Vaka Çalışması : Hassasiyetlerin ve Özgünlüklerin Birleştirilmesi
20 çalışmanın duyarlılıkları ve özgünlükleri sunulmuştur. Grafikten, duyarlılıkların nispeten homojen olduğu (neredeyse tüm güven aralıkları örtüşmektedir) görünürken, özgüllüklerin büyük ölçüde heterojen olduğu açıkça görülmektedir.
En basit analiz, çalışmalar arasında duyarlılık ve özgüllük tahminlerini ayrı ayrı bir araya toplar, ancak yalnızca tanı eşiğinde bir değişiklik yoksa uygundur. Tüm bu çalışmalar endometriyal kalınlıkların 5 mm'lik bir kesim noktası kullandığını iddia etse de, makine kalibrasyonu ve ölçüm tekniğindeki farklılıklar nedeniyle teşhis eşiğinde gözlemlenmeyen varyasyonların ortaya çıkması hala mümkündür.
20 çalışma boyunca duyarlılıklar ve özgüllükler arasındaki korelasyonu hesaplayarak bir eşik etkisini kabaca test edebiliriz. Duyarlılıkların ve özgüllüklerin normal olarak dağılmadığı durumlarda parametrik olmayan bir korelasyon tercih edilir: bu veriler için Spearman's rho'nun istatistiksel olarak anlamlı olmayan (P=0.6) 0·14 olduğu tahmin edilmektedir.
Duyarlılık
Yukarıda verilen formüller kullanılarak, birleştirilmiş duyarlılık ve standart hatası tahminleri bulunur. Ki-kare testi için beklenen minimum frekansların varsayımı karşılanmadığından (çoğu çalışmada yanlış negatif sayısı için beklenen değerler 5'ten az olduğundan), çalışmalar genelinde duyarlılıkların homojenliğini kontrol etmek için bir ki-kare testi kullanmak zordur. ve Fisher'in kesin testinin 220'lik bir tabloda hesaplanması, sayısal olarak önemsiz değildir.
Alternatif olabilirlik oranı testi, 19 serbestlik derecesinde 31.2'lik bir ki-kare değeri verir (P=0.04). Bu resmi olarak istatistiksel olarak anlamlı olsa da, sonuçlar arasındaki heterojenlik derecesi küçüktür ve yirmi çalışmadan yalnızca biri (Dorum) genel değeri kendi güven aralığına dahil etmez.
ROC grafiğindeki yatay çizgi, bu özet tahmine karşılık gelir ve çalışmaların çoğuna makul ölçüde yakındır. Bu nedenle, 0·958'lik genel duyarlılık tahmini makul bir özet gibi görünmektedir ve testin endometriyal kanseri saptamada kullanım için uygun şekilde yüksek duyarlılığa sahip olduğu sonucuna varabiliriz.
Özgüllük
Duyarlılıklarla aynı hesaplamaları takiben, ortalama özgüllüğün genel tahmini (%95 GA) 0.608'dir (0.590 ila 0.626). Bununla birlikte, bir ki-kare testi (2=201, df=19, P<0,001)'de gözlemlenen heterojenliğin istatistiksel önemini doğrular.
Çalışmalar arasındaki farklılıklardan kaynaklanan ekstra belirsizlik, aşırı yayılımı hesaba katan bir lojistik modelin kullanılmasıyla dahil edilebilir. Bu, (0.549 ila 0.664) güven aralığı üretir; Orijinal Tahmin.
Çalışmalar arasındaki büyük heterojenlik, birçok çalışmanın sonuçlarının özet özgüllüğünden biraz uzakta olmasıyla açıkça görülmektedir. Böyle bir durumda, özgüllükleri bir araya toplamak muhtemelen hiç uygun değildir ve özgüllüklerin değiştiği görülen [0·267 ila 0·875] aralığını tanımlayarak heterojenliği not etmek en iyisi olabilir.
Olasılık Oranlarının Havuzlanması
Olabilirlik oranları, olasılık oranlarıdır ve bir meta-analizde risk oranları olarak ele alınabilir (ancak RCT'lerde olduğu gibi satırlar arasında değil, 22 tablosunun sütunları arasında hesaplanmıştır). Olabilirlik oranlarının ağırlıklı ortalaması, standart Mantel-Haenszel veya ana hatlarıyla belirtilen risk oranlarının meta-analizinin ters varyans yöntemleri kullanılarak hesaplanabilir. Olabilirlik oranlarının heterojenliği, istatistikleri bir meta-analizde birleştirdikten sonra standart heterojenlik testleri ile de test edilebilir.
