Matris Oluşturmak
Matris Oluşturmak Önceki yazılarımızda, öz enerjiyi, bir veya daha fazla uçla birleştiğinde bir iletkendeki elektron durumlarındaki değişiklikleri tanımlayan Hamiltoniyene ek bir karmaşık terim olarak ele aldık. İletken içinde elektron dalgalarının tutarlı olduğunu, yani iletkenin uzunluk ölçeği üzerinde fazda olduklarını varsaydık. Ancak bu, yalnızca elektronlar birbirleriyle veya iletken kafesin fononlarıyla etkileşime girmezse doğrudur. Etkileşimler, bir uçtan diğerine iletimi elde etmek için dahil edilmesi gereken iletkenin kendisinde ek faz kırılmasına neden olur. Farklı işlemler için faz kesmeyi dahil etmenin bir yolu gösterildi. Yöntemin ana başarısı, Green'in GR ve GA fonksiyonlarını denge durumu olmayan bir sistemin Green fonksiyonlarıyla ilişkilendirmekti. Önce kendi enerjilerinin Σ iletken içindeki akım akışı üzerindeki etkisini ele alalım. Gecikmeli fonksiyonun matris tanımını yerel bir temsile yeniden yazarsak, matris çarpımlarını uzaydaki integrallerle değiştirmemiz gerekir. Sağdaki kaynak terim, r noktasındaki birim uyarımı temsil eder. Bu terimi atlarsak, öz enerji terimini içeren bir Schrödinger denklemine ulaşırız. Bu durumda kendi kendine enerji terimi, Hamiltonyen'de ek bir enerji bileşeni olarak ortaya çıkar. Daha önce, Green'in iletkenin GR işlevi aracılığıyla kendi enerjisini iletim olasılıklarıyla ilişkilendirerek, yalnızca sonsuz uçların iletkenlik özellikleri üzerindeki etkisini değerlendirdik. Daha genel bir tablo içinde, kendi enerjilerini bir potansiyel olarak düşünebiliriz; bu, yalnızca iletkenleri değil, aynı zamanda iletkenin kendi içindeki faz değiştirme süreçlerini de ifade eder. İletkendeki akımların kaynaklarını ve yutaklarını düşünürsek, böyle bir görüşün haklı olmasının nedeni görülebilir. Burada gelişmiş self enerjisinin retarded olanın eşleniği olduğu gerçeğini kullandık ve ikinci integralde değişkenleri değiştirdik. r üzerinden integral alarak ve bir kontağın iΓ = ΣA − ΣR ile tanımlandığını hatırlayarak, akım yutakları için elde ederiz. İletkenin kendi enerjilerinin sıfır olmadığı her noktasında, elektron dalgalarının tutarlı yayılımı bu noktada sona erdiğinden veya başka bir tutarlı yörünge başladığından, ya bir akım kaynağıyla ya da bir yutakla karşılaşırız. Temel olarak, bu noktada elektronların faz uzayındaki bir durumundan diğerine geçişini ele alıyoruz. Temasın fiziksel özellikleri, onu açıklayan öz enerjinin tam biçimi gibi, dikkate alınan etkileşimlere bağlıdır. Dengesiz Green fonksiyonlarının biçimciliğinde, bir sistemin bu özelliği, Σ ile sembolize edilen iki yeni değişken tarafından dahil edilir. Bu işlevlerin tanımı ve adı konusunda bazı farklılıklar vardır. Geleneksel olarak bunlara ΣR ve ΣA, "öz enerjiler" denir, örn. orijinal Keldysh yayınlarında, gazetelerde. Datta'nın çalışmasında ve bazı daha yeni yayınlarda "saçılma fonksiyonları" olarak anılırlar. Bu kitap boyunca geleneksel notasyonun yanı sıra öz-enerji adını da koruyacağız. Daha önce olduğu gibi, öz enerjiler Σ> ve Σ(E) ve Σ<(E), ΣR(E) ve ΣA(E)'ye eşit değildir. İkincisi, yalnızca belirli bir enerjide elektron durumlarının varlığını tanımlarken, ilki ayrıca bu durumların işgal edilip edilmediğini de tanımlar. Fark, örneğin, kurşun içindeki değişen Hartree potansiyeline bağlı olarak farklı bir kimyasal potansiyele μ sahip olabilecek, ancak