Duyarlılık – Ödev Hazırlatma – Tez Yazdırma – Proje Yaptırma Fiyatları – Ödev Örnekleri – Ücretli Proje Yaptırma – Tez Yaptırma Ücretleri
Vaka Çalışması : Hassasiyetlerin ve Özgünlüklerin Birleştirilmesi 20 çalışmanın duyarlılıkları ve özgünlükleri sunulmuştur. Grafikten, duyarlılıkların nispeten homojen olduğu (neredeyse tüm güven aralıkları örtüşmektedir) görünürken, özgüllüklerin büyük ölçüde heterojen olduğu açıkça görülmektedir. En basit analiz, çalışmalar arasında duyarlılık ve özgüllük tahminlerini ayrı ayrı bir araya toplar, ancak yalnızca tanı eşiğinde bir değişiklik yoksa uygundur. Tüm bu çalışmalar endometriyal kalınlıkların 5 mm'lik bir kesim noktası kullandığını iddia etse de, makine kalibrasyonu ve ölçüm tekniğindeki farklılıklar nedeniyle teşhis eşiğinde gözlemlenmeyen varyasyonların ortaya çıkması hala mümkündür. 20 çalışma boyunca duyarlılıklar ve özgüllükler arasındaki korelasyonu hesaplayarak bir eşik etkisini kabaca test edebiliriz. Duyarlılıkların ve özgüllüklerin normal olarak dağılmadığı durumlarda parametrik olmayan bir korelasyon tercih edilir: bu veriler için Spearman's rho'nun istatistiksel olarak anlamlı olmayan (P=0.6) 0·14 olduğu tahmin edilmektedir. Duyarlılık Yukarıda verilen formüller kullanılarak, birleştirilmiş duyarlılık ve standart hatası tahminleri bulunur. Ki-kare testi için beklenen minimum frekansların varsayımı karşılanmadığından (çoğu çalışmada yanlış negatif sayısı için beklenen değerler 5'ten az olduğundan), çalışmalar genelinde duyarlılıkların homojenliğini kontrol etmek için bir ki-kare testi kullanmak zordur. ve Fisher'in kesin testinin 2􏰉20'lik bir tabloda hesaplanması, sayısal olarak önemsiz değildir. Alternatif olabilirlik oranı testi, 19 serbestlik derecesinde 31.2'lik bir ki-kare değeri verir (P=0.04). Bu resmi olarak istatistiksel olarak anlamlı olsa da, sonuçlar arasındaki heterojenlik derecesi küçüktür ve yirmi çalışmadan yalnızca biri (Dorum) genel değeri kendi güven aralığına dahil etmez. ROC grafiğindeki yatay çizgi, bu özet tahmine karşılık gelir ve çalışmaların çoğuna makul ölçüde yakındır. Bu nedenle, 0·958'lik genel duyarlılık tahmini makul bir özet gibi görünmektedir ve testin endometriyal kanseri saptamada kullanım için uygun şekilde yüksek duyarlılığa sahip olduğu sonucuna varabiliriz. Özgüllük Duyarlılıklarla aynı hesaplamaları takiben, ortalama özgüllüğün genel tahmini (%95 GA) 0.608'dir (0.590 ila 0.626). Bununla birlikte, bir ki-kare testi (􏰁2=201, df=19, P<0,001)'de gözlemlenen heterojenliğin istatistiksel önemini doğrular. Çalışmalar arasındaki farklılıklardan kaynaklanan ekstra belirsizlik, aşırı yayılımı hesaba katan bir lojistik modelin kullanılmasıyla dahil edilebilir. Bu, (0.549 ila 0.664) güven aralığı üretir; Orijinal Tahmin. Çalışmalar arasındaki büyük heterojenlik, birçok çalışmanın sonuçlarının özet özgüllüğünden biraz uzakta olmasıyla açıkça görülmektedir. Böyle bir durumda, özgüllükleri bir araya toplamak muhtemelen hiç uygun değildir ve özgüllüklerin değiştiği görülen [0·267 ila 0·875] aralığını tanımlayarak heterojenliği not etmek en iyisi olabilir. Olasılık Oranlarının Havuzlanması Olabilirlik oranları, olasılık oranlarıdır ve bir meta-analizde risk oranları olarak ele alınabilir (ancak RCT'lerde olduğu gibi satırlar arasında değil, 2􏰉2 tablosunun sütunları arasında hesaplanmıştır). Olabilirlik oranlarının ağırlıklı ortalaması, standart Mantel-Haenszel veya ana hatlarıyla belirtilen risk oranlarının meta-analizinin ters varyans yöntemleri kullanılarak hesaplanabilir. Olabilirlik oranlarının heterojenliği, istatistikleri bir meta-analizde birleştirdikten sonra standart heterojenlik testleri ile de test edilebilir. Duyarlılık analizi örneği Duyarlılık analizi nasıl yapılır Yöneylem Araştırması duyarlılık analizi Duyarlılık