İtfaiyeci Ölümleri – İş Sağlığı ve Güvenliği Ödevleri – İş Sağlığı ve Güvenliği Tez Yaptırma – İSG – İş Sağlığı ve Güvenliği Tez Yaptırma Ücretleri
Model Yangın Kodları
Bina Yetkilileri ve Yönetmelik Yöneticileri (BOCA), Uluslararası Yapı Görevlileri Konferansı (ICBO) ve Uluslararası Güney Yapı Yasası Kongresi (SBCCI)'nin tümü yangın önleme modellerini geliştirmiştir. ICBO Tekdüzen Yangın Kodunu yayınlar, BOCA Temel Yangın Önleme Kodunu yayınlar ve SBCCI Standart Yangın Önleme Kodunu yayınlar. Ek olarak, Ulusal Yangından Korunma Derneği (NFPA), Ulusal Yangın Kodları olarak bilinen bir dizi kod ve standart yayınlar; bunlardan biri NFPA 1: Tekdüzen Yangın Kodu.
Üç kuruluş - ICBO, BOCA ve SBCCI - yakın zamanda, yangın yönetmeliği ile el ele gitmek için ülke çapında bir bina yönetmeliği ile birlikte ülke çapında bir yangın yönetmeliği oluşturmak için bir araya geldi. Bu görev, ülke genelinde yangın kodlarının tekdüzeliği ve kullanım kolaylığı yaratma çabasıyla üstlenildi. Bu iki belge, üç model kod kuruluşunun her birinin daha önce yayınladığı bireysel bina ve yangın kodlarının yerini alacak.
Bir dizi ulusal kod oluşturmanın yararı, bina tasarımcıları ve mimarların Tennessee, Alaska veya California'da aynı düzenlemeleri kullanabilmesidir. 2000 yılında, Uluslararası Yangın Yasası ve Uluslararası Yapı Yasası'nın ilk baskıları, yeni kurulan Uluslararası Yasalar Konseyi tarafından yayınlandı. Bu yeni kod seti hızla popülerlik kazanıyor ve ülke genelinde 46 eyaletin tamamında veya bir kısmında benimsendi.
Model kodları ulusal olarak geliştirildiğinden ve geniş bir yangın önleme deneyimi yelpazesini temsil ettiğinden, ulusal olarak tanınan bir model yangın önleme kodunun kullanılması, yerel olarak yazılmış bir koddan genellikle daha fazla arzu edilir. Ulusal olarak tanınan kurallar aynı zamanda mimarlar ve mühendisler gibi bina uzmanlarına, bir yapının yerleşik yangından korunma özelliklerini tasarlayabilecekleri tanıdık bir temel sağlar.
Ulusal kodlar ayrıca, yerel bir müfettişin belirli bir kod gereksinimini açıkça anlamaması durumunda, kodun amacının resmi yorumlarını elde etmek için bir araç sunar. Ek olarak, ulusal olarak tanınan kodlar, her 3 yılda bir yayınlanan yeni, güncellenmiş bir baskı ile sürekli bir gözden geçirme sürecinden geçer ve bu da onları mevcut yangından korunma teorileri ve teknolojisi ile daha uyumlu hale getirir.
Model kodlarından birinin benimsenmesinin belki de en önemli faktörlerinden biri, bunların yayınevinin yapı kodlarına eşlik eden kodlar olmalarıdır. Bu gerçek, çakışan kod gereksinimleri olma olasılığını en aza indirmesi açısından çok önemlidir.
Model yangın önleme kodları, tipik olarak, belirli yangından korunma konularını ele alan bölümlere veya bölümlere ayrılmıştır. Tipik olarak, ilk bölümler, yetkililerin kodu benimsemek için kullanabilecekleri bir model yönetmelik gibi idari öğelerle ilgilidir. Kodlar tipik olarak itfaiye görevlisinin yetkisini tanımlar ve mülk sahiplerinin binalarını yangına karşı güvenli bir durumda tutma sorumluluklarını tanımlar.
