Fosil ile Enerji Dönüşümleri
20. yüzyılın en büyük ekonomistlerinden biri, iktisatçıların sadece bir noktadan gelen verilere bakarak temel bir hata yaptığını iddia etti. Sanki geçmiş ve gelecek yokmuş gibi, o zaman orada hepsini anladıklarına inanarak anlamaktı.
Fosil yakıtın yenilenebilir enerji ile değiştirilmesi, Schumpeter'in ekonominin yapısını kaçınılmaz olarak içeriden devrim yaratan, eski yapıyı kaçınılmaz olarak yok eden ve kaçınılmaz olarak yeni bir yaratan 'endüstriyel geçiş süreci olarak tanımlayacağı şeydir.
'Yaratıcı yıkım' olarak adlandırdığı şey budur. Bununla birlikte, bu süreç, şimdi veya herhangi bir zamanda yenilenebilir enerji tedarikçileri arasında bulunacak olandan daha büyük ekonomik ajanlar gerektirir.
İlk başta, enerji endüstrisi yenilenebilir enerji teknesini limanla sınırladı; Şimdi binmek ve kabinleri devralmak istiyorlar. Artık tekne nihayet devam ettiğine göre, hızını kontrol etmek ve ellerini yeke üzerinde tutmak istiyorlar.
Ancak enerji endüstrisinin kendi tedarik zincirlerine bağlı olma şekli, kendi yapısı tehdit altına girdiğinde en geç 'her durak' seslendirmesini beklememizi sağlamalıdır. Bu noktada, sektörü ancak uzmanlığı vazgeçilmezse ve başka uygun büyük oyuncular olmasaydı gemide tutmak gerekli olacaktır.
Yenilenebilir enerji için müttefikler ve ortak sponsorlar, bir güneş enerjisi arzından elde etmek için duran ve neredeyse kaybedebilecek tüm sanayi sektörlerinde bulunacaktır. Endüstride, esnafta (manuel olarak yetenekli serbest meslek meslekleri) ve tarımda çok çeşitli işletmeler, geçişi şekillendirmeye yardımcı olmak için nesnel bir ilgiye sahiptir; Sadece çoğunun bunu sübjektif olarak tanımamıştı.
Eylem kapsamlarını yetersiz kalıyorlar ve değişimi yönlendirerek kazanılacak fırsatları göz ardı ediyorlar. Bazı durumlarda, sadece birkaç teknik ayarla mevcut iş modellerine güvenebileceklerdir; Bazı durumlarda, yerleşik pazarlarına güvenebileceklerdi.
Diğer durumlarda, yeni pazarlar ve müşteriler bulmaya ihtiyaç duyulacaktır: büyük müşterilere büyük sermaye tesisatları sağlama işindeki şirketler, büyük ölçüde büyütülmüş bir müşteri tabanına daha küçük bir yüklemeler sağlamaya geçmelidir.
Elektrik ve elektronik endüstrileri, makine ve bitki tedarikçileri ve inşaat malzemeleri endüstrisi gibi yenilenebilir enerji teknolojisinden yararlanmak için de yer almaktadır.
Otomobil üreticileri, karayolu taşımacılığı endüstrisi dışındaki uygulamalarla dağıtılmış güneş enerjisi sistemleri için motorlara çeşitlenerek pazarlarını genişletebilirler. Yıllardır tarımsal iş başarısızlığı için birçok müşteri kaybeden tarım makineleri endüstrisi, biyokütle hasat ekipmanlarına olan talebin eski pazarlarına yeni bir hayat solunmasını bekleyebilir.
Büyük ölçekli enerji santralleri üreticilerinin yeni müşteriler araması gerekecek, ancak büyük elektrik santrallerinin yerini alacak çok sayıda mikro enerjili kurulum, işlerini büyütmelerine izin verecektir. İnşaat malzemeleri tedarikçileri, güneş malzemelerine geçiş yoluyla mevcut pazarlarını koruyacak, ancak tedarikçilerini değiştirmesi gerekecektir.