analizi hesaplayıcı Duyarlılık analizi Grafik yöntem Duyarlılık Analizi yorumlama DUYARLILIK ANALİZİ Soruları Duyarlılık analizi çözümlü sorular Vaka çalışması: Olasılık oranlarının birleştirilmesi Olasılık oranları, duyarlılık ve özgüllüğe ilişkin özet tahminlerden veya meta-analizin risk oranı yöntemleri kullanılarak her çalışma için hesaplanan olasılık oranlarının havuzlanmasıyla tahmin edilebilir (bkz. Bölüm 15). Havuzlama yöntemi, çalışmalar arasındaki olabilirlik oranlarındaki heterojenliğin araştırılmasına izin verdiği ve yukarıda hesaplanan güvenilmez özgüllük tahminini kullanmadığı için tercih edilir. Mantel-Haenszel yöntemini kullanarak pozitif olabilirlik oranlarını birleştirmek, 2.38 (2.26 ila 2.51) genel bir tahmin (%95 GA) verir. Ancak, özgüllüklerde olduğu gibi, çalışmalar arasında pozitif olabilirlik oranlarında önemli bir heterojenlik vardır (Cochran's Q=187, df=19, P<0.001) ve 2·38 tahmini, 8'in %95 güven aralığının dışındadır. 20 çalışma. Aradaki çalışma varyasyonu, DerSimonian ve Laird rastgele etkiler modeli kullanılarak dahil edilebilir (pozitif LR (%95 GA): 2,54 (2.16 ila 2·98)) ancak yine bu tür heterojen sonuçları birleştirmenin mantıklı olup olmadığı tartışmalıdır. Özet pozitif olabilirlik oranının, çalışma değerlerinin çoğundan biraz uzakta olduğu oldukça açıktır. Bununla birlikte, olabilirlik oranının resmi bir havuzlanmış tahmininin sunulup sunulmadığına bakılmaksızın, çalışmalar genelindeki pozitif olabilirlik oranlarının değerlerinden (hepsi 10'un oldukça altındadır) pozitif bir test sonucunun varlığına dair ikna edici kanıt sağlayamayacağı açıktır.  Negatif olabilirlik oranları, önemli bir heterojenlik kanıtı göstermez (Cochran's Q=27.9, df=19, P=0.09), Mantel-Haenszel havuzlanmış tahmini (%95 GA) 0.09 (0.06 ila 0) ·13) ve ROC grafiğindeki özet satırı, çalışma sonuçlarının çoğuna yakındır. Bu bulgu, 5 mm'den daha küçük bir EVUS ölçümünün endometriyal kanseri ekarte eden makul derecede ikna edici kanıtlar sağlayabileceğini gösterdiği için çok faydalıdır. EVUS'si 5 mm'nin altında olan bir kadında endometriyal kanser olasılığı, postmenopozal vajinal kanama ile başvuran kadınlarda endometriyal kanserin lokal prevalansına bağlıdır. 20 çalışmadaki %13'lük ortalama prevalansı alarak ve Bayes teoremi1,3,11 uygulayarak, EVUS ölçümü <5 mm olan kadınların yalnızca %1,3'ünün endometriyal kansere sahip olacağını aşağıdaki gibi tahmin edebiliriz. Belirli klinik örnek için, olabilirlik oranlarının havuzlanması, muhtemelen bu çalışmalardan elde edilen en önemli klinik özet bilgileri sağlar. Vaka çalışması : Tanısal olasılık oranlarını birleştirmek Tanısal eşikten bağımsız olarak sabit tanı olasılık oranlarını varsayan bir model, duyarlılığın özgüllüğe eşit olduğu azalan bir çapraz çizgi etrafında simetrik olan bir özet ROC eğrisine karşılık gelir. 20 çalışmanın tümünün duyarlılıkları özgüllüklerden daha yüksek olduğundan, 20 çalışmanın tümünün sonuçları ROC grafiğinde bu diyagonal çizginin üzerindedir. Bu durumda simetrik bir özet ROC çizgisi savunulabilir. Odds oranlarını birleştirmek için Mantel-Haenszel yöntemini kullanarak bir özet tanısal olasılık oranının hesaplanması, 28·0 (18·2 ila 43·2) bir tahmin (%95 GA) verir. Büyük bir heterojenlik kanıtı yoktu (Cochran's Q=22.0, df=19, P=0.3), bu nedenle bu tanısal olasılık oranı, çalışmalar arasında tanısal performansın makul ölçüde tutarlı bir özet ölçüsü gibi görünmektedir. Tanısal olasılık oranı, rakamlara bakılarak (duyarlılık=0.95 ve özgüllük=0.60 ise DOR'nin 28.5 olacağını gösterir) veya özetin grafiğini çizerek duyarlılıklar ve özgüllükler açısından yorumlanabilir. Bununla birlikte, duyarlılık ve özgüllüğün benzersiz bir ortak özet tahmini yoktur: yalnızca diğerinin değerine bağlı olarak bir değerin özet tahminini elde etmek mümkündür.