Yangın Tüpü Çeşitleri ve kullanım Alanları
Hastane yatak doluluk oranı hesaplama
Yatak doluluk oranı formülü
Pkp yangın tüpü Nedir
Yoğun bakım yatak doluluk oranı
Kuru kimyevi Tozlu yangın söndürücü özellikleri
Yangın söndürme cihazları Nelerdir
Kimyasal risklere karşı alınan önlemlerden değildir
Daha önemli kod bölümlerinden biri genellikle bundan sonra gelir ve bu bölüm kodda kullanılan yangından korunma terminolojisini tanımlar. Aşağıdaki bölümler tipik olarak yangından korunma özelliklerinin doğru kurulumu ve bakımı ile ilgilenir ve son olarak ekipmanın, süreçlerin, çalışanların ve tehlikeli maddelerin kullanımı ve korunması için özel gereksinimler sunar.
Önemli bir nokta, NFPA'nın Ulusal Yangın Kodlarının tanınmasıdır. Birçok yargı yetkisi, yönetmelikle, bir kod veya standart kapsamındaki hemen hemen tüm yangından korunma sorunlarına sahip olmanın olumlu etkisine sahip olan tüm kod ve standartları benimsemiştir. Birçok ayrı yangından korunma yönetmeliğini anlamak için bilgi ve araştırma yeteneklerinden müfettişi sorumlu tutma dezavantajına sahiptir.
Bu noktada, kod ile standart arasındaki farkı anlamanız önemlidir. Yapılması gerekenleri emreden bir dilde bir kod yazılır ve bir yasa gibi uygulanabilecek şekilde yazılır. Öte yandan bir standart, bir şeyin nasıl başarılması gerektiğini ifade eder ve tipik olarak bir dizi öneri olarak yazılır.
Başka bir deyişle, kodlar, belirli bir binaya bir yangın sprinkler sisteminin ne zaman kurulacağını; standartlar, sprinkler sisteminin nasıl tasarlanacağını ve kurulacağını ele alır. Standartlar bir yönetmeliğin parçası olarak kabul edildiğinde, bu tavsiyeler kanun hükmündedir ve bu şekilde uygulanabilir.
Belirli bir model kodu kabul edildiğinde, belirli bir baskının (yılın) benimsenmesi zorunludur. Yönetmeliğin basitçe, bir kodun “en son yayınlanan sürümünü benimseyin” şeklinde ifade edilmesi yasa dışıdır, çünkü bu, halkın yasal işlem yapma hakkını reddeder. Özel baskı, yönetmelikte belirtilmelidir. Bu, halka tanımlanan yaptırım gereklilikleri hakkında yorum yapma veya protesto etme fırsatı verecektir.
Akılda tutulması gereken bir şey, kabul edilen yönetmeliğin daha eski bir baskısı altında inşa edilen bir binanın, kabul edilen kodun en son baskısına değil, bu yönetmeliğe tabi olmasıdır. Bu genellikle yapıda büyük bir yenileme yapıldığında değişir. Yenileme miktarı yargı bölgelerine göre değişir. Bu sürecin bir parçası olarak, bina yeni yönetmeliğe uygun hale getirilmelidir. Yeni yönetmeliğin kabulünden önce inşa edilmiş, ancak o sırada mevcut olan yönetmeliğe uygun olan bir bina, "mevcut uygunsuzluk" olarak anılır.
Doluluk Sınıflandırması
Bina veya yangın yönetmeliği uygulanacağı zaman öncelikle belirlenmesi gereken binanın doluluk sınıflandırmasıdır. Binanın kullanımına en doğru şekilde uyan sınıflandırmayı seçmek önemlidir. Kodun çoğu gereksinimi bu sınıflandırmadan gelir. Birkaç doluluk örneği listelenmiştir.
