Durum Bağlantı İstatistikleri
Sağlamlık ve Dayanıklılık Sezgisel olarak, karmaşık bir ağ, bazı bileşenlerinin arızalanması durumunda bile temel işlevselliğini koruyorsa sağlamdır. Ağlarda sağlamlık çalışması önemlidir, çünkü belirli ağ sınıflarının başarısızlıklar ve saldırılar altındaki davranışlarının tam olarak anlaşılması, örneğin İnternet gibi iletişim ağlarını saldırılara karşı korumaya veya uyuşturucudaki metabolik ağların zayıflıklarından yararlanmaya yardımcı olabilir.  Genellikle rastgele başarısızlık ile kasıtlı saldırılar arasında ayrım yaparız. Gerçek dünyadaki karmaşık ağlardaki rastgele ve kasıtlı bileşen arızalarına örnek olarak, örneğin bir hücredeki mutasyonlar, metabolik ağlardaki farmasötik veya çevresel stres, İnternet'teki yönlendirici arızaları veya havayolu veya otoyol ağlarına kasıtlı saldırılar verilebilir. İnternet gibi bazı ağların, yönlendiricilerin rastgele düşmesine karşı çok dayanıklı olduğunu ancak iyi seçilmiş merkezi yönlendiricilere yönelik hedefli saldırılardan büyük ölçüde zarar görebileceğini göreceğiz. Bu bölüm, bir ağın sağlamlığı veya tekrarlanan bileşen arızalarına karşı dayanıklılığı ile ilgili olan ağ istatistiklerine ayrılmıştır. Çeşitli istatistiklere genel bir bakış sunacağız ve kullanışlılık ve hesaplama karmaşıklığı açısından pratikte uygulanabilirliğini tartışacağız. Sağlamlık üzerine yapılan araştırmalar genellikle, bir ağın bir dizi bileşen arızası geçirmesi durumunda etkileri analiz ederek veya ölçerek bu istatistiklerin nasıl değiştiğine odaklanır. Mümkün olan her yerde, farklı istatistikleri ilişkilendirmeye ve avantajlarını ve dezavantajlarını tartışmaya çalışıyoruz. Çoğu durumda, tanımları göstermek için örnekler kullanırız. Bu bölümü şu şekilde düzenlemeyi seçtik: En kötü durum, ortalama ve olasılık istatistikleri arasında ayrım yapıyoruz. En kötü durum bağlantı ve mesafe önlemlerini kapsar. Ortalama sağlamlık istatistikleri, sağlamlık özellikleri hakkında daha genel bir bakış açısı sağlarken, olasılık istatistikleri başarısızlık olasılıklarını üstü kapalı olarak dikkate alır. Kabaca söylemek gerekirse, istatistikler bu bölümün sonuna doğru yerleştirildikçe daha anlamlı hale gelirken, hesaplanması da daha zordur.  Durum Bağlantı İstatistikleri Bu bölüm, “Ortaya çıkan ağın bağlantısının kesilmesi ve P özelliğine sahip olması için ağdan silinmesi gereken minimum kenar veya köşe sayısı nedir?” şeklindeki soruları yanıtlayan istatistiklerle ilgilidir. Bunlar en kötü durum istatistikleridir, çünkü aynı boyuttaki rastgele bir köşe veya kenar kümesinin silinmesi aynı etkiye neden olmayabilir. Dolayısıyla dolaylı olarak, köşe veya kenar hatalarının rastgele olmadığını, maksimum etki için hedeflendiğini varsayıyoruz. istatistik temel kavramlar - pdf türkiye istatistik kurumu (tüik nedir ve görevleri nelerdir) Xi nedir istatistik İstatistiğin konusu nedir TÜİK isim sorgulama Sonuçsal istatistik Tarihsel betimsel istatistik nedir Tümevarım istatistik nedir Klasik Bağlantı Klasik bağlanabilirlik, birçok sağlamlık istatistiğinin temelidir. Ağdaki her köşe çifti arasında bir yol varsa, bir ağ bağlantılı olarak adlandırılır. Birçok uygulamada bağlantılılık, bir ağın amacını gerçekleştirmesi için gerekli bir koşuldur. Bu nedenle, bir ağın sağlamlığının bir ölçüsü, ağı bağlantısız hale getirmek için kaldırılması gereken köşelerin veya kenarların sayısıdır. Bunlar, sırasıyla ağın tepe bağlantısı ve uç bağlantısı olarak adlandırılır. Burada bağlantıya yalnızca bir ağın sağlamlığının bir