Duyarlılık analizi örneği
Duyarlılık analizi nasıl yapılır
Yöneylem Araştırması duyarlılık analizi
Duyarlılık analizi hesaplayıcı
Duyarlılık analizi Grafik yöntem
Duyarlılık Analizi yorumlama
DUYARLILIK ANALİZİ Soruları
Duyarlılık analizi çözümlü sorular
Vaka çalışması: Olasılık oranlarının birleştirilmesi
Olasılık oranları, duyarlılık ve özgüllüğe ilişkin özet tahminlerden veya meta-analizin risk oranı yöntemleri kullanılarak her çalışma için hesaplanan olasılık oranlarının havuzlanmasıyla tahmin edilebilir (bkz. Bölüm 15). Havuzlama yöntemi, çalışmalar arasındaki olabilirlik oranlarındaki heterojenliğin araştırılmasına izin verdiği ve yukarıda hesaplanan güvenilmez özgüllük tahminini kullanmadığı için tercih edilir.
Mantel-Haenszel yöntemini kullanarak pozitif olabilirlik oranlarını birleştirmek, 2.38 (2.26 ila 2.51) genel bir tahmin (%95 GA) verir. Ancak, özgüllüklerde olduğu gibi, çalışmalar arasında pozitif olabilirlik oranlarında önemli bir heterojenlik vardır (Cochran's Q=187, df=19, P<0.001) ve 2·38 tahmini, 8'in %95 güven aralığının dışındadır. 20 çalışma.
Aradaki çalışma varyasyonu, DerSimonian ve Laird rastgele etkiler modeli kullanılarak dahil edilebilir (pozitif LR (%95 GA): 2,54 (2.16 ila 2·98)) ancak yine bu tür heterojen sonuçları birleştirmenin mantıklı olup olmadığı tartışmalıdır. Özet pozitif olabilirlik oranının, çalışma değerlerinin çoğundan biraz uzakta olduğu oldukça açıktır.
Bununla birlikte, olabilirlik oranının resmi bir havuzlanmış tahmininin sunulup sunulmadığına bakılmaksızın, çalışmalar genelindeki pozitif olabilirlik oranlarının değerlerinden (hepsi 10'un oldukça altındadır) pozitif bir test sonucunun varlığına dair ikna edici kanıt sağlayamayacağı açıktır.
Negatif olabilirlik oranları, önemli bir heterojenlik kanıtı göstermez (Cochran's Q=27.9, df=19, P=0.09), Mantel-Haenszel havuzlanmış tahmini (%95 GA) 0.09 (0.06 ila 0) ·13) ve ROC grafiğindeki özet satırı, çalışma sonuçlarının çoğuna yakındır. Bu bulgu, 5 mm'den daha küçük bir EVUS ölçümünün endometriyal kanseri ekarte eden makul derecede ikna edici kanıtlar sağlayabileceğini gösterdiği için çok faydalıdır.
EVUS'si 5 mm'nin altında olan bir kadında endometriyal kanser olasılığı, postmenopozal vajinal kanama ile başvuran kadınlarda endometriyal kanserin lokal prevalansına bağlıdır. 20 çalışmadaki %13'lük ortalama prevalansı alarak ve Bayes teoremi1,3,11 uygulayarak, EVUS ölçümü <5 mm olan kadınların yalnızca %1,3'ünün endometriyal kansere sahip olacağını aşağıdaki gibi tahmin edebiliriz.
Belirli klinik örnek için, olabilirlik oranlarının havuzlanması, muhtemelen bu çalışmalardan elde edilen en önemli klinik özet bilgileri sağlar.
Vaka çalışması : Tanısal olasılık oranlarını birleştirmek
Tanısal eşikten bağımsız olarak sabit tanı olasılık oranlarını varsayan bir model, duyarlılığın özgüllüğe eşit olduğu azalan bir çapraz çizgi etrafında simetrik olan bir özet ROC eğrisine karşılık gelir. 20 çalışmanın tümünün duyarlılıkları özgüllüklerden daha yüksek olduğundan, 20 çalışmanın tümünün sonuçları ROC grafiğinde bu diyagonal çizginin üzerindedir. Bu durumda simetrik bir özet ROC çizgisi savunulabilir.
Odds oranlarını birleştirmek için Mantel-Haenszel yöntemini kullanarak bir özet tanısal olasılık oranının hesaplanması, 28·0 (18·2 ila 43·2) bir tahmin (%95 GA) verir. Büyük bir heterojenlik kanıtı yoktu (Cochran's Q=22.0, df=19, P=0.3), bu nedenle bu tanısal olasılık oranı, çalışmalar arasında tanısal performansın makul ölçüde tutarlı bir özet ölçüsü gibi görünmektedir.
Tanısal olasılık oranı, rakamlara bakılarak (duyarlılık=0.95 ve özgüllük=0.60 ise DOR'nin 28.5 olacağını gösterir) veya özetin grafiğini çizerek duyarlılıklar ve özgüllükler açısından yorumlanabilir.