Doluluk örneklerinin birçoğunun alt kategorileri vardır. Bu alt kategoriler koddan koda değişir. Bir meclis doluluğu, kullanıcı yükünün boyutuna veya restoran veya tiyatro gibi kullanım türüne göre alt bölümlere ayrılabilir.
Eğitim dolulukları normal okullara ve gündüz bakım merkezlerine bölünebilir. Kurumsal doluluklar, kısıtlanmış veya kısıtlanmamış kullanıcılar olarak alt bölümlere ayrılabilir. Konut dolulukları, birim sayısına veya konut düzeninin türüne (yani yurt, pansiyon ve bakım, otel/motel, apartmanlar) göre alt bölümlere ayrılabilir. Son olarak, depo dolulukları, binada depolanan içeriğin (yangın yükü) yanıcılığına bağlı olarak alt bölümlere ayrılabilir.
Doluluk sınıflandırması birçok nedenden dolayı önemlidir. Bina kodu, doluluk sınıflandırmasına ve inşaat malzemelerinin türlerine bağlı olarak bir binanın yüksekliği ve alanıyla ilgili sınırlamalar gerektirir. Genel olarak, yapı ne kadar yangına dayanıklı olursa, o kadar büyük olmasına izin verilir.
Bir bina tamamen otomatik yangın sprinkler ile korunuyorsa, ilave alan da eklenebilir. Bina yönetmeliği açısından, bir binanın doluluk oranını belirlemek de önemlidir, böylece karışık kullanımlı yangın ayrımları belirlenebilir.
Örneğin, bir model oluşturma yönetmeliği, bir işletme (ofis gibi) ve ticari (giyim mağazası gibi) kullanım arasında yalnızca bir saatlik yangın dereceli ayrımı gerektirebilirken, üç saatlik yangın dereceli bir kullanım gerektirebilir.
İtfaiyeci Ölümleri – İş Sağlığı ve Güvenliği Ödevleri – İş Sağlığı ve Güvenliği Tez Yaptırma – İSG – İş Sağlığı ve Güvenliği Tez Yaptırma Ücretleri
2003 sonbaharında, Güney Kaliforniya, önceki deneyimlerde görülmemiş bir yangın kuşatması tarafından sarsıldı. 21 Ekim’den 30 Ekim’e kadar 10 gün sürdü ve aşağıdaki altı ilçede meydana gelen 14 büyük yangından oluşuyordu: San Diego, Riverside, Los Angeles, San Bernardino, Ventura ve Santa Barbara.
Yangınlar kontrol altına alındığında 745.933 akre (1165 mi2) yanmıştı. Kayıplara 3646 konut, 36 ticari yapı ve 1169 ek bina dahil edildi. İnsan sayısı 22 ölüm içeriyor – bir itfaiyeci ve 21 sivil. Ek olarak 239 rapor edilebilir yaralanma vardı. Yangınlara 15.631 personel, 1898 motor, 296 el ekibi, 181 buldozer, 105 helikopter ve 43 hava tankeri müdahale etti.
Benzer bir durum 2007’de Güney Kaliforniya’yı etkilemiş ve Esperanza Yangınında yapı koruması gerçekleştiren beş ABD Orman Servisi itfaiyecisinin ölümüyle sonuçlanmıştır. Ulusal olarak, 2007 yılında 9.328.045 dönümlük yanmış 85.705 orman yangını vardı. 2008 yılında 78.979 orman yangını meydana geldi. Yakılan 5.292.468 dönüm vardı ve bastırma maliyetleri 1.3 milyar doların üzerindeydi. İtfaiyeciler ve destek personeli de dahil olmak üzere yangınlarla mücadeleye katılanların sayısı 30.000’den fazlaydı. Büyük yangın mevsimleri meydana geldiğinde, Amerika Birleşik Devletleri, Kanada ve Meksika’daki kaynaklar seferber edildi.