Fosil yakıtlar kısa sürede mi oluşur
Mekanik enerjinin elektrik enerjisine dönüşümü
Enerjinin birbirine dönüşümü ve aktarımı
Fosil yakıtların insan sağlığına zararları
Enerji dönüşümleri özet
5 tane enerji dönüşümü örnekleri
En temiz fosil yakıt nedir
Elektrik enerjisinin diğer enerji türlerine dönüşümü
Kaçınılmaz olarak kaybeden olacak: petrol, gaz ve kömür endüstrilerinde, ekstraksiyon ve enerji iletim tesisi üreticileri arasında ve kablolama firmaları ve elektrik santralleri ve ızgara altyapısı operasyonlarında yer alır.
Bu firmalar, çoğu durumda, muhtemelen daha az, diğer tüm endüstrilerden daha az, güneş teknolojisi için daha fazla yetenekleri olmamasına rağmen, fosil enerji arzından güneş pili veya rüzgar türbini üretimine yönlendirme seçeneğine sahiptir.
Teknolojik uzmanlık ve motor, makine, bitki, elektrikli aletler ve inşaat malzemelerinin üreticilerinin mevcut müşteri tabanı onlara yenilenebilir enerji için itici güç olma şansı daha iyi sunmaktadır.
Fosil enerji tedarik zincirine eski yatırımlar tarafından engellenmez veya tuzağa düşmezler ve teknoloji uzmanları, elektronik uzmanları, çiftçiler, inşaat mühendisleri, mimarlar ve zanaatkârlar, meteorologlar, biyologlar ve kimyagerler, yenilenebilir sömürmek isteyen bir firmaya daha fazla faydalı olacaklar Jeoloji, Ekstraksiyon ve Boru Hattı Teknolojisi, Geleneksel Santraller, Yüksek Gerginlik Şanzımanı ve Yüksek Voltaj Transformatörleri, vb.
Teknoloji endüstrisinin yeni pazarlara erişme konusundaki ilgisi dikkate alındığında, daha küçük teknoloji ürünlerinin pazarlanmasında daha büyük deneyimleri ile birlikte, daha fazla motivasyona sahip oldukları, daha iyi donanımlı olduğu ve bu nedenle daha fazla kapsamı olduğu görülebilir. Güneş küresel ekonomisini başardıkları için klasik enerji şirketleri buna ilgi gösterir.
Sanayi, onu enerji işine bağlayan fiziksel ve entelektüel zincirleri atmalı veya gelecekteki başarı için en büyük fırsatını azaltmalıdır.
Sadece mevcut enerji endüstrisi için bir güneş enerjisi arzına geçiş, yolun sonunu, genel halk ve birçok siyasi aktivist gibi sanayicilerin henüz fark etmedikleri bir şeyi işaretleyecektir. Güneş enerjili bir gelecekte, her endüstriyel işletme aynı zamanda bir enerji işletmesidir.
Kimyasallar endüstrisinin eşsiz rolü tartışıldı. Petrol ve gaz endüstrisi ile yakın fonksiyonel bağlantıları, şimdiye kadar yenilenebilir enerjinin sağladığı fırsatlardan neden yararlanamadığını açıklayın.
Yine de kimya endüstrisinin katkısı, örneğin silikon veya diğer güneş hücresi substratlarının üretimi, pil teknolojisi, elektrokimyasal ve termokimyasal enerji depolama ortamı, yalıtım malzemeleri için çok güneş teknolojisi için merkezi bir öneme sahiptir.
Daha da önemlisi, plastik, boyalar, boyalar, vernikler ve ilaçlar gibi fosil ve mineral hammaddeleri güneş ikameleri ile değiştirerek yapabileceği katkıdır.
Enerji endüstrisinin aksine, kimya endüstrisi çözünme ile karşı karşıya değildir ve biyoteknolojiye güçlü ilginin gösterdiği gibi, kesinlikle yeni fırsatlar hakkında akut bir farkındalık geliştirmiştir. Bununla birlikte, yeni girişimleri fosil kaynaklarına dayalı olarak var olan üretim süreçlerine uyacak şekilde uyarlamaya çalışmak bir çıkmazdır.
Yerleşik Kimyasallar endüstrisi fosil hidrokarbonlardan güneş malzemelerine sıçramazsa, bu görev yeni kimyasal işletmelere düşecektir.
Sadece güneş enerjisini değil, sonuçta malzeme potansiyeli de, tedarikçi tabanının tamamen sarsılmasına yol açacaktır. Giderek daha fazla tedarikçi, daha fazla sayıda bitki için yeni başvurular keşfedildiğinden, mevcut birkaçına katılacak. Sonuç, hammadde endüstrisinin ademi merkeziyetçiliği olacaktır.
