zarf açılır ve içine 10 ml musluk suyu pipetlenir. Kavanoz kapatıldığında (kapak sıkıca kapatıldığında), açığa çıkan hidrojen, katalizör aracılığıyla oksijenle birleşerek su oluşturur.
CO2, güç üreyen anaerobların büyümesini desteklemeye yardımcı olur. Birincisi ile kavanoza yerleştirilen ikinci bir zarf, örneğin metilen mavisi gibi bir oksidasyon azaltma göstergesi ile ıslatılmış bir ped içerir.
Ped açığa çıktığında, boyanın rengi kavanoz atmosferinde oksijen olup olmadığını gösterir; metilen mavisi oksijen yokluğunda renksiz, varlığında mavidir. Şekil 28.1, kullanımda olan bir anaerobik kavanoz (GasPak, B-D Diagnostic Systems) markasını göstermektedir. Diğer bir tür anaerobik sistem, içine 4 petri plakaya kadar yerleştirilebilen bir plastik poşetten oluşur.
Plakaların bulunduğu torbaya anaerobik gaz üreten bir poşet yerleştirilir. Poşet poşetten oksijeni emer ve suya ihtiyaç duymadan CO2 üretir. Bu tür bir sistem, yalnızca az sayıda plak anaerobik olarak inkübe edilecek olduğunda uygundur.
Ayrıca plaklar, organizmaları oksijene maruz bırakmadan şeffaf plastik poşet içinden büyümeleri için görüntülenebilir. Yeterli büyüme gözlemlendiğinde plaklar açılabilir ve organizmalar tanımlanabilir.
Son yıllarda, anaerobik bakterilerin insan enfeksiyonlarının ajanları olarak rolüne artan ilgiye karşılık olarak, anaerobik kültür için gelişmiş teknikler geliştirilmiştir. Anaeroblar, kültürde çok sayıda bakteri türünün geri kazanıldığı çok çeşitli enfeksiyonlarda, yani karışık enfeksiyonlarda rol oynamaktadır.
Anaerobik organizmaların vücut dokuları içinde büyüme ve bunlara zarar verme yeteneği, dokuların ne kadar iyi oksijenlendiğine bağlıdır. Oksijen tedarikini azaltan ve onları anoksik yapan (oksijensiz) her koşul, anaerobların büyümesi için mükemmel bir ortam sağlar.
Ezici bir yara, hematom veya başka bir kompresyon nedeniyle lokal dolaşımın bozulması doku anoksisine yol açar ve mevcutsa anaerobların insan enfeksiyonuna neden olması için kontamine edici anaeroblar için zemin hazırlar.