Kaynakların mevcudiyetine ve yangınla mücadele ekipmanı ve tekniğindeki gelişmelere rağmen, Los Angeles County, kayıtlı tarihinin (160.557 akre) en büyük yangınını yaşadı. Ağustos 2009’daki İstasyon Yangını, Angeles Ulusal Ormanı tarihinde kaydedilen en büyük ve kayıtların tutulmaya başladığı 1933’ten bu yana Kaliforniya tarihindeki en büyük 10. yangındır. İstasyon Yangını, iki itfaiyecinin ölümüyle sonuçlandı.
Temmuz, Ağustos ve Eylül 2018’de River Fire ve Ranch Fire’dan oluşan Mendocino Yangın Kompleksi, Kaliforniya’nın kayıtlı tarihindeki en büyük yangındır. Bu yangınlar, birbirlerine yakın olmaları ve yanarak yanacakları öngörüsü nedeniyle bir Kompleks olarak yönetilmiştir. 23 Ağustos 2018 itibariyle, yangınlar 415.685 dönümü yakmıştı. Bir itfaiyecinin ölümüyle sonuçlandı ve 157 konut ve 120 diğer yapıyı yaktı. Bu yangınlar, CalFire (CALFIRE) ve ABD Orman Servisi tarafından birleşik komuta altında yönetildi.
Aynı zamanda nispeten yakın mesafede yanan bir başka büyük yangın da Carr Yangınıydı. Bu yangın, Firenado adı verilen nadiren görülen bir fenomeni ortaya çıkardı. Bu, ağaçları kökünden söken, evlerin çatılarını söken ve elektrik hatlarını deviren yanan malzeme ve yangın gazlarından oluşan dikey bir girdaptı. Ulusal Hava Durumu Servisi, rüzgarların 143 milden fazla olduğunu tahmin ediyor. Bu rüzgar hızı, Gelişmiş Fujita Ölçeğinde EF-3 olarak derecelendirilir. Bazıları, 1871’de Wisconsin’deki Peshtigo’yu yok edenin aynı yangın davranışı olduğuna inanıyor.
Kasım 2018’de Kuzey Merkez Kaliforniya’daki Kamp Ateşi 153.336 dönümlük alanı yaktı, 14.000 konutu, 528 ticari binayı ve 4293 diğer binayı yok etti. Yangın Cennet kasabasını neredeyse tamamen yok etti. Bu yangın, yakın tarihin en yüksek seviyesi olan 85 sivil can kaybına yol açtı. Ölümlerin bir kısmı evlerde meydana gelirken, bir kısmı da yangın fırtınasından kaçmaya çalışırken araçlarının içinde veya dışında can verdi. Yangına 1065 personel, 73 itfaiye aracı, 11 el ekibi, 2 helikopter, 3 buldozer ve 3 su terzisi müdahale etti.
Kamp Ateşi yanarken, Güney Kaliforniya’da bir başka yangın olan Woolsey Ateşi tutuştu. Bu yangın, 1500 yapının yıkılmasına ve 341 yapının hasar görmesine neden oldu. Bu olayda 3 sivil hayatını kaybetti. Bu tür yangınlar Kaliforniya ile sınırlı değildir. Ülke genelinde benzer yangın deneyimleri yaşanıyor. Toplamda, 50 eyaletten en az 39’u orman yangınları nedeniyle federal afet bildirimi aldı.
29 Mayıs’tan 4 Temmuz 2011’e kadar yanan Wallow Fire, yaklaşık 540.000 akre, yani 840 mi2’ye eşit bir alanı yaktı ve Arizona ve New Mexico’nun bazı kısımlarını kapsıyordu. 2011 yılında Teksas’ta 4 milyon dönüme yakın alan yandı. Yangınlara yardım için 25 eyaletten itfaiyeciler getirildi. Kasım 2011’de Nevada, Reno’daki Caughlin Yangını 2000 dönümün hemen altında yandı, ancak 42 yapıyı yok etti veya hasar gördü. Ağustos 2012’de Oklahoma City’nin kuzeyi ve güneyinde ve Tulsa, Oklahoma’nın güneyinde meydana gelen orman yangınlarında en az 65 ev kül oldu.
