Özvektör Açılımları
Özvektör Açılımları Katı hal fiziğinde, örneğin yoğunluk fonksiyonel teorisi ile hesapladığımız için, sistemimizin özdeğerlerini ve özvektörlerini bildiğimiz durumla sık sık karşılaşırız. Bu durumda sistemin Green fonksiyonunu türetmek çok basittir. Bir parçacık elektron durumlarıyla tanımlanan bir sistemin çözümünü ele alalım. Sistemin denklemi verir. Burada i ve ψi(r), i bant indeksli çözümlerdir. Eksiksiz çözüm kümesi, tam bir ortonormal işlev kümesi oluşturur, böylece her işlev özfonksiyonlar ψi(r) içinde genişletilebilir. Türetmemize giren tek varsayım, Hamiltoniyen'imiz için tam bir ortonormal özfonksiyonlar kümesinin varlığı olduğundan, sonuç oldukça genel olarak geçerlidir; bu, karmaşık eşleniği transpoze etmek ve almak, bir (gecikmeli) Green fonksiyonunu diğerine (gelişmiş) dönüştürür. Pratik bir bakış açısından bu, bunlardan birinin gerçekten gereksiz olduğu anlamına gelir: bu nedenle, Green'in bir sistem işlevinden bahsederken, aşağıdaki sunumu gecikmiş Green'in işleviyle sınırlayacağız. Bu türevin, yalnızca sistemin özfonksiyonlarını Schrodinger denkleminin benzersiz bir potansiyele sahip çözümleri olarak temsil edebiliyorsak geçerli olduğuna dikkat edilmelidir. Yoğunluk fonksiyonel teorisinde olduğu gibi, elektron etkileşimlerine ortalama alan yaklaşımlarında genellikle durum budur. Çok gövdeli bir bağlamda, aynı sonuç mutlaka doğru değildir. Aslında, daha sonra görüleceği gibi, şu anda ulaşım problemimiz için bulabileceğimiz tek çözüm, etkileşimlerin etkileşmeyen hafif bozulmaları olarak görüldüğü pertürbasyon teorisine dayanmaktadır. Fonksiyonlar ve Saçılma Matrisleri Bu konudan saptıktan ve Green fonksiyonlarını tanıttıktan sonra, artık saçılma matrisi S'ye ikinci kez bakabilecek durumdayız. İlk olarak, saçılma matrisinin genliklerden ziyade akımlara dayalı olarak tanımlandığını hatırlayalım. Teorik modelimizi genliklere dayandırırsak, değişiklik yapmalıyız. İletken genlikleri tA(B)←B(A) İletkenin zıt taraflarında bulunan A ve B uçlarındaki zA = 0 ve zB = 0 noktalarını birleştiren fonksiyonunu hesaplamak istiyoruz. Önceki sonuçlardan, zA = 0'daki bir birim uyarımın iki sonucu olduğunu biliyoruz: iletkenden uzakta A1 = +i/v genlikli bir dalgaya ve yönde A2 = −i/v genlikli bir dalgaya yol açar. kondüktörün. İletkene doğru dalga, iletken tarafından saçılır, B ucuna yayılmak için iletim genliği tB←A'dır. Dolayısıyla Green fonksiyonu için yazabiliriz. 1980'lerde türetilen bu ilişki, bir arayüz aracılığıyla taşıma özelliklerini bu arayüzün Green fonksiyonuyla ilişkilendirir. Green fonksiyonları mevcut elektronik yapı yöntemleri ile hesaplanabildiğinden, taşınım teorisindeki modern simülasyon tekniklerinin teorik temellerinden biridir. Matris özdeğer ve özvektör Bulma Özvektör nedir Özdeğer ve özvektör pdf Özdeğer ve özvektör nedir Matris özdeğer nedir Özdeğer ve Özvektör örnekleri Matris özvektör Bulma Lineer Cebir Özdeğer özvektör Çoklu Kanallar İçin Saçılma Matrisleri Çoklu yayılma modlarına sahip bir telde, z boyunca uzanan Green fonksiyonunu, r2 = (x,y) ile A±m genlikleri ve enine dalga fonksiyonları χm(r2) ile modüle edilmiş z boyunca bir düzlem dalga olarak yazabiliriz. Genellik kaybı olmadan, bu enine dalga fonksiyonlarının gerçek olduğu varsayılır. Potansiyel U(r2), elektron hareketini r2 yönünde sınırlar; dalga fonksiyonları χm(r2) ortogonaldir, çünkü