İtfaiyecilerin hakları

Model Yangın Kodları Bina Yetkilileri ve Yönetmelik Yöneticileri (BOCA), Uluslararası Yapı Görevlileri Konferansı (ICBO) ve Uluslararası Güney Yapı Yasası Kongresi (SBCCI)'nin tümü yangın önleme modellerini geliştirmiştir. ICBO Tekdüzen Yangın Kodunu yayınlar, BOCA Temel Yangın Önleme Kodunu yayınlar ve SBCCI Standart Yangın Önleme Kodunu yayınlar. Ek olarak, Ulusal Yangından Korunma Derneği (NFPA), Ulusal Yangın Kodları olarak bilinen bir dizi kod ve standart yayınlar; bunlardan biri NFPA 1: Tekdüzen Yangın Kodu. Üç kuruluş - ICBO, BOCA ve SBCCI - yakın zamanda, yangın yönetmeliği ile el ele gitmek için ülke çapında bir bina yönetmeliği ile birlikte ülke çapında bir yangın yönetmeliği oluşturmak için bir araya geldi. Bu görev, ülke genelinde yangın kodlarının tekdüzeliği ve kullanım kolaylığı yaratma çabasıyla üstlenildi. Bu iki belge, üç model kod kuruluşunun her birinin daha önce yayınladığı bireysel bina ve yangın kodlarının yerini alacak. Bir dizi ulusal kod oluşturmanın yararı, bina tasarımcıları ve mimarların Tennessee, Alaska veya California'da aynı düzenlemeleri kullanabilmesidir. 2000 yılında, Uluslararası Yangın Yasası ve Uluslararası Yapı Yasası'nın ilk baskıları, yeni kurulan Uluslararası Yasalar Konseyi tarafından yayınlandı. Bu yeni kod seti hızla popülerlik kazanıyor ve ülke genelinde 46 eyaletin tamamında veya bir kısmında benimsendi. Model kodları ulusal olarak geliştirildiğinden ve geniş bir yangın önleme deneyimi yelpazesini temsil ettiğinden, ulusal olarak tanınan bir model yangın önleme kodunun kullanılması, yerel olarak yazılmış bir koddan genellikle daha fazla arzu edilir. Ulusal olarak tanınan kurallar aynı zamanda mimarlar ve mühendisler gibi bina uzmanlarına, bir yapının yerleşik yangından korunma özelliklerini tasarlayabilecekleri tanıdık bir temel sağlar. Ulusal kodlar ayrıca, yerel bir müfettişin belirli bir kod gereksinimini açıkça anlamaması durumunda, kodun amacının resmi yorumlarını elde etmek için bir araç sunar. Ek olarak, ulusal olarak tanınan kodlar, her 3 yılda bir yayınlanan yeni, güncellenmiş bir baskı ile sürekli bir gözden geçirme sürecinden geçer ve bu da onları mevcut yangından korunma teorileri ve teknolojisi ile daha uyumlu hale getirir. Model kodlarından birinin benimsenmesinin belki de en önemli faktörlerinden biri, bunların yayınevinin yapı kodlarına eşlik eden kodlar olmalarıdır. Bu gerçek, çakışan kod gereksinimleri olma olasılığını en aza indirmesi açısından çok önemlidir. Model yangın önleme kodları, tipik olarak, belirli yangından korunma konularını ele alan bölümlere veya bölümlere ayrılmıştır. Tipik olarak, ilk bölümler, yetkililerin kodu benimsemek için kullanabilecekleri bir model yönetmelik gibi idari öğelerle ilgilidir. Kodlar tipik olarak itfaiye görevlisinin yetkisini tanımlar ve mülk sahiplerinin binalarını yangına karşı güvenli bir durumda tutma sorumluluklarını tanımlar. Yangın Tüpü Çeşitleri ve kullanım Alanları Hastane yatak doluluk oranı hesaplama Yatak doluluk oranı formülü Pkp yangın tüpü Nedir Yoğun bakım yatak doluluk oranı Kuru kimyevi Tozlu yangın söndürücü özellikleri Yangın söndürme cihazları Nelerdir Kimyasal risklere karşı alınan önlemlerden değildir Daha önemli kod bölümlerinden biri genellikle bundan sonra gelir ve bu bölüm kodda kullanılan yangından korunma terminolojisini tanımlar. Aşağıdaki bölümler tipik olarak yangından korunma özelliklerinin doğru kurulumu ve bakımı ile ilgilenir ve son olarak ekipmanın, süreçlerin, çalışanların ve tehlikeli maddelerin kullanımı ve korunması için özel gereksinimler sunar. Önemli bir nokta, NFPA'nın Ulusal Yangın Kodlarının