ölçüsü olarak bakıyoruz. Bir ağ, artık bağlı olmadığı anda işlevselliğini tamamen kaybederse, bağlantı gerçekten sağlamlığı için iyi bir ölçüdür. Ancak, bir ağın yararlılığının ağdan küçük bir dizi köşe bağlantısının kesilmesinden ciddi şekilde etkilenmediği durumla ilgileniyorsak, bağlantı anlamlı bir ölçü değildir. İnterneti örnek olarak ele alalım. Bir masaüstü bilgisayar, ağa yalnızca bir sağlayıcıya veya sunucuya tek bir bağlantı aracılığıyla bağlanır. Bu bağlantıyı kesmek, ağın bağlantısını keser, ancak tüm İnternet'in işlevselliği üzerinde yalnızca ihmal edilebilir bir etkiye sahiptir. Yine de ağın kenar bağlantısı yalnızca bir tanesidir. Benzer şekilde, küçük bir yönlendiricinin arızalanması, yalnızca bir avuç istemcinin ağ bağlantısını kesecektir, ancak İnternet'in bir tepe bağlantısına sahip olduğunu kanıtlar. Uyumluluk kavramı tanıtıldı ve ağın her köşesi için bağlantıya ne ölçüde katkıda bulunduğunu tanımlar. -2'lik bir tutarlılığa sahiptir, çünkü ağın köşe bağlantısı 1 varsa, köşe 7 varsa ve köşe bağlantısı 3'ü silersek. Öte yandan, 6. köşe bağdaşıklık 1'e sahiptir çünkü onu ağdan çıkarırsak köşe bağlantısı 3'ten 2'ye düşer. Tanımdan, bir tepe noktasının uyumluluğunun 1'den büyük olamayacağı sonucu çıkar. Sezgisel olarak, negatif uyumluluğa sahip bir tepe noktası, ağın bir aykırı değeri iken, uyumluluğu 1 olan bir tepe merkezidir. Bir ağın negatif uyumluluğa sahip en fazla bir tepe noktasına sahip olabileceği ve bu negatif tepenin komşuluğunun, çıkarılması ağın bağlantısını kesen κ(G) boyutunda tek köşeler kümesini içerdiği gösterilebilir. Örnek olarak, (a)'da gösterilen ağı ele alalım; burada 7. köşe, negatif uyumluluğa sahip tek tepe noktasıdır. 7. köşenin tek komşusu 1. köşedir ve bu, silinmesi ağı bölen tek köşedir. Bir ağın en fazla bir negatif tepe noktası olabilmesine rağmen, negatif tepe noktasını kaldırarak ve ardından bir sonraki negatif tepe noktasını arayarak bir dizi gevşek bağlı köşeyi hesaplayabiliriz. Bu algoritma, bir ağdaki gevşek bağlı köşeleri bulmak için kullanılabilir çünkü negatif bir tepe noktası grafiğin çevresindedir. Bu yaklaşımın bir dezavantajı, bu algoritmanın büyük ağlar için bile birkaç köşeden sonra durabilmesidir, çünkü negatif tutarlılığa sahip başka köşe yoktur. Bir tepe noktasının tutarlılığı, standart bağlantı algoritmaları kullanılarak hesaplanabilir. Her tepe noktasının uyumluluğunu hesaplamak için, bağlantı algoritmasının n kez çağrılması gerekir; burada n, ağdaki köşe sayısıdır. Minimum Derece Şimdiye kadar bahsettiğimiz istatistikler, bir ağın bağlanabilirliği hakkında açıklamalar yapıyor. m-derecesi [65]'te Boesch ve Thomas tarafından tanıtıldı. Bağlantı kesildikten sonra ağın durumu ile ilgilidir. Bir ağın minimum m-derecesi ξ(m), ağın bağlantısını G1'in tam olarak m köşe noktası içerdiği iki bağlı bileşen G1 ve G2'ye ayırmak için kaldırılması gereken en küçük kenar sayısıdır. Minimum m-derecesini hesaplamak için, m boyutundaki tüm köşe kümelerini denemekten ve küme ile tamamlayıcısı tarafından indüklenen grafiklerin bağlantılı olup olmadığını kontrol etmekten asimptotik olarak daha hızlı bilinen bir algoritma yoktur. Bu durumda, kümedeki köşeleri dışarıdaki köşelerle birleştiren kenarların sayısını sayarız. Bu istatistiğin ana sorunu, grafiğin bölünmesinin iki bağlantılı bileşenle sonuçlanması gerektiğidir, bu nedenle sezgisel bir sağlamlık kavramını ifade etmez.  3 derece 3 bulunurken, iki kalın kenarın silinmesi, üç köşeli bir bileşeni ağdan ayırmak için yeterlidir.