Kaynak İşleme
Kaynak işleyen işletmelerin yerel ağı, endüstri içindeki rollerin işlevsel olarak ayrılması için yeni bir temel oluşturacaktır; her ek modül ile geleneksel yakıt, gaz veya elektrik tedarik zincirinden bağımsızlıkları artar; sistem daha etkin ve daha ekonomik hale gelir.
İşletmeler ve mülk sahipleri, kendi üretim tesislerini kurarak, gerekli teknolojiler kullanılabilir hale geldikçe kendi kendine yeterliliğe doğru ilerleme seçeneğine sahiptir.
Talep dalgalanmalarını ortadan kaldırmak için çok işlevli enerji depolama sistemlerinin çapraz ikamesi, kapasite konusundaki anlaşmazlıklara son verecektir. Ayrıca, belediye şirketi müteahhitlik ve müşavirlik hizmetleri de sunabilir.
Bu olasılıkları net bir şekilde anlayan herhangi bir sorumlu yerel meclis üyesi, her şeyden önce yerel tedarik ağlarının kontrolünü yeniden kazanmak veya elinde tutmak ve enerji işlevlerinin entegrasyonunu yerel siyasi gündemin en üst sıralarına taşımak anlamına gelen bu süreci başlatma zorunluluğunu hissetmelidir. Sonuç, yerel halk için daha fazla iş ve daha güçlü bir yerel ekonomi olacaktır.
Tanımladığım yol, dış tedarikten bölgesel, belediye ve bireysel kendi kendine yeterliliğe götürür. Birçok birey için bu, otonom enerji kaynakları anlamına gelecektir; toplum için, büyük barajlardan ve rüzgar çiftliklerinden güç getirmek için gereken birkaç hat dışında, uzun mesafeli güç kablolarının olmadığı anlamına gelir.
Merkezi gaz ve elektrik endüstrisi amacını yitirdikçe ve belediye güç kaynakları ve enerji kendi kendine yeterlilik giderek daha fazla alana yayıldıkça, yüksek ve orta gerilim kabloları yavaş yavaş ortadan kalkacaktır. Direkler, rüzgar türbinleri nedeniyle peyzaj kalitesindeki herhangi bir düşüşü telafi etmenin ötesinde, artık arazi boyunca ilerleyemez.
Bakım maliyetleri artık sınırlı kullanımlarına değmeyeceğinden, büyük enerji tedarikçileri direkleri kendileri sökeceklerdi. PV, rüzgar, hidro ve biyogaz santrallerinin özel işletmecileri, şebeke besleme kanunları tarafından desteklenecek ya belediye enerji şirketlerinin ortağı olacak ve bu şirketler de artık enerjileri için müşteri bulmakta zorluk çekmeyecek çünkü fazlalıklar daha sonra kullanılmak üzere depolanabilecektir.
Kendi depolama tesisleriyle donatılmış ve müşterilere 24 saat tedarik sağlayan doğrudan yeşil enerji tedarikçileri haline gelebilirler. Belki elektrikle, basınçlı havayla, yakıt pilleriyle veya hidrojenle çalışan içten yanmalı motorlarla çalışan araçlar için garajlar da işleteceklerdir.
Elektriğin artık merkezi olarak yönetilen tedarik zincirleri aracılığıyla sağlanması gerekmediği gibi, motor yakıtı için de durum aynı. Bu ütopik bir vizyon değil, gerçek bir olasılık: merkezi olarak yönetilen enerji tedarikçileri, ortak bir dağıtım altyapısına sahip olsalar bile yerel tedarikçilerden her zaman daha yüksek genel giderlere sahip olacaklardır.
Konsolidasyon yoluyla elde edilen sinerjiler, yerel bir ağla aynı ekonomik sonuçları elde edemez çünkü yerel ağ, depolama ve dönüştürme teknolojilerini çok daha esnek bir şekilde devreye alabilir ve varlıklarını daha yaratıcı bir şekilde kullanabilir. En önemlisi, yerel bir ağın hizmet için kazanılmış çıkarları veya büyük yatırımları yoktur. Entegre güneş enerjisi kendi kendine yeterliliği, dış parazitlere duyarlı değildir.