bunun dışında termal dengede olduğu düşünülen bir kurşun için gösterilebilir. Bu durumda “sigma küçüktür” ve “sigma büyüktür” aşağıdaki bağıntılara uyar. R Matris oluşturma Matris tablo oluşturma Excelde matris oluşturma Matris oluşturma java. Matlab boş matris oluşturma Matris hesaplama Excelde matris çarpımı Matlab matris Oluşturma Elektron-elektron etkileşimlerinden kaynaklanan kendi kendine enerji Bir pertürbasyon genişlemesinin en düşük mertebesinde, açıklanan yaklaşımda, elektron elektron etkileşimlerinden kaynaklanan temas sıfırdır. Bu nedenle, yalnızca en düşük mertebeden genişlemelerle ilgileneceğimiz için, denge dışı süreçlerin tanımında elektron elektron süreçlerini güvenle ihmal edebiliriz. Elektron-fonon etkileşimlerinden kaynaklanan kendi kendine enerji Aynısı elektron-fonon etkileşimleri için geçerli değildir. Fiziksel olarak, süreç oldukça açıktır: bir elektron, yörüngesi boyunca bir fononu uyarır; enerji kaybeder ve yoluna farklı bir yörüngede devam eder. Süreçleri açıklayan biçimcilik, yalnızca fonon uyarımından kaynaklanan enerji kaybını değil, aynı zamanda enerji fononlardan yayılan elektronlara geri aktarılırsa potansiyel kazancı da hesaba katmalıdır. Bu durumda ve yerel bir temsilde öz-enerjiler açıklanmaktadır. D fonksiyonları, fonon adsorpsiyon ve emisyon işlemlerinin korelasyonunu ve enerji spektrumunu tanımlar. ω 0 bir fononun adsorpsiyonuna karşılık gelir. Burada, bir sonraki bölümde geciktirilmiş ve gelişmiş Green fonksiyonları cinsinden tanımlanacak olan, dengesiz Green fonksiyonları G'yi de tanıttık. Bu denklemlerden herhangi birini, yayılan bir elektrondan bir fonon tarafından enerjinin adsorpsiyonu veya fonon enerjisinin emisyonu ve bir fonon uyarımının sona ermesi gibi belirli bir sürece bağlamak kolay değildir. Bu belirsizliğin nihai nedeni, korelasyonların yapısıdır: zaman içinde belirli bir düzene ve buna karşılık gelen benzersiz bir enerji aktarımına sahip olabilecek süreçler, tersine çevrilmiş zaman evrimi boyunca düşünülürse zıt özelliklere sahip olabilir. Korelasyonlar için her iki yola da izin verilir: bu nedenle, kesin bir olay sırası artık korelasyonlarla tanımlanmaz. Her iki durumda da Green'in işlevleri, sistemin bu sürece verdiği yanıtı yansıtır. Fonon korelasyon fonksiyonunu tanımlayan integral denklemlerdeki D'nin açık biçimine bakarsak, bu belirsizlik özellikle netleşir. Bu ilişkide Uq, elektronlar ile q dalga vektörünün bir fonon modu arasındaki etkileşim potansiyelidir, delta fonksiyonları enerji korunumunu tanımlar ve fonon dağılım fonksiyonu Nq, Bose-Einstein dağılım fonksiyonudur. D'nin fonksiyonel formu, fonon korelasyon fonksiyonu tarafından aynı anda açıklanan iki ayrı süreci hesaba kattığını ima eder. Belirli bir fonon modunu düşünürsek, öz enerji Σ< olacaktır. Burada, ilk satır bir fononun enerji (E − ωq) ile (elektronları yayma sisteminin bir parçası olan ve bu nedenle G<'de kodlanmış) bir elektron tarafından adsorpsiyonunu tanımlarken, ikincisi bir fononun bir fonon tarafından emisyonunu verir.  Her iki süreç de Eq = ωq ile fonon sayısına katkıda bulunur; bu nedenle her iki süreç de öz enerjiye dahil edilmelidir. Esasen bir muhasebe probleminden kaynaklanan bu özellik ve formülasyonlardaki muğlaklık, esnek olmayan süreçler nedeniyle öz enerjilerin anlaşılmasını veya görselleştirilmesini oldukça zorlaştırır.