ayrı bir özdeğerler kümesi için iki boyutlu Hamiltoniyenin spektrumunu temsil ederler. Kanıtlama amacıyla, onların gerçek olduklarını da varsayarız. Şimdi iki ucumuz olduğunu düşünün: m'li kurşun A ve n iletken kanallı kurşun B. Ardından, iletkenin zıt taraflarındaki iki nokta arasındaki Green işlevi değiştirilmelidir. Genel olarak, iletim fonksiyonunu ve dolayısıyla bir cihaz aracılığıyla elektron yayılımı için iletim olasılığını veren saçılma matrisinin elemanları ile ilgilenilir. Bu elemanlar yukarıdaki denklemden χm(r2(A))χn(r2(B)) ile çarpılarak ve d2r üzerinden integral alınarak, dalga fonksiyonları χ için diklik koşulundan yararlanılarak elde edilir. Burada, r2'nin A ucu içinde ve r2'nin B ucu içinde olduğu şeklindeki açık gösterimi kaldırdık. Ayrıca, bu denklemin tüm bileşenlerinin enerji bağımlılıklarını koruduğuna dikkat edin. Şimdiye kadar elektronların bir iletkenin bir tarafından diğer tarafına yayılmasını tanımladık. İletim olasılığını hesaplamak için gereken anahtar niceliklerin, iletkenin zıt taraflarındaki iki nokta arasındaki belirli bir geçiş için Green fonksiyonları GR veya yayıcı olduğu bulundu. Bunlar da saçılma matrisiyle ilişkilidir ve saçılma matrisinin tüm öğelerinin toplamı bize Fisher-Lee denklemi yoluyla istenen iletim olasılığını verir. Bununla birlikte, bir iletken ve iki sonsuz uç içeren bir sistemin Green fonksiyonlarını hesaplamak genellikle imkansızdır, çünkü uçların elektronik yapı ve iletken içindeki yayılma üzerinde bir etkisi olacaktır. Bu etkinin hesaplamaya dahil edilmesi gerekir. Bu amaca yönelik genel strateji, iletkenin kendi sınırlarındaki sonsuz uçların etkisini belirlemektir. Sonlu Farklar Yöntemi İlgili prosedürleri anlamak için başlangıçta, a'nın bir sabit olduğu, zj − zj−1 = a mesafesinde eşit aralıklı ayrık kafes noktalarına sahip basit bir tek boyutlu sistemi ele alıyoruz. Daha sonra sistemin Hamilton operatörü verilir. Potansiyel V(z) de her kafes noktasında tanımlanır, V için Vj yazarız (z = ja). H'yi eşit olarak ayrıklaştırılmış bir f(z) fonksiyonu ile çarparak, z = ja noktası için aşağıdaki ilişkiyi elde ederiz. Sonlu farklar yöntemi, adını diferansiyellerin ele alınmasından alır. f(z = ja)'nın birinci türevi için f (z = (j + 1/2)a) ve f (z = (j − 1/2)a) değerleri arasındaki sonlu farkı dikkate alabiliriz. Tek boyutlu Schrödinger denklemi daha sonra, matrisin her satırının yalnızca üç eleman içerdiği bir matris denklemine dönüştürülür: köşegen eleman ve onun iki komşusu. Hamiltonian'ın atomik yörünge temsilinde böyle bir matris, yalnızca köşegen ve en yakın komşulara "atlamalı" parametreleri içerdiğinden, "sıkı bağlayıcı" matris olarak bilinir. Sonsuz bir ucu düşündüğümüz için, H matrisi sonsuz boyutludur. Matrisi z = ja = 0 noktasına yakın ele alırsak, bileşenleri açıkça yazabiliriz. Bir sistemin Hamilton matrisine sahip olduğumuzda, Green fonksiyonu basitçe reçeteye göre ters matristir. Bununla birlikte, küçük bir sorun var: sonsuz bir teli düşündüğümüz için matris sonsuz boyutludur. Sonsuz bir matrisi tersine çevirmek mümkün değildir, bu nedenle kurşunun özellikleriyle başa çıkmak için dolaylı bir yaklaşım düşünmeliyiz. Bu amaçla önce bir iletken ve bir sonsuz kurşun içeren bir sistemi ayrı tanımlanan iki alt sisteme ayırıyoruz. Sistemin genel fonksiyonu daha sonra aşağıdaki şekilde alt matrislere bölünebilir.

İncelemelerin İç Geçerliliği – Ödev Hazırlatma – Tez Yazdırma – Proje Yaptırma Fiyatları – Ödev Örnekleri – Ücretli Proje Yaptırma – Tez Yaptırma Ücretleri

İncelemelerin İç Geçerliliği

İç geçerlik, incelemeye dahil edilen orijinal çalışmaların tanımlanması ve incelemeyi yürütme yöntemi ile ilgilidir. Seçilen çalışmaların incelemeleri (yayın yanlılığı veya ilgili çalışmaların bulunamaması nedeniyle) incelemelerin bulgularında yanlı olabilir ve bu tür incelemeler daha fazla çalışma yapılmadan kullanılamaz. Uygunsuz veya kusurlu yöntemler kullanan incelemeler, gerçek değerleriyle alınamaz ve kullanılmaması en iyisidir.

Kanıt boyutları

Bir gözden geçirmenin iç geçerliliğini değerlendirirken, bir kılavuz grubu, tavsiyelerde bulunmak için kanıta ihtiyaç duydukları tüm boyutları ele alıp almadığına da karar vermek zorunda kalacaktır. Birçok sistematik inceleme, özet etkililik ölçütleri elde etmekle ilgilenir ve yan etkiler, tolere edilebilirlik veya işyeri etkinliklerinin sonuçları gibi hastaları ilgilendiren diğer konuları kapsamaz.

Bu, incelemeye katkıda bulunan çalışmaların bir kısıtlaması olsa da, durum böyle değildir. Önemli yan etkileri dikkate almamak, bir müdahaleye uygun olmayan şekilde olumlu bir bakış açısı sunabilir ve bir incelemenin geçerliliğini sınırlayabilir.

Benzer şekilde, normalde sistematik incelemelerin konusu olmayan kaynak etkileri ve maliyetleri, bir kılavuzun uygulanmasında muhtemelen önemli bir husus olacaktır. Maliyet etkinliği kanıtlanabilir bir müdahale, kılavuzda daha güçlü bir öneriyle sonuçlanabilir.

İncelemelerin dış geçerliliği

Bir incelemenin dış geçerliliğinin sorunlu olması daha olasıdır, ancak bunun yine incelemeyle olduğu kadar orijinal çalışmalarla da ilgili olabileceğini kabul etmek önemlidir.

Çalışma katılımcılarının özellikleri ve çalışma ortamı

Bir incelemenin önemli bir yönü, çalışmaları dahil etme veya hariç tutma gerekçesidir. Birincil çalışmalarda olduğu gibi, bir incelemenin uygulanabilirliği, incelemeye dahil edilen çalışma katılımcılarının özellikleri ve çalışmaların yürütüldüğü ortamlarla sınırlı olacaktır. İdeal olarak, bir kılavuz grubu, çalışma katılımcılarının kılavuzun uygulanacağı tipik kişiler olduğu çalışmalardan kanıt ister.

Bu nedenle minimum gereklilik, bir incelemenin her çalışmadaki katılımcıların önemli özelliklerini listelemesidir. Ancak bu, çalışmalarda işe alım oranları gibi diğer hususlar hakkında bilgi sağlamayacaktır. Bir çalışmanın yürütüldüğü ortam, özellikle hizmet sunumunun unsurlarıyla ilgiliyse, dış geçerliliğini de etkileyecektir.

Astım alevlenmeleri olan hastalarla ilgili çalışmalar, hastaları acil servis ortamlarından çeker; bununla birlikte, hastaların doğası ve astımlarının şiddeti, kapsamlı bir birinci basamak sağlık hizmetinin bulunduğu ülkeler (İngiltere gibi) ve olmadığı ülkeler (ABD gibi) arasında farklılık gösterebilir.


Bir incelemeye dahil etme ve hariç tutma kriterleri

Bir incelemede kullanılan çalışmalar için hariç tutma kriterleri kabul edilebilir (örneğin, diğer mevcut ve yeterli araştırmalar varken bir araştırma randomize değildir) veya tartışmalı (örneğin pratikte kullanılandan farklı bir ilaç dozu kullanmak) olabilir ve dikkatle düşünüldü. Çoğu zaman net bir cevap olmayabilir.

Birinci basamakta astımlı hastalara verilen eğitimin etkililiği hakkında bilgi edinmek isteyen bir kılavuz grubu, ikinci basamak ortamlarındaki çalışmaları içeren bir incelemeyi sorgulayabilir. Bu gibi durumlarda çalışmaların birinci basamak sağlık hizmeti sunumuna uygulanabilirliğini belirlemek için gözden geçirilmesi gerekir.

Bir incelemenin odağı ve mevcut uç noktalar

Daha önce yayınlanmış bir incelemenin uygulanabilirliğinin baltalanmasının iki yolu daha vardır. İlk olarak, bir gözden geçirmenin bir kılavuz geliştirme süreci içinde ortaya konan uygulama sorularını ele alması olası değildir.

İlgili klinik sorular, doktor-hasta etkileşimlerini uygun şekilde bilgilendirebilecek tavsiyeler türetmek amacıyla kılavuz geliştirme grubu tarafından tanımlanır: karar vermede önemli bir bağlamsal bileşen olabilir.

İyi yürütülmüş sistematik incelemeler mevcut olabilse de, bunların bir kılavuz grubun tüm ilgi alanlarını ele alması olası değildir. Gerçekten de, bir kılavuz geliştirme süreci dışında yürütülen bir incelemenin, ilgili tüm soruları ikinci kez tahmin edebilmesi şaşırtıcı olurdu.

İkinci olarak, bir özet yöntemi olarak meta-analizi kullanan bir incelemede, süreç, çalışmalar arasında özetlenebilecek ortak etki tahminlerini gerektirecektir. Özellikle çalışmalarda çok sayıda ve farklı sonuç ölçütlerinin kullanıldığı karmaşık klinik alanlarda, bir incelemeye dahil edilecek çalışmaların seçimi, klinik yararlılıklarından ziyade mevcut ortak sonlanım noktalarının bulunup bulunmadığı gibi faktörlerden etkilenebilir.

İncelemelerde Kullanılan Özet Metrik

Sistematik incelemelerde etkinliği özetlemek için kullanılan en yaygın kullanılan ve istatistiksel olarak en sağlam ölçüm, olasılık oranıdır. Bununla birlikte, tek başına olasılık oranı, denemelerden elde edilen kanıtları özetlemek için yetersizdir. Tek başına kullanıldığında, kolayca yorumlanamaz ve mutlak risk azaltmanın bir özet istatistiği ile birlikte düşünülmesi gerekir.

Bu nedenle, tek başına olasılık oranını sunan sistematik bir incelemenin kullanılması imkansız değilse de zordur. Tek seçenek, olasılık oranının, kılavuzun daha sonra kullanılacağı popülasyondaki temel risk düzeyine uygulanabileceğini varsaymaktır.

Bu bilgilerin mevcut olabileceği koşullar için, bu strateji bir dizi varsayımda bulunmayı gerektirir. Bununla birlikte, kılavuz geliştirmek istenebilecek birçok durum için (depresyon, nonsteroid antiinflamatuar ilaç kullanımı) başlangıç ​​risk seviyeleri mevcut değildir.

Mevcut incelemeleri güncelleme

Bir kılavuz geliştirme süreci içerisinde ilgili bir sistematik inceleme belirlenirse, bunun güncelliği ile ilgili bir sorun olabilir. İki yıl önce tamamlanan bir inceleme, daha sonra yayınlanmış ancak incelemeye dahil edilmemiş ilgili makalelere sahip olabilir.

Bu koşullar altında ideal olan, incelemeyi güncellemek için inceleme yazarlarıyla iletişime geçilmesidir. Bu mümkün değilse, bir kılavuz süreci ya tüm incelemeyi kendisi için tekrarlamalı ya da yeni makaleleri incelemenin yanında ama dışında dikkate almalıdır. Bu koşullar altında çelişkili sonuçların uzlaştırılması imkansız değilse de zor olabilir.

Kılavuz geliştirme süreci içinde gözden geçirmeler yapmak

Yukarıda tartışılan nedenlerden herhangi biri veya tümü için, mevcut bir sistematik inceleme, bir kılavuz geliştirme sürecinde kullanım için uygun olmayabilir. Burada dile getirilen sorunların çözümü, rehber geliştirme süreci içerisinde yeni incelemeler yapmak (veya mevcut olanları güncellemek) olacaktır.

Gözden geçirenler kılavuz geliştirme grubunun üyeleriyse, dahil edilen ve hariç tutulan çalışmalar ve özet ölçüt seçimi gibi konular daha kolay ele alınır. Gözden geçirme kararları, kılavuz grubunun diğer üyeleriyle etkileşimli olarak alınır. Böyle bir sürecin bir başka avantajı da, kılavuz geliştirme grubunun analiste doğrudan veya sonraki toplantılarda yanıtlanabilecek sorular sorabilmesidir.

Bunun bir örneği, mevcut bir meta-analizin çoğaltıldığı ve ardından güncellendiği Kuzey İngiltere Aspirin Kılavuz Grubu’nda meydana geldi. Grup, çeşitli klinik ortamlarda bir antitrombotik olarak aspirinin genel etkinliğini değerlendirdikten sonra, kullanılan aspirin dozunun herhangi bir fark yaratıp yaratmadığını sordu. Çalışmalar kullanılan aspirin dozuna göre analiz edildi ve sonuçlar bir sonraki toplantıda gruba sunuldu.

Aslında faydaları daha düşük dozla artacaksa ortaya çıktı, istenen bir durum çünkü tedavinin yan etkileri de dozla azaldı. Böyle bir etkileşim derecesi, soruların, aksi takdirde mümkün olandan çok daha kesin bir şekilde yanıtlanmasını sağlar.