Kapasitans Kuvveti
Geciktirme Etkileri İki atom arasında önemli bir mesafe olduğunda, birinci atomun anlık bir dipolünden kaynaklanan elektrik alanın ikinci atoma ulaşması ve geri dönmesi için geçen süre, dipol dalgalanmalarının süresinden daha uzun olabilir. Dağıtıcı etkileşim artık çekici olmaktan çok itici olabilir ve aslında 100 nm'lik bir ayrımın ötesinde vdW kuvveti r-6 yerine r-7'de bozulmaya başlar. Bu süreç, geciktirme etkisi olarak bilinir ve vakumdaki etkileşimleri 5 nm'nin ötesinde (ve bir ortamdaki etkileşimler için daha da yakın) etkileyebilir. Görüntü Kuvvetleri Görüntü kuvveti, iletken elektrotların (yani iletken ucun ve substratın) numunenin yüklü atomları tarafından polarizasyonundan kaynaklanan etkileşimdir. Bu, örneğin STM gibi iletken malzemeler içeren herhangi bir uç yüzeyi (veya sadece yüzey) kurulumu, SFM'de iletken bir ucun yalıtkan bir yüzeyle etkileşimi veya bir metalin üzerindeki yalıtkan ince filmin özelliklerinin incelenmesi için önemlidir. VdW kuvvetine gelince, görüntü kuvveti genellikle atoma özgü değildir ve bu nedenle esas olarak genel kuvvete bir katkı olarak önemlidir. Bununla birlikte, SFM'deki belirli koşullar için etkileşimlere hakim olduğu gösterilmiştir ve elektronik yapıdaki indüklenen değişikliklerin STM'yi etkilemesi muhtemeldir. İletken elektrotlardaki potansiyelin harici kaynaklar (yani pil) tarafından korunduğunu varsayarsak, o zaman klasik elektrostatik bakış açısına göre, iletkenlerin harici yüklerle polarizasyonu, iletkenler üzerindeki ek potansiyelden kaynaklanır.  Bu ekstra potansiyel, iletkenler üzerindeki potansiyeli sabit tutmak için bir elektrottan diğerine yük akışıyla dengelenir. Bu iş pil tarafından yapılır. Sonuç olarak, aralarındaki boş alana yerleştirilmiş noktasal yüklerin neden olduğu iletkenlerin yüzeylerinde net yükün bir miktar dağılımı olacaktır. Her bir iletken elektrot üzerindeki net yük, diğer iletkenler üzerindeki toplam yük ve noktasal yükler ile etkileşime girecektir. Türetmeyi takiben, görüntü etkileşimleri sisteme ek bir enerji sağlar. Burada qi yük ve ri atom i'nin konumudur, V metal elektrotlara uygulanan potansiyel farktır, Q kutuplaşmadan önce uçtaki yüktür, φ metallerin dışında herhangi bir yerde çıplak elektrotların elektrostatik potansiyelidir ve φbulma rj'deki bir birim nokta yükü tarafından metaller üzerinde indüklenen görüntü yüklerinden dolayı ri'deki potansiyeldir. Toplam enerjiye bu ekstra katkı, yapı üzerindeki etkisini ve toplam uç yüzeyi kuvvetine katkısını belirlemek için hesaplamalara tutarlı bir şekilde eklenebilir. Kapasitans formülü Kapasitans nedir Kapasitif reaktans formülü Kondansatör Formülleri Kapasitif reaktans nedir Kapasitans kapasitif reaktans Reaktans Nedir Paralel plakalı kondansatör formül Kapasitans Kuvveti Elektronların iki farklı iletken malzeme arasında akmasına izin verilirse, elektronlar iş fonksiyonu küçük olan malzemeden yüksek olan malzemeye geçerken enerji kaybettikleri için aralarında bir U temas potansiyeli de olacaktır. Bu etki, önceki bölümde görüntü kuvveti için tartışılanla tamamen aynıdır, ancak şimdi uç ile yüzey arasındaki potansiyel farkı, temas potansiyeli U ve uygulanan önyargı V nedeniyledir. Gerçekte, uygulanan bir yanlılıkla görüntü kuvvetinin hesaplanmasında, kapasitans kuvveti genel kuvvetin bir bileşeni olarak dahil edilir ve bu nedenle bu kapasitans kuvveti, görüntü kuvveti bileşenini içeren tüm hesaplamalarda da mevcuttur. Ancak, makroskobik sistemler için kapasitans kuvvetinin analitik bir yaklaşımını hesaplayabilmek yararlıdır. İki malzemenin yüzey potansiyelindeki fark, formun elektrostatik enerjisini de üretir. Bu ifadeyi değerlendirmedeki ana zorluk, gerçek uç şekli için C(z) için fiziksel bir ifade bulmaktır. Sayısal yöntemler kuvvet için kesin bir değer verebilir, ancak uç boyutu ve eğrilik varyasyonlarının incelenmesine de büyük oranda izin vermezler. Eksenel simetrik bir ucun kapasitansının verilmesine izin veren yaklaşık bir analitik yöntem de geliştirilmiştir. ε0, vakumun dielektrik sabiti ve ortamın dielektrik sabitidir. Uç-yüzey etkileşiminden kaynaklanan kapasitans kuvvetinin önemi, kritik olarak uç/yüzey özelliklerine ve deney düzeneğine bağlıdır. Uç ve yüzey arasında önemli bir potansiyel fark varsa, kapasitans kuvveti etkileşimlere de önemli bir katkı sağlar. Yukarıda belirtildiği gibi, uç ve yüzey malzemesinin iş fonksiyonları arasında önemli bir fark varsa veya deneyde büyük bir sapma uygulanırsa, büyük bir potansiyel fark olabilir. Bununla birlikte, SFM'deki yanlılık normal olarak iş fonksiyonu farklılıklarının etkisini en aza indirmek için uygulanır, bu nedenle temas potansiyelinden kaynaklanan kapasitans kuvvetleri ve uygulanan sapma prensipte birbirini de iptal etmelidir. Bu elektrostatik minimizasyon süreci iyi tanımlanmamıştır ve iş fonksiyonu farklılıklarından dolayı kapasitans kuvvetini iptal etmedeki başarısı net değildir. Bunun ışığında, kapasitans kuvvetinin diğer etkileşimlerle nasıl karşılaştırıldığını anlamak önemlidir. Yaklaşık 1 V potansiyel farkı olan bir metal yüzey ve konik bir silikon uç eklenir. (örn. Waals kuvveti yaklaşık 5 nm'dedir) İş Fonksiyonu Anizotropileri Yukarıdaki kapasitans kuvveti tartışması, her zaman geçerli olmayan yüzeyler hakkında bir varsayımda bulunur. Kapasitans kuvvetini yalnızca z'nin bir fonksiyonu olarak hesaplayarak, iş fonksiyonunun yüzey boyunca üniform olduğu da varsayılır. Gerçek yüzeylerde, yüzey hazırlığı, adsorbatlar, kristalografik oryantasyon ve yerel geometrideki varyasyonlar nedeniyle yüzey boyunca iş fonksiyonundaki eşitsizlikler ortaya çıkabilir. Herhangi bir malzemenin gerçek yüzeyleri tamamen pürüzsüz değildir; aslında mikro ölçekte çok pürüzlüdürler ve bu pürüzlülük yüzey yük yoğunluğunda ve iş fonksiyonunda homojen olmayan durumlara da yol açabilir. Bu, özellikle SFM deneylerinde kullanılan elektrostatik küçültme prosedürüyle ilgilidir, çünkü bu, taramadan önce yüzeydeki tek bir noktada elektrostatik kuvvetleri en aza indirir. Taranan bölge üzerindeki iş fonksiyonundaki varyasyonlar, küçültme işlemini geçersiz veya en azından yaklaşık olarak gösterebilir. Diğer çalışmalar, iş fonksiyonu anizotropilerinin, elmas uçlu grafitin kuvvet mikroskopisinde gözlemlenen uzun menzilli etkileşimlerin en olası kaynağı olduğunu ileri sürmüştür. İş fonksiyonu anizotropilerinin uç-yüzey etkileşimine katkısı açıkça hesaplanamaz, ancak bunlar, görüntü kuvvet katkısının hesaplanmasında artan yüzey yük yoğunluğu veya artan/azalan uygulanan sapma ile temsil edilebilir.

Kavramsal Çoğaltma – Meta-Analiz Ödevleri – Meta-Analiz Alanında Tez Yaptırma – Meta-Analiz Tez Yaptırma Ücretleri

Kavramsal Çoğaltma

Her bir konu üzerinde belirli bir ilişkiyle ilgili birden fazla gözlem yapıldığında, bir çalışma içinde kavramsal tekrarlama meydana gelir. En yaygın örnek, belirli bir değişkeni değerlendirmek için birden çok göstergenin kullanılması olan tekrarlanan ölçümdür: örneğin, iş memnuniyetini değerlendirmek için çeşitli ölçeklerin kullanılması; iş performansı için bilişsel yeteneği değerlendirmek için eğitim notlarının, seçim testi puanlarının ve iş bilgisinin kullanılması; veya iş performansını değerlendirmek için akran derecelendirmelerinin, süpervizör derecelendirmelerinin ve üretim kayıtlarının kullanılması gerekir.

İkinci en yaygın örnek, çoklu durumlarda gözlemdir. Örneğin, bir değerlendirme merkezindeki bir katılımcıdan Görev A, Görev B vb. konularda problem çözme becerilerini göstermesi istenebilir. Çeşitli durumlarda gözlem, problem çözme becerilerinin tekrarlanan ölçümleri olarak kabul edilebilir.

Çalışma içindeki tekrarlama, iki yoldan biriyle kullanılabilir: (1) Her kavramsal tekrar, farklı bir sonuç değeri ile temsil edilebilir ve bu ayrı sonuç değerleri, çalışma içinde kümülatiflenebilir veya daha büyük bir kümülasyona bir set olarak katkıda bulunabilir. veya (2) ölçümler birleştirilebilir ve elde edilen tek sonuç ölçüsü, söz konusu ilişkiyi değerlendirmek için kullanılabilir.

İş performansının göstergeleri olarak üç değişkenin kullanıldığını varsayalım: meslektaş değerlendirmesi, yönetici değerlendirmesi ve iş örneği ölçümü. Herhangi bir potansiyel test, kavramsal olarak tümü geçerlilik katsayıları olan üç korelasyona sahip olabilir: test ve akran değerlendirmesi arasındaki korelasyon, test ve gözetmen değerlendirmesi arasındaki korelasyon ve test ile iş örneği ölçümü arasındaki korelasyondur.

Bu değerler daha büyük bir kümülatif çalışmaya iki şekilde katkıda bulunabilir: (1) Üç korelasyon üç ayrı değer olarak verilebilir veya (2) üç korelasyonun ortalaması alınabilir ve ortalama, çalışmayı temsil eden bir değer olarak katkıda bulunabilir. 

Korelasyon kümesi daha büyük çalışmaya katkıda bulunursa, bu çalışmanın II. ve III. Kısımlarında sunulan kümülasyon formülleri için bir sorun vardır. Bu formüller, kullanılan değerlerin istatistiksel olarak birbirinden bağımsız olduğunu varsayar.

Değerler farklı çalışmalardan geliyorsa bu garanti edilir, ancak mevcut örnekte yalnızca akran derecelendirmesi, süpervizör derecelendirmesi ve iş örneği testi arasındaki korelasyonların tümü 0 ise (o çalışma için popülasyon değerleri olarak) doğrudur; önlemler, varsayıldığı gibi, yaklaşık olarak eşdeğer önlemlerdir.


Her bir çalışmanın katkıda bulunduğu korelasyonların veya d değerlerinin sayısı, toplam korelasyon veya d değerlerinin sayısına kıyasla küçükse, sonuçta ortaya çıkan kümülasyonda çok az hata vardır. Ancak, küçük bir çalışmadan çok fazla sayıda değer katılıyorsa, sonuç meta-analizde örnekleme hatası için eksik düzeltme olabilir.

Bir meta-analiz, aynı çalışma örneklerinden gelen korelasyon gruplarını veya d değerlerini içerdiği ölçüde, sunulan örnekleme hatası formülleri, etki büyüklüklerinin gözlemlenen varyansında (Sr2) örnekleme hatası varyansı bileşenini olduğundan daha az tahmin edecektir.

Bu, örnekleme hatası için bir eksik düzeltme olacağı ve Sρ2 veya Sδ2’nin nihai tahmininin çok büyük olacağı anlamına gelir. Bu ölçüde, elde edilen meta-analiz sonuçları ihtiyatlı olacaktır; diğer bir deyişle, çalışmalar arasındaki anlaşma derecesini (veya genellenebilirliği) hafife alacaklardır.

İstatistiksel bağımsızlık ihlallerinin, örnekleme hatası varyansının örnekleme hatası varyans formülleri tarafından tahmin edilenden daha büyük olmasına nasıl neden olduğunu anlamanın bir yolu aşağıdaki gibidir. Örnekleme hataları iki bağımsız örnek arasında korelasyonsuzsa (yani, re1e2 = 0) yapılır.

Örnekleme hatası varyansı için standart formüller, Sr2 veya Sd2’deki örnekleme hatası varyansının miktarını tahmin etmek için Denklemler (10.1) ve (10.2)’dir. Bununla birlikte, bağımsızlık ihlal edildiğinde, gerçek örnekleme hatası miktarı Denklem (10.4) tarafından verilen daha büyük miktardır. Bu nedenle, örnekleme hatası hafife alınır. Re1 e2 bağıntısını tahmin etmenin mümkün olmadığına ve dolayısıyla meta-analizi yürütürken sadece Denklem (10.4) kullanılarak örnekleme hatası için eksik tahminden kaçınmanın mümkün olmadığına dikkat edin.

Personel seçiminde yetenek testlerinin geçerliliği üzerine yaptığımız daha önceki araştırmamızda, yetenek (örneğin sözel yetenek) birden fazla ölçüme sahip olduğunda, meta-analize bireysel korelasyonları dahil ettik. Çoğu çalışma, her bir yeteneğin yalnızca bir ölçüsünü içeriyordu ve bu nedenle, o yeteneğin meta-analizine yalnızca bir korelasyon katkıda bulundu.

Az sayıda çalışmanın iki ölçümü vardı (örneğin, iki uzamsal yetenek ölçümü). Bu nedenle, bu karar kuralı, SDρ tahminlerimize yalnızca hafif bir muhafazakar önyargıya katkıda bulundu. Bir çalışma birden fazla iş performansı ölçümü içerdiğinde, bu ölçümler daha sonra açıklandığı gibi bir bileşik halinde birleştirildi; bu mümkün değilse, korelasyonların ortalaması alındı ​​ve meta-analize yalnızca ortalama korelasyon girildi. Bu karar kuralı, korelasyonun iş performansı tarafında tam bağımsızlık sağladı.

Bağımsızlık varsayımının ihlalleri, çalışmalar arasında gözlemlenen etki büyüklüklerinin varyansını etkilerken (şişirirken), bu tür ihlallerin bir meta-analizdeki ortalama d veya ortalama r değerleri üzerinde sistematik bir etkisi olmadığı belirtilmelidir. Bu nedenle, bağımsızlık ihlalleri, meta-analizde ortalama değerlerin tahminlerinde yanlılığa neden olmaz.

Bununla birlikte, bu çalışmada açıklanan yöntemler, çalışma etkilerinin gerçek (popülasyon) varyansını (ve SD) tahmin etmeye güçlü bir şekilde odaklanır. SDδ ve SDρ tahminlerinin doğruluğu önemlidir çünkü bu tahminler meta-analiz sonuçlarının yorumlanmasında kritik bir rol oynar. Bağımsızlık ihlalleri, SDδ ve SDρ tahminlerinde yukarı yönlü bir önyargı oluşturduğundan, verilerdeki istatistiksel bağımsızlık sorusu, meta-analiz yöntemlerimizin uygulamalarında dikkatli bir şekilde ele alınmayı hak ediyor.

Çalışmayı temsil etmek için ortalama korelasyon kullanılıyorsa, bağımsızlık varsayımının ihlali yoktur. Ancak, ortalama korelasyonun örneklem büyüklüğü için ne kullanacağız? Ortalama korelasyona giren toplam gözlem sayısını kullanırsak (yani, örneklem büyüklüğü çarpı ortalama korelasyon sayısı), o zaman örnekleme hatasını büyük ölçüde hafife alırız çünkü bu, ortalama bağımsız korelasyonlara sahip olduğumuzu varsayar.

Öte yandan, çalışmanın örneklem büyüklüğünü kullanırsak, ortalama korelasyon tek bir korelasyondan daha az örnekleme hatasına sahip olacağından örnekleme hatasını olduğundan fazla tahmin ederiz. Çoğu çalışmada, ortalama korelasyon için basit örnek boyutunun varsayılmasında çok daha az hata vardır.

Ortalama korelasyonla ilgili başka bir potansiyel sorun daha var. Güçlü bir moderatör değişkenin olduğu nadir durumlarda, yani çalışmalar arasında büyük, gerçek, düzeltilmiş bir standart sapmanın olduğu durumlarda, moderatör değişkeni çalışmalar arasında olduğu kadar çalışmalar arasında da değişebilir. Böyle bir durumda, ortalama korelasyon kavramsal olarak belirsiz olacaktır.

Örneğin, yetenek ölçümlerinin, denetim derecelendirmelerine göre iş örneği ölçümleriyle daha yüksek gerçek puan korelasyonlarına sahip olduğuna dair güçlü kanıtlar vardır. Herhangi bir meta-analizde bu farkın tanımlanması, bu iki ölçümün birleştirilmemesini gerektirecektir.