Ekonomik Performans – Ekonomi Ödevleri – Ekonomi Ödev Hazırlatma – Ekonomi Alanında Tez Yazdırma – Ekonomi Ödev Yaptırma Fiyatları – Ekonomi Ödev Örnekleri – Ücretli Ekonomi Ödevi Yaptırma

Yeni Teknolojiler

Tüm tanımlarda olduğu gibi, bunların değerine de doğru ya da yanlış değil, yararlılık temelinde karar verilmelidir. Bu kategorilerin kullanışlılığı, onları işlevsel hale getirme yeteneğine bağlıdır. Açıktır ki, bunların her biri, konsantrasyon ve konumla olduğu gibi gözlemlenebilir ve ölçülebilir veya yönetim formlarında olduğu gibi tam olarak tarif edilebilir.

Tarihsel olarak, yeni teknolojiler ile mevcut yapının çeşitli unsurları arasındaki iyi ve kötü eşleşmeleri belirlemek mümkündür. Örneğin, yeni IC teknolojisi, eski kağıt tabanlı organizasyon biçimleri ve seri üretime dayalı fabrikalarla karşılaştırıldığında, insanların ve firmaların yerlerinde, farklı insan sermayesinde ve farklı yönetim yapılarında bir değişiklik gerektiriyordu. Gerekli ayarlamalar oldukça zaman aldı ve yapılırken büyük çekişmelere neden oldu.

Dolayısıyla kategoriler, tarihsel deneyimi yorumlamada faydalıdır. Kolaylaştırıcı yapı, elemanları birçok boyuta sahip olan bir dizinin boyutuna sahip olduğu için, ekonomiler arasında, örneğin bir yapının daha iyi, daha büyük veya farklı olduğu sonucuna varmak için karşılaştırılabilecek tek bir skaler ölçüye sıkıştırılamaz. diğerinden başka benzersiz bir şekilde. Kolaylaştırıcı yapıyı takdir edici bir teoriden ziyade biçimsel olarak ele almak zor olsa da imkansız değil ve biz modellemede ilk adımı atıyoruz.

Doğal Bağışlar

Doğal donanımlar, çıktı üretiminde kullanılan temel malzemelerdir (kolaylaştırıcı yapıya gömülü üretim süreçleri aracılığıyla). Bunlar, fiziksel araziyi ve tüm doğal kaynakları içeren, klasik iktisatçıların “toprak” dediği şeydir. Tek gerçek dışsal girdiler, doğa tarafından sağlananlardır.

Tarım arazileri, ormanlar, balıklar, cevherler ve kimyasallar dahil tüm doğal malzemeler temel malzemelerdir. Kolaylaştırıcı yapıya gömülü olan üretken sisteme beslenirler ve sermaye ve emek hizmetleri tarafından çıktılara dönüştürülerek performans değişkenleri dediğimiz şeyi yaratırlar.

Doğa tarafından sağlananlar dışsal olsa da, araziye dahil olan birçok öğenin mevcut stok büyüklüğü ve değeri kısmen içseldir. Kullanıcılar ve kamu politika yapıcıları hem yenilenebilir hem de yenilenemez kaynakların kullanım oranına karar verir. Yeni teknolojiler ve yeni kamu politikaları bazı kaynakların değerini azaltırken diğerlerinin değerini artırır. Bunun birçok örneğini göreceğiz.

Kamu Politikası

Kamu politikası, mevzuatta, kanunlarda, kurallarda, düzenlemelerde, prosedürlerde ve emsallerde ifade edildiği şekliyle kamu politikası hedeflerinin spesifikasyonunu ve tasarımda ifade edilen, bunlara ulaşma araçlarının spesifikasyonunu kapsayan fikirler dizisidir. 

İçinde, politika dışsal bir değişken olarak gösterilir, ancak elbette, hem diğer tüm kutulardaki hem de şemamızın dışındaki değişkenlerdeki değişikliklere tepki verir.


Politika Yapısı

Politika yapısı, kamu politikalarına ulaşmanın araçlarını sağlayan gerçekleşmeler dizisidir. Tüm kamu sektörü kurumlarını, parlamentoyu, mahkemeleri, kamu hizmetlerini, düzenleyici kurumları ve diğer devlet kurumlarını içerir.

Aynı zamanda, bu kuruluşların kadrosunu oluşturan ve insan sermayesi, kamu sektörü kurumlarının tasarımı ve işleyişi ile ilgili bilgileri, yani kurumsal yetkinliği içeren insanları da içerir. (Teknoloji ile paralelliğe ve kolaylaştırıcı yapının bir parçası olan sermaye mallarındaki somutlaşmasına dikkat edin.) 