Voltaj Düzenlemeleri – Enerji Mühendisliği Ödevleri – Enerji Mühendisliği Ödev Hazırlatma – Enerji Mühendisliği Alanında Tez Yazdırma – Enerji Mühendisliği Ödev Yaptırma Fiyatları

Voltaj Düzenlemeleri

Giriş voltajının yeterince yüksek olması koşuluyla, inverterler doğrudan elektrik şebekesine beslenebilir ve voltaj ayarı için herhangi bir transformatöre ihtiyaç duymazlar. Şebekeye doğrudan besleme, maliyetleri, ağırlığı ve hacmi düşürmenin yanı sıra eviricinin öz tüketimini de önemli ölçüde azaltır. İkincisi, kısmi yük aralığında gelişmiş bir verimliliğe katkıda bulunur. Dolayısıyla dönüştürücüsüz kavramlara doğru bir eğilim vardır.

Transformatörlerle sağlanan cihazlar ayrıca 50 Hz’lik bir transformatörle donatılmış sistemler ve yüksek frekanslı transformatörlerle sağlanan sistemler olarak ayrılır. İkincisi, bir yandan ağırlık ve hacim avantajları sunar, ancak aynı zamanda daha karmaşık bir genel devre düzeni nedeniyle daha yüksek kayıplara ve arıza olasılığına eğilimlidir.

Cihazlarla ilgili olarak, özellikle 50 Hz trafo için en kaliteli bileşenlerin uygulanmasıyla uygun bir verimlilik eğrisinin elde edildiği daha basit ve sağlam konseptlere doğru bir eğilim vardır.

Şebekeye bağlı ilk nesil cihazlar, merkezi eviricilerle sağlandı. Bu nedenle, gerekli voltajı elde etmek için fotovoltaik modüller önce seri (dizgiler) olarak bağlandı. Gerekli gücü garanti etmek için teller daha sonra paralel olarak çalıştırılır.

Bu şekilde birbirine bağlı fotovoltaik jeneratör, daha sonra ayrı bir invertörü besler. Bazen ilgili güç, master/slave modunda çalışan birkaç merkezi invertör arasında dağıtılır. Merkezi olmayan modüler invertörler giderek daha fazla önem kazanıyor.

Bu tür cihazlar ayrıca küçük diziler için inverterler (dizgi konsepti) ve bireysel modüllerle entegre edilmiş veya hatta doğrudan terminal bloklarına dahil edilmiş inverterler (modül yönelimli inverterler) olarak ayrılır. Bu kavramlar bir dizi fayda sunar.

− Her modül veya modül grubu, maksimum güç noktasında (MPP) optimum şekilde çalıştırılır.
− Modüllerin farklı karakteristik eğrilerinden kaynaklanan kayıplar (uyumsuzluk kayıpları) azalır.
− Kısmi gölgeleme yalnızca bireysel modülleri veya modül gruplarını etkiler.
− Sürücü arızası yalnızca ilgili jeneratör bileşenini bozar.
− Modüllerin veya modül gruplarının kendi aralarındaki kablolaması yalnızca alternatif akım (AC) tarafında yapılır, böylece geleneksel bir tekniğin (doğru akım (DC) arkı) tehlike potansiyeli azaltılır.
– Çok sayıda küçük özdeş birimin seri üretimi, maliyetin düşürülmesine izin verir. Bununla birlikte, yukarıda belirtilen faydaların yanı sıra, bireysel cihazların daha sofistike tasarımı ile telafi edilmesi gereken bazı dezavantajların da olması beklenmelidir.
− Özellikle modüle entegre inverterler, yüksek termal strese maruz kalırlar.
uygun şekilde tasarlanmış bileşenlerin kullanılmasını gerektirir. Bazı modüller için 25 yıla kadar garanti verilmektedir. Bununla birlikte, modül entegre inverterlerin ve ilgili modüllerin teknik ömürleri ile ilgili olarak, hala büyük bir boşluğun kapatılması gerekmektedir.
− Modüle entegre inverterlerin değiştirilmesi, örn. cephelerde son derece pahalıdır.
− Herhangi bir küçük eviricinin işlevi, merkezi bir yerden kontrol edilebilir olmalıdır. Bu gereklilik, örneğin, herhangi bir ek kablolama olmaksızın güç hattı üzerinden veri aktarımı ile karşılanabilir, ancak iletişim arayüzlerine özel çaba ve yatırım gerektirir.

− Enerji dönüştürücülerin azalan nominal gücünde, kendi enerji tüketimi eşit şekilde azaltılamadığından fotovoltaik cihazlar için uygun bir verimlilik eğrisi elde etmek giderek zorlaşmaktadır. Bu nedenle, çok küçük birimler için genel verimliliğin düşmesi beklenmelidir.