Bu vizyona ulaşmanın yolu, tüm yerel tedarik altyapısını tek bir ağ işletim şirketi altında bir araya getirmek için yerel planlama yetkilerini kullanmaktır. Elektrik üreten, elektrik ve ısı dağıtan mevcut belediye elektrik şirketleri, şebeke işleten ve enerji tedarik eden şirketlere bölünmelidir.
İkincisi, elektrik, ısı ve motor yakıtı sağlayacak ve bu amaçla depolama tesislerinin bakımını yapacaktı. Bu yapı, çapraz ikame ve çoklu varlık kullanımı için optimum kapsam sağlar. Enerji üretimi ve arzı ucuzlayabilir ve çevreye duyarlı hale gelebilir.
Yerel bir ağın en yüksek güç taleplerini uygun maliyetli bir şekilde karşılama yeteneği, kurulu elektrik endüstrisinin rüzgarı yelkenlerinden çıkarmak için en büyük kapsamı sunar. Yerleşik şirketler yeni depolama teknolojilerinden de yararlanabilse de, sermaye kurulumlarının çok daha büyük ölçeği, onları yükseltmeyi çok daha maliyetli hale getiriyor.
Isı dağıtımı için altyapı inşa etmenin fahiş maliyeti nedeniyle, büyük elektrik santrallerinden çıkan atık ısıyı ekonomik kullanıma sokamamaları, bu şirketlerin karşılaştığı zorlukların boyutunu göstermektedir. Merkezi olmayan yerel çözümlerin temel avantajları, çok daha düşük altyapı maliyetleri ve üretimi küçük ve yönetilebilir modüler adımlarla genişletme yeteneğidir.
Enerji arzı için üç temel modeli karşılaştırır: konvansiyonel enerji arzının mevcut hiyerarşik yapısı; mevcut şirketlerin ulaşmayı umduğu konsolide sistem; ve yerel bir entegre ağdır.
Entegre bir belediye ağının ileriye dönük modelini ekonomik bağlamında sunar. Sonuç, yerel veya bölgesel düzeyde, piyasa mekanizmalarının temelden yeniden düşünülmesiyle kapasite üzerindeki çatışmaları önleyebilen ve gelecekteki toplam enerji hizmeti endüstrisine bakan bir kamu özel ortaklığıdır.
Enerji endüstrisinde yaratıcı yıkım ve kaynak endüstrisinin dönüşümü
Küresel bir güneş enerjisi ekonomisine geçiş, geleneksel enerji endüstrisi tarafından izlenenden tamamen farklı bir yol izliyor. Konvansiyonel enerji endüstrisinin daha da büyük bir rol oynadığı ve özellikle ulusötesi birleşmelerin endüstriyi tamamen güçlü kılmakla tehdit ettiği bir çağda, birçok yenilenebilir enerji destekçisi bile bunun gerçekçi olmadığını düşünüyor.
Katıksız konsantre güç, siyasi kurumları, halkı ve hatta çevre aktivistlerini korkutuyor. Bu nedenle birçoğu, rekabetten ziyade enerji endüstrisi ile işbirliğine bakıyor.
Ne de olsa, yeni inisiyatifler, enerji şirketlerinin yenilenebilir enerjiyi yıllarca göz ardı edip engelledikten sonra nihayet mesajı aldıklarını gösteriyor; hala şebeke altyapısına ihtiyacımız var ve arzu edilen çevresel değişimi sağlamak için mali sermayelerine acilen ihtiyaç var, elbette işbirliği tek gerçekçi seçenek mi?
Gerçekçiliğe hitap eden argümanlar her zaman şu soruyu sorar: Hangi gerçeklik? Ve kim? Fizik yasaları hariç, tüm “gerçekçilik” özneldir ve genellikle eksik bir değerlendirmedir. Yenilenebilir enerjinin artık göz ardı edilemeyeceğini ve enerji şirketlerinin de ilgilenmeye başladığını not etmek daha gerçekçidir.
Fosil enerji endüstrisinin genişlemeye devam ettiğini ve konsolidasyon eğiliminin hızlandığını görmek gerçekçi. Dinozorlar çiftleştiğinde yavruları kedicik olmaz. Sorunun ölçeğinin, yenilenebilir enerji sektörünü mevcut salyangoz hızında genişletmeye devam etmeyi sorumsuz kıldığını fark etmek gerçekçidir.