Seçilmiş organlar, kamu politikasına yüksek düzeyde karar verir ve politika yapısı ve kolaylaştırıcı yapının bazı yönleri (kamu tarafından sağlanan altyapı gibi) ile ilgili kararlar alır. Bürokratlar kamu politikasını yönetir ve bununla ilgili daha düşük düzeyde kararlar alır. Vergi dairesi ve devlet araştırma organları gibi politika yapıları aracılığıyla işleyen kamu politikası, buluş ve yeniliği etkiler.

Ekonomik Performans

Sadece GSYİH’den daha fazla değişkeni dahil etmek istediğimizden, sistemin sadece çıktısından ziyade ekonomik performansına atıfta bulunuyoruz.

Ekonomik performans şunları içerir:

. toplam GSYİH, büyüme oranı, sektörler arasında ve mal üretimi ve hizmet üretimi gibi geniş olarak tanımlanmış gruplar arasında dağılımı;
. toplam gayri safi milli hasıla (GSMH) ve büyüklük ve fonksiyonel sınıflar arasındaki dağılımı;
. toplam istihdam ve işsizlik ve bunun sektörler ve beceri sınıfları gibi alt gruplar arasındaki dağılımı; ve
. kirlilik ve diğer zararlı çevresel etkiler gibi “kötüler”.

Ekonomik performans, girdiler ile mevcut kolaylaştırıcı yapı arasındaki etkileşim tarafından belirlenir. Kolaylaştırıcı yapı teknolojiden ve politika yapısından etkilenirken performans teknoloji, politika ve kolaylaştırıcı yapının uyumluluğundan güçlü bir şekilde etkilenir.

Teknolojideki değişikliklerin, kolaylaştırıcı yapıda somutlaşana kadar tipik olarak performans üzerinde hiçbir etkisi olmadığı sonucu çıkar. Ayrıca, yapı elemanları yeni somutlaştırılmış teknolojiye uyacak şekilde ayarlanana kadar performans üzerindeki tam etkiler hissedilmeyecektir.

Ancak vurguladığımız gibi, nedensellik her iki yönde de çalışır. Teknolojideki değişiklikler sadece mevcut kolaylaştırıcı yapıda değişikliklere neden olmakla kalmaz, aynı zamanda mevcut kolaylaştırıcı yapı ve içindeki değişiklikler de teknolojiye ne zaman ve nasıl değişeceğini ve herhangi bir değişikliğin ne kadar etkili olacağını etkiler.

Kavramların Hassasiyeti

Kategorilerimizi oluştururken benimsenen yaklaşım olağandışıdır, çünkü ampirik gözlemlerden kolay ölçüme elverişli olmayan kategorilerin tanımlarına kadar çalışırız. Değişkenlerimiz bazılarına belirsiz görünüyor çünkü hepsi neoklasik üretim fonksiyonundaki girdilerin indeks sayıları olarak tanımlanıp ölçülebileceği şekilde sayısal bir ölçekte ölçülemez.

Her ikisi de kavramlarımızın standart büyüme ve teknolojik değişim teorilerinde kullanılanların çoğundan daha belirsiz olmadığını iddia eden iki ana cevabımız var.

Birincisi, neoklasik büyüme teorisinin uygulamalarında kullanılan ölçülen değerler, bazen ölçtükleri iddia edilen teorik kavramlarla sadece belirsiz bir şekilde bağlantılıdır. Örneğin, sermaye, gerçekte, Cambridge, Massachusetts ve Cambridge, İngiltere’deki ekonomistler tarafından uzun süredir tartışılan ancak hiçbir zaman çözülmeyen bir konu olan, heterojen malların bir koleksiyonu olduğunda, belirli bir miktarda saf sermaye kavramı ile ne kastedilmektedir.

Bu gerçek sermayenin kökten farklı teknolojileri bünyesinde barındırdığı bir yüzyıl önce sahip olduğumuzdan yüzde x daha fazla bu saf sermayeye sahip olduğumuzu söylemek ne anlama gelir? Anlamın, bu kavramı ölçmek için kullanılan indeks numarasının tanımında olduğu iddia edilebilir. Ancak saf sermaye kavramının gerçek dünyadaki karşılığına işaret edemezsek, kesin endeks sayılarının yalnızca gizlediği bir belirsizliğe bulaşırız.