Özellikle, şu anda kurulu olan büyük ölçekli tesisler için, 5 kW ile birkaç 100 kW arasında değişen daha büyük invertör ünitelerine doğru bir eğilim gözlemlenebilir. Büyük inverter üniteleri, hem ilk yatırım maliyetleri hem de bakım, denetim ve onarım için işletme giderleri olmak üzere inverter maliyetlerini önemli ölçüde düşürmeye izin verir.
Genel olarak, şebekeye bağlı eviricilerin aşağıdaki gereksinimleri karşılaması gerekir.

− Çıkış akımı şebeke ile senkrondur. Temel olarak sabit çıkış gerilimleri (gerilim kaynağı) sağlaması gereken ada invertörlerin aksine, şebekeye bağlı invertörler, amperleri mevcut giriş gücü seviyesine bağlı olan güç kaynağı olarak işlev görür.
− Çıkış akımı sinüs şeklinde olmalıdır. Bozulmalar ve dolayısıyla harmoniklerin seviyesi, belirtilen limitleri aşmamalıdır.


− Çıkış akımı, şebeke içindeki transformatörleri önceden mıknatısladığından ve ayrıca toprak kaçağı koruma şalterlerinin işlevini bozabileceğinden, herhangi bir doğru akım yanlılığına sahip olmamalıdır.
− Reaktif gücün şebeke ile evirici arasında ek kayıplara neden olabilecek salınımını önlemek için besleme akımı ve şebeke voltajı herhangi bir faz kayması (cos φ = 1) göstermemelidir. Gelecek invertör nesilleri, besleme kalitesini artırmak ve iletim kayıplarını azaltmak için aktif reaktif güç kompanzasyonuna izin vermelidir. Böyle bir tesisin işletilmesi bu nedenle şebeke operatörü için ek bir değer yaratır.

− Anormal çalışma koşullarında (şebeke geriliminin olmaması veya aşırı olması, hedef frekanstan güçlü sapmalar, kısa devreler veya izolasyon hataları gibi) inverter otomatik olarak şebekeden ayrılmalıdır. Gerilim ve frekans gibi şebekeyi karakterize eden parametreleri izlemek için, geçmişte tek fazlı eviricilerde de üç fazın tamamının izlenmesi isteniyordu.

ENS’nin (tahsis edilmiş seri bağlantılı anahtarlamalı şebeke izleme cihazı) piyasaya sürülmesinden bu yana, 5 kW’a kadar fotovoltaik uygulamalar önemli ölçüde basitleştirildi. Şebeke empedansını, dinamik şebeke empedansı değişikliklerini ve ayrıca şebeke gerilimi ve frekansını ölçen bu sistem, şebeke arızasını tespit eder ve iki bağımsız anahtarlama cihazı kullanarak eviriciyi şebekeden ayırır.

Güvenlik amaçları için izleme cihazları yedekli tasarıma sahip olmalıdır. Tesis konseptine göre, böyle bir ENS ya her evirici için ayrı ayrı sağlanabilir ya da birkaç evirici için bir merkezi ENS sağlanabilir.

− İnverter konseptine uygun olarak AC ve DC akımlara uygun izolasyon veya toprak kaçağı koruma şalterleri gibi diğer güvenlik bileşenleri sağlanmalıdır.
− Güç kaynağı şirketleri tarafından şebeke voltajına entegre edilen dalgalanma kontrol sinyalleri evirici tarafından bozulmamalı ve çalışmasını bozmamalıdır.

− Giriş tarafı, güneş enerjisi jeneratörüne iyi bir şekilde uyarlanmalıdır, örn. Maksimum Güç Noktası Takibi (MPPT) ile. Yaygın olarak uygulanan MPPT algoritmaları, düzenli aralıklarla arama işlevleri gerçekleştirerek fotovoltaik jeneratörün maksimum güç noktasını belirler, örn. birkaç saniye veya dakikada bir.

Bu amaçla, güneş jeneratörünün çalışma voltajı küçük bir miktar ile değiştirilir; bu işlemden sonra eviricinin çıkış gücü artırılırsa, arama yönü bir sonraki arama fonksiyonu sırasında korunur, aksi takdirde ters çevrilir.

Bu prosedürle belirlenen optimum voltaj değeri bir sonraki aramaya kadar korunacaktır. Bu metodolojik yaklaşım nedeniyle çalışma voltajı, gerçek maksimum güç noktası (MPP) civarında belirli bir aralıktaki dalgalanmalara tabidir.

Diğer MPPT süreçleri, bir sonraki arama işlevine kadar korunan maksimum güç noktasını belirlemek için fotovoltaik jeneratörün karakteristik eğrisinin belirli bir bölümünden düzenli aralıklarla geçer.