Bununla birlikte, duyarlılık ve özgüllüğün benzersiz bir ortak özet tahmini yoktur: yalnızca diğerinin değerine bağlı olarak bir değerin özet tahminini elde etmek mümkündür.
Sıfır Hipotezi
Tedavi etkisinin olmadığı sıfır hipotezini düşünün. Bu ifade belirsizdir. Herhangi bir özne için tedavi etkisi olmadığını kastediyorsak, özne etkileşimi ile de tedavi yoktur. Bu vakayı daha önce tedavi etmiştik. Bununla birlikte, denekler tarafından tedavi etkileşimi 0 olmasa bile, tedavinin ana etkisinin 0 olması olasılığı ile sıfır hipotezi tanımlamak da mümkündür. Ortalama tedavi etkisi 0 ise ve varyans değilse, bazı deneklerin sahip olması gerekir. pozitif kazanım puanları, diğer denekler ise negatif kazanım puanlarına sahiptir. Bu nedenle, etkileşim zorunlu olarak heterojendir.
Etkileşim olmasaydı her denek 0 kazanç puanına sahip olacaktı. Etkileşim varsa bireysel kazanım puanları her iki yönde de 0’dan sapacaktır. Bireysel kazanım puanları, olumlu olduğu kadar olumsuz da olacağından, terminolojiyi “kazanç puanı” yerine “puan değiştirme” olarak değiştirebiliriz. Basit olması için, negatif bir kazanç puanının bir düşüşü temsil ettiği anlayışıyla “kazanç puanı” ifadesini kullanmaya devam edeceğiz.
Denekler gerçek kazanım puanlarında farklılık gösterdiğinden, ortalama kazanım puanında örnekleme hatası vardır. Örnekleme hatası olduğu için boş hipotez doğrudan test edilemez. Tedavi ana etkisi olmasa bile, ortalama kazanç puanı, kişilerin örneklenmesinde örnekleme hatası nedeniyle 0’dan farklı olacaktır. O zaman sıfır hipotezini istatistiksel olarak test etmenin iki yolu vardır.
Bir yol, daha önce belirtildiği gibi güven aralığını hesaplamaktır. Daha riskli yol, güven aralığı oluşturmadan bir anlamlılık testi hesaplamaktır. Önce güven aralığını hesapladığımızı varsayalım. Anlamlılık testi, güven aralığının 0 içerip içermediğinin kontrol edilmesiyle elde edilir. Bu test tarafsızdır, çünkü araştırmacı güven aralığının her iki yönde ne kadar uzadığını görebilir ve böylece anlamlılık testine karşı uygun şüpheci tavrı alabilir.
Önceki ifadelere rağmen anlamlılık testlerini kullanmak isteyenlere bir uyarı: Deneklerin etkileşimine göre bir tedavi varsa, o zaman geleneksel t testi, anlamlılık testlerinin sınırlamaları dahilinde bile çalışmaz. Konvansiyonel t testi ve konvansiyonel tekrarlanan ölçümler varyans analizi, ana etkiyi test etmek için nominal etkileşim terimini bir hata terimi olarak kullanır.
Bunu yaparken, etkileşim ve konu düzeyindeki puanlar arasında varyans homojenliğini ve bağımsızlığını varsayarlar. Bu varsayımlar, eğer görünen etkileşim aslında ölçüm hatasıysa doğrulanır. Ancak gerçek etkileşimler için bu varsayımlar genellikle yanlıştır. Bu nedenle, geleneksel F testine güvenilemez.
Bu tür durumlar için deneysel testler (“yarı-F”) olmuştur, ancak bunlar da çoğu yaygın etkileşim için oldukça mantıksız olan (çarpımsal işlem etkisi gibi) bağımsızlık varsayımları yapmaktadır. Bu prosedürler bu metnin kapsamı dışındadır. Bu nedenle, denek etkileşimi ile bir tedavi varsa, güven aralığı yaklaşımı mevcut tek yaklaşım gibi görünmektedir.
Ölçüm Hatası ve Etkileşim
Hem ölçüm hatası hem de etkileşim varsa, o zaman iki örnekleme hatası kaynağı vardır: ölçüm hatalarının örneklenmesi ve farklı tedavi etkisinin örneklenmesi (yani deneklerin örneklenmesi). Ölçüm hatası varsa, tedavi etkisi yalnızca bireyler düzeyinde kusurlu olarak gözlemlenir. Bu nedenle, ağırlıklı olarak dolaylı istatistiklere, özellikle de tedavi ana etkisine ilişkin tahminimize ve tedavi etkileşimi standart sapmasına ilişkin tahminimize güvenmeliyiz.
Her iki durumda da, özellikle görünür etkileşim standart sapması olmak üzere ölçüm hatasının etkileri için gözlemlenen puan istatistiklerini ayarlamamız gerekir.
Tedavi Ana Etkisi
Tedavinin ana etkisi, popülasyonun ortalama gerçek kazanç puanıdır. Tahminimiz, örnek ortalama gözlemlenen kazanç puanıdır. Örnek ortalama gözlemlenen kazanç puanı, iki örnekleme hatası kaynağından muzdariptir.
Ortalama gerçek kazanç puanındaki örnekleme hatası, denekler arasında tedavi etkisindeki farklılıklardan kaynaklanmaktadır. Ortalama ölçüm hatasındaki örnekleme hatası, denekler arasındaki ölçüm hatalarındaki farklılıklardan kaynaklanır. Ölçüm hatası havuzlanabilir.
Popülasyon varyansının örnek varyansı SV(OG) tarafından tahmin edilmesi gerekiyorsa, güven aralığı için temel alınan dağılım artık normal dağılım değil, N − 1 serbestlik dereceli t dağılımıdır. Bu nedenle, “1.96”, t tablosunun %95 iki kuyruklu sütunundaki karşılık gelen değerlerle değiştirilmelidir. N > 14 için yakın bir yaklaşım için 1,96 ile değiştiriyoruz.
Standart puan muamelesi ana etkisi, ortalama ham puan etki büyüklüğünün seviye standart sapmasına oranıdır. Bir etkileşim olduğu için kullanılan standart sapma, ön test standart sapmadır. Oranın payı, ölçüm hatasıyla değişmeyen ham puan muamele ana etkisidir.
Bu nedenle, payın düzeltilmesine gerek yoktur. Ancak payda, seviye puanı standart sapmasıdır. Gözlenen puan standart sapması, ölçüm hatasıyla şişirildiğinden, standart puan muamele ana etkisinin paydasında kullanılmadan önce düzeltilmelidir. Ölçüm varyansı hatası, doğrudan gerçek puan varyansına eklenir.
Yani cebirsel özdeşlik ile gözlenen düzey puan varyansından hata varyansını çıkarmak, düzey puan varyansını düzey puan güvenirliği ile çarpmaktır. Düzeltilmiş standart sapma, düzeltilmiş varyansın karekökü alınarak elde edilir.
Bu, bağımlı değişkendeki ölçüm hatası için bir ana etkiyi düzeltmeye yönelik geleneksel formüldür. Böylece, gerçek standart puan tedavi ana etkisi, gözlemlenen standart puan tedavi ana etkisinin seviye puanı güvenilirliğinin kareköküne bölünmesiyle düzeltilir.
Standart puan tedavisi ana etkisi için güven aralığı, ham puan tedavisi ana etkisi için güven aralığının uç noktalarının seviye puanı standart sapmasına bölünmesiyle en kolay şekilde tahmin edilir. Bu, seviye puanı ana etkisindeki örnekleme hatasını görmezden gelir. Standart hatanın tam formülü hesaplanabilir.
Denek Etkileşimine Göre Tedavi
Denek etkileşimine göre tedavi, popülasyon gerçek kazanç skoru standart sapması ile ölçülür. Karşılık gelen gözlemlenen kazanç skoru standart sapması, ölçüm hatasıyla büyük ölçüde şişirilir. Bu nedenle, gerçek etkileşimin tarafsız bir tahmini haline gelmeden önce düzeltilmelidir.
İlk önce, ölçüm hatasıyla etkileşim varyansının şişmesini düşünün. Orta derecede yüksek güvenilirlik için bile, özellikle etkileşim yoksa, bu çok önemli bir enflasyon olacaktır. Gerçek ham puan etkileşimi varyansı, çıkarma ile hesaplanabilir.
Gerçek bir etkileşim yoksa, etkileşimin bu tahmini, örnekleme hatası nedeniyle 0’dan farklı olacaktır. Yarı olasılıkla, örnekleme hatası tahminin negatif olmasına neden olacak ve gerçek bir etkileşim olmadığına dair çok az şüphe olacaktır. Bununla birlikte, bir yarı olasılıkla, örnekleme hatası tahminin pozitif olmasına neden olacak ve yanlış bir şekilde gerçek bir etkileşim önerecektir.
Standart puan etkileşiminin tahmini, ham puan etkileşiminin seviye gerçek puan standart sapmasına bölünmesiyle elde edilir. Karşılık gelen varyans ile tahmin edilir.
Burada α ve β sabittir. Pay ve payda popülasyon varyanslarının farklı olması gerçeği olmasaydı, varyans oranı SV(OG)/SV(Y1) yaklaşık bir F oranına sahip olacaktı. Yaklaşık bir F dağılımına sahip olan değiştirilmiş bir oran vardır.