tanınmasıdır. Birçok yargı yetkisi, yönetmelikle, bir kod veya standart kapsamındaki hemen hemen tüm yangından korunma sorunlarına sahip olmanın olumlu etkisine sahip olan tüm kod ve standartları benimsemiştir. Birçok ayrı yangından korunma yönetmeliğini anlamak için bilgi ve araştırma yeteneklerinden müfettişi sorumlu tutma dezavantajına sahiptir. Bu noktada, kod ile standart arasındaki farkı anlamanız önemlidir. Yapılması gerekenleri emreden bir dilde bir kod yazılır ve bir yasa gibi uygulanabilecek şekilde yazılır. Öte yandan bir standart, bir şeyin nasıl başarılması gerektiğini ifade eder ve tipik olarak bir dizi öneri olarak yazılır. Başka bir deyişle, kodlar, belirli bir binaya bir yangın sprinkler sisteminin ne zaman kurulacağını; standartlar, sprinkler sisteminin nasıl tasarlanacağını ve kurulacağını ele alır. Standartlar bir yönetmeliğin parçası olarak kabul edildiğinde, bu tavsiyeler kanun hükmündedir ve bu şekilde uygulanabilir. Belirli bir model kodu kabul edildiğinde, belirli bir baskının (yılın) benimsenmesi zorunludur. Yönetmeliğin basitçe, bir kodun “en son yayınlanan sürümünü benimseyin” şeklinde ifade edilmesi yasa dışıdır, çünkü bu, halkın yasal işlem yapma hakkını reddeder. Özel baskı, yönetmelikte belirtilmelidir. Bu, halka tanımlanan yaptırım gereklilikleri hakkında yorum yapma veya protesto etme fırsatı verecektir. Akılda tutulması gereken bir şey, kabul edilen yönetmeliğin daha eski bir baskısı altında inşa edilen bir binanın, kabul edilen kodun en son baskısına değil, bu yönetmeliğe tabi olmasıdır. Bu genellikle yapıda büyük bir yenileme yapıldığında değişir. Yenileme miktarı yargı bölgelerine göre değişir. Bu sürecin bir parçası olarak, bina yeni yönetmeliğe uygun hale getirilmelidir. Yeni yönetmeliğin kabulünden önce inşa edilmiş, ancak o sırada mevcut olan yönetmeliğe uygun olan bir bina, "mevcut uygunsuzluk" olarak anılır. Doluluk Sınıflandırması Bina veya yangın yönetmeliği uygulanacağı zaman öncelikle belirlenmesi gereken binanın doluluk sınıflandırmasıdır. Binanın kullanımına en doğru şekilde uyan sınıflandırmayı seçmek önemlidir. Kodun çoğu gereksinimi bu sınıflandırmadan gelir. Birkaç doluluk örneği listelenmiştir. Doluluk örneklerinin birçoğunun alt kategorileri vardır. Bu alt kategoriler koddan koda değişir. Bir meclis doluluğu, kullanıcı yükünün boyutuna veya restoran veya tiyatro gibi kullanım türüne göre alt bölümlere ayrılabilir. Eğitim dolulukları normal okullara ve gündüz bakım merkezlerine bölünebilir. Kurumsal doluluklar, kısıtlanmış veya kısıtlanmamış kullanıcılar olarak alt bölümlere ayrılabilir. Konut dolulukları, birim sayısına veya konut düzeninin türüne (yani yurt, pansiyon ve bakım, otel/motel, apartmanlar) göre alt bölümlere ayrılabilir. Son olarak, depo dolulukları, binada depolanan içeriğin (yangın yükü) yanıcılığına bağlı olarak alt bölümlere ayrılabilir. Doluluk sınıflandırması birçok nedenden dolayı önemlidir. Bina kodu, doluluk sınıflandırmasına ve inşaat malzemelerinin türlerine bağlı olarak bir binanın yüksekliği ve alanıyla ilgili sınırlamalar gerektirir. Genel olarak, yapı ne kadar yangına dayanıklı olursa, o kadar büyük olmasına izin verilir. Bir bina tamamen otomatik yangın sprinkler ile korunuyorsa, ilave alan da eklenebilir. Bina yönetmeliği açısından, bir binanın doluluk oranını belirlemek de önemlidir, böylece karışık kullanımlı yangın ayrımları belirlenebilir. Örneğin, bir model oluşturma yönetmeliği, bir işletme (ofis gibi) ve ticari (giyim mağazası gibi) kullanım arasında yalnızca bir saatlik yangın dereceli ayrımı gerektirebilirken, üç saatlik yangın dereceli bir kullanım gerektirebilir.