Genel olarak, 1960’tan bu yana en aktif orman yangını yılı 2007 idi ve 9,873,745 akre yandı (85.705 yangın). Bu yangınlar için federal yangın söndürme maliyeti yaklaşık 1.8 milyar dolardı. Bu, büyük ölçüde geliştirilmiş yangınla mücadele tekniklerine ve kaynaklarına rağmen, orman yangınlarının Amerika Birleşik Devletleri için hala büyük bir sorun olduğunu göstermektedir.
Yaklaşık 2 milyar dolarlık rakam, bu yangınlarda kaybedilenlerin gerçek resmi değil. Bu sayı, eyaletler ve yerel yönetimler tarafından harcanan yangın söndürme fonlarını hesaba katmamaktadır. Bu sayıya dahil edilmeyen diğer maliyetler, otoyolların, demiryollarının ve turistik cazibe merkezlerinin kapatılmasından kaynaklanan gelir kaybı gibi dolaylı maliyetlerdir; yanmış konutlar, müştemilatlar, araçlar, elektrik direkleri, çitler ve otlaklar; yangınlar tarafından öldürülen çiftlik hayvanları; ve kereste ve diğer doğal kaynaklar hasar görmüş veya tahrip olmuştur.
Orman yangınlarından kaynaklanan hasarın bedeli düşmanlarımız üzerinde kaybolmadı. Japonlar, İkinci Dünya Savaşı sırasında Batı Kıyısı’ndaki orman yangınlarını tutuşturmak için başarısız oldular. El Kaide’nin İngilizce dilindeki bir dergisi, özellikle batı Montana’nın hızla büyüyen vahşi arazi-kentsel arayüz bölgelerinde orman yangınları başlatma fikrini destekledi.
Wildland İtfaiyeci Ölümleri
1910’dan 2017’ye kadar 1128 wildland itfaiyeci ölümü gerçekleşti. 2007-2016 döneminde Wildland itfaiyeci ölümlerinin yüzde 24’ü kalp krizi, yüzde 20’si araç kazası, yüzde 18’i uçak kazası, yüzde 17’si tuzağa düşme, yüzde 10’u diğer tıbbi, yüzde 7’si ağaç/yuvarlanan kaya ve yüzde 4’ü çeşitliydi.
Bazı önemli yangınlar, vahşi doğada itfaiyeciler tarafından büyük can kayıplarına neden oldu. Bunlar kolayca çevrimiçi olarak araştırılabilir ve birçoğunun onlar hakkında yazılmış kitapları vardır.
Bu sorun ABD ile sınırlı değil; Avustralya, İtalya, Yunanistan ve İsrail de bu sorunları yaşıyor. Daha fazla insan şehirleri terk edip evlerini tepelerde ve dağlarda inşa ettikçe, kentsel arayüz ve kentsel karışık yangınlar sıklık ve yıkım açısından artmaya devam edecektir.
İnsanlar, ev sahiplerine güzel bir manzara sunan, ancak bir yangınla mücadele kabusu yaratan kanyonların başlarında ve sırtların tepelerinde evler inşa ediyor. Genellikle dar sokakların ve çıkmaz sokakların sonunda inşa edilen bu ev siteleri, yangın yokuş yukarı hızlandıkça hız kazanırsa, itfaiye ekipleri için ölüm tuzaklarıdır.
İtfaiye yokuş aşağı indikçe ve insanlar evlerini korumak için çatılarını suladıkça, daha yüksek kotlardaki su kaynakları tükeniyor. Yakında, varsa, hidrant sisteminden motorların çalışması için yeterli basınç kalmaz. Bu, itfaiyecileri, 50 fit veya daha yüksek alevlerden oluşan ani bir duvarla başa çıkmak için aparat üzerindeki tankta yalnızca suyla bırakır.