Homojenlik Hipotezi – Meta-Analiz Ödevleri – Meta-Analiz Alanında Tez Yaptırma – Meta-Analiz Tez Yaptırma Ücretleri

Homojenlik Hipotezi

Hedges ve Olkin (1985), homojenlik için bir ki-kare testinin, ortalama korelasyon veya d değerinin önemi için testten önce gelmesi gerektiğini belirtti. Bu ki-kare testi hem FE hem de RE modelleri için aynıdır. Bu test anlamlı değilse ki-kare testi homojenlik hipotezini reddedemez.

Ancak, anlamlı olmayan bir homojenlik testi, ρ ve δ çalışma popülasyon değerlerinin homojenliği sonucunu desteklemez. Çalışmaların sayısı fazla olmadığı sürece, bu ki-kare testi tipik olarak çalışma popülasyon parametrelerindeki varyasyonu saptamak için düşük güce sahiptir ve sık sık Tip II hatalara neden olur.

Yani, çalışma popülasyonu parametrelerinde gerçek varyasyon varlığında ki kare genellikle önemsizdir. Sonuç olarak, FE önem testleri genellikle heterojen çalışma alanlarına uygulanır ve gerçek güven aralıklarından önemli ölçüde daha dar olan şişirilmiş Tip I hata oranlarına ve güven aralıklarına (ortalama etki büyüklükleri civarında) neden olur.

Ek olarak, ki-kare homojenlik testi anlamlı olsa bile (popülasyon etki büyüklüklerinin heterojenliğini gösterir), FE yöntemlerinin kullanıcıları yine de genellikle ortalama etki büyüklüklerinin istatistiksel önemi için FE formülleri uygularlar (veya FE standart hatasını kullanarak güven aralıklarını hesaplarlar). ortalama etki büyüklüğü). Bu uygulama çarpık sonuçlar ve sonuçlar sağlar.

Bu meta-analizlerin tümü, oldukça önemli olan önemli araştırma sorularına odaklanır. Bu uygulamalarla, FE önem testlerinin Tip I hata oranlarını önemli ölçüde şişirmesi ve bulguların kesinliğini olduğundan fazla tahmin ederek yanlış bir şekilde dar güven aralıkları bildirmesi daha da olasıdır.

Ulusal Araştırma Konseyi, meta-analizde FE modellerinin kullanımının “istisnadan ziyade kural” olduğunu ve FE modellerinin araştırma bulgularında “gerçek belirsizliği hafife alma eğiliminde olduğunu” belirtti. Ulusal Araştırma Konseyi, “FE modellerinin mevcut varsayılanlarına tercihli olarak RE modellerinin kullanımında bir artış” tavsiyesinde bulundu, ayrıca sabit modeller yerine rastgele modeller tavsiye etti.


Diğerleri ayrıca FE modellerinin kullanımının şişirilmiş Tip I hata oranlarına ve hatalı bir şekilde dar güven aralıklarına yol açabileceği konusunda uyardı. Bununla birlikte, FE modelleri, psikoloji ve diğer disiplinlerdeki yayınlanmış literatürde “istisnadan ziyade kural” olmaya devam etmiştir.

Erez, Bloom ve Wells (1996), FE modellerine tercih olarak RE modellerinin daha fazla kullanılması çağrısında bulundu. Ancak, Hedges ve Olkin’in (1985) en yaygın olarak kullanılan FE modellerini tartışmadılar. Rosenthal ve Rubin’in FE yöntemlerini de tartışmadılar. Ayrıca Hunter ve diğerlerindeki yöntemleri yanlış tanımladılar. (1982), Hunter ve Schmidt (1990a), Callender ve Osburn (1980) ve Raju ve Burke (1983) FE yöntemleri olarak; bu yöntemlerin tümü RE yöntemleridir.

FE modeli için hangi gerekçeler sunuldu? İlk mantık, bilim insanlarının bazen çalışmaların tüm alanı için ortalama etki büyüklüğü ile ilgilenmeyebilecekleri, bunun yerine yalnızca bir meta-analizde yer alan çalışmalarda temsil edilen spesifik etki büyüklükleriyle ilgilenebilecekleriydi.

Bu mantık altında, araştırmacılar meta-analizlerindeki çalışmaları, potansiyel olarak daha büyük bir çalışma popülasyonundan bir örnek olarak değil, ilgilenilen çalışmaların tüm evreni olarak görüyorlar. Bu varsayım altında, çalışma etki büyüklüklerinin bu örneklemesi nedeniyle örnekleme hatası olasılığı yoktur, çünkü olası tüm çalışma etki büyüklükleri tanım gereği meta-analize dahil edilmiştir. Overton (1998), bu varsayım altında FE modelinin uygun Tip I hata seviyesine sahip olduğunu göstermiştir. Ancak kilit soru, bu varsayımın gerçekçi veya uygun olup olmadığıdır.

Bu varsayımla ilgili en büyük sorun, bir araştırmacının yalnızca meta-analizde yer alan belirli çalışmalarla ilgileneceği ve daha geniş tahmin göreviyle ilgilenmeyeceği bir durumu tasavvur etmenin zor (ve belki de imkansız) olmasıdır. Bir bütün olarak araştırma alanı için nüfus etki büyüklüklerinin durumuna bakılır.

Örneğin, Deneyime Açıklığın kişilik özelliğini iş performansıyla ilişkilendiren 16 araştırma yapıldığını, ancak bu çalışmaların çok çeşitli dergilerde yayınlandığını varsayalım. Sonuç olarak, meta-analistin meta-analizine dahil etmek için 16 çalışmadan sadece 8’ini bulduğunu varsayalım.

Kişilik araştırmacılarına yönelik varsayımsal bir ankette bu soruyu düşünün: Bir araştırmacı olarak hangisini daha bilgilendirici bulursunuz: (a) meta-analiz araçları ve bu araştırma alanındaki çalışmaların tüm alanına genellenen güven aralıkları (RE modeli sonuçları) veya ( b) meta-analiz, yalnızca bu meta-analiz için yer alan belirli çalışmaları tanımlayan ve bir bütün olarak araştırma alanına genellenemeyen güven aralıkları ve güven aralıkları (FE modeli) yer alır.

Asli araştırmacıların (haklı olarak) rastgele etki sonuçlarını tercih edecekleri açıktır. Bilim genellemeyle ilgilidir ve araştırmanın amacı genelleştirilebilir sonuçların belirlenmesidir. Belirli bir çalışma alt kümesiyle sınırlı olan sonuçlar bilimsel olarak bilgilendirici değildir.

Daha geniş çalışma alanı düzeyinde uygulanan aynı akıl yürütmeyi düşünün. Bir araştırmacı, bir alanda yürütülen yalnızca ilk birkaç çalışmayı tanımlayan bir meta-analizin sonuçlarını mı yoksa o alanda gelecekte yapılabilecek veya yapılabilecek tüm çalışmaları genelleyen bir meta-analizin sonucunu mu tercih eder?

Yani, meta-analiz sonuçlarının ve sonuçlarının gelecekteki tekrarlama çalışmalarına genellenmesini mi tercih eder yoksa gelecekteki tekrarlama çalışmalarına genellemeyen sonuçları mı tercih eder? Çoğu araştırmacı, daha geniş çalışma alanıyla ilgili sonuçların daha bilimsel değere sahip olduğuna karar verir. Yani, RE modelleri tarafından üretilen bilgiler çoğu araştırmacının bir meta-analizin iletmesini beklediği bilgi iken, FE modelleri tarafından üretilen bilgiler çok sınırlı bilimsel değere sahiptir.

Sabit etkiler modelini destekleyen bu mantık, varyans analizinde (ANOVA) FE modelleriyle bir analojiden doğmuştur. ANOVA’da bir FE tasarımı, ilgilenilen tüm tedavi düzeylerinin tasarıma dahil edildiği bir tasarımdır, ANOVA’daki bir RE modeli ise çalışmaya yalnızca ilgilenilen tedavi düzeylerinin bir örneğinin dahil edildiği bir tasarımdır. ANOVA’daki bu ayrıma benzer şekilde, Hedges ve Olkin (1985), meta-analiz için iki farklı yaklaşımı FE ve RE modelleri olarak etiketledi.

Dolayısıyla, FE meta-analiz modellerinde, meta-analize dahil edilen çalışmaların ilgili çalışmaların tüm evrenini oluşturduğu varsayılırken, RE modellerinde çalışmalar, yapılabilecek veya yapılabilecek tüm olası çalışmaların bir örneği olarak alınır. konuda var. Ulusal Araştırma Konseyi raporu, bu benzetme ile ilgili sorunlar olduğunu belirtti. Raporun belirttiği gibi:

Meta-analiz literatüründe “sabit etkiler” ve “rastgele etkiler” terimlerinin kullanılma şekli, “sabit etkiler” terimi olan varyans analizi gibi diğer istatistik tekniklerinde kullanılan klasik tanımlardan biraz farklıdır. gerçek etkilerin dağılımı kavramını reddetmek için gerekli olan δ1, δk ve “rastgele etkiler”, δ1’lerin bir popülasyondan örneklendiğini ve dolayısıyla bir dağılıma sahip